Mahābhārata · Adhyāya 2.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.61.1
सूदिता द्वारपालाश्च निशुम्भनरकौ हतौ ।
कृतक्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ २.६१.१ ॥
Die Torwächter wurden zermalmt, Niśumbha und Naraka erschlagen; der Weg zur Stadt Prāgjyotiṣa wurde wieder sicher.
2.61.2
शौरिणा पृथिवीपालास्त्रासिता भरतर्षभ ।
धनुषश्च प्रणादेन पाञ्चजन्यस्वनेन च ॥ २.६१.२ ॥
O Stier der Bharatas, durch Śauri wurden die Könige, die Beschützer der Erde, in Schrecken versetzt, durch den Klang des Bogens und durch den Ton der Muschel Pāñcajanya.
2.61.3
मेघप्रख्यैरनेकैश्च दाक्षिणात्याभिसंवृतम् ।
रुक्मिणं त्रासयामास केशवो भरतर्षभ ॥ २.६१.३ ॥
Von vielen Kriegern des Südens wie Wolken umgeben, wurde Rukmin von Keśava in Schrecken versetzt, o Stier der Bharatas.
2.61.4
ततः पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।
उवाह महिषीं भोज्यामेष चक्रगदाधरः ॥ २.६१.४ ॥
Dann, in einem Wagen mit dem Donnern einer Gewitterwolke und strahlend wie die Sonne, führte er, der Träger von Diskus und Keule, die Hauptgemahlin fort, die Prinzessin der Bhojya.
2.61.5
जारूथ्य आहृतक्रोधः शिशुपालश्च निर्जितः ।
वक्रश्च स हतः सङ्ख्ये शतधन्वा च क्षत्रियः ॥ २.६१.५ ॥
Jārūthya wurde zum Zorn gereizt, Śiśupāla wurde besiegt, Vakra wurde im Kampf erschlagen, ebenso der Kṣatriya Śatadhanvan.
2.61.6
इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुकः ।
हतः सौभपतिश्चैव साल्वश्च कृतधन्वना ॥ २.६१.६ ॥
Indradyumna wurde im Zorn erschlagen, der Yavana und Kaśeruka wurden erschlagen, und der Herr von Saubha sowie Sālva wurden von Kṛtadhanvan erschlagen.
2.61.7
पर्वतानां सहस्रं च चक्रेण पुरुषोत्तमः ।
विभज्य पुण्डरीकाक्षो द्युमत्सेनमपोथयत् ॥ २.६१.७ ॥
Der lotusäugige Puruṣottama zerteilte mit dem Diskus tausend Berge und zermalmte Dyumatsena.
2.61.8
महेन्द्रशिखरे चैव निमेषान्तरचारिणौ ।
जग्राह भरतश्रेष्ठ वानरावभितश्चरौ ॥ २.६१.८ ॥
O Bester der Bharatas, auf dem Gipfel des Mahendra ergriff er die beiden Affen, die sich im Augenblick hierhin und dorthin bewegten.
2.61.9
इरावत्यां महाभोजो वह्निसूर्यसमो बले ।
गोपतिस्तालकेतुश्च निहतौ शार्ङ्गधन्वना ॥ २.६१.९ ॥
Am Irāvatī wurden Mahābhoja, dem Kraft gleich Feuer und Sonne war, sowie Gopati und Tālaketu vom Bogenträger Kṛṣṇa erschlagen.
2.61.10
अक्षप्रपत्तने राजन्नवहेलनतत्परौ ।
उभौ तावपि कृष्णेन स्वराष्ट्रे विनिपातितौ ॥ २.६१.१० ॥
O König, auch diese beiden, eifrig in der Verhöhnung in Akṣa-prapattana, wurden von Kṛṣṇa in ihrem eigenen Reich niedergeworfen.
2.61.11
दग्धा वाराणसी तात केशवेन महात्मना ।
पाण्ड्यं पौण्ड्रं च मात्स्यं च कलिङ्गं च जनार्दनः ॥ २.६१.११ ॥
Lieber, der großmütige Keśava verbrannte Vārāṇasī; Janārdana (besiegte) die Pāṇḍya, die Pauṇḍra, die Matsya und die Kaliṅga.
2.61.12
जघान सहितान्सर्वानङ्गराजं च माधवः ॥ २.६१.१२ ॥
Mādhava erschlug sie alle samt ihren Gefährten, und auch den König von Aṅga.
