மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.24.1
एवं ते पुरुषव्याघ्राः पाण्डवा मातृनन्दनाः ।
स्मरन्तो मातरं वीरा बभूवुर्भशदुःखिताः ॥ १५.२४.१ ॥
இவ்வாறு அந்த நரவியாக்கிரரான பாண்டவர்கள், தாயின் மைந்தர்கள், தங்கள் தாயை நினைத்து, வீரர்களாயினும் மிகவும் துயருற்றனர்.
15.24.2
ये राजकार्येषु पुरा व्यासक्ता नित्यशोऽभवन् ।
ते राजकार्याणि तदा नाकार्षुः सर्वतः पुरे ॥ १५.२४.२ ॥
முன்பு எப்போதும் அரசுப் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தவர்கள், அப்போது நகரம் முழுவதும் அரசுக் கடமைகளைச் செய்யவில்லை.
15.24.3
प्रविष्टा इव शोकेन नाभ्यनन्दन्त किञ्चन ।
सम्भाष्यमाणा अपि ते न किञ्चित्प्रत्यपूजयन् ॥ १५.२४.३ ॥
துயரத்தில் மூழ்கியவர்கள் போல எதிலும் மகிழ்ச்சியடையவில்லை; பேசப்பட்டபோதும் எதற்கும் பதில் சொல்லவில்லை.
15.24.4
ते स्म वीरा दुराधर्षा गांभीर्ये सागरोपमाः ।
शोकोपहतविज्ञाना नष्टसंज्ञा इवाभवन् ॥ १५.२४.४ ॥
அந்த வீரர்கள், கடக்க முடியாதவர்களும் ஆழத்தில் கடலுக்கு ஒப்பானவர்களும், துயரால் அறிவு சிதைந்து உணர்வு இழந்தவர்கள் போல ஆயினர்.
15.24.5
अचिन्तयंश्च जननीं ततस्ते पाण्डुनन्दनाः ।
कथं नु वृद्धमिथुनं वहत्यतिकृशा पृथा ॥ १५.२४.५ ॥
அப்போது பாண்டுவின் மைந்தர்கள் தங்கள் தாயைப் பற்றி சிந்தித்தனர்: 'மிகவும் மெலிந்த பிருதை இந்த முதிய தம்பதியை எப்படித் தாங்குகிறாள்?'
15.24.6
कथं च स महीपालो हतपुत्रो निराश्रयः ।
पत्न्या सह वसत्येको वने श्वापदसेविते ॥ १५.२४.६ ॥
மேலும் மகன்கள் கொல்லப்பட்டு ஆதரவற்ற அந்த மன்னன், மனைவியுடன் காட்டு விலங்குகள் உலவும் வனத்தில் தனியாக எப்படி வாழ்கிறானோ?
15.24.7
सा च देवी महाभागा गान्धारी हतबान्धवा ।
पतिमन्धं कथं वृद्धमन्वेति विजने वने ॥ १५.२४.७ ॥
உறவினர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்ட அந்த மகாபாக்கியவதியான தேவி காந்தாரி, குருடும் முதியவருமான தன் கணவனைப் பின்தொடர்ந்து வெறிச்சோடிய காட்டில் எவ்வாறு சென்றாள்?
15.24.8
एवं तेषां कथयतामौत्सुक्यमभवत्तदा ।
गमने चाभवद्बुद्धिर्धृतराष्ट्रदिदृक्षया ॥ १५.२४.८ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் அப்போது ஆர்வம் எழுந்தது; திருதராஷ்டிரனைக் காணும் விருப்பத்தினால் செல்லும் எண்ணமும் உண்டானது.
15.24.9
सहदेवस्तु राजानं प्रणिपत्येदमब्रवीत् ।
अहो मे भवतो दृष्टं हृदयं गमनं प्रति। ॥ १५.२४.९ ॥
ஆனால் சகதேவன் அரசனை வணங்கி இவ்வாறு கூறினான்: "ஆ! உங்கள் உள்ளம் செல்லும் எண்ணம் கொண்டிருப்பதை நான் அறிந்தேன்."
15.24.10
न हि त्वां गौरवेणाहमशकं वक्तुमञ्जसा ।
गमनं प्रति राजेन्द्र तदिदं समुपस्थितम् ॥ १५.२४.१० ॥
அரசர்களின் தலைவரே! மரியாதையின் காரணமாக, உங்களிடம் நேரடியாக நான் பேச முடியவில்லை; செல்லும் நேரம் இதோ வந்துவிட்டது.
15.24.11
दिष्ट्या द्रक्ष्यामि तां कुन्तीं वर्तयन्तीं तपस्विनीम् ।
जटिलां तापसीं वृद्धां कुशकाशपरिक्षताम् ॥ १५.२४.११ ॥
நல்லூழாக, தவம் செய்து வாழும் அந்தக் குந்தியை நான் காண்பேன்; சடைமுடி கொண்ட துறவியாய், முதியவளாய், தர்ப்பை மற்றும் காசை புல்லால் கீறப்பட்டவளாய் இருக்கும் அவளை.
15.24.12
प्रासादहर्म्यसंवृद्धामत्यन्तसुखभागिनीम् ।
कदानुजननीं श्रान्तां द्रक्ष्यामि भृशदुःखिताम् ॥ १५.२४.१२ ॥
அரண்மனைகளிலும் மாளிகைகளிலும் வளர்ந்து, மிகுந்த இன்பத்தைப் பெற்றிருந்தவளும், ஒரு காலத்தில் இளைய சகோதரர்களின் தாயுமான அவளை, சோர்ந்தவளாகவும் மிகுந்த துயரத்துடனும் நான் காண்பேன்.
15.24.13
अनित्याः खलु मर्त्यानां गतयो भरतर्षभ ।
कुन्ती राजसुता यत्र वसत्यसुखिता वने ॥ १५.२४.१३ ॥
ஓ பரதர்களில் காளையே, மனிதர்களின் கதிகள் நிச்சயமாக நிலையற்றவை; அரச மகளான குந்தி காட்டில் துன்புற்றுக் வாழ்கிறாள்.
15.24.14
सहदेववचः श्रुत्वा द्रौपदी योषितां वरा ।
उवाच देवी राजानमभिपूज्याभिनन्द्य च। ॥ १५.२४.१४ ॥
சகதேவனின் சொற்களைக் கேட்டு, பெண்களில் சிறந்தவளான திரௌபதி தேவி, அரசனை மதித்து வாழ்த்தி பேசினாள்.
15.24.15
कदा द्रक्ष्यामि तां देवीं यदि जीवति सा पृथा ।
जीवन्त्या ह्यद्य मे प्रीतिर्भविष्यति जनाधिप ॥ १५.२४.१५ ॥
அந்தத் தேவியை எப்போது காண்பேன், பிருதை உயிருடன் இருந்தால்? ஓ மக்களின் தலைவனே, அவள் உயிருடன் இருந்தால் இன்று எனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகும்.
15.24.16
एषा तेऽस्तु मतिर्नित्यं धर्मे ते रमतां मनः ।
योऽद्य त्वमस्मान्राजेन्द्र श्रेयसा योजयिष्यसि ॥ १५.२४.१६ ॥
உன் இந்த எண்ணம் எப்போதும் நிலைக்கட்டும்; உன் மனம் தர்மத்தில் மகிழட்டும். ஓ அரசர்களின் அரசனே, இன்று நீ எங்களை நலத்துடன் இணைக்கப் போகிறாய்.
15.24.17
अग्रपादस्थितं चेमं विद्धि राजन्वधूजनम् ।
काङ्क्षन्तं दर्शनं कुन्त्या गान्धार्याः श्वसुरस्च च ॥ १५.२४.१७ ॥
ஓ அரசே, முன்னால் நிற்கும் இந்த மருமகளினங்களை அறிவாயாக; அவர்கள் குந்தி, காந்தாரி, மாமனார் ஆகியோரைக் காண விரும்புகின்றனர்.
15.24.18
इत्युक्तः स नृपो देव्या द्रौपद्या भरतर्षभ ।
सेनाध्यक्षान्समानाय्य सर्वानिदमुवाच ह ॥ १५.२४.१८ ॥
தேவி திரௌபதி இவ்வாறு கூறியதும், ஓ பரதர்களில் காளையே, அரசன் எல்லாச் சேனைத் தலைவர்களையும் அழைத்து இதைச் சொன்னான்.
15.24.19
निर्यातयत मे सेनां प्रभूतरथकुञ्जराम् ।
द्रक्ष्यामि वनसंस्थं च धृताष्ट्रं महीपतिम् ॥ १५.२४.१९ ॥
ஏராளமான தேர்களும் யானைகளும் உள்ள என் படையைப் புறப்படச் செய்யுங்கள்; காட்டில் வசிக்கும் மன்னர் திருதராஷ்டிரரைக் காண்பேன்.
15.24.20
स्त्र्यध्यक्षांश्चाब्रवीद्राजा यानानि विविधानि मे ।
सज्जीक्रियन्तां सर्वाणि शिबिकाश्च सहस्रशः ॥ १५.२४.२० ॥
அரசர் பெண்களின் அதிகாரிகளிடம் கூறினார்: "என் பல்வேறு வாகனங்கள் அனைத்தும் ஆயத்தமாக்கப்படட்டும், ஆயிரக்கணக்கான பல்லக்குகளும் கூட."
15.24.21
शकटापणवेशाश्च कोशः शिल्पिन एव च ।
निर्यान्तु कोशपालाश्च कुरुक्षेत्राश्रमं प्रति ॥ १५.२४.२१ ॥
வண்டிகள், கடைகள், வணிகர்கள், கருவூலம், கைவினைஞர்கள் ஆகியோரும், கருவூலக் காவலர்களும் குருக்ஷேத்திர ஆசிரமத்தை நோக்கிப் புறப்படட்டும்.
15.24.22
यश्च पौरजनः कश्चिद्द्रष्टुमिच्छति पार्थिवम् ।
अनावृतः सुविहितः स च यातु सुरक्षितः ॥ १५.२४.२२ ॥
அரசரைக் காண விரும்பும் நகரவாசி எவராயினும், தடையின்றி, நன்கு ஒழுங்குசெய்யப்பட்டு, பாதுகாப்புடன் செல்லட்டும்.
15.24.23
सूदाः पौरोगवाश्चैव सर्वं चैव महानसम् ।
विविधं भक्ष्यभोज्यं च शकटैरुह्यतां मम ॥ १५.२४.२३ ॥
சமையல்காரர்களும் தலைமை சமையல்காரர்களும், முழு சமையலறைப் பொருட்களும், பல்வேறு உண்ணும் பொருட்களும் குடிக்கும் பொருட்களும் என் வண்டிகளில் ஏற்றிக் கொண்டு செல்லப்படட்டும்.
15.24.24
प्रयाणं घुष्यतां चैव श्वोभूत इति माचिरम् ।
क्रियतां पथि चाप्यद्य वेश्मानि विविधानि च। ॥ १५.२४.२४ ॥
"நாளை புறப்பாடு" என்று அறிவிக்கப்படட்டும்; தாமதம் வேண்டாம்; இன்றே வழியில் பல்வேறு தங்குமிடங்களும் அமைக்கப்படட்டும்.
15.24.25
एवमाज्ञाप्य राजा स भ्रातृभिः सह पाण्डवः ।
श्वोभूते निर्ययौ राजन्सस्त्रीवृद्धपुरःसरः ॥ १५.२४.२५ ॥
இவ்வாறு கட்டளையிட்டு, அந்த அரசன் பாண்டவன் தன் சகோதரர்களுடன் அடுத்த நாள் புறப்பட்டான், ஓ அரசே, பெண்டிரும் முதியோரும் முன்னே செல்ல.
15.24.26
स बहिर्दिवसानेव जनौघं परिपालयन् ।
न्यवसन्नृपतिः पञ्च ततोऽगच्छद्वनं प्रति ॥ १५.२४.२६ ॥
அந்த அரசன் வெளியே ஐந்து நாட்கள் மட்டும் மக்கள் திரளைப் பாதுகாத்தபடி தங்கினான்; பின்னர் காட்டை நோக்கிச் சென்றான்.