مهابهاراتا · أدهيايا 2.42

2.42.1

गाङ्गेयेनैवमुक्तस्तु शिशुपालश्चुकोप तम् ।
क्रुद्धं सुनीथं दृष्ट्वाऽथ सहदेवोऽब्रवीत्तदा ॥ २.४२.१ ॥

فلما قال جاڠيا ذلك، غضب شيشوپالا عليه. ثم رأى سونيثا غاضبا، فتكلم سهاديفا حينئذ.

मतिपूर्वमिदं सर्वं चेदिराज मया कृतम् ।
तन्मे निगदतस्तत्त्वं कारणादत्र मे शृणु ॥ २.४२.२ ॥

يا ملك التشيدي، لقد فعلت كل هذا عن قصد وروية. فاستمع هنا إلى السبب الحقيقي كما أقوله لك.

स पार्थिवानां सर्वेषां गुरुः कृष्णोऽपरो न हि ।
तस्मादभ्यर्चितोऽस्माभिः सर्वे संमन्तुमर्हथ ॥ २.४२.३ ॥

كريشنا هو معلّم جميع الملوك، ولا آخر مثله. لذلك قد أكرمناه، وينبغي لكم جميعا أن توافقوا على ذلك.

यो वा सहते कश्चिद्राज्ञां सबलवाहनः ।
क्षिप्रं युद्धाय निर्यातु तस्य मूर्ध्न्याहितं पदम् ॥ २.४२.४ ॥

فإن كان أحد من الملوك لا يحتمل هذا، فليخرج سريعا للقتال بجيشه ومركباته؛ وعلى رأسه سيُوضع قدمي.

एवमुक्तो मया हेतुरुत्तरं प्रब्रवीतु मे ।
ततो न व्याजहारैषां कश्चिद्बुद्धिमतां सताम् ॥ २.४२.५ ॥

وبعد أن قلت هذا، فليجبني عن العلة. فلم يتكلم أحد من هؤلاء الحكماء الأخيار.

मानिनां बलिनां राज्ञां मध्ये सन्दर्शिते पदे ।
एवमुक्ते सुनीथस्य सहदेवेन केशवे ॥ २.४२.६ ॥

وبين الملوك المتكبرين الأقوياء أُظهر موضع القدم. ولما قال سونيثا هذا، تكلم سهاديفا عن كيشاڤا.

स्वभावरक्ते नयने कोपाद्रक्ततरे कृते ।
तस्य कोपं समुद्भूतं ज्ञात्वा भीष्मः प्रतापवान् ॥ २.४२.७ ॥

كانت عيناه حمراوين بطبعهما، واحمرّتا أكثر من الغضب. فلما علم بارتفاع غضبه، قال بهيشما ذو المهابة

आचचक्षे पुनस्तस्मै कृष्णस्यैवोत्तरान्गुणान् ।
स सुनीथं समामन्त्र्य तांश्च सर्वान्महीक्षितः ॥ २.४२.८ ॥

ثم أخذ يبيّن له صفات كريشنا السامية من جديد، ثم خاطب سونيثا وجميع أولئك الملوك

उवाच वदतां श्रेष्ठं इदं मतिमतां वरः ।
सहदेवेन राजानो यदुक्तं केशवं प्रति।
तत्तथेति विजानीध्वं भूयश्चात्र विबोधत ॥ २.४२.९ ॥

قال خيرُ المتكلمين وأفضلُ الحكماء: أيها الملوك، اعلموا أن ما قاله سهديفا عن كيشافا كذلك، وتفهّموا هذا أكثر بعناية.