മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.43.1
ततो भीष्मस्य तच्छ्रुत्वा वचः काले युधिष्ठिरः ।
ज्ञापनार्थाय सर्वेषां भीष्मं पुनरथाब्रवीत् ॥ २.४३.१ ॥
ഭീഷ്മരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവസരോചിതമായി യുധിഷ്ഠിരൻ എല്ലാവരെയും അറിയിക്കുന്നതിനായി വീണ്ടും ഭീഷ്മരോടു പറഞ്ഞു.
2.43.2
विस्तरेणास्य देवस्य कर्माणीच्छामि सर्वशः ।
श्रोतुं भगवतस्तानि प्रब्रवीहि पितामह ॥ २.४३.२ ॥
പിതാമഹാ, ഈ ദേവന്റെ കർമ്മങ്ങൾ വിശദമായും പൂർണ്ണമായും കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ആ ഭഗവാന്റെ കർമ്മങ്ങൾ പറഞ്ഞാലും.
2.43.3
कर्मणामानुपूर्वा च प्रादुर्भावाश्च ये विभोः ।
यथा च प्रकृतिः कृष्णे तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ २.४३.३ ॥
പിതാമഹാ, ആ വിഭുവിന്റെ കർമ്മങ്ങളുടെ ക്രമവും അവതാരങ്ങളും, കൃഷ്ണനിൽ അവന്റെ സ്വഭാവം എങ്ങനെയാണെന്നും എനിക്കു പറഞ്ഞുതരൂ.
2.43.4
एवमुक्तस्तदा भीष्मः प्रोवाच भरतर्षभ ।
युधिष्ठिरममित्रघ्नं तस्मिन्त्राजसमागमे ॥ २.४३.४ ॥
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഭരതശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മർ ആ രാജസദസ്സിൽ ശത്രുനാശകനായ യുധിഷ്ഠിരനോടു പറഞ്ഞു.
2.43.5
समक्षं वासुदेवस्य देवस्येव शतक्रतोः ।
कर्माण्यसुकराण्यन्यैराचचक्षे जनाधिप ॥ २.४३.५ ॥
ജനാധിപാ, വാസുദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രന്റെ മുന്നിലെന്നപോലെ, മറ്റാർക്കും ചെയ്യാനാകാത്ത കർമ്മങ്ങൾ ഭീഷ്മർ വിവരിച്ചു.
2.43.6
शृण्वतां पार्थिवानां च धर्मराजस्य चान्तिके ।
इदं मतिमतां श्रेष्ठः कृष्णं प्रति विशाम्पते ॥ २.४३.६ ॥
വിശാംപതേ, ധർമ്മരാജന്റെ സമീപത്ത്, രാജാക്കന്മാർ കേൾക്കെ, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മർ കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ച് ഇതു പറഞ്ഞു.
2.43.7
म्नैवामन्त्र्य राजेन्द्र चेदिराजमरिन्दमम् ।
भीमकर्मा ततो भीष्णो भूयः स इतमब्रवीत् ॥ २.४३.७ ॥
പിന്നീട് ഭീഷ്മൻ, രാജാക്കന്മാരുടെ ഇന്ദ്രനും ശത്രുനിഗ്രഹിയുമായ ചേദിരാജനെ വിളിച്ച് വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
2.43.8
करूणामपि राजानं युधिष्ठिरमभाषत ।
वर्तमानामतीतां च शृणु राजन्युधिष्ठिर ॥ २.४३.८ ॥
കരുക്കളുടെ രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനോടും അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു: രാജാവേ യുധിഷ്ഠിരാ, വർത്തമാനവും അതീതവും കേൾക്കുക.
2.43.9
ईश्वरस्योत्तमस्यैनां कर्मणां गहनां गतिम् ।
अव्यक्तो व्यक्तलिङ्गस्थो य एष भगवान्प्रभुः ॥ २.४३.९ ॥
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: ഉത്തമനായ ഈശ്വരന്റെ കർമ്മങ്ങളുടെ ഗഹനമായ ഗതിയാണിത്. വ്യക്തരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഈ ഭഗവാൻ പ്രഭു അവ്യക്തനാണ്.
2.43.10
पुरा नारायणो देवः स्वयम्भूः प्रपितामहः ।
सहस्रशीर्षः पुरुषो ध्रवोऽनन्तः सनातनः ॥ २.४३.१० ॥
മുൻപ് നാരായണൻ എന്ന ദേവൻ, സ്വയംഭൂ, പ്രപിതാമഹൻ, സഹസ്രശീർഷനായ പുരുഷൻ, ധ്രുവൻ, അനന്തൻ, സനാതനൻ ആയിരുന്നു.
2.43.11
सहस्रास्यः सहस्राश्चः सहस्रचरणो विभुः ।
सहस्रवाहुः सर्वज्ञो देवो नामसहस्रवान् ॥ २.४३.११ ॥
ആയിരം മുഖങ്ങളും ആയിരം കണ്ണുകളും ആയിരം പാദങ്ങളുമുള്ള സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രഭു; ആയിരം ബാഹുക്കളുള്ള, സർവ്വജ്ഞനായ, ആയിരം നാമങ്ങളുള്ള ദേവൻ.
2.43.12
सहस्रमुकुटो देवो विश्वरूपो महाद्युतिः ।
अनेकवर्णो देवादिरव्यक्ताद्वै परे स्थितः ॥ २.४३.१२ ॥
ആയിരം കിരീടങ്ങളുള്ള, വിശ്വരൂപനായ, മഹാതേജസ്വിയായ, അനേകവർണ്ണമുള്ള, ദേവന്മാരുടെ ആദിയായ ദേവൻ; അവ്യക്തത്തിനും അപ്പുറം നിലകൊള്ളുന്നു.
2.43.13
असृजत्सलिलं पूर्वं स च नारायणः प्रभुः ।
ततस्तु भगवांस्तोये ब्रह्माणमसृजत्स्वयम् ॥ २.४३.१३ ॥
ആ പ്രഭുവായ നാരായണൻ ആദ്യം ജലം സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നീട് ഭഗവാൻ തന്നെ ജലത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
2.43.14
ब्रह्मा चतुर्मुखो लोकान्सर्वांस्तानसृजत्स्वयम् ।
आदिकाले पुरा ह्येवं सर्वलोकस्य चोद्भवः।
पुरा यः प्रलये प्राप्ते नष्टे स्थावरजङ्गमे ॥ २.४३.१४ ॥
ചതുർമുഖനായ ബ്രഹ്മാവ് താനേ ആ ലോകങ്ങളെയെല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു. ആദികാലത്ത് മുമ്പും ഇപ്രകാരം സർവലോകത്തിന്റെയും ഉദ്ഭവമുണ്ടായി. മുമ്പ് പ്രളയം വന്ന് സ്ഥാവരജംഗമങ്ങൾ നശിച്ചപ്പോൾ,
2.43.15
ब्रह्मादिषु प्रलीनेषु नष्टे लोके चराचरे ।
आभूतसम्प्लवे प्राप्ते प्रलीने प्रकृतौ महान् ॥ २.४३.१५ ॥
ബ്രഹ്മാവ് മുതലായവർ ലയിച്ച്, ചരാചര ലോകം നശിച്ച്, ഭൂതപ്രളയം വന്ന്, മഹാൻ പ്രകൃതിയിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ.
2.43.16
एकस्मिष्ठति सर्वात्मा स तु नारायणः प्रभुः ।
नारायणस्य चाङ्गानि सर्वदैवानि भारत ॥ २.४३.१६ ॥
ആ ഏകത്തിൽ സർവാത്മാവായ പ്രഭു നാരായണൻ നിലകൊള്ളുന്നു. ഭാരതാ, നാരായണന്റെ അംഗങ്ങൾ എപ്പോഴും സർവദേവതകളാണ്.
2.43.17
शिरस्तस्य दिवं राजन्नाभिः खं चरणौ मही ।
अश्विनौ कर्णयोर्देवौ चक्षुषी शशिभास्करौ ॥ २.४३.१७ ॥
രാജാവേ, അവന്റെ ശിരസ്സ് സ്വർഗ്ഗമാണ്; നാഭി ആകാശം; പാദങ്ങൾ ഭൂമി. അശ്വിനീദേവന്മാർ അവന്റെ ചെവികൾ; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അവന്റെ കണ്ണുകൾ.
2.43.18
इन्द्रवैश्वानरौ देवौ मुखं तस्य महात्मनः ।
अन्यानि सर्वदैवानि सर्वाङ्गानि महात्मनः ॥ २.४३.१८ ॥
ഇന്ദ്രനും വൈശ്വാനരനും ആ മഹാത്മാവിന്റെ മുഖമാണ്. മറ്റ് സർവദേവതകളും മഹാത്മാവിന്റെ സർവാംഗങ്ങളാണ്.
