ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.14.1
सर्वैर्गुणैर्महाराज राजसूयं त्वमर्हसि ।
जानतस्त्वेव ते सर्वं किञ्चिद्वक्ष्यामि भारत ॥ २.१४.१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ನೀನು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು. ಭಾರತನೇ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದೆ; ಆದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
2.14.2
जामदग्न्येन रामेण क्षत्रं यदवशेषितम् ।
तस्मादवरजं लोके यदिदं क्षत्रसंज्ञितम् ॥ २.१४.२ ॥
ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗ ರಾಮನು ಉಳಿಸಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದಲೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ಷತ್ರ ಎಂಬ ವರ್ಗ ನಂತರ ಬಂದಿತು.
2.14.3
कृतोऽयं कलुसङ्कल्पः क्षत्रियैर्वसुधाधिप ।
निदेशवाग्भिस्तत्तेह विदितं भरतर्षभ ॥ २.१४.३ ॥
ಭೂಪತಿಯೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಈ ಕಲುಷಿತ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದು ಆಜ್ಞಾವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ನಿನಗೆ ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿದೆ.
2.14.4
ऐलस्येक्ष्वाकुवंशस्य प्रकृतिं परिचक्षते ।
राजानः श्रेणिबद्धाश्च तथाऽन्ये क्षत्रिया भुवि ॥ २.१४.४ ॥
ಐಲ ಮತ್ತು ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ಇರುವ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ಹಾಗೆಯೇ.
2.14.5
ऐलवंश्याश्च ये राजंस्तथैवेक्ष्वाकवो नृपाः ।
तानि चैकशतं विद्धि कुलानि भरतर्षभ ॥ २.१४.५ ॥
ರಾಜನೇ, ಐಲ ವಂಶದವರು ಮತ್ತು ಅಂತೆಯೇ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ರಾಜರು; ಆ ನೂರು ಕುಲಗಳನ್ನು ತಿಳಿ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
2.14.6
ययातेस्त्वेव भोजानां विस्तरो गुणतो महान् ।
भजतेऽद्य महाराज विस्तरं सचतुर्दिशम् ॥ २.१४.६ ॥
ಯಯಾತಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಭೋಜರ ವಿಸ್ತಾರವು ಗುಣಗಳಿಂದ ಮಹತ್ತರವಾದುದು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇಂದು ಅದು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಹರಡಿದೆ.
2.14.7
तेषां तथैव तां लक्ष्मीं सर्वक्षत्रमुपासते ।
इदानीमेव वै राजञ्जरासन्धो महीपतिः ॥ २.१४.७ ॥
ಅವರ ಅದೇ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಜನೇ, ಈಗಲೇ ಭೂಪತಿ ಜರಾಸಂಧನೂ ಹಾಗೆಯೇ (ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ).
2.14.8
अभिभूय श्रियं तेषां कुलानामभिषेचितः ।
स्थितो मूर्ध्नि नरेन्द्राणामोजसाऽऽक्रम्य सर्वशः ॥ २.१४.८ ॥
ಅವರ ಕುಲಗಳ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿ, ಅವನು ರಾಜರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಳಿದು.
2.14.9
सोऽवनीं मध्यमां भुक्त्वा मिथो भेदममन्यत ।
प्रभुर्यस्तु परो राजा यस्मिन्नेकवशे जगत् ॥ २.१४.९ ॥
ಅವನು ಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಪರಸ್ಪರ ಭೇದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಯಾರು ಪರಮ ಪ್ರಭು ರಾಜನೋ, ಯಾರ ಏಕಾಧಿಪತ್ಯದಡಿ ಜಗತ್ತು ಇದೆಯೋ (ಅವನೇ).
2.14.10
स साम्राज्यं महाराज प्राप्तो भवति योगतः ।
तं स राजा जरासन्धं संश्रित्य किल सर्वशः ॥ २.१४.१० ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ಯೋಗದಿಂದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಆ ರಾಜನು (ಅವನಿಗೆ ಅಧೀನನಾಗಿದ್ದಾನೆ).
