மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.61.1
सूदिता द्वारपालाश्च निशुम्भनरकौ हतौ ।
कृतक्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ २.६१.१ ॥
வாயில் காவலர்கள் நசுக்கப்பட்டனர்; நிசும்பனும் நரகனும் கொல்லப்பட்டனர்; பிராக்ஜ்யோதிஷ நகருக்குச் செல்லும் வழி மீண்டும் பாதுகாப்பானது.
2.61.2
शौरिणा पृथिवीपालास्त्रासिता भरतर्षभ ।
धनुषश्च प्रणादेन पाञ्चजन्यस्वनेन च ॥ २.६१.२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! சௌரியால் (கிருஷ்ணனால்) பூமியின் காவலர்கள் அஞ்சி நடுங்கினர்; வில்லின் நாணொலியாலும் பாஞ்சஜன்ய சங்கின் ஒலியாலும்.
2.61.3
मेघप्रख्यैरनेकैश्च दाक्षिणात्याभिसंवृतम् ।
रुक्मिणं त्रासयामास केशवो भरतर्षभ ॥ २.६१.३ ॥
மேகங்களைப் போன்ற பல தென்னாட்டு வீரர்களால் சூழப்பட்ட ருக்மியை கேசவன் (கிருஷ்ணன்) அஞ்சச் செய்தான், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
2.61.4
ततः पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।
उवाह महिषीं भोज्यामेष चक्रगदाधरः ॥ २.६१.४ ॥
பின்னர் இடிமுழக்கம் போன்ற ஒலியுடைய, சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்த தேரில், சக்கரமும் கதையும் ஏந்திய இவன் போஜ்யா எனும் பட்டமகிஷியை அழைத்துச் சென்றான்.
2.61.5
जारूथ्य आहृतक्रोधः शिशुपालश्च निर्जितः ।
वक्रश्च स हतः सङ्ख्ये शतधन्वा च क्षत्रियः ॥ २.६१.५ ॥
ஜாரூத்யன் கோபமூட்டப்பட்டான்; சிசுபாலன் வெல்லப்பட்டான்; வக்ரன் போரில் கொல்லப்பட்டான், க்ஷத்திரியன் சததன்வாவும்.
2.61.6
इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुकः ।
हतः सौभपतिश्चैव साल्वश्च कृतधन्वना ॥ २.६१.६ ॥
இந்திரத்யும்னன் கோபத்தால் கொல்லப்பட்டான்; யவனனும் கசேருகனும் கொல்லப்பட்டனர்; சௌப நகரின் தலைவனும் சால்வனும் கிருதவன்வாவால் கொல்லப்பட்டனர்.
2.61.7
पर्वतानां सहस्रं च चक्रेण पुरुषोत्तमः ।
विभज्य पुण्डरीकाक्षो द्युमत्सेनमपोथयत् ॥ २.६१.७ ॥
தாமரைக்கண்ணனாகிய புருஷோத்தமன் சக்கரத்தால் ஆயிரம் மலைகளைப் பிளந்து துயுமத்சேனனை நசுக்கினான்.
2.61.8
महेन्द्रशिखरे चैव निमेषान्तरचारिणौ ।
जग्राह भरतश्रेष्ठ वानरावभितश्चरौ ॥ २.६१.८ ॥
பரதசிறந்தவனே, மகேந்திர மலைச்சிகரத்தில் ஒரு கணத்தில் திரிந்த இரண்டு குரங்குகளை அவன் பிடித்தான்.
2.61.9
इरावत्यां महाभोजो वह्निसूर्यसमो बले ।
गोपतिस्तालकेतुश्च निहतौ शार्ङ्गधन्वना ॥ २.६१.९ ॥
இராவதி நதியில் அக்கினி, சூரியனுக்கு நிகரான பலமுள்ள மகாபோஜனும், கோபதியும் தாலகேதுவும் சார்ங்கதன்வாவால் கொல்லப்பட்டனர்.
2.61.10
अक्षप्रपत्तने राजन्नवहेलनतत्परौ ।
उभौ तावपि कृष्णेन स्वराष्ट्रे विनिपातितौ ॥ २.६१.१० ॥
அரசே, அக்ஷப்ரபத்தனத்தில் அவமதிப்பதில் ஈடுபட்டிருந்த அவ்விருவரையும் கிருஷ்ணன் அவர்களின் சொந்த நாட்டிலேயே வீழ்த்தினான்.
2.61.11
दग्धा वाराणसी तात केशवेन महात्मना ।
पाण्ड्यं पौण्ड्रं च मात्स्यं च कलिङ्गं च जनार्दनः ॥ २.६१.११ ॥
அன்பனே, மகாத்மாவாகிய கேசவன் வாராணசியை எரித்தான்; ஜனார்தனன் பாண்டியரையும், பௌண்ட்ரரையும், மத்ஸ்யரையும், கலிங்கரையும் வென்றான்.
2.61.12
जघान सहितान्सर्वानङ्गराजं च माधवः ॥ २.६१.१२ ॥
மாதவன் அனைவரையும் தம் கூட்டாளிகளுடன் கொன்றான், அங்கநாட்டு அரசனையும் கொன்றான்.
2.61.13
एष चैव शतं हत्वा रथेन क्षत्रपुङ्गवान् ।
गान्धारीमवहत्कृष्णो महिषीं यादवर्षभः ॥ २.६१.१३ ॥
இவன் தன் தேரால் நூறு சிறந்த க்ஷத்திரியர்களைக் கொன்று, யாதவர்களில் சிறந்தவனான கிருஷ்ணன் காந்தாரியை மகிஷியாகக் கொண்டு சென்றான்.
2.61.14
अथ गाण्डीवधन्वानं क्रीडार्थं मधुसूदनः ।
जिगाय भरतश्रेष्ठ कुन्त्याश्च प्रमुखे विभुः ॥ २.६१.१४ ॥
பின்பு மதுசூதனனாகிய வல்லமை மிக்கவன், பரதர்களில் சிறந்தவனே, விளையாட்டுக்காக காண்டீவ வில்லாளியான அர்ஜுனனை குந்தியின் முன்னிலையில் வென்றான்.
2.61.15
द्रौणिं कृपं च कर्णं च भीमसेनं सुयोधनम् ।
युद्धाय सहितान्त्राजञ्जिगाय भरतर्षभ ॥ २.६१.१५ ॥
பரதர்களில் காளையே, போருக்காக ஒன்று கூடியிருந்த துரோணன் மகன், கிருபர், கர்ணன், பீமசேனன், சுயோதனன் ஆகியோரை அவன் வென்றான்.
2.61.16
बभ्रोश्च प्रियमन्विच्छन्नेष चक्रगदाधरः ।
वेणुदारिवृतां भार्यां प्रममाथ युधिष्ठिर ॥ २.६१.१६ ॥
யுதிஷ்டிரா, பப்ருவின் நன்மையை விரும்பி சக்கரமும் கதையும் ஏந்திய இவன், வேணுதாரியால் சூழப்பட்ட அவனது மனைவியைக் கவர்ந்து சென்றான்.
2.61.17
पर्याप्तां पृथिवीं सर्वां साश्वां सरथकुञ्जराम् ।
वेणुदारिवशे युक्तां जिगाय मधुसूदनः ॥ २.६१.१७ ॥
குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளுடன் முழு பூமியையும், வேணுதாரியின் ஆட்சியின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டதை, மதுசூதனன் வென்றான்.
2.61.18
अवाप्य तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत ।
त्रासिताः सगणाः सर्वे बाणेन विबुधाधिपाः ॥ २.६१.१८ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, தவத்தால் வீரியம், வலிமை, ஓஜஸ் ஆகியவற்றைப் பெற்று, அவன் தன் அம்பால் தேவர்களின் தலைவர்கள் அனைவரையும், அவர்களின் கணங்களுடன் அச்சுறுத்தினான்.
