ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.61.1
सूदिता द्वारपालाश्च निशुम्भनरकौ हतौ ।
कृतक्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ २.६१.१ ॥
ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಚೂರ್ಣಗೊಂಡರು, ನಿಶುಂಭ ಮತ್ತು ನರಕರು ಹತರಾದರು; ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷ ನಗರದ ಕಡೆಗಿನ ದಾರಿ ಮತ್ತೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಯಿತು.
2.61.2
शौरिणा पृथिवीपालास्त्रासिता भरतर्षभ ।
धनुषश्च प्रणादेन पाञ्चजन्यस्वनेन च ॥ २.६१.२ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಶೌರಿಯಿಂದ (ಕೃಷ್ಣನಿಂದ) ಭೂಪಾಲರು ಭಯಭೀತರಾದರು; ಬಿಲ್ಲಿನ ಟಂಕಾರದಿಂದಲೂ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯಿಂದಲೂ.
2.61.3
मेघप्रख्यैरनेकैश्च दाक्षिणात्याभिसंवृतम् ।
रुक्मिणं त्रासयामास केशवो भरतर्षभ ॥ २.६१.३ ॥
ಮೇಘಗಳಂತಿರುವ ಅನೇಕ ದಕ್ಷಿಣ ಯೋಧರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಕೇಶವ (ಕೃಷ್ಣ) ಭಯಗೊಳಿಸಿದನು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
2.61.4
ततः पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।
उवाह महिषीं भोज्यामेष चक्रगदाधरः ॥ २.६१.४ ॥
ನಂತರ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಧ್ವನಿಯ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ರಥದಲ್ಲಿ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಇವನು ಭೋಜ್ಯೆ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಮಹಿಷಿಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
2.61.5
जारूथ्य आहृतक्रोधः शिशुपालश्च निर्जितः ।
वक्रश्च स हतः सङ्ख्ये शतधन्वा च क्षत्रियः ॥ २.६१.५ ॥
ಜಾರೂಥ್ಯನು ಕೋಪಗೊಂಡನು; ಶಿಶುಪಾಲನು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ವಕ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಶತಧನ್ವನೂ.
2.61.6
इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुकः ।
हतः सौभपतिश्चैव साल्वश्च कृतधन्वना ॥ २.६१.६ ॥
ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಕೋಪದಿಂದ ಹತನಾದನು; ಯವನ ಮತ್ತು ಕಶೇರುಕನೂ ಹತರಾದರು; ಸೌಭಪತಿಯೂ ಸಾಲ್ವನೂ ಕೃತಧನ್ವನಿಂದ ಹತರಾದರು.
2.61.7
पर्वतानां सहस्रं च चक्रेण पुरुषोत्तमः ।
विभज्य पुण्डरीकाक्षो द्युमत्सेनमपोथयत् ॥ २.६१.७ ॥
ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನಾದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಚಕ್ರದಿಂದ ಸಾವಿರ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ ದ್ಯುಮತ್ಸೇನನನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದನು.
2.61.8
महेन्द्रशिखरे चैव निमेषान्तरचारिणौ ।
जग्राह भरतश्रेष्ठ वानरावभितश्चरौ ॥ २.६१.८ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮಹೇಂದ್ರ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ವಾನರರನ್ನು ಅವನು ಹಿಡಿದನು.
2.61.9
इरावत्यां महाभोजो वह्निसूर्यसमो बले ।
गोपतिस्तालकेतुश्च निहतौ शार्ङ्गधन्वना ॥ २.६१.९ ॥
ಇರಾವತೀ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಸಮಾನ ಬಲವುಳ್ಳ ಮಹಾಭೋಜ, ಗೋಪತಿ ಮತ್ತು ತಾಲಕೇತು ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವನಿಂದ ಹತರಾದರು.
2.61.10
अक्षप्रपत्तने राजन्नवहेलनतत्परौ ।
उभौ तावपि कृष्णेन स्वराष्ट्रे विनिपातितौ ॥ २.६१.१० ॥
ರಾಜನೇ, ಅಕ್ಷಪ್ರಪತ್ತನದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ಸ್ವರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲೇ ಕೆಡವಿದನು.
2.61.11
दग्धा वाराणसी तात केशवेन महात्मना ।
पाण्ड्यं पौण्ड्रं च मात्स्यं च कलिङ्गं च जनार्दनः ॥ २.६१.११ ॥
ಮಗೂ, ಮಹಾತ್ಮ ಕೇಶವನು ವಾರಾಣಸಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಜನಾರ್ದನನು ಪಾಂಡ್ಯ, ಪೌಂಡ್ರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಮತ್ತು ಕಳಿಂಗರನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.
2.61.12
जघान सहितान्सर्वानङ्गराजं च माधवः ॥ २.६१.१२ ॥
ಮಾಧವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವರ ಸಂಗಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೊಂದನು, ಅಂಗರಾಜನನ್ನೂ ಕೊಂದನು.
2.61.13
एष चैव शतं हत्वा रथेन क्षत्रपुङ्गवान् ।
गान्धारीमवहत्कृष्णो महिषीं यादवर्षभः ॥ २.६१.१३ ॥
ಇವನು ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ನೂರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಕೊಂದು, ಯಾದವಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃಷ್ಣನು ಗಾಂಧಾರಿಯನ್ನು ಮಹಿಷಿಯಾಗಿ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
2.61.14
अथ गाण्डीवधन्वानं क्रीडार्थं मधुसूदनः ।
जिगाय भरतश्रेष्ठ कुन्त्याश्च प्रमुखे विभुः ॥ २.६१.१४ ॥
ಆಗ ಮಧುಸೂದನ ವಿಭು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ಗಾಂಡೀವ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕುಂತಿಯ ಮುಂದೆಯೇ ಗೆದ್ದನು.
2.61.15
द्रौणिं कृपं च कर्णं च भीमसेनं सुयोधनम् ।
युद्धाय सहितान्त्राजञ्जिगाय भरतर्षभ ॥ २.६१.१५ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ದ್ರೌಣಿ, ಕೃಪ, ಕರ್ಣ, ಭೀಮಸೇನ, ಸುಯೋಧನರನ್ನು ಅವನು ಗೆದ್ದನು.
2.61.16
बभ्रोश्च प्रियमन्विच्छन्नेष चक्रगदाधरः ।
वेणुदारिवृतां भार्यां प्रममाथ युधिष्ठिर ॥ २.६१.१६ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಬಭ್ರುವಿನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಇವನು ವೇಣುದಾರಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಅವನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.
2.61.17
पर्याप्तां पृथिवीं सर्वां साश्वां सरथकुञ्जराम् ।
वेणुदारिवशे युक्तां जिगाय मधुसूदनः ॥ २.६१.१७ ॥
ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇಣುದಾರಿಯ ವಶಕ್ಕೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟ ಸಮಗ್ರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಧುಸೂದನ ಗೆದ್ದನು.
2.61.18
अवाप्य तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत ।
त्रासिताः सगणाः सर्वे बाणेन विबुधाधिपाः ॥ २.६१.१८ ॥
ಭಾರತ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಾಕ್ರಮ, ಬಲ, ಓಜಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಣದಿಂದ ದೇವಾಧಿಪತಿಗಳೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವರ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಯಗೊಳಿಸಿದನು.
2.61.19
वज्राशनिगदाबामैस्ताडयद्भिरनेकशः ।
तस्य नासीद्रणे मृत्युर्देवैरपि सवासवैः ॥ २.६१.१९ ॥
ವಜ್ರ, ಅಶನಿ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೊಡೆದರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಮರಣವಿರಲಿಲ್ಲ; ವಾಸವನೊಂದಿಗಿರುವ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.
2.61.20
सोऽभिभूतश्च कृष्णेन न हतश्च मगात्मना ।
छित्वा बाहुसहस्रं तु गोविन्देन महात्मना ॥ २.६१.२० ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ; ಮೃಗಸ್ವಭಾವದವನೂ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಮಹಾತ್ಮ ಗೋವಿಂದನು ಅವನ ಸಾವಿರ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
2.61.21
एषोऽपीडन्महाबाहुः कंसं च मधुसूदनः ।
अवाप्तं तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत।
कैटभं चातिलोमानि निजघान जनार्दनः ॥ २.६१.२१ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಮಧುಸೂದನನು ಕಂಸನನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದನು; ಭಾರತ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆದ ವೀರ್ಯ, ಬಲ, ಓಜಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಜನಾರ್ದನನು ಕೈಟಭ ಮತ್ತು ಅತಿಲೋಮರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
2.61.22
जम्बुमैरावतं चैव विरूपं च महायशाः ।
घान भरतश्रेष्ठ शम्बरं चारिमर्दनम् ॥ २.६१.२२ ॥
ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯು ಜಂಬು, ಐರಾವತ ಮತ್ತು ವಿರೂಪನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ಶಂಬರನನ್ನೂ ಕೊಂದನು.
2.61.23
एष भोगवतीं गत्वा वासुकिं भरतर्षभ ।
निर्जित्य पुण्डरीकाक्षो रौक्मिणेयममोचयत् ॥ २.६१.२३ ॥
ಅವನು ಭೋಗವತಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಭರತರ್ಷಭ, ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಕಮಲನೇತ್ರನು ರುಕ್ಮಿಣೀಪುತ್ರನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.
2.61.24
एवं बहूनि कर्माणि शिशुरेव जनार्दनः ।
कृतवान्पुण्डरीकाक्षः सङ्कर्षणसहायवान् ॥ २.६१.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಜನಾರ್ದನ, ಕಮಲನೇತ್ರ, ಸಂಕರ್ಷಣನ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
2.61.25
एवमेषोऽसुराणां चसुराणामपि सर्वशः ।
भयामयकरः कृष्णः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ २.६१.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಇವರು ಅಸುರರಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಬಾಧೆಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವರು; ಆ ಕೃಷ್ಣನು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಈಶ್ವರನೂ ಪ್ರಭುವೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
2.61.26
एवमेव महाबाहुः शास्ता सर्वदुरात्मनाम् ।
कृत्वा देवार्थममितं स्वस्थानं प्राप्स्यते पुनः ॥ २.६१.२६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು, ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಟರನ್ನು ದಂಡಿಸುವವನು, ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅಪಾರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುವನು.
2.61.27
एष भोगवतीं पुण्यां रविकान्तिं महायशाः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा सागरं प्लावयिष्यति ॥ २.६१.२७ ॥
ಈ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯು ಪುಣ್ಯವಾದ ಭೋಗವತಿ, ರವಿಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಉಕ್ಕಿಸುವನು.
2.61.28
सुरासुरमनुष्येषु नाभून्न भविता क्वचित् ।
यस्तामध्यवसद्राजा नान्यत्र मधुसूदनात् ॥ २.६१.२८ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇದುವರೆಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ — ಅವಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆಳಿದ ರಾಜನು; ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
2.61.29
भ्राजमानास्तु वै सर्वे वृष्ण्यन्धकमहारथाः। ॥ २.६१.२९ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ ವಂಶದ ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತೇಜಸ್ವಿಗಳು.
2.61.30
एवमेव दशार्हाणां विधाय विधिना विधिम् ।
विष्णुर्नारायणः साक्षात्स्वस्थानं प्राप्स्यते ध्रुवम् ॥ २.६१.३० ॥
ಹಾಗೆಯೇ ದಶಾರ್ಹರಿಗೆ ವಿಧಿವಿಧಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ವಿಷ್ಣು ನಾರಾಯಣನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುವನು.
2.61.31
अप्रमेयोऽनियोज्यश्च यत्र कामगमो वशी ।
मोदते भगवान्प्रीतो वालः क्रीडानकैरिव ॥ २.६१.३१ ॥
ಅಳೆಯಲಾಗದವನು, ಯಾರೂ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲಾಗದವನು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವವನು, ತನ್ನನ್ನು ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು, ಆ ಭಗವಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಗು ಆಟಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಡುವಂತೆ.
2.61.32
नैष गर्भत्वमापेदे न योन्यामावसत्प्रभुः ।
आत्मनस्तेजसा कृष्णः सर्वेषां कुरुते गतिम् ॥ २.६१.३२ ॥
ಈ ಪ್ರಭು ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿಲ್ಲ; ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
2.61.33
यथा बुद्बुद उत्थाय तत्रैव प्रविलीयते ।
चराचराणि भूतानि तथा नारायणे सदा ॥ २.६१.३३ ॥
ಗುಳ್ಳೆ ಏಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗುವಂತೆ, ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸದಾ ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ.
2.61.34
न प्रमातुं महाबाहुः शक्यो भारत केशवः ।
परं हि परतस्तस्माद्विश्वरूपान्न विद्यते ॥ २.६१.३४ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಕೇಶವನನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆ ವಿಶ್ವರೂಪಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ.
2.61.39
तेजिष्ठं प्रतिपत्स्यन्ते नाकपृष्टं गतासवः ॥ २.६१.३९ ॥
ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದವರು ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಸ್ವರ್ಗದ ಹಿಂಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.