ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.43.1
ततो भीष्मस्य तच्छ्रुत्वा वचः काले युधिष्ठिरः ।
ज्ञापनार्थाय सर्वेषां भीष्मं पुनरथाब्रवीत् ॥ २.४३.१ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.43.2
विस्तरेणास्य देवस्य कर्माणीच्छामि सर्वशः ।
श्रोतुं भगवतस्तानि प्रब्रवीहि पितामह ॥ २.४३.२ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ಈ ದೇವನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಆ ಭಗವಂತನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ.
2.43.3
कर्मणामानुपूर्वा च प्रादुर्भावाश्च ये विभोः ।
यथा च प्रकृतिः कृष्णे तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ २.४३.३ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ಆ ವಿಭುವಿನ ಕರ್ಮಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನೂ, ಅವನ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳನ್ನೂ, ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಅವನ ಸ್ವಭಾವ ಹೇಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
2.43.4
एवमुक्तस्तदा भीष्मः प्रोवाच भरतर्षभ ।
युधिष्ठिरममित्रघ्नं तस्मिन्त्राजसमागमे ॥ २.४३.४ ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಆ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಘ್ನ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
2.43.5
समक्षं वासुदेवस्य देवस्येव शतक्रतोः ।
कर्माण्यसुकराण्यन्यैराचचक्षे जनाधिप ॥ २.४३.५ ॥
ಜನಾಧಿಪನೇ, ವಾಸುದೇವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನ ಮುಂದೆಯೇ ಎಂಬಂತೆ, ಇತರರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಭೀಷ್ಮನು ವಿವರಿಸಿದನು.
2.43.6
शृण्वतां पार्थिवानां च धर्मराजस्य चान्तिके ।
इदं मतिमतां श्रेष्ठः कृष्णं प्रति विशाम्पते ॥ २.४३.६ ॥
ವಿಶಾಂಪತಿಯೇ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ರಾಜರು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.43.7
म्नैवामन्त्र्य राजेन्द्र चेदिराजमरिन्दमम् ।
भीमकर्मा ततो भीष्णो भूयः स इतमब्रवीत् ॥ २.४३.७ ॥
ಆಗ ಭೀಷ್ಮನು, ರಾಜೇಂದ್ರನೂ ಶತ್ರುದಮನನೂ ಆದ ಚೇದಿರಾಜನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.43.8
करूणामपि राजानं युधिष्ठिरमभाषत ।
वर्तमानामतीतां च शृणु राजन्युधिष्ठिर ॥ २.४३.८ ॥
ಕುರುಗಳ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೊಂದಿಗೂ ಅವನು ಮಾತನಾಡಿದನು: ರಾಜನೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಅತೀತವನ್ನು ಕೇಳು.
2.43.9
ईश्वरस्योत्तमस्यैनां कर्मणां गहनां गतिम् ।
अव्यक्तो व्यक्तलिङ्गस्थो य एष भगवान्प्रभुः ॥ २.४३.९ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಹೇಳಿದನು: ಉತ್ತಮ ಈಶ್ವರನ ಕರ್ಮಗಳ ಗಹನವಾದ ಗತಿ ಇದು. ವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಈ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭು ಅವ್ಯಕ್ತನು.
2.43.10
पुरा नारायणो देवः स्वयम्भूः प्रपितामहः ।
सहस्रशीर्षः पुरुषो ध्रवोऽनन्तः सनातनः ॥ २.४३.१० ॥
ಹಿಂದೆ ನಾರಾಯಣ ದೇವರು, ಸ್ವಯಂಭೂ, ಪ್ರಪಿತಾಮಹ, ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷ ಪುರುಷ, ಧ್ರುವ, ಅನಂತ, ಸನಾತನನಾಗಿದ್ದನು.
2.43.11
सहस्रास्यः सहस्राश्चः सहस्रचरणो विभुः ।
सहस्रवाहुः सर्वज्ञो देवो नामसहस्रवान् ॥ २.४३.११ ॥
ಸಹಸ್ರ ಮುಖ, ಸಹಸ್ರ ನೇತ್ರ, ಸಹಸ್ರ ಪಾದ ಹೊಂದಿದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು; ಸಹಸ್ರ ಬಾಹು, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸಹಸ್ರ ನಾಮಗಳುಳ್ಳ ದೇವ.
2.43.12
सहस्रमुकुटो देवो विश्वरूपो महाद्युतिः ।
अनेकवर्णो देवादिरव्यक्ताद्वै परे स्थितः ॥ २.४३.१२ ॥
ಸಹಸ್ರ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿದ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಅನೇಕ ವರ್ಣದ, ದೇವತೆಗಳ ಆದಿ ದೇವ; ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕೂ ಆಚೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
2.43.13
असृजत्सलिलं पूर्वं स च नारायणः प्रभुः ।
ततस्तु भगवांस्तोये ब्रह्माणमसृजत्स्वयम् ॥ २.४३.१३ ॥
ಆ ಪ್ರಭು ನಾರಾಯಣನು ಮೊದಲು ಜಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅನಂತರ ಭಗವಂತನು ಸ್ವತಃ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
2.43.14
ब्रह्मा चतुर्मुखो लोकान्सर्वांस्तानसृजत्स्वयम् ।
आदिकाले पुरा ह्येवं सर्वलोकस्य चोद्भवः।
पुरा यः प्रलये प्राप्ते नष्टे स्थावरजङ्गमे ॥ २.४३.१४ ॥
ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಾನೇ ಆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆದಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಹೀಗೆಯೇ ಸರ್ವ ಲೋಕಗಳ ಉದ್ಭವವಾಯಿತು. ಹಿಂದೆ ಪ್ರಳಯ ಬಂದು ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ,
2.43.15
ब्रह्मादिषु प्रलीनेषु नष्टे लोके चराचरे ।
आभूतसम्प्लवे प्राप्ते प्रलीने प्रकृतौ महान् ॥ २.४३.१५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಲೀನರಾಗಿ, ಚರಾಚರ ಲೋಕ ನಾಶವಾಗಿ, ಭೂತಪ್ರಳಯ ಬಂದು, ಮಹತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದಾಗ.
