மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.43.1
ततो भीष्मस्य तच्छ्रुत्वा वचः काले युधिष्ठिरः ।
ज्ञापनार्थाय सर्वेषां भीष्मं पुनरथाब्रवीत् ॥ २.४३.१ ॥
பீஷ்மரின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, தக்க சமயத்தில் யுதிஷ்டிரர் அனைவரும் அறியும்படி மீண்டும் பீஷ்மரிடம் கூறினார்.
2.43.2
विस्तरेणास्य देवस्य कर्माणीच्छामि सर्वशः ।
श्रोतुं भगवतस्तानि प्रब्रवीहि पितामह ॥ २.४३.२ ॥
பிதாமகரே, இந்தத் தெய்வத்தின் செயல்களை முழுமையாக விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்; அந்த பகவானின் செயல்களைக் கூறுங்கள்.
2.43.3
कर्मणामानुपूर्वा च प्रादुर्भावाश्च ये विभोः ।
यथा च प्रकृतिः कृष्णे तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ २.४३.३ ॥
பிதாமகரே, அந்த விபுவின் செயல்களின் வரிசையையும், அவர் வெளிப்பட்ட நிகழ்வுகளையும், கிருஷ்ணனில் அவருடைய இயல்பு எப்படி இருக்கிறதோ அதையும் எனக்குக் கூறுங்கள்.
2.43.4
एवमुक्तस्तदा भीष्मः प्रोवाच भरतर्षभ ।
युधिष्ठिरममित्रघ्नं तस्मिन्त्राजसमागमे ॥ २.४३.४ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்டபோது, பரத குலத்தின் காளையான பீஷ்மர், அந்த அரசர்களின் கூட்டத்தில் பகைவரை வென்ற யுதிஷ்டிரரிடம் பேசினார்.
2.43.5
समक्षं वासुदेवस्य देवस्येव शतक्रतोः ।
कर्माण्यसुकराण्यन्यैराचचक्षे जनाधिप ॥ २.४३.५ ॥
ஜனாதிபதியே, வாசுதேவரின் முன்னிலையில், இந்திரனின் முன்பே போல, பிறரால் செய்ய முடியாத செயல்களை பீஷ்மர் விவரித்தார்.
2.43.6
शृण्वतां पार्थिवानां च धर्मराजस्य चान्तिके ।
इदं मतिमतां श्रेष्ठः कृष्णं प्रति विशाम्पते ॥ २.४३.६ ॥
மக்களின் தலைவரே, தர்மராஜர் அருகில் இருக்க, அரசர்கள் கேட்டுக்கொண்டிருக்கையில், அறிவுடையோரில் சிறந்தவரான பீஷ்மர் கிருஷ்ணரைப் பற்றி இதைக் கூறினார்.
2.43.7
म्नैवामन्त्र्य राजेन्द्र चेदिराजमरिन्दमम् ।
भीमकर्मा ततो भीष्णो भूयः स इतमब्रवीत् ॥ २.४३.७ ॥
பின்னர் பீஷ்மர், அரசர்களின் தலைவரும் எதிரிகளை அடக்குபவருமான சேதி மன்னனை விளித்து, மீண்டும் இவ்வாறு கூறினார்.
2.43.8
करूणामपि राजानं युधिष्ठिरमभाषत ।
वर्तमानामतीतां च शृणु राजन्युधिष्ठिर ॥ २.४३.८ ॥
அவர் கரு மன்னன் யுதிஷ்டிரரிடமும் பேசினார்: அரசே யுதிஷ்டிரா, நிகழ்வதையும் கடந்ததையும் கேள்.
2.43.9
ईश्वरस्योत्तमस्यैनां कर्मणां गहनां गतिम् ।
अव्यक्तो व्यक्तलिङ्गस्थो य एष भगवान्प्रभुः ॥ २.४३.९ ॥
பீஷ்மர் கூறினார்: உயர்ந்த ஈசுவரனின் செயல்களின் ஆழமான வழி இது. அவ்வாறு வெளிப்பட்ட வடிவில் நிற்கும் இந்தப் பகவான் பிரபு அவ்யக்தமானவர்.
2.43.10
पुरा नारायणो देवः स्वयम्भूः प्रपितामहः ।
सहस्रशीर्षः पुरुषो ध्रवोऽनन्तः सनातनः ॥ २.४३.१० ॥
முன்பு நாராயணன் என்ற தேவன், சுயம்பூ, பிரபிதாமகர்; ஆயிரம் தலைகள் கொண்ட புருஷன், நிலைத்தவர், முடிவற்றவர், என்றும் உள்ளவர்.
2.43.11
सहस्रास्यः सहस्राश्चः सहस्रचरणो विभुः ।
सहस्रवाहुः सर्वज्ञो देवो नामसहस्रवान् ॥ २.४३.११ ॥
ஆயிரம் முகம், ஆயிரம் கண், ஆயிரம் பாதம் கொண்ட வியாபகரான பிரபு; ஆயிரம் கரங்கள் கொண்ட, எல்லாம் அறிந்த, ஆயிரம் நாமங்கள் உடைய தேவன்.
2.43.12
सहस्रमुकुटो देवो विश्वरूपो महाद्युतिः ।
अनेकवर्णो देवादिरव्यक्ताद्वै परे स्थितः ॥ २.४३.१२ ॥
ஆயிரம் மகுடம் கொண்ட, விஸ்வரூபர், மிகு ஒளி வீசும், பல வண்ணமுடைய, தேவர்களின் முதல்வர்; அவ்யக்தத்திற்கும் அப்பால் நிற்கிறார்.
2.43.13
असृजत्सलिलं पूर्वं स च नारायणः प्रभुः ।
ततस्तु भगवांस्तोये ब्रह्माणमसृजत्स्वयम् ॥ २.४३.१३ ॥
அந்தப் பிரபுவான நாராயணன் முதலில் நீரைப் படைத்தார். பின்னர் பகவான் தானே நீரில் பிரம்மாவைப் படைத்தார்.
2.43.14
ब्रह्मा चतुर्मुखो लोकान्सर्वांस्तानसृजत्स्वयम् ।
आदिकाले पुरा ह्येवं सर्वलोकस्य चोद्भवः।
पुरा यः प्रलये प्राप्ते नष्टे स्थावरजङ्गमे ॥ २.४३.१४ ॥
நான்முகப் பிரம்மா தானே அந்த எல்லா உலகங்களையும் படைத்தார். ஆதிகாலத்தில் முன்பு இவ்வாறே எல்லா உலகங்களின் தோற்றமும் நிகழ்ந்தது. முன்பு பிரளயம் வந்து அசையும், அசையாப் பொருட்கள் அழிந்தபோது,
2.43.15
ब्रह्मादिषु प्रलीनेषु नष्टे लोके चराचरे ।
आभूतसम्प्लवे प्राप्ते प्रलीने प्रकृतौ महान् ॥ २.४३.१५ ॥
பிரம்மா முதலானோர் ஒடுங்கி, அசையும் அசையாப் உலகம் அழிந்து, உயிர்களின் வெள்ளப் பிரளயம் வந்து, மகான் இயற்கையில் ஒடுங்கும்போது.
2.43.16
एकस्मिष्ठति सर्वात्मा स तु नारायणः प्रभुः ।
नारायणस्य चाङ्गानि सर्वदैवानि भारत ॥ २.४३.१६ ॥
அந்த ஒன்றிலேயே எல்லோருடைய ஆன்மாவான பிரபு நாராயணன் நிலைத்திருக்கிறார். பாரதா, நாராயணரின் அங்கங்கள் எப்போதும் எல்லா தேவர்களுமே ஆவர்.
2.43.17
शिरस्तस्य दिवं राजन्नाभिः खं चरणौ मही ।
अश्विनौ कर्णयोर्देवौ चक्षुषी शशिभास्करौ ॥ २.४३.१७ ॥
அரசே, அவருடைய தலை சொர்க்கம்; நாபி ஆகாயம்; பாதங்கள் பூமி. அஸ்வினி தேவர்கள் அவருடைய செவிகள்; சந்திரனும் சூரியனுமே அவருடைய கண்கள்.
2.43.18
इन्द्रवैश्वानरौ देवौ मुखं तस्य महात्मनः ।
अन्यानि सर्वदैवानि सर्वाङ्गानि महात्मनः ॥ २.४३.१८ ॥
இந்திரனும் வைசுவானரனும் அந்த மகாத்மாவின் முகம். மற்ற எல்லா தேவர்களும் அந்த மகாத்மாவின் எல்லா அங்கங்களுமாம்.