2.14.11
राजन्सेनापतिर्जातः शिशुपालः प्रतापवान् ।
तमेव च महाराज शिष्यवत्समुपस्थितः ॥ २.१४.११ ॥
ರಾಜನೇ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಶಿಶುಪಾಲನು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ಶಿಷ್ಯನಂತೆ ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಿದ್ದಾನೆ.
2.14.12
वक्रः करूषाधिपतिर्मायायोधी महाबलः ।
अपरौ च महावीर्यौ महात्मानौ समाश्रितौ ॥ २.१४.१२ ॥
ವಕ್ರ, ಕರೂಷದ ಅಧಿಪತಿ, ಮಾಯಾಯೋಧ, ಮಹಾಬಲ; ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರು ಅವನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
2.14.13
जरासन्धं महावीर्यं तौ हिंसडिम्बिकावुभौ ।
वक्रदन्तः करूषस्य करभो मेघवाहनः।
मूर्ध्ना दिव्यं मणिं बिभ्रद्यमद्भुतमणिं विदुः ॥ २.१४.१३ ॥
ಮಹಾವೀರ್ಯನಾದ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಹಿಂಸ ಮತ್ತು ಡಿಂಬಿಕರನ್ನು, ಕರೂಷನ ವಕ್ರದಂತ, ಕರಭ, ಮೇಘವಾಹನರನ್ನು; ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ದಿವ್ಯಮಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವರು, ಅದ್ಭುತಮಣಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು.
2.14.14
मरुं च नरकं चैव शास्ति यो यवनाधिपः ।
अपर्यन्तबलो राजा प्रतीच्यां वरुणो यथा ॥ २.१४.१४ ॥
ಮರು ಮತ್ತು ನರಕನನ್ನೂ ಆಳುವ ಯವನಾಧಿಪತಿ, ಅಪರಿಮಿತ ಬಲದ ರಾಜ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವರುಣನಂತೆ.
2.14.15
भगदत्तो महाराज वृद्धस्तव पितुः सखा ।
स वाचा प्रणतस्तस्य कर्मणा च विशेषतः ॥ २.१४.१५ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ವೃದ್ಧನಾದ ಭಗದತ್ತನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಗೆಳೆಯ; ಅವನು ಮಾತಿನಿಂದಲೂ ಕೆಲಸದಿಂದಲೂ ಅವನಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಮಿಸಿದವನು.
2.14.16
स्नेहबद्धश्च मनसा पितृवद्भक्तिमांस्त्वयि ।
प्रतीच्यां दक्षिणं चान्तं पृथिव्याः प्रति यो नृपः ॥ २.१४.१६ ॥
ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಂದೆಯಂತೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ದಕ್ಷಿಣದ ತುದಿಯ ಕಡೆಗಿರುವ ರಾಜ.
2.14.17
मातुलो भवतः शूरः पुरुजित्कुन्तिवर्धनः ।
स ते सन्नितिमानेकः स्नेहतः शत्रुसूदनः ॥ २.१४.१७ ॥
ನಿನ್ನ ಮಾವ, ಶೂರ ಪುರುಜಿತ್, ಕುಂತಿಯ ವಂಶವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವನು; ಅವನು ನಿನಗಾಗಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ನೀತಿವಂತನು, ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕನು.
2.14.18
जरासन्धं गतस्त्वेव पुरा यो न मया हतः ।
पुरुषोत्तमविज्ञातो योसौ चेदिषु दुर्मतिः ॥ २.१४.१८ ॥
ಹಿಂದೆ ಜರಾಸಂಧನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದವನು, ನಾನು ಕೊಲ್ಲದವನು, ಪುರುಷೋತ್ತಮನಾದ ನನ್ನಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಚೇದಿಗಳ ನಡುವೆ.
2.14.19
आत्मानं प्रतिजानाति लोकेऽस्मिन्पुरुषोत्तमम् ।
आदत्ते सततं मोहाद्यः स चिह्नं च मामकम् ॥ २.१४.१९ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಪುರುಷೋತ್ತಮನೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ನನ್ನ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಸದಾ ಧರಿಸುವವನು—ಅವನು ಹೀಗಿದ್ದಾನೆ.