2.43.16
एकस्मिष्ठति सर्वात्मा स तु नारायणः प्रभुः ।
नारायणस्य चाङ्गानि सर्वदैवानि भारत ॥ २.४३.१६ ॥
ಆ ಏಕದಲ್ಲಿಯೇ ಸರ್ವಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಭು ನಾರಾಯಣನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಓ ಭಾರತ, ನಾರಾಯಣನ ಅಂಗಗಳು ಸದಾ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೇ.
2.43.17
शिरस्तस्य दिवं राजन्नाभिः खं चरणौ मही ।
अश्विनौ कर्णयोर्देवौ चक्षुषी शशिभास्करौ ॥ २.४३.१७ ॥
ರಾಜನೇ, ಅವನ ತಲೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗ; ನಾಭಿ ಆಕಾಶ; ಪಾದಗಳೇ ಭೂಮಿ. ಅಶ್ವಿನೀ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಕಿವಿಗಳು; ಚಂದ್ರ ಸೂರ್ಯರು ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು.
2.43.18
इन्द्रवैश्वानरौ देवौ मुखं तस्य महात्मनः ।
अन्यानि सर्वदैवानि सर्वाङ्गानि महात्मनः ॥ २.४३.१८ ॥
ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವೈಶ್ವಾನರ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮುಖ. ಇತರ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸರ್ವಾಂಗಗಳು.
2.43.19
सर्वं चापि हरौ संस्थं सूत्रे मणिगणा इव ।
आभूतसम्प्लवान्तेऽथ दृष्ट्वा सर्वं तमोन्वितम् ॥ २.४३.१९ ॥
ಹರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ, ದಾರದಲ್ಲಿ ಕೋರಿದ ಮಣಿಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಳಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು.
2.43.20
नारायणो महायोगी सर्वज्ञः परमात्मवान् ।
ब्रह्मभूतस्तदात्मानं ब्रह्मणमसृजत्स्वयम् ॥ २.४३.२० ॥
ನಾರಾಯಣ, ಮಹಾಯೋಗಿ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನಾಗಿ ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
2.43.21
सोऽध्यक्षः सर्वभूतानां प्रभूतप्रभवोऽच्युतः ।
सनत्कुमारं रुद्रं च सप्तर्षीश्च तपोधनात् ॥ २.४३.२१ ॥
ಅವನು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಅಧ್ಯಕ್ಷ, ಅಧಿಕ ಉತ್ಪತ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅಚ್ಯುತ. ಸನತ್ಕುಮಾರ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ತಪಸ್ಸಿನ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ (ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು).
2.43.22
सर्वमेवासृजद्ब्रह्मा तथा लोकांस्तथा प्रजाः ।
ते च तद्व्यसृजंस्तत्र प्राप्तकाले युधिष्ठिर ॥ २.४३.२२ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅವರು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
2.43.23
तेभ्योऽभवन्महात्मभ्यो बहुधा ब्रह्म शाश्वतम् ।
कल्पानां बहुकोट्यश्चसमतीतास्तु भारत ॥ २.४३.२३ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವು ಹುಟ್ಟಿತು. ಭಾರತ, ಕಲ್ಪಗಳ ಅನೇಕ ಕೋಟಿಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ.
2.43.24
आभूतसम्प्लवाश्चैव बहुधाऽद्धाऽपचक्रमुः ।
मन्वन्तरयुगा राजन्सङ्कल्पो भूतसम्प्लवाः ॥ २.४३.२४ ॥
ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಳಯಗಳೂ ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋದವು. ರಾಜನೇ, ಮನ್ವಂತರಗಳು ಮತ್ತು ಯುಗಗಳು (ಕಳೆದವು); ಸಂಕಲ್ಪ, ಭೂತಪ್ರಳಯಗಳು (ಕೂಡ).
2.43.25
चक्रवत्परिवर्तन्ते सर्वं विषमुखं जगत् ।
सृष्ट्वा चतुर्मुखं देवं देवो नारायणः प्रभुः ॥ २.४३.२५ ॥
ಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ; ಸಕಲ ಜಗತ್ತು ವಿಷಮುಖವಾಗಿದೆ. ಚತುರ್ಮುಖ ದೇವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ಪ್ರಭು ದೇವ ನಾರಾಯಣ.
2.43.26
स लोकानां हितार्थाय क्षीरोदे वसति प्रभुः ।
ब्रह्मा च सर्वलोकानां लोकस्य च पितामहः ॥ २.४३.२६ ॥
ಆ ಪ್ರಭು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪಿತಾಮಹ.
2.43.27
ततो नारायणो देवः सर्वस्य प्रपितामहः। ॥ २.४३.२७ ॥
ನಂತರ ದೇವ ನಾರಾಯಣನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಪಿತಾಮಹ.