Mahābhārata · Adhyāya 2.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.14.1
सर्वैर्गुणैर्महाराज राजसूयं त्वमर्हसि ।
जानतस्त्वेव ते सर्वं किञ्चिद्वक्ष्यामि भारत ॥ २.१४.१ ॥
O großer König, mit all deinen Vorzügen bist du des Rājasūya-Opfers würdig. Nachkomme Bharatas, obwohl du alles weißt, will ich dir etwas sagen.
2.14.2
जामदग्न्येन रामेण क्षत्रं यदवशेषितम् ।
तस्मादवरजं लोके यदिदं क्षत्रसंज्ञितम् ॥ २.१४.२ ॥
Aus den Kṣatriyas, die Rāma, der Sohn Jamadagnis, übrig ließ, entstand später in der Welt dieser Stand namens kṣatra.
2.14.3
कृतोऽयं कलुसङ्कल्पः क्षत्रियैर्वसुधाधिप ।
निदेशवाग्भिस्तत्तेह विदितं भरतर्षभ ॥ २.१४.३ ॥
O Herr der Erde, die Kṣatriyas haben diesen unreinen Entschluss gefasst. O Stier der Bharatas, er ist dir hier durch ihre Befehlsworte bekannt.
2.14.4
ऐलस्येक्ष्वाकुवंशस्य प्रकृतिं परिचक्षते ।
राजानः श्रेणिबद्धाश्च तथाऽन्ये क्षत्रिया भुवि ॥ २.१४.४ ॥
Man beschreibt die Herkunft der Aila- und Ikṣvāku-Linie. Die Könige der Erde, in Reihen verbunden, und die übrigen Kṣatriyas ebenso.
2.14.5
ऐलवंश्याश्च ये राजंस्तथैवेक्ष्वाकवो नृपाः ।
तानि चैकशतं विद्धि कुलानि भरतर्षभ ॥ २.१४.५ ॥
O König, die der Aila-Linie und ebenso die Könige der Ikṣvāku-Linie — wisse, es sind hundert Familien, o Stier der Bharatas.
2.14.6
ययातेस्त्वेव भोजानां विस्तरो गुणतो महान् ।
भजतेऽद्य महाराज विस्तरं सचतुर्दिशम् ॥ २.१४.६ ॥
In der Linie Yayātis ist die Ausbreitung der Bhoja an Tugend groß; o großer König, heute erstreckt sie sich in alle vier Richtungen.
2.14.7
तेषां तथैव तां लक्ष्मीं सर्वक्षत्रमुपासते ।
इदानीमेव वै राजञ्जरासन्धो महीपतिः ॥ २.१४.७ ॥
Ebenso dienen alle Krieger-Könige jener Pracht, die ihnen gehört. O König, gerade jetzt wird auch der Herr der Erde, Jarāsandha, auf dieselbe Weise gedient.
2.14.8
अभिभूय श्रियं तेषां कुलानामभिषेचितः ।
स्थितो मूर्ध्नि नरेन्द्राणामोजसाऽऽक्रम्य सर्वशः ॥ २.१४.८ ॥
Nachdem er den Glanz ihrer Geschlechter überwunden hat, gesalbt, steht er auf den Häuptern der Könige, sie mit seiner Macht völlig niedergetreten habend.
2.14.9
सोऽवनीं मध्यमां भुक्त्वा मिथो भेदममन्यत ।
प्रभुर्यस्तु परो राजा यस्मिन्नेकवशे जगत् ॥ २.१४.९ ॥
Nachdem er den mittleren Teil der Erde genossen hatte, dachte er daran, Zwietracht zu säen. Er ist der höchste Herr, der König, unter dessen alleiniger Herrschaft die Welt steht.
2.14.10
स साम्राज्यं महाराज प्राप्तो भवति योगतः ।
तं स राजा जरासन्धं संश्रित्य किल सर्वशः ॥ २.१४.१० ॥
O großer König, er hat durch seine Kraft die universelle Herrschaft erlangt. Jener König, der sich vollständig unter den Schutz Jarāsandhas gestellt hat, ist ihm untertan.
2.14.11
राजन्सेनापतिर्जातः शिशुपालः प्रतापवान् ।
तमेव च महाराज शिष्यवत्समुपस्थितः ॥ २.१४.११ ॥
O König, der mächtige Śiśupāla ist zum Heerführer geworden. Und, o großer König, er steht vor ihm wie ein Schüler.
2.14.12
वक्रः करूषाधिपतिर्मायायोधी महाबलः ।
अपरौ च महावीर्यौ महात्मानौ समाश्रितौ ॥ २.१४.१२ ॥
Vakra, der Herr von Karūṣa, ein Krieger der Täuschung, von großer Stärke; und zwei andere von großer Tapferkeit und edler Seele haben sich ebenfalls ihm angeschlossen.
2.14.13
जरासन्धं महावीर्यं तौ हिंसडिम्बिकावुभौ ।
वक्रदन्तः करूषस्य करभो मेघवाहनः।
मूर्ध्ना दिव्यं मणिं बिभ्रद्यमद्भुतमणिं विदुः ॥ २.१४.१३ ॥
Jarāsandha von großer Kraft, jene beiden, Hiṃsa und Ḍimbhaka, Vakradanta von Karūṣa, Karabha und Meghavāhana, die auf dem Haupt das göttliche Juwel tragen, das als das wunderbare Juwel bekannt ist.
2.14.14
मरुं च नरकं चैव शास्ति यो यवनाधिपः ।
अपर्यन्तबलो राजा प्रतीच्यां वरुणो यथा ॥ २.१४.१४ ॥
Der Herr der Yavanas, der auch über Maru und Naraka herrscht, ein König von grenzenloser Stärke, wie Varuṇa im Westen.
2.14.15
भगदत्तो महाराज वृद्धस्तव पितुः सखा ।
स वाचा प्रणतस्तस्य कर्मणा च विशेषतः ॥ २.१४.१५ ॥
Großer König, Bhagadatta, der alte Freund deines Vaters, hat sich ihm in Worten und besonders in Taten unterworfen.
2.14.16
स्नेहबद्धश्च मनसा पितृवद्भक्तिमांस्त्वयि ।
प्रतीच्यां दक्षिणं चान्तं पृथिव्याः प्रति यो नृपः ॥ २.१४.१६ ॥
Durch Zuneigung gebunden, dir im Herzen ergeben wie ein Vater, der König, der im Westen bis zum südlichen Rand der Erde reicht.
2.14.17
मातुलो भवतः शूरः पुरुजित्कुन्तिवर्धनः ।
स ते सन्नितिमानेकः स्नेहतः शत्रुसूदनः ॥ २.१४.१७ ॥
Dein Onkel mütterlicherseits, der Held Purujit, der das Geschlecht der Kuntī mehrt; er allein ist dir aus Zuneigung ein guter Ratgeber, ein Vernichter der Feinde.
2.14.18
जरासन्धं गतस्त्वेव पुरा यो न मया हतः ।
पुरुषोत्तमविज्ञातो योसौ चेदिषु दुर्मतिः ॥ २.१४.१८ ॥
Der einst zu Jarāsandha ging, den ich nicht erschlagen habe, dem Höchsten Mann bekannt; jener Übelgesinnte unter den Cedi.
2.14.19
आत्मानं प्रतिजानाति लोकेऽस्मिन्पुरुषोत्तमम् ।
आदत्ते सततं मोहाद्यः स चिह्नं च मामकम् ॥ २.१४.१९ ॥
Wer sich in dieser Welt als Puruṣottama ausgibt und aus Verblendung beständig meine Zeichen trägt, der ist so.
2.14.20
वङ्गपुण्ड्रकिरातेषु राजा बलसमन्वितः ।
पौण्ड्रको वासुदेवेति योसौ लोकेऽभिविश्रुतः ॥ २.१४.२० ॥
Unter den Vaṅga, Puṇḍra und Kirāta der König Pauṇḍraka, mit Stärke begabt, der in der Welt als „Vāsudeva“ berühmt ist — er ist jener.
2.14.21
चतुर्थभाङ्महाराज भोज इन्द्रसखो बली ।
विद्याबलाद्यो व्यजयत्स पाण्ड्यक्रथकैशिकान् ॥ २.१४.२१ ॥
O großer König, Bhoja, Freund Indras, stark, Teilhaber eines Viertels, der durch die Kraft des Wissens die Pāṇḍya, Kratha und Kaiśika besiegte — er ist jener.
2.14.22
भ्राता तस्याकृतिः शूरो जामदग्न्यसमोऽभवत् ।
स भक्तो मागधं राजा भीष्मकः परवीरहा ॥ २.१४.२२ ॥
Sein Bruder, ein Held von edler Gestalt, dem Sohn des Jamadagni gleich, dem König von Magadha ergeben — Bhīṣmaka, Töter feindlicher Helden.
2.14.23
प्रियाण्याचरतः प्रह्वान्सदा सम्बन्धिनस्ततः ।
भजतो न भजत्यस्मानप्रियेषु व्यवस्थितः ॥ २.१४.२३ ॥
Obwohl Verwandte, die uns stets Gutes erweisen und demütig dienen, er dient uns nicht; er verharrt im Unfreundlichen.
2.14.24
न कुलं सबलं राजन्नभ्यजानात्तथाऽऽत्मनः ।
पश्यमानो यशो दीप्तं जरासन्धमुपस्थितः ॥ २.१४.२४ ॥
O König, er erkannte weder seine Sippe noch sein Heer; im Anblick seines strahlenden Ruhmes trat er vor Jarāsandha.
2.14.25
उदीच्याश्च तथा भोजाः कुलान्यष्टादश प्रभो ।
जरासन्धभयादेव प्रतीचीं दिशमास्थिताः ॥ २.१४.२५ ॥
O Herr, auch die Bhojas des Nordens und die achtzehn Geschlechter haben sich aus Furcht vor Jarāsandha allein nach Westen gewandt.
2.14.26
शूरसेना भद्रकारा बोधाः शाल्वाः पटच्चराः ।
सुस्थलाश्च सुकुट्टाश्च कुलिन्दाः कुन्तिभिः सह ॥ २.१४.२६ ॥
Die Śūrasenas, Bhadrakāras, Bodhas, Śālvas, Paṭaccaras, Susthalas, Sukuṭṭas und Kulindas, zusammen mit den Kuntis.
2.14.27
शाल्वायनाश्च राजानः सोदर्यानुचरैः सह ।
दक्षिणा ये च पञ्चालाः पूर्वाः कुन्तिषु कोसलाः ॥ २.१४.२७ ॥
Die Śālvāyana-Könige mit ihren Brüdern und Gefolgsleuten, die südlichen Pañcālas und die östlichen Kosalas unter den Kuntis.
2.14.28
तथोत्तरां दिशं चापि परित्यज्य भयार्दिताः ।
मत्स्याः सन्न्यस्तपादाश्च दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥ २.१४.२८ ॥
Ebenso haben die Matsyas, von Furcht geplagt, auch die nördliche Richtung verlassen und sind in die südliche Richtung geflohen.
2.14.29
तथैव सर्वपञ्चाला जरासन्धभायर्दिताः ।
स्वराज्यं सम्परित्यज्य विद्रुताः सर्वतोदिशम् ॥ २.१४.२९ ॥
Ebenso haben alle Pañcālas, von der Furcht vor Jarāsandha geplagt, ihr eigenes Königreich ganz verlassen und sind in alle Richtungen geflohen.
2.14.30
अग्रतो ह्यस्य पाञ्चालास्तत्रानीके महात्मनः ।
अनिर्गते सारबले मागधेभ्यो गिरिव्रजात् ॥ २.१४.३० ॥
Vor dem Heer dieses Großgesinnten standen die Pañcālas, denn die Māgadhas waren mit ihrer Hauptmacht noch nicht aus Girivraja ausgezogen.