2.14.20
वङ्गपुण्ड्रकिरातेषु राजा बलसमन्वितः ।
पौण्ड्रको वासुदेवेति योसौ लोकेऽभिविश्रुतः ॥ २.१४.२० ॥
ವಂಗ, ಪುಂಡ್ರ, ಕಿರಾತರ ನಡುವೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜ ಪೌಂಡ್ರಕ; 'ವಾಸುದೇವ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು ಅವನೇ.
2.14.21
चतुर्थभाङ्महाराज भोज इन्द्रसखो बली ।
विद्याबलाद्यो व्यजयत्स पाण्ड्यक्रथकैशिकान् ॥ २.१४.२१ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಭೋಜನು, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಭಾಗದವನು; ವಿದ್ಯಾಬಲದಿಂದ ಪಾಂಡ್ಯ, ಕ್ರಥ, ಕೈಶಿಕರನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ಅವನೇ.
2.14.22
भ्राता तस्याकृतिः शूरो जामदग्न्यसमोऽभवत् ।
स भक्तो मागधं राजा भीष्मकः परवीरहा ॥ २.१४.२२ ॥
ಅವನ ಸಹೋದರ, ಶೂರನೂ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನನೂ ಆದವನು, ಮಾಗಧನಿಗೆ ಭಕ್ತನಾದ ರಾಜ ಭೀಷ್ಮಕ—ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು.
2.14.23
प्रियाण्याचरतः प्रह्वान्सदा सम्बन्धिनस्ततः ।
भजतो न भजत्यस्मानप्रियेषु व्यवस्थितः ॥ २.१४.२३ ॥
ಸದಾ ನಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ, ವಿನಯಶೀಲ ಬಂಧುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಅಪ್ರಿಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ.
2.14.24
न कुलं सबलं राजन्नभ्यजानात्तथाऽऽत्मनः ।
पश्यमानो यशो दीप्तं जरासन्धमुपस्थितः ॥ २.१४.२४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನೂ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ; ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಜರಾಸಂಧನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತನು.
2.14.25
उदीच्याश्च तथा भोजाः कुलान्यष्टादश प्रभो ।
जरासन्धभयादेव प्रतीचीं दिशमास्थिताः ॥ २.१४.२५ ॥
ಓ ಪ್ರಭು, ಉತ್ತರದ ಭೋಜರು ಮತ್ತು ಹದಿನೆಂಟು ಕುಲಗಳು ಜರಾಸಂಧನ ಭಯದಿಂದಲೇ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.
2.14.26
शूरसेना भद्रकारा बोधाः शाल्वाः पटच्चराः ।
सुस्थलाश्च सुकुट्टाश्च कुलिन्दाः कुन्तिभिः सह ॥ २.१४.२६ ॥
ಶೂರಸೇನರು, ಭದ್ರಕಾರರು, ಬೋಧರು, ಶಾಲ್ವರು, ಪಟಚ್ಚರರು, ಸುಸ್ಥಲರು, ಸುಕುಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಕುಲಿಂದರು ಕುಂತಿಗಳೊಂದಿಗೆ.
2.14.27
शाल्वायनाश्च राजानः सोदर्यानुचरैः सह ।
दक्षिणा ये च पञ्चालाः पूर्वाः कुन्तिषु कोसलाः ॥ २.१४.२७ ॥
ಶಾಲ್ವಾಯನ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಸೋದರರು ಮತ್ತು ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ, ದಕ್ಷಿಣದ ಪಾಂಚಾಲರು, ಕುಂತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಪೂರ್ವ ಕೋಸಲರು.
2.14.28
तथोत्तरां दिशं चापि परित्यज्य भयार्दिताः ।
मत्स्याः सन्न्यस्तपादाश्च दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ २.१४.२८ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಭಯಪೀಡಿತರಾದ ಮತ್ಸ್ಯರು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕನ್ನೂ ತೊರೆದು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.
2.14.29
तथैव सर्वपञ्चाला जरासन्धभायर्दिताः ।
स्वराज्यं सम्परित्यज्य विद्रुताः सर्वतोदिशम् ॥ २.१४.२९ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಜರಾಸಂಧನ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಚಾಲರೂ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಓಡಿಹೋದರು.
2.14.30
अग्रतो ह्यस्य पाञ्चालास्तत्रानीके महात्मनः ।
अनिर्गते सारबले मागधेभ्यो गिरिव्रजात् ॥ २.१४.३० ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸೈನ್ಯದ ಮುಂದೆ ಪಾಂಚಾಲರಿದ್ದರು; ಮಾಗಧರು ಗಿರಿವ್ರಜದಿಂದ ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ.
2.14.31
उग्रसेनसुतः कंसः पुरा निर्जित्य बान्धवान् ।
बार्हद्रथसुते देव्यावुपागच्छद्वृथामतिः ॥ २.१४.३१ ॥
ಉಗ್ರಸೇನನ ಮಗ ಕಂಸನು ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಮೂಢಬುದ್ಧಿಯಾಗಿ ಬೃಹದ್ರಥನ ಮಗನ ಇಬ್ಬರು ರಾಣಿಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
2.14.32
अस्तिः प्रास्तिश्च नाम्ना ते सहदेवानुजेऽबले ।
बलेन तेन स्वज्ञातीनभिभूय वृथामतिः ॥ २.१४.३२ ॥
ಅಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಸ್ತಿ ಎಂಬ ಸಹದೇವನ ಇಬ್ಬರು ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರು ದುರ್ಬಲರು; ಆ ಬಲದಿಂದ ಮೂಢಬುದ್ಧಿಯ ಕಂಸನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದನು.
2.14.33
श्रैष्ठ्यं प्राप्तः स तस्यासीदतीवापनयो महान् ।
भोजराजन्यवृद्धैश्च पीड्यमानैर्दुरात्मना ॥ २.१४.३३ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ದುರಾತ್ಮನು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಭೋಜ ರಾಜವಂಶದ ಹಿರಿಯರನ್ನೂ ಅವನು ಪೀಡಿಸಿದನು.
2.14.34
ज्ञातित्राणमभीप्सद्भिरस्मत्सम्भावना कृता ।
दत्वाऽऽक्रूराय सुतनुं तामाहुकसुतां तदा ॥ २.१४.३४ ॥
ಬಂಧುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿದ ನಾವು ಆಗ ಆಹುಕನ ಮಗಳಾದ ಆ ಸುಂದರ ದೇಹದವಳನ್ನು ಅಕ್ರೂರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆವು.
2.14.35
सङ्कर्षणद्वितीयेन ज्ञातिकार्यं मया कृतम् ।
हतौ कंससुनामानौ मया रामेण चाप्युत ॥ २.१४.३५ ॥
ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಬಂಧುಗಳ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದೆನು; ನನ್ನಿಂದಲೂ ರಾಮನಿಂದಲೂ ಕಂಸನ ಹೆಸರಿನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು.
2.14.36
हत्वा कंसं तथैवादौ जरासन्धस्य बिभ्यतः ।
मया रामेण चान्यत्र ज्ञातयः परिपालितः ॥ २.१४.३६ ॥
ಮೊದಲು ಕಂಸನನ್ನು ಕೊಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಭಯಭೀತನಾದ ಜರಾಸಂಧನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ನನ್ನಿಂದ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಂದ ಬೇರೆಡೆಯೂ ಬಂಧುಗಳು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
2.14.37
भये तु समतिक्रान्ते जरासन्धे समुद्यते ।
मन्त्रोऽयं मन्त्रितो राजन्कुलैरष्टादशावरैः ॥ २.१४.३७ ॥
ಆದರೆ ಭಯ ಕಳೆದು, ಜರಾಸಂಧನು ಎದ್ದಾಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಹದಿನೆಂಟು ಚಿಕ್ಕ ಕುಲಗಳು ಈ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದವು.
2.14.38
अनारमन्तो निघ्नन्तो महास्त्रैः शत्रुघातिभिः ।
न हन्यामो वयं तस्य त्रिभिर्वर्षशतैर्बलम् ॥ २.१४.३८ ॥
ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದೆ, ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾರೆವು.
2.14.39
तस्य ह्यमरसङ्काशौ बलेन बलिनां वरौ ।
नामभ्यां हंसडिबिकावशस्त्रनिधनावुभौ ॥ २.१४.३९ ॥
ಅಮರರಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ, ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಡಿಂಬಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸಾಯದ ಅವನ ಇಬ್ಬರು.
2.14.40
तावुभौ सहितौ वीरौ जरासन्धश्च वीर्यवान् ।
त्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः ॥ २.१४.४० ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಜರಾಸಂಧನೂ, ಮೂವರೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸಾಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
2.14.41
न हि केवलमस्माकं यावन्तोऽन्ये च पार्थिवाः ।
तथैव तेषामासीच्च बुद्धिर्बुद्धिमतां वर ॥ २.१४.४१ ॥
ನಮ್ಮದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಅದೇ ಆಗಿತ್ತು, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
2.14.42
अष्टादश मया तस्य सङ्ग्रामा रोमहर्षणाः ।
दत्ता न च हतो राजञ्जरासन्धो महाबलः ॥ २.१४.४२ ॥
ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹದಿನೆಂಟು ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆ, ಆದರೆ ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾಬಲಿ ಜರಾಸಂಧನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ.
2.14.43
अथ हंस इति ख्यातः कश्चिदासीन्महान्नृपः ।
रामेण स हतस्तत्र सङ्ग्रामेऽष्टादशावरे ॥ २.१४.४३ ॥
ಆಗ ಹಂಸ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಮಹಾರಾಜನಿದ್ದನು. ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಥವಾ ಅದರ ನಂತರದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
2.14.44
हतो हंस इति प्रोक्तस्य केनापि भारत ।
तच्छ्रुत्वा डिबिको राजन्यमुनाम्भस्यमज्जत ॥ २.१४.४४ ॥
ಓ ಭಾರತ, 'ಹಂಸ ಹತನಾದ' ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಡಿಬಿಕನು ಯಮುನಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.
2.14.45
विना हसेन लोकेऽस्मिन्नाहं जीवितुमुत्सहे ।
इत्येतां मतिमास्थाय डिबिको निधनं गतः ॥ २.१४.४५ ॥
'ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಸನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕಲಾರೆ' ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಡಿಬಿಕನು ಮರಣಹೊಂದಿದನು.
2.14.46
तथा तु डिबिकं श्रुत्वा हंसः परुपुरञ्जयः ।
प्रपेदे यमुनामेव सोपि तस्यां न्यमज्जत ॥ २.१४.४६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಡಿಬಿಕನ ಮರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಹಂಸನೂ ಯಮುನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅದರಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿದನು.
2.14.47
तौ स राजा जराजन्धः श्रुत्वा च निधनं गतौ ।
पुरं शून्येन मनसा प्रययौ भरतर्षभ ॥ २.१४.४७ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರ ಮರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ಶೂನ್ಯಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ.
2.14.48
ततो वयमित्रघ्न तस्मिन्प्रतिगते नृपे ।
पुनरान्दिनः सर्वे मधुरायां वसामहे ॥ २.१४.४८ ॥
ಆಗ, ಓ ಶತ್ರುಘ್ನನೇ, ಆ ರಾಜ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದೆವು.
2.14.49
यदा त्वभ्येत्य पितरं सा वै राजीवलोचना ।
कंसभार्या जरासन्धं दुहिता मागधं नृपम्।
चोदयत्येव राजेन्द्र पतिव्यसनदुःखिता ॥ २.१४.४९ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಕಮಲನಯನೆ, ಕಂಸನ ಪತ್ನಿ, ಮಗಧರಾಜ ಜರಾಸಂಧನ ಮಗಳಾದ ಆಕೆ, ಪತಿಯ ನಾಶದಿಂದ ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
2.14.50
पतिघ्नं मे जहीत्येवं पुनः पुनररिन्दम ।
ततो वयं महाराज तं मन्त्रं पूर्वमन्त्रितम् ॥ २.१४.५० ॥
ಅರಿಂದಮ, 'ನನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು' ಎಂದು ಅವಳು ಪದೇ ಪದೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಮಹಾರಾಜ, ನಾವು ಹಿಂದೆ ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದ ಆ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆವು.
2.14.51
संस्मरन्तो विमनसो व्यपयाता नराधिप ।
पृथक्त्वेन महाराज सङ्क्षिप्य महतीं श्रियम् ॥ २.१४.५१ ॥
ನರಾಧಿಪ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಹಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಮನನೊಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನಾವು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಹೊರಟೆವು.
2.14.52
पलायामो भयात्तस्य ससुतज्ञातिबान्धवाः ।
इति सञ्चिन्त्य सर्वे स्म प्रतीचीं दिशमाश्रिताः ॥ २.१४.५२ ॥
ಅವನ ಭಯದಿಂದ ಮಕ್ಕಳು, ಜ್ಞಾತಿಗಳು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಓಡಿಹೋಗೋಣ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆವು.
2.14.53
कुशस्थलीं पुरीं रम्यां रैवतेनोपशोभिताम् ।
ततो निवेशं तस्यां च कृतवन्तो वयं नृप ॥ २.१४.५३ ॥
ನಂತರ ರೈವತನಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ರಮ್ಯ ಕುಶಸ್ಥಲೀ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೆಲೆ ಏರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡೆವು, ನೃಪ.
2.14.54
तथैव दुर्गसंस्कारं देवैरपि दुरासदम् ।
स्त्रियोऽपि यस्यां युध्येयुः किमु वृष्णिमहारथाः ॥ २.१४.५४ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆವು; ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಹೋರಾಡಬಲ್ಲರು, ವೃಷ್ಣಿ ಮಹಾರಥರ ಕುರಿತು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
2.14.55
तस्यां वयममित्रघ्न निवसामोऽकुतोभयाः ।
आलोच्य गिरिमुख्यं तं मागधं तीर्णमेव च ॥ २.१४.५५ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನೇ! ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ; ಮಗಧನ (ಜರಾಸಂಧನ) ಆ ಪ್ರಮುಖ ಪರ್ವತವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಅದನ್ನೂ ದಾಟಿದ್ದೇವೆ.
2.14.56
माधवाः कुरुशार्दूल परां मुदमवाप्नुवन् ।
एवं वयं जरासन्धादभितः कृतकिल्बिषाः ॥ २.१४.५६ ॥
ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯೇ! ಮಾಧವರು (ಯಾದವರು) ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಹೀಗೆ ನಾವು ಜರಾಸಂಧನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಅಪರಾಧಿಗಳೆಂದು ಆರೋಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆವು.
2.14.57
सामर्थ्यवन्तः सम्बन्धाद्गोमन्तं समुपाश्रिताः ।
त्रियोजनायतं सद्म त्रिस्कन्धं योजनावधि ॥ २.१४.५७ ॥
ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಸಂಬಂಧದಿಂದ ನಾವು ಗೋಮಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದೆವು; ಆ ನಿವಾಸ ಮೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದ, ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಮತ್ತು ಒಂದು ಯೋಜನದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತ್ತು.
2.14.58
योजनान्ते शतद्वारं वीरविक्रमतोरणम् ।
अष्टादशावरैर्नद्धं क्षत्रियैर्युद्धदुर्मदैः ॥ २.१४.५८ ॥
ಒಂದು ಯೋಜನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಬಾಗಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ವೀರ ಪರಾಕ್ರಮದ ತೋರಣಗಳಿದ್ದ ನಗರವಿತ್ತು; ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹದಿನೆಂಟು ಕಿರಿಯ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಅದು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
2.14.59
अष्टादश सहस्राणि भ्रातृणां सन्ति नः कले ।
आहुकस्य शतं पुत्रा एकैकस्त्रिदशावरः ॥ २.१४.५९ ॥
ನಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಸಹೋದರರಿದ್ದಾರೆ; ಆಹುಕನಿಗೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ.
2.14.60
चारुदेष्णः सह भ्रात्रा चक्रदेवोऽथ सात्यकिः ।
अहं च रोहिणेयश्च साम्बः प्रद्युम्न एव च ॥ २.१४.६० ॥
ಚಾರುದೇಷ್ಣನು ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ, ಚಕ್ರದೇವ, ಆಮೇಲೆ ಸಾತ್ಯಕಿ, ನಾನು, ರೋಹಿಣೇಯ (ಬಲರಾಮ), ಸಾಂಬ ಮತ್ತು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಕೂಡ.