2.61.19
वज्राशनिगदाबामैस्ताडयद्भिरनेकशः ।
तस्य नासीद्रणे मृत्युर्देवैरपि सवासवैः ॥ २.६१.१९ ॥
வஜ்ரம், அசனி, கதை ஆகியவற்றால் பல முறை தாக்கப்பட்டாலும் போரில் அவனுக்கு மரணம் இல்லை; வாசவனுடன் கூடிய தேவர்களாலும் அல்ல.
2.61.20
सोऽभिभूतश्च कृष्णेन न हतश्च मगात्मना ।
छित्वा बाहुसहस्रं तु गोविन्देन महात्मना ॥ २.६१.२० ॥
கிருஷ்ணனால் தோற்கடிக்கப்பட்டாலும் அவன் கொல்லப்படவில்லை; மானின் இயல்புடையவனால் அல்ல; மகாத்மா கோவிந்தன் அவனுடைய ஆயிரம் கைகளை வெட்டினான்.
2.61.21
एषोऽपीडन्महाबाहुः कंसं च मधुसूदनः ।
अवाप्तं तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत।
कैटभं चातिलोमानि निजघान जनार्दनः ॥ २.६१.२१ ॥
மகாபாகுவான மதுசூதனன் கம்சனை வருத்தினான்; பாரதா, தவத்தால் பெற்ற வீரியம், பலம், ஓஜஸ் கொண்டு ஜனார்தனன் கைடபனையும் மிகுந்த உரோமமுடைய அசுரர்களையும் கொன்றான்.
2.61.22
जम्बुमैरावतं चैव विरूपं च महायशाः ।
घान भरतश्रेष्ठ शम्बरं चारिमर्दनम् ॥ २.६१.२२ ॥
மகாயசஸ்வியான அவன் ஜம்பு, ஐராவதம், விரூபன் ஆகியோரையும் கொன்றான்; பரதர்களில் சிறந்தவனே, பகைவர்களை நசுக்கும் சம்பரனையும் கொன்றான்.
2.61.23
एष भोगवतीं गत्वा वासुकिं भरतर्षभ ।
निर्जित्य पुण्डरीकाक्षो रौक्मिणेयममोचयत् ॥ २.६१.२३ ॥
அவன் போகவதிக்குச் சென்று, பரதர்களின் காளையே, வாசுகியை வென்று, தாமரைக்கண்ணன் ருக்மிணியின் மகனை விடுவித்தான்.
2.61.24
एवं बहूनि कर्माणि शिशुरेव जनार्दनः ।
कृतवान्पुण्डरीकाक्षः सङ्कर्षणसहायवान् ॥ २.६१.२४ ॥
இவ்வாறு சிறுவனாக இருந்தபோதே ஜனார்தனனாகிய தாமரைக்கண்ணன், சங்கர்ஷணனின் துணையுடன் பல செயல்களைச் செய்தான்.
2.61.25
एवमेषोऽसुराणां चसुराणामपि सर्वशः ।
भयामयकरः कृष्णः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ २.६१.२५ ॥
இவ்வாறு இவர் அசுரர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் எல்லா வகையிலும் அச்சத்தையும் துன்பத்தையும் அளிப்பவர்; அந்தக் கிருஷ்ணர் அனைத்து உலகங்களின் ஈசுவரரும் பிரபுவும் ஆவார்.
2.61.26
एवमेव महाबाहुः शास्ता सर्वदुरात्मनाम् ।
कृत्वा देवार्थममितं स्वस्थानं प्राप्स्यते पुनः ॥ २.६१.२६ ॥
இவ்வாறே பெரும்புயம் கொண்ட அவர், எல்லாத் துஷ்டர்களையும் தண்டிப்பவர், தேவர்களின் நன்மைக்காக அளவற்ற செயல்களைச் செய்து மீண்டும் தம் இருப்பிடத்தை அடைவார்.
2.61.27
एष भोगवतीं पुण्यां रविकान्तिं महायशाः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा सागरं प्लावयिष्यति ॥ २.६१.२७ ॥
இந்தப் பெரும்புகழ் கொண்டவர், புண்ணியமான போகவதியையும் ரவிகாந்தியையும் துவாரகையையும் தமதாக்கிக் கொண்டு கடலை அவற்றின் மீது பாயச் செய்வார்.
2.61.28
सुरासुरमनुष्येषु नाभून्न भविता क्वचित् ।
यस्तामध्यवसद्राजा नान्यत्र मधुसूदनात् ॥ २.६१.२८ ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் இவர்களில் எவரும் இதுவரை இருந்ததில்லை, இனியும் இருக்கப் போவதில்லை, அவளை ஆளக்கூடிய அரசன்; மதுசூதனனைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை.
2.61.29
भ्राजमानास्तु वै सर्वे वृष्ण्यन्धकमहारथाः। ॥ २.६१.२९ ॥
விருஷ்ணி, அந்தக குலங்களின் அனைத்து மகாரதர்களும் நிச்சயமாக ஒளிர்பவர்கள்.
2.61.30
एवमेव दशार्हाणां विधाय विधिना विधिम् ।
विष्णुर्नारायणः साक्षात्स्वस्थानं प्राप्स्यते ध्रुवम् ॥ २.६१.३० ॥
இவ்வாறே தசார்ஹர்களுக்கு விதிமுறைகளை ஏற்படுத்திய பின், நேரடியாக விஷ்ணு நாராயணர் நிச்சயமாகத் தம் இருப்பிடத்தை அடைவார்.
2.61.31
अप्रमेयोऽनियोज्यश्च यत्र कामगमो वशी ।
मोदते भगवान्प्रीतो वालः क्रीडानकैरिव ॥ २.६१.३१ ॥
அளக்க முடியாதவரும், யாரும் ஆணையிட முடியாதவரும், விரும்பிய இடம் செல்பவரும், தன்னடக்கமுள்ளவருமான அந்த பகவான் மகிழ்ச்சியுடன் களிக்கிறார், சிறுவன் விளையாட்டுப் பொம்மைகளுடன் விளையாடுவது போல.
2.61.32
नैष गर्भत्वमापेदे न योन्यामावसत्प्रभुः ।
आत्मनस्तेजसा कृष्णः सर्वेषां कुरुते गतिम् ॥ २.६१.३२ ॥
இந்த இறைவன் கருவுற்ற நிலையை அடையவில்லை, எந்த கருப்பையிலும் வசிக்கவில்லை; கிருஷ்ணன் தன் சொந்த ஒளியால் அனைவருக்கும் கதியை அளிக்கிறார்.
2.61.33
यथा बुद्बुद उत्थाय तत्रैव प्रविलीयते ।
चराचराणि भूतानि तथा नारायणे सदा ॥ २.६१.३३ ॥
குமிழி எழுந்து அங்கேயே கரைந்துவிடுவது போல, அசையும் அசையாத உயிர்கள் அனைத்தும் எப்போதும் நாராயணனிலேயே லயிக்கின்றன.
2.61.34
न प्रमातुं महाबाहुः शक्यो भारत केशवः ।
परं हि परतस्तस्माद्विश्वरूपान्न विद्यते ॥ २.६१.३४ ॥
ஓ பாரதா, மகாபாகுவான கேசவனை அளக்க முடியாது; அந்த விஸ்வரூபத்தைக் கடந்து உயர்ந்தது வேறெதுவும் இல்லை.
2.61.39
तेजिष्ठं प्रतिपत्स्यन्ते नाकपृष्टं गतासवः ॥ २.६१.३९ ॥
உயிர் பிரிந்தவர்கள் பேரொளி வீசும் சொர்க்கத்தின் பின்புறத்தை அடைவார்கள்.