2.14.31
उग्रसेनसुतः कंसः पुरा निर्जित्य बान्धवान् ।
बार्हद्रथसुते देव्यावुपागच्छद्वृथामतिः ॥ २.१४.३१ ॥
Kaṃsa, der Sohn Ugrasenas, besiegte zuvor seine Verwandten und ging, törichten Sinnes, zu den beiden Königinnen des Sohnes Bṛhadrathas.
2.14.32
अस्तिः प्रास्तिश्च नाम्ना ते सहदेवानुजेऽबले ।
बलेन तेन स्वज्ञातीनभिभूय वृथामतिः ॥ २.१४.३२ ॥
Asti und Prāsti mit Namen, die jüngeren Brüder Sahadevas, die beiden Schwachen; mit dieser Macht überwältigte der törichte Kaṃsa seine eigenen Verwandten.
2.14.33
श्रैष्ठ्यं प्राप्तः स तस्यासीदतीवापनयो महान् ।
भोजराजन्यवृद्धैश्च पीड्यमानैर्दुरात्मना ॥ २.१४.३३ ॥
Nachdem er die Vorherrschaft erlangt hatte, beging jener Bösewicht ein überaus großes Unrecht; und die älteren Edlen der Bhoja wurden von ihm bedrängt.
2.14.34
ज्ञातित्राणमभीप्सद्भिरस्मत्सम्भावना कृता ।
दत्वाऽऽक्रूराय सुतनुं तामाहुकसुतां तदा ॥ २.१४.३४ ॥
Den Schutz unserer Verwandten begehrend, gaben wir damals die Schlanke, die Tochter Āhukas, dem Ākrūra und bedachten es so.
2.14.35
सङ्कर्षणद्वितीयेन ज्ञातिकार्यं मया कृतम् ।
हतौ कंससुनामानौ मया रामेण चाप्युत ॥ २.१४.३५ ॥
Mit Saṅkarṣaṇa als Zweitem erfüllte ich die Sache der Verwandten; durch mich und durch Rāma wurden auch die beiden Söhne mit dem Namen Kaṃsas erschlagen.
2.14.36
हत्वा कंसं तथैवादौ जरासन्धस्य बिभ्यतः ।
मया रामेण चान्यत्र ज्ञातयः परिपालितः ॥ २.१४.३६ ॥
Nachdem er zuerst Kaṃsa erschlagen hatte, und ebenso im Falle des furchtsamen Jarāsandha, wurden unsere Verwandten anderswo von mir und von Rāma beschützt.
2.14.37
भये तु समतिक्रान्ते जरासन्धे समुद्यते ।
मन्त्रोऽयं मन्त्रितो राजन्कुलैरष्टादशावरैः ॥ २.१४.३७ ॥
Als aber die Furcht vergangen und Jarāsandha sich erhoben hatte, o König, wurde dieser Rat von den achtzehn geringeren Sippen beraten.
2.14.38
अनारमन्तो निघ्नन्तो महास्त्रैः शत्रुघातिभिः ।
न हन्यामो वयं तस्य त्रिभिर्वर्षशतैर्बलम् ॥ २.१४.३८ ॥
Obwohl wir ihn mit großen Waffen schlagen, die Feinde töten, ohne Freude, können wir sein Heer in dreihundert Jahren nicht töten.
2.14.39
तस्य ह्यमरसङ्काशौ बलेन बलिनां वरौ ।
नामभ्यां हंसडिबिकावशस्त्रनिधनावुभौ ॥ २.१४.३९ ॥
Seine beiden, den Unsterblichen gleich, die Besten der Starken an Kraft, namens Haṃsa und Ḍibhaka, durch keine Waffe zu töten, beide.
2.14.40
तावुभौ सहितौ वीरौ जरासन्धश्च वीर्यवान् ।
त्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः ॥ २.१४.४० ॥
Jene beiden Helden zusammen und der mächtige Jarāsandha — die drei genügen den drei Welten, so ist meine Meinung.
2.14.41
न हि केवलमस्माकं यावन्तोऽन्ये च पार्थिवाः ।
तथैव तेषामासीच्च बुद्धिर्बुद्धिमतां वर ॥ २.१४.४१ ॥
Nicht nur die unsere, sondern auch die aller anderen Könige war ihre Einsicht dieselbe, o Bester der Weisen.
2.14.42
अष्टादश मया तस्य सङ्ग्रामा रोमहर्षणाः ।
दत्ता न च हतो राजञ्जरासन्धो महाबलः ॥ २.१४.४२ ॥
Ich lieferte ihm achtzehn haarsträubende Schlachten, doch, o König, der mächtige Jarāsandha wurde nicht erschlagen.
2.14.43
अथ हंस इति ख्यातः कश्चिदासीन्महान्नृपः ।
रामेण स हतस्तत्र सङ्ग्रामेऽष्टादशावरे ॥ २.१४.४३ ॥
Damals gab es einen großen König namens Haṃsa. Er wurde dort von Rāma im Kampf erschlagen, in der achtzehnten oder einer späteren Schlacht.
2.14.44
हतो हंस इति प्रोक्तस्य केनापि भारत ।
तच्छ्रुत्वा डिबिको राजन्यमुनाम्भस्यमज्जत ॥ २.१४.४४ ॥
O Bhārata, als jemand sagte, Haṃsa sei erschlagen, o König, hörte Ḍibika es und versank in den Wassern der Yamunā.
2.14.45
विना हसेन लोकेऽस्मिन्नाहं जीवितुमुत्सहे ।
इत्येतां मतिमास्थाय डिबिको निधनं गतः ॥ २.१४.४५ ॥
»Ohne Haṃsa wage ich nicht, in dieser Welt zu leben« — mit diesem Entschluss ging Ḍibika in den Tod.
2.14.46
तथा तु डिबिकं श्रुत्वा हंसः परुपुरञ्जयः ।
प्रपेदे यमुनामेव सोपि तस्यां न्यमज्जत ॥ २.१४.४६ ॥
Als Haṃsa, der Eroberer feindlicher Städte, so von Ḍibikas Tod hörte, ging auch er zur Yamunā und versank darin.
2.14.47
तौ स राजा जराजन्धः श्रुत्वा च निधनं गतौ ।
पुरं शून्येन मनसा प्रययौ भरतर्षभ ॥ २.१४.४७ ॥
Als König Jarāsandha vom Tod jener beiden hörte, kehrte er mit leerem Herzen in seine Stadt zurück, o Stier der Bharatas.
2.14.48
ततो वयमित्रघ्न तस्मिन्प्रतिगते नृपे ।
पुनरान्दिनः सर्वे मधुरायां वसामहे ॥ २.१४.४८ ॥
Dann, o Vernichter der Feinde, als jener König zurückgekehrt war, wohnten wir alle wieder in Mathurā, voller Freude.
2.14.49
यदा त्वभ्येत्य पितरं सा वै राजीवलोचना ।
कंसभार्या जरासन्धं दुहिता मागधं नृपम्।
चोदयत्येव राजेन्द्र पतिव्यसनदुःखिता ॥ २.१४.४९ ॥
O Herr der Könige, wenn jene lotusäugige Gattin Kaṃsas, Tochter des Magadha-Königs Jarāsandha, vom Unglück ihres Gatten betrübt, zu ihrem Vater geht und ihn antreibt.
2.14.50
पतिघ्नं मे जहीत्येवं पुनः पुनररिन्दम ।
ततो वयं महाराज तं मन्त्रं पूर्वमन्त्रितम् ॥ २.१४.५० ॥
O Bezwinger der Feinde, immer wieder sagt sie: „Töte den Mörder meines Gatten!“ Da, großer König, nahmen wir jenen zuvor beratenen Plan an.
2.14.51
संस्मरन्तो विमनसो व्यपयाता नराधिप ।
पृथक्त्वेन महाराज सङ्क्षिप्य महतीं श्रियम् ॥ २.१४.५१ ॥
Erinnernd und niedergeschlagen, o Herr der Menschen, zogen wir getrennt davon, o großer König, nachdem wir unser großes Vermögen zusammengerafft hatten.
2.14.52
पलायामो भयात्तस्य ससुतज्ञातिबान्धवाः ।
इति सञ्चिन्त्य सर्वे स्म प्रतीचीं दिशमाश्रिताः ॥ २.१४.५२ ॥
Aus Furcht vor ihm fliehen wir mit Söhnen, Verwandten und Angehörigen. So beschlossen, wandten wir uns alle nach Westen.
2.14.53
कुशस्थलीं पुरीं रम्यां रैवतेनोपशोभिताम् ।
ततो निवेशं तस्यां च कृतवन्तो वयं नृप ॥ २.१४.५३ ॥
Dann, o König, errichteten wir unsere Niederlassung in jener reizenden Stadt Kuśasthalī, geschmückt von Raivata.
2.14.54
तथैव दुर्गसंस्कारं देवैरपि दुरासदम् ।
स्त्रियोऽपि यस्यां युध्येयुः किमु वृष्णिमहारथाः ॥ २.१४.५४ ॥
Ebenso errichteten wir eine Befestigung, die selbst die Götter kaum angreifen könnten, in der selbst Frauen kämpfen könnten — was dann erst von den großen Wagenkämpfern der Vṛṣṇi?
2.14.55
तस्यां वयममित्रघ्न निवसामोऽकुतोभयाः ।
आलोच्य गिरिमुख्यं तं मागधं तीर्णमेव च ॥ २.१४.५५ ॥
O Vernichter der Feinde! Wir wohnen dort furchtlos vor allem; nachdem wir jenen Hauptberg Magadhas (Jarāsandhas) erwogen haben, haben wir ihn auch überquert.
2.14.56
माधवाः कुरुशार्दूल परां मुदमवाप्नुवन् ।
एवं वयं जरासन्धादभितः कृतकिल्बिषाः ॥ २.१४.५६ ॥
O Tiger der Kurus! Die Mādhavas erlangten höchste Freude; so wurden wir von Jarāsandha auf allen Seiten zu Schuldigen gemacht.
2.14.57
सामर्थ्यवन्तः सम्बन्धाद्गोमन्तं समुपाश्रिताः ।
त्रियोजनायतं सद्म त्रिस्कन्धं योजनावधि ॥ २.१४.५७ ॥
Mächtig und durch Verwandtschaft gelangten wir zum Gomanta; jene Wohnstätte war drei Yojanas lang, dreistufig und erstreckte sich bis zu einem Yojana.
2.14.58
योजनान्ते शतद्वारं वीरविक्रमतोरणम् ।
अष्टादशावरैर्नद्धं क्षत्रियैर्युद्धदुर्मदैः ॥ २.१४.५८ ॥
Am Ende eines Yojana stand eine Stadt mit hundert Toren und Torbögen heldenhafter Tapferkeit, bewacht von achtzehn jüngeren Kṣatriyas, rasend vor Kampfeslust.
2.14.59
अष्टादश सहस्राणि भ्रातृणां सन्ति नः कले ।
आहुकस्य शतं पुत्रा एकैकस्त्रिदशावरः ॥ २.१४.५९ ॥
In unserer Linie gibt es achtzehntausend Brüder; Āhuka hat hundert Söhne, und jeder von ihnen steht nur den Göttern nach.
2.14.60
चारुदेष्णः सह भ्रात्रा चक्रदेवोऽथ सात्यकिः ।
अहं च रोहिणेयश्च साम्बः प्रद्युम्न एव च ॥ २.१४.६० ॥
Cārudeṣṇa zusammen mit seinem Bruder, Cakradeva, dann Sātyaki, ich selbst, Rohiṇeya (Balarāma), Sāmba und auch Pradyumna.