2.43.19
सर्वं चापि हरौ संस्थं सूत्रे मणिगणा इव ।
आभूतसम्प्लवान्तेऽथ दृष्ट्वा सर्वं तमोन्वितम् ॥ २.४३.१९ ॥
ஹரியில் நிலைபெற்ற அனைத்தும், நூலில் கோக்கப்பட்ட மணிக்கூட்டங்கள் போல. உயிர்களின் பேரழிவின் முடிவில் அனைத்தும் இருளால் சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு.
2.43.20
नारायणो महायोगी सर्वज्ञः परमात्मवान् ।
ब्रह्मभूतस्तदात्मानं ब्रह्मणमसृजत्स्वयम् ॥ २.४३.२० ॥
நாராயணன், பெரும் யோகி, அனைத்தையும் அறிந்தவர், பரமாத்மாவைக் கொண்டவர். அப்போது பிரம்மமாகி, தன்னையே பிரம்மாவாக தானே படைத்தார்.
2.43.21
सोऽध्यक्षः सर्वभूतानां प्रभूतप्रभवोऽच्युतः ।
सनत्कुमारं रुद्रं च सप्तर्षीश्च तपोधनात् ॥ २.४३.२१ ॥
அவர் அனைத்து உயிர்களின் தலைவர், மிகுந்த தோற்றமுடையவர், அச்யுதர். சனத்குமாரரையும், ருத்ரரையும், ஏழு ரிஷிகளையும் தவத்தின் செல்வத்தால் (படைத்தார்).
2.43.22
सर्वमेवासृजद्ब्रह्मा तथा लोकांस्तथा प्रजाः ।
ते च तद्व्यसृजंस्तत्र प्राप्तकाले युधिष्ठिर ॥ २.४३.२२ ॥
பிரம்மா அனைத்தையும், அவ்வாறே உலகங்களையும் உயிர்களையும் படைத்தார். அவர்களும் அங்கே உரிய காலம் வந்தபோது அதை விடுத்தனர், யுதிஷ்டிரா.
2.43.23
तेभ्योऽभवन्महात्मभ्यो बहुधा ब्रह्म शाश्वतम् ।
कल्पानां बहुकोट्यश्चसमतीतास्तु भारत ॥ २.४३.२३ ॥
அந்த மகாத்மாக்களிடமிருந்து பல வகையில் நித்தியமான பிரம்மம் தோன்றியது. பாரதா, கல்பங்களின் பல கோடிகள் கழிந்துவிட்டன.
2.43.24
आभूतसम्प्लवाश्चैव बहुधाऽद्धाऽपचक्रमुः ।
मन्वन्तरयुगा राजन्सङ्कल्पो भूतसम्प्लवाः ॥ २.४३.२४ ॥
உயிர்களின் பேரழிவுகளும் பல வகையில் உண்மையாகவே கடந்துவிட்டன. அரசே, மன்வந்தரங்களும் யுகங்களும் கடந்தன; சங்கல்பமும் உயிர்ப் பேரழிவுகளும் (கடந்தன).
2.43.25
चक्रवत्परिवर्तन्ते सर्वं विषमुखं जगत् ।
सृष्ट्वा चतुर्मुखं देवं देवो नारायणः प्रभुः ॥ २.४३.२५ ॥
சக்கரம் போல சுழல்கின்றன; எல்லா உலகமும் விஷமுகம் கொண்டது. நான்முக தேவனைப் படைத்த பின், பிரபுவான தேவன் நாராயணன்.
2.43.26
स लोकानां हितार्थाय क्षीरोदे वसति प्रभुः ।
ब्रह्मा च सर्वलोकानां लोकस्य च पितामहः ॥ २.४३.२६ ॥
அந்த பிரபு உலகங்களின் நன்மைக்காக பாற்கடலில் வசிக்கிறார்; பிரம்மாவோ எல்லா உலகங்களுக்கும், இவ்வுலகுக்கும் பிதாமகர்.
2.43.27
ततो नारायणो देवः सर्वस्य प्रपितामहः। ॥ २.४३.२७ ॥
அதன்பின் தேவன் நாராயணன் எல்லோருக்கும் பிரபிதாமகர்.