2.14.61
एवमेते रथाः सप्त राजन्नन्यान्निबोध मे ।
कृतवर्मा ह्यनाधृष्टिः समीकः समिर्तिजयः ॥ २.१४.६१ ॥
ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಇವರು ಏಳು ರಥಿಕರು; ಇನ್ನು ಉಳಿದವರನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು. ಕೃತವರ್ಮ, ಅನಾಧೃಷ್ಟಿ, ಸಮೀಕ, ಸಮಿತಿಂಜಯ.
2.14.62
कङ्कः शङ्कुश्च कुन्तिश्च सप्तैते वै महारथाः ।
प्रद्युम्नश्चानिरुद्धश्च भानुरक्रूरसारणौ ॥ २.१४.६२ ॥
ಕಂಕ, ಶಂಕು, ಕುಂತಿ—ಈ ಏಳು ಮಹಾರಥಿಕರು; ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಅನಿರುದ್ಧ, ಭಾನು, ಅಕ್ರೂರ, ಸಾರಣ.
2.14.63
निशठश्च गदश्चैव सप्त चैते महारथाः ।
विकमो झिल्लिबभ्रू च उद्धवोऽथ विदूरथः ॥ २.१४.६३ ॥
ನಿಶಠ, ಗದ—ಈ ಏಳು ಮಹಾರಥಿಕರು; ವಿಕ್ರಮ, ಝಿಲ್ಲಿಬಭ್ರು, ಉದ್ಧವ, ವಿದೂರಥ.
2.14.64
वसुदेवोग्रसेनौ च सप्तैते मन्त्रिपुङ्गवाः ।
प्रसेनजिच्च यमलो राजराजगुणान्वितः ॥ २.१४.६४ ॥
ವಸುದೇವ, ಉಗ್ರಸೇನ—ಈ ಏಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರಿಗಳು; ಪ್ರಸೇನಜಿತ್, ರಾಜಾಧಿರಾಜನ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ಯಮಲ.
2.14.65
स्यमन्तको मणिर्यस्य रुक्मं निस्रुवते बहु ।
पुत्रौ चान्धकभोजस्य वृद्धो राजा च ते दश ॥ २.१४.६५ ॥
ಸ್ಯಮಂತಕಮಣಿ, ಅದರಿಂದ ಬಹಳ ಚಿನ್ನ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ; ಅಂಧಕ ಮತ್ತು ಭೋಜನ ಪುತ್ರರು, ವೃದ್ಧ ರಾಜ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಹತ್ತು ಮಂದಿ.
2.14.66
वज्रसंहनना वीरी वीर्यवन्तो महाबलाः ।
स्मरन्तो मध्यमं देशं वृष्णिवीरा गतज्वराः ॥ २.१४.६६ ॥
ವಜ್ರದಂತೆ ದೃಢ ದೇಹದ ವೀರರು, ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಮಹಾಬಲರು, ವೃಷ್ಣಿ ವೀರರು—ಮಧ್ಯದೇಶವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಜ್ವರರಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
2.14.67
पाण्डवैश्चापि सततं नाथवन्तो वयं नृप ।
सर्वसम्पद्गुणैः सिद्धे तस्मिन्नेवं व्यवस्थिते ॥ २.१४.६७ ॥
ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸದಾ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ. ಸಕಲ ಸಂಪತ್ತಿನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅದು ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಹೀಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಂಡಿರುವಾಗ.
2.14.68
क्षत्रे सम्राजमात्मानं कर्तुमर्हसि भारत ।
दुर्योधनं शान्तनवं द्रोणं द्रौणायनिं कृपम् ॥ २.१४.६८ ॥
ಭಾರತ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಾಮ್ರಾಟನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದುರ್ಯೋಧನ, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ (ಭೀಷ್ಮ), ದ್ರೋಣ, ದ್ರೋಣನ ಮಗ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ), ಕೃಪ.
2.14.69
कर्णं च शिशुपालं च रुक्मिणं च धनुर्धरम् ।
एकलव्यं द्रुमं श्वेतं शैब्यं शकुनिमेव च ॥ २.१४.६९ ॥
ಕರ್ಣ, ಶಿಶುಪಾಲ, ಧನುರ್ಧರ ರುಕ್ಮಿ, ಏಕಲವ್ಯ, ದ್ರುಮ, ಶ್ವೇತ, ಶೈಬ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕುನಿ.
2.14.70
एतानजित्वा सङ्ग्रामे कथं शक्नोषि तं क्रतुम् ।
तथैते गौरवेणैव न योत्स्यन्ति नराधिपाः ॥ २.१४.७० ॥
ಇವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲದೆ ನೀನು ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ? ಈ ರಾಜರು ಗೌರವದಿಂದಲೇ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
2.14.71
एकस्तत्र बलोन्मत्तः कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
योत्स्यते स परामर्षी दिव्यास्रबलगर्वितः ॥ २.१४.७१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಬಲದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾದ ಏಕೈಕನು, ವಿಕರ್ತನನ ಮಗ ಕರ್ಣ, ವೃಷ; ಅವನು ಅಸಹನೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರ ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವನು.
2.14.72
न तु शक्यं जरासन्धे जीवमाने महाबल ।
राजसूयस्त्वयाऽवाप्तुमेषा राजन्मतिर्मम ॥ २.१४.७२ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾಬಲನೇ, ಜರಾಸಂಧ ಜೀವಿತನಾಗಿರುವವರೆಗೆ ನಿನಗೆ ರಾಜಸೂಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ಇದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
2.14.73
तेन रुद्धा हि राजानः सर्वे जित्वा गिरिव्रजे ।
कन्दरे पर्वतेन्द्रस्य सिंहेनेव महाद्विपाः ॥ २.१४.७३ ॥
ಅವನು ಗಿರಿವ್ರಜದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಪರ್ವತರಾಜನ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ ಮಹಾಗಜಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದಂತೆ.
2.14.74
स हि राजा जरासन्धो यियक्षुर्वसुधाधिपैः ।
अभिषिक्तः स राजन्यैः सहस्रैरुत चाष्टभिः।
महादेवं महात्मानमुमापतिमरिन्दम ॥ २.१४.७४ ॥
ಆ ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬಯಸಿ, ಸಾವಿರಾರು ಮತ್ತು ಎಂಟು ರಾಜರಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿತನಾದನು; ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ಉಮಾಪತಿಯೂ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಆದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.
2.14.75
आराध्य तपसोग्रेण निर्जितास्तेन पार्थिवाः ।
प्रतिज्ञायाश्च पारं स गतः पार्थिवसत्तम ॥ २.१४.७५ ॥
ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ ಅವನು ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದನು; ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾನೆ.
2.14.76
स हि निर्जित्य निर्जित्य पार्थिवान्पृतनागतान् ।
पुरमानीय बद्ध्वा च चकार पुरुषव्रजम् ॥ २.१४.७६ ॥
ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ರಾಜರನ್ನು ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಗೆದ್ದು, ನಗರಕ್ಕೆ ತಂದು ಬಂಧಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪಾಗಿ ಇಟ್ಟನು.
2.14.77
वयं चैव महाराज जरासन्धभयात्तदा ।
मधुरा सम्परित्यज्य गता द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.१४.७७ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಜರಾಸಂಧನ ಭಯದಿಂದ ಆಗ ನಾವೂ ಮಥುರೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ದ್ವಾರವತೀ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು.
2.14.78
यदि त्वेनं महाराज यज्ञं प्राप्तुमभीप्ससि ।
यतस्व तेषां मोक्षाय जरासन्धवधाय च ॥ २.१४.७८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೀನು ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅವರ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿಯೂ ಜರಾಸಂಧನ ವಧೆಗಾಗಿಯೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.
2.14.79
समारम्भो न शक्योऽयमन्यथा कुरुनन्दन ।
राजसूयस्य कार्त्स्न्येन कर्तुं मतिमतां वर ॥ २.१४.७९ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಆರಂಭವನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ, ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕವೇ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
2.14.80
इत्येषा मे मती राजन्यथा वा मन्यसेऽनघ ।
एवं गते ममाचक्ष्व स्वयं निश्चित्य हेतुभिः ॥ २.१४.८० ॥
ರಾಜನೇ, ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ; ಅಥವಾ ನಿರ್ದೋಷನೇ, ನೀನು ಬೇರೆಯಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ನನಗೆ ಹೇಳು.