2.14.61
एवमेते रथाः सप्त राजन्नन्यान्निबोध मे ।
कृतवर्मा ह्यनाधृष्टिः समीकः समिर्तिजयः ॥ २.१४.६१ ॥
So sind diese sieben Wagenkämpfer, o König; hör nun von mir die anderen: Kṛtavarman, Anādhṛṣṭi, Samīka und Samitiñjaya.
2.14.62
कङ्कः शङ्कुश्च कुन्तिश्च सप्तैते वै महारथाः ।
प्रद्युम्नश्चानिरुद्धश्च भानुरक्रूरसारणौ ॥ २.१४.६२ ॥
Kaṅka, Śaṅku und Kunti – diese sieben sind große Wagenkämpfer; ferner Pradyumna, Aniruddha, Bhānu, Akrūra und Sāraṇa.
2.14.63
निशठश्च गदश्चैव सप्त चैते महारथाः ।
विकमो झिल्लिबभ्रू च उद्धवोऽथ विदूरथः ॥ २.१४.६३ ॥
Niśaṭha und Gada – diese sieben sind große Wagenkämpfer; Vikrama, Jhillibabhrū, Uddhava und Vidūratha.
2.14.64
वसुदेवोग्रसेनौ च सप्तैते मन्त्रिपुङ्गवाः ।
प्रसेनजिच्च यमलो राजराजगुणान्वितः ॥ २.१४.६४ ॥
Vasudeva und Ugrasena – diese sieben sind die besten Ratgeber; Prasenajit und Yamala, mit den Eigenschaften eines Königs der Könige ausgestattet.
2.14.65
स्यमन्तको मणिर्यस्य रुक्मं निस्रुवते बहु ।
पुत्रौ चान्धकभोजस्य वृद्धो राजा च ते दश ॥ २.१४.६५ ॥
Das Juwel Syamantaka, aus dem reichlich Gold strömt; die Söhne des Andhaka und Bhoja, der alte König und deine zehn.
2.14.66
वज्रसंहनना वीरी वीर्यवन्तो महाबलाः ।
स्मरन्तो मध्यमं देशं वृष्णिवीरा गतज्वराः ॥ २.१४.६६ ॥
Die Helden der Vṛṣṇi, mit blitzhart gebauten Körpern, mächtig und von großer Kraft, erinnern sich an das Mittelland und sind frei vom Fieber.
2.14.67
पाण्डवैश्चापि सततं नाथवन्तो वयं नृप ।
सर्वसम्पद्गुणैः सिद्धे तस्मिन्नेवं व्यवस्थिते ॥ २.१४.६७ ॥
O König, mit den Pāṇḍavas haben wir stets Beschützer. Wenn jenes mit allen Vorzügen des Wohlstands vollendet und so eingerichtet ist,
2.14.68
क्षत्रे सम्राजमात्मानं कर्तुमर्हसि भारत ।
दुर्योधनं शान्तनवं द्रोणं द्रौणायनिं कृपम् ॥ २.१४.६८ ॥
O Bhārata, unter den Kriegern sollst du dich zum Herrscher machen; ebenso Duryodhana, Bhīṣma, Sohn Śantanus, Droṇa, Droṇas Sohn Aśvatthāman und Kṛpa.
2.14.69
कर्णं च शिशुपालं च रुक्मिणं च धनुर्धरम् ।
एकलव्यं द्रुमं श्वेतं शैब्यं शकुनिमेव च ॥ २.१४.६९ ॥
Karṇa, Śiśupāla, der Bogenschütze Rukmin, Ekalavya, Druma, Śveta, Śaibya und ebenso Śakuni.
2.14.70
एतानजित्वा सङ्ग्रामे कथं शक्नोषि तं क्रतुम् ।
तथैते गौरवेणैव न योत्स्यन्ति नराधिपाः ॥ २.१४.७० ॥
Ohne sie im Kampf zu besiegen, wie könntest du jenes Opfer vollbringen? Und diese Herren der Menschen werden aus bloßer Ehrerbietung nicht kämpfen.
2.14.71
एकस्तत्र बलोन्मत्तः कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
योत्स्यते स परामर्षी दिव्यास्रबलगर्वितः ॥ २.१४.७१ ॥
Dort wird einer allein, berauscht von Kraft, Karṇa, Sohn des Vikartana, der Mächtige, nachtragend und stolz auf die Macht der göttlichen Waffen, kämpfen.
2.14.72
न तु शक्यं जरासन्धे जीवमाने महाबल ।
राजसूयस्त्वयाऽवाप्तुमेषा राजन्मतिर्मम ॥ २.१४.७२ ॥
Doch, o Mächtiger, solange Jarāsandha lebt, ist es dir nicht möglich, das Rājasūya zu erlangen. Dies, o König, ist meine Meinung.
2.14.73
तेन रुद्धा हि राजानः सर्वे जित्वा गिरिव्रजे ।
कन्दरे पर्वतेन्द्रस्य सिंहेनेव महाद्विपाः ॥ २.१४.७३ ॥
Nachdem er sie besiegt hat, hat er alle Könige in Girivraja eingesperrt, wie ein Löwe große Elefanten in der Höhle des Bergherrn festhält.
2.14.74
स हि राजा जरासन्धो यियक्षुर्वसुधाधिपैः ।
अभिषिक्तः स राजन्यैः सहस्रैरुत चाष्टभिः।
महादेवं महात्मानमुमापतिमरिन्दम ॥ २.१४.७४ ॥
Jarāsandha, der König, der ein Opfer darbringen wollte, wurde von Tausenden von Königen und acht weiteren gesalbt. O Bezwinger der Feinde, er verehrte den großherzigen Mahādeva, den Herrn der Umā.
2.14.75
आराध्य तपसोग्रेण निर्जितास्तेन पार्थिवाः ।
प्रतिज्ञायाश्च पारं स गतः पार्थिवसत्तम ॥ २.१४.७५ ॥
Nachdem er ihn mit gewaltiger Askese verehrt hatte, besiegte er die Könige. O Bester der Könige, er hat das Ende seines Gelübdes erreicht.
2.14.76
स हि निर्जित्य निर्जित्य पार्थिवान्पृतनागतान् ।
पुरमानीय बद्ध्वा च चकार पुरुषव्रजम् ॥ २.१४.७६ ॥
Immer wieder besiegte er die Könige, die mit ihren Heeren kamen; er brachte sie in die Stadt, fesselte sie und machte sie zu einer großen Schar von Gefangenen.
2.14.77
वयं चैव महाराज जरासन्धभयात्तदा ।
मधुरा सम्परित्यज्य गता द्वारवतीं पुरीम् ॥ २.१४.७७ ॥
O großer König, aus Furcht vor Jarāsandha verließen auch wir damals Mathurā und gingen in die Stadt Dvārakā.
2.14.78
यदि त्वेनं महाराज यज्ञं प्राप्तुमभीप्ससि ।
यतस्व तेषां मोक्षाय जरासन्धवधाय च ॥ २.१४.७८ ॥
O großer König, wenn du dieses Opfer erlangen willst, so strebe nach ihrer Befreiung und nach der Tötung Jarāsandhas.
2.14.79
समारम्भो न शक्योऽयमन्यथा कुरुनन्दन ।
राजसूयस्य कार्त्स्न्येन कर्तुं मतिमतां वर ॥ २.१४.७९ ॥
O Freude der Kurus, Bester unter den Weisen, dieser Anfang kann nur so gemacht werden, dass das Rājasūya-Opfer in seiner Gesamtheit vollzogen wird.
2.14.80
इत्येषा मे मती राजन्यथा वा मन्यसेऽनघ ।
एवं गते ममाचक्ष्व स्वयं निश्चित्य हेतुभिः ॥ २.१४.८० ॥
O König, dies ist meine Meinung; oder, o Makelloser, wenn du anders denkst, so bestimme du selbst in dieser Lage aus Gründen und sage es mir.