Mahābhārata · Adhyāya 2.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.42.1
गाङ्गेयेनैवमुक्तस्तु शिशुपालश्चुकोप तम् ।
क्रुद्धं सुनीथं दृष्ट्वाऽथ सहदेवोऽब्रवीत्तदा ॥ २.४२.१ ॥
Als Gāṅgeya so gesprochen hatte, geriet Śiśupāla über ihn in Zorn. Da sprach Sahadeva, als er den erzürnten Sunītha sah.
2.42.2
मतिपूर्वमिदं सर्वं चेदिराज मया कृतम् ।
तन्मे निगदतस्तत्त्वं कारणादत्र मे शृणु ॥ २.४२.२ ॥
O König der Cedi, all dies habe ich mit Vorbedacht getan. Höre hier den wahren Grund, wie ich ihn dir nenne.
2.42.3
स पार्थिवानां सर्वेषां गुरुः कृष्णोऽपरो न हि ।
तस्मादभ्यर्चितोऽस्माभिः सर्वे संमन्तुमर्हथ ॥ २.४२.३ ॥
Kṛṣṇa ist der Lehrer aller Könige; einen anderen wie ihn gibt es nicht. Darum haben wir ihn geehrt, und ihr alle solltet dem zustimmen.
2.42.4
यो वा सहते कश्चिद्राज्ञां सबलवाहनः ।
क्षिप्रं युद्धाय निर्यातु तस्य मूर्ध्न्याहितं पदम् ॥ २.४२.४ ॥
Wenn einer der Könige dies nicht ertragen kann, so trete er schnell mit Heer und Wagen zum Kampf hervor; auf sein Haupt soll mein Fuß gesetzt werden.
2.42.5
एवमुक्तो मया हेतुरुत्तरं प्रब्रवीतु मे ।
ततो न व्याजहारैषां कश्चिद्बुद्धिमतां सताम् ॥ २.४२.५ ॥
Als ich so gesprochen hatte, möge er mir auf den Grund antworten. Da sprach keiner dieser weisen und guten Männer.
2.42.6
मानिनां बलिनां राज्ञां मध्ये सन्दर्शिते पदे ।
एवमुक्ते सुनीथस्य सहदेवेन केशवे ॥ २.४२.६ ॥
Inmitten der stolzen und mächtigen Könige wurde der Platz für den Fuß gezeigt. Als Sunītha so gesprochen hatte, sprach Sahadeva über Keśava.
2.42.7
स्वभावरक्ते नयने कोपाद्रक्ततरे कृते ।
तस्य कोपं समुद्भूतं ज्ञात्वा भीष्मः प्रतापवान् ॥ २.४२.७ ॥
Seine Augen waren von Natur aus rot, und vor Zorn wurden sie noch röter. Als der mächtige Bhīṣma erkannte, dass sein Zorn aufgestiegen war,
2.42.8
आचचक्षे पुनस्तस्मै कृष्णस्यैवोत्तरान्गुणान् ।
स सुनीथं समामन्त्र्य तांश्च सर्वान्महीक्षितः ॥ २.४२.८ ॥
Er legte ihm erneut die höheren Eigenschaften Kṛṣṇas dar und sprach Sunītha und alle jene Könige an,
2.42.9
उवाच वदतां श्रेष्ठं इदं मतिमतां वरः ।
सहदेवेन राजानो यदुक्तं केशवं प्रति।
तत्तथेति विजानीध्वं भूयश्चात्र विबोधत ॥ २.४२.९ ॥
Der Beste unter den Rednern, der Vorzüglichste unter den Weisen, sprach: O Könige, wisst, dass es so ist, wie Sahadeva über Keśava gesagt hat; und begreift dies noch weiter, aufmerksam.