Mahābhārata · Adhyāya 15.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.24.1
एवं ते पुरुषव्याघ्राः पाण्डवा मातृनन्दनाः ।
स्मरन्तो मातरं वीरा बभूवुर्भशदुःखिताः ॥ १५.२४.१ ॥
Assim, aqueles tigres entre os homens, os Pāṇḍavas, filhos de sua mãe, lembrando-se de sua mãe, embora heróis, ficaram profundamente aflitos.
15.24.2
ये राजकार्येषु पुरा व्यासक्ता नित्यशोऽभवन् ।
ते राजकार्याणि तदा नाकार्षुः सर्वतः पुरे ॥ १५.२४.२ ॥
Aqueles que antes estavam sempre ocupados com os assuntos reais não cumpriram então os deveres reais em parte alguma da cidade.
15.24.3
प्रविष्टा इव शोकेन नाभ्यनन्दन्त किञ्चन ।
सम्भाष्यमाणा अपि ते न किञ्चित्प्रत्यपूजयन् ॥ १५.२४.३ ॥
Como se estivessem mergulhados na dor, não se alegravam com nada; mesmo quando falavam com eles, não respondiam.
15.24.4
ते स्म वीरा दुराधर्षा गांभीर्ये सागरोपमाः ।
शोकोपहतविज्ञाना नष्टसंज्ञा इवाभवन् ॥ १५.२४.४ ॥
Aqueles heróis, difíceis de abater e semelhantes ao oceano em profundidade, com o entendimento ferido pela dor, ficaram como que privados de sentido.
15.24.5
अचिन्तयंश्च जननीं ततस्ते पाण्डुनन्दनाः ।
कथं नु वृद्धमिथुनं वहत्यतिकृशा पृथा ॥ १५.२४.५ ॥
Então os filhos de Pāṇḍu pensaram em sua mãe: 'Como Pṛthā, tão frágil, suporta o velho casal?'
15.24.6
कथं च स महीपालो हतपुत्रो निराश्रयः ।
पत्न्या सह वसत्येको वने श्वापदसेविते ॥ १५.२४.६ ॥
E como vive aquele rei, cujos filhos foram mortos e que não tem refúgio, sozinho com sua esposa numa floresta frequentada por feras?
15.24.7
सा च देवी महाभागा गान्धारी हतबान्धवा ।
पतिमन्धं कथं वृद्धमन्वेति विजने वने ॥ १५.२४.७ ॥
E como a bem-aventurada deusa Gāndhārī, com todos os seus parentes mortos, seguiu o marido cego e idoso para a floresta solitária?
15.24.8
एवं तेषां कथयतामौत्सुक्यमभवत्तदा ।
गमने चाभवद्बुद्धिर्धृतराष्ट्रदिदृक्षया ॥ १५.२४.८ ॥
Enquanto conversavam assim, surgiu neles o desejo, e nasceu a resolução de partir, movida pelo anseio de ver Dhṛtarāṣṭra.
15.24.9
सहदेवस्तु राजानं प्रणिपत्येदमब्रवीत् ।
अहो मे भवतो दृष्टं हृदयं गमनं प्रति। ॥ १५.२४.९ ॥
Mas Sahadeva, inclinando-se diante do rei, disse: "Ah! Vi que o vosso coração se inclina para partir."
15.24.10
न हि त्वां गौरवेणाहमशकं वक्तुमञ्जसा ।
गमनं प्रति राजेन्द्र तदिदं समुपस्थितम् ॥ १५.२४.१० ॥
Ó senhor dos reis, por reverência não pude dizer-vos diretamente; chegou agora o momento de partir.
15.24.11
दिष्ट्या द्रक्ष्यामि तां कुन्तीं वर्तयन्तीं तपस्विनीम् ।
जटिलां तापसीं वृद्धां कुशकाशपरिक्षताम् ॥ १५.२४.११ ॥
Por boa sorte verei Kuntī, vivendo como asceta, de cabelos emaranhados, uma velha eremita, ferida pela grama kuśa e kāśa.
15.24.12
प्रासादहर्म्यसंवृद्धामत्यन्तसुखभागिनीम् ।
कदानुजननीं श्रान्तां द्रक्ष्यामि भृशदुःखिताम् ॥ १५.२४.१२ ॥
Verei-a, criada em palácios e mansões, que partilhou da máxima felicidade, outrora mãe dos seus cunhados mais novos, cansada e profundamente aflita.
15.24.13
अनित्याः खलु मर्त्यानां गतयो भरतर्षभ ।
कुन्ती राजसुता यत्र वसत्यसुखिता वने ॥ १५.२४.१३ ॥
Ó touro dos Bharatas, de fato os destinos dos mortais são impermanentes; onde Kuntī, a filha do rei, vive infeliz na floresta.
15.24.14
सहदेववचः श्रुत्वा द्रौपदी योषितां वरा ।
उवाच देवी राजानमभिपूज्याभिनन्द्य च। ॥ १५.२४.१४ ॥
Tendo ouvido as palavras de Sahadeva, Draupadī, a melhor das mulheres, honrou e saudou o rei e falou.
15.24.15
कदा द्रक्ष्यामि तां देवीं यदि जीवति सा पृथा ।
जीवन्त्या ह्यद्य मे प्रीतिर्भविष्यति जनाधिप ॥ १५.२४.१५ ॥
Quando verei aquela rainha, se Pṛthā estiver viva? Ó senhor dos homens, enquanto ela viver, hoje terei alegria.
15.24.16
एषा तेऽस्तु मतिर्नित्यं धर्मे ते रमतां मनः ।
योऽद्य त्वमस्मान्राजेन्द्र श्रेयसा योजयिष्यसि ॥ १५.२४.१६ ॥
Que esta tua intenção permaneça sempre; que a tua mente se deleite no dharma. Ó melhor dos reis, tu que hoje nos unirás ao bem-estar.
15.24.17
अग्रपादस्थितं चेमं विद्धि राजन्वधूजनम् ।
काङ्क्षन्तं दर्शनं कुन्त्या गान्धार्याः श्वसुरस्च च ॥ १५.२४.१७ ॥
Ó rei, saiba que estas noras que estão à frente desejam ver Kuntī, Gāndhārī e o sogro.
15.24.18
इत्युक्तः स नृपो देव्या द्रौपद्या भरतर्षभ ।
सेनाध्यक्षान्समानाय्य सर्वानिदमुवाच ह ॥ १५.२४.१८ ॥
Quando a rainha Draupadī assim falou, ó touro dos Bharatas, o rei convocou todos os comandantes e disse isto.
15.24.19
निर्यातयत मे सेनां प्रभूतरथकुञ्जराम् ।
द्रक्ष्यामि वनसंस्थं च धृताष्ट्रं महीपतिम् ॥ १५.२४.१९ ॥
Fazei partir o meu exército, rico em carros e elefantes; verei o rei Dhṛtarāṣṭra, que habita na floresta.
15.24.20
स्त्र्यध्यक्षांश्चाब्रवीद्राजा यानानि विविधानि मे ।
सज्जीक्रियन्तां सर्वाणि शिबिकाश्च सहस्रशः ॥ १५.२४.२० ॥
O rei disse aos superintendentes das mulheres: "Que todos os meus diversos veículos sejam preparados, e palanquins aos milhares."
15.24.21
शकटापणवेशाश्च कोशः शिल्पिन एव च ।
निर्यान्तु कोशपालाश्च कुरुक्षेत्राश्रमं प्रति ॥ १५.२४.२१ ॥
Carros, bancas do mercado, os habitantes da cidade, o tesouro e os artífices; que também os guardas do tesouro partam em direção ao eremitério de Kurukṣetra.
15.24.22
यश्च पौरजनः कश्चिद्द्रष्टुमिच्छति पार्थिवम् ।
अनावृतः सुविहितः स च यातु सुरक्षितः ॥ १५.२४.२२ ॥
Qualquer habitante da cidade que deseje ver o rei, que vá sem impedimentos, bem ordenado e bem protegido.
15.24.23
सूदाः पौरोगवाश्चैव सर्वं चैव महानसम् ।
विविधं भक्ष्यभोज्यं च शकटैरुह्यतां मम ॥ १५.२४.२३ ॥
Cozinheiros e chefes, e toda a despensa da cozinha; que diversos alimentos e bebidas sejam transportados nos meus carros.
15.24.24
प्रयाणं घुष्यतां चैव श्वोभूत इति माचिरम् ।
क्रियतां पथि चाप्यद्य वेश्मानि विविधानि च। ॥ १५.२४.२४ ॥
Proclamai que a partida será amanhã, sem demora; e hoje, no caminho, que se façam diversas moradas.
15.24.25
एवमाज्ञाप्य राजा स भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
श्वोभूते निर्ययौ राजन्सस्त्रीवृद्धपुरःसरः ॥ १५.२४.२५ ॥
Tendo dado essas ordens, o rei Pāṇḍava partiu com seus irmãos no dia seguinte, ó rei, com as mulheres e os anciãos à frente.
15.24.26
स बहिर्दिवसानेव जनौघं परिपालयन् ।
न्यवसन्नृपतिः पञ्च ततोऽगच्छद्वनं प्रति ॥ १५.२४.२६ ॥
Aquele rei permaneceu fora apenas cinco dias, protegendo a multidão de pessoas, e depois dirigiu-se à floresta.