2.43.19
सर्वं चापि हरौ संस्थं सूत्रे मणिगणा इव ।
आभूतसम्प्लवान्तेऽथ दृष्ट्वा सर्वं तमोन्वितम् ॥ २.४३.१९ ॥
ഹരിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സർവ്വവും, നൂലിൽ കോർത്ത രത്നസമൂഹം പോലെ. ജീവികളുടെ പ്രളയാന്ത്യത്തിൽ എല്ലാം ഇരുട്ടിൽ മൂടിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട്.
2.43.20
नारायणो महायोगी सर्वज्ञः परमात्मवान् ।
ब्रह्मभूतस्तदात्मानं ब्रह्मणमसृजत्स्वयम् ॥ २.४३.२० ॥
നാരായണൻ, മഹായോഗി, സർവ്വജ്ഞൻ, പരമാത്മാവുള്ളവൻ. അപ്പോൾ ബ്രഹ്മഭാവം പൂണ്ട് തന്നെത്തന്നെ ബ്രഹ്മാവായി സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചു.
2.43.21
सोऽध्यक्षः सर्वभूतानां प्रभूतप्रभवोऽच्युतः ।
सनत्कुमारं रुद्रं च सप्तर्षीश्च तपोधनात् ॥ २.४३.२१ ॥
അവൻ സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും അധ്യക്ഷൻ, വളരെ ഉത്പത്തിയുള്ളവൻ, അച്യുതൻ. സനത്കുമാരനെയും രുദ്രനെയും സപ്തർഷികളെയും തപസ്സിന്റെ ധനത്താൽ (സൃഷ്ടിച്ചു).
2.43.22
सर्वमेवासृजद्ब्रह्मा तथा लोकांस्तथा प्रजाः ।
ते च तद्व्यसृजंस्तत्र प्राप्तकाले युधिष्ठिर ॥ २.४३.२२ ॥
ബ്രഹ്മാവ് സർവ്വവും, അതുപോലെ ലോകങ്ങളെയും പ്രജകളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. അവർ അവിടെ ഉചിതകാലം വന്നപ്പോൾ അത് വിട്ടയച്ചു, യുധിഷ്ഠിരാ.
2.43.23
तेभ्योऽभवन्महात्मभ्यो बहुधा ब्रह्म शाश्वतम् ।
कल्पानां बहुकोट्यश्चसमतीतास्तु भारत ॥ २.४३.२३ ॥
ആ മഹാത്മാക്കളിൽനിന്ന് പലവിധത്തിൽ ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മം ഉണ്ടായി. ഭാരതാ, കല്പങ്ങളുടെ പല കോടികൾ കഴിഞ്ഞുപോയി.
2.43.24
आभूतसम्प्लवाश्चैव बहुधाऽद्धाऽपचक्रमुः ।
मन्वन्तरयुगा राजन्सङ्कल्पो भूतसम्प्लवाः ॥ २.४३.२४ ॥
ജീവികളുടെ പ്രളയങ്ങളും പലവിധത്തിൽ യഥാർത്ഥമായി കഴിഞ്ഞുപോയി. രാജാവേ, മന്വന്തരങ്ങളും യുഗങ്ങളും കഴിഞ്ഞു; സങ്കല്പവും ഭൂതപ്രളയങ്ങളും.
2.43.25
चक्रवत्परिवर्तन्ते सर्वं विषमुखं जगत् ।
सृष्ट्वा चतुर्मुखं देवं देवो नारायणः प्रभुः ॥ २.४३.२५ ॥
ചക്രംപോലെ തിരിയുന്നു; സകല ജഗത്തും വിഷമുഖമാണ്. ചതുർമുഖദേവനെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, പ്രഭുവായ ദേവൻ നാരായണൻ.
2.43.26
स लोकानां हितार्थाय क्षीरोदे वसति प्रभुः ।
ब्रह्मा च सर्वलोकानां लोकस्य च पितामहः ॥ २.४३.२६ ॥
ആ പ്രഭു ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാവ് സകല ലോകങ്ങൾക്കും ഈ ലോകത്തിനും പിതാമഹനാണ്.
2.43.27
ततो नारायणो देवः सर्वस्य प्रपितामहः। ॥ २.४३.२७ ॥
പിന്നെ ദേവനായ നാരായണൻ എല്ലാവർക്കും പ്രപിതാമഹനാണ്.