2.61.13
एष चैव शतं हत्वा रथेन क्षत्रपुङ्गवान् ।
गान्धारीमवहत्कृष्णो महिषीं यादवर्षभः ॥ २.६१.१३ ॥
Nachdem er mit seinem Wagen hundert der besten Krieger erschlagen hatte, entführte Kṛṣṇa, der Stier der Yādavas, Gāndhārī als Hauptgemahlin.
2.61.14
अथ गाण्डीवधन्वानं क्रीडार्थं मधुसूदनः ।
जिगाय भरतश्रेष्ठ कुन्त्याश्च प्रमुखे विभुः ॥ २.६१.१४ ॥
Da besiegte Madhusūdana, der Mächtige, zum Zeitvertreib Arjuna, den Träger des Gāṇḍīva-Bogens, vor Kuntī, dem Besten der Bharatas.
2.61.15
द्रौणिं कृपं च कर्णं च भीमसेनं सुयोधनम् ।
युद्धाय सहितान्त्राजञ्जिगाय भरतर्षभ ॥ २.६१.१५ ॥
Drauṇi, Kṛpa, Karṇa, Bhīmasena und Suyodhana, die sich zum Kampf versammelt hatten, besiegte er, Stier der Bharatas.
2.61.16
बभ्रोश्च प्रियमन्विच्छन्नेष चक्रगदाधरः ।
वेणुदारिवृतां भार्यां प्रममाथ युधिष्ठिर ॥ २.६१.१६ ॥
Das Wohl Babhrus wünschend, raubte dieser Träger von Diskus und Keule, o Yudhiṣṭhira, die Gattin Babhrus, die von Veṇudāri umgeben war.
2.61.17
पर्याप्तां पृथिवीं सर्वां साश्वां सरथकुञ्जराम् ।
वेणुदारिवशे युक्तां जिगाय मधुसूदनः ॥ २.६१.१७ ॥
Die ganze Erde mit Pferden, Wagen und Elefanten, unter die Macht Veṇudāris gebracht, eroberte Madhusūdana.
2.61.18
अवाप्य तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत ।
त्रासिताः सगणाः सर्वे बाणेन विबुधाधिपाः ॥ २.६१.१८ ॥
Nachdem er durch Askese Tapferkeit, Kraft und Vitalität erlangt hatte, o Nachkomme Bharatas, erschreckte er mit seinem Pfeil alle Herren der Götter samt ihren Scharen.
2.61.19
वज्राशनिगदाबामैस्ताडयद्भिरनेकशः ।
तस्य नासीद्रणे मृत्युर्देवैरपि सवासवैः ॥ २.६१.१९ ॥
Obwohl er viele Male mit Donnerkeil, Blitz, Keule und Armen geschlagen wurde, fand er im Kampf keinen Tod, auch nicht durch die Götter samt Vāsava.
2.61.20
सोऽभिभूतश्च कृष्णेन न हतश्च मगात्मना ।
छित्वा बाहुसहस्रं तु गोविन्देन महात्मना ॥ २.६१.२० ॥
Von Kṛṣṇa überwältigt, doch nicht von dem Wesen eines Hirsches getötet; nachdem der großseelige Govinda seine tausend Arme abgeschlagen hatte.
2.61.21
एषोऽपीडन्महाबाहुः कंसं च मधुसूदनः ।
अवाप्तं तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत।
कैटभं चातिलोमानि निजघान जनार्दनः ॥ २.६१.२१ ॥
Dieser Madhusūdana mit den mächtigen Armen bedrängte auch Kaṃsa; o Bhārata, mit Tapferkeit, Kraft und Stärke, die er durch Askese erlangt hatte, erschlug Janārdana Kaiṭabha und die sehr behaarten Dämonen.
2.61.22
जम्बुमैरावतं चैव विरूपं च महायशाः ।
घान भरतश्रेष्ठ शम्बरं चारिमर्दनम् ॥ २.६१.२२ ॥
Der überaus Berühmte erschlug Jambu, Airāvata und Virūpa; o Bester der Bharatas, auch Śambara, den Vernichter der Feinde, erschlug er.
2.61.23
एष भोगवतीं गत्वा वासुकिं भरतर्षभ ।
निर्जित्य पुण्डरीकाक्षो रौक्मिणेयममोचयत् ॥ २.६१.२३ ॥
Nachdem er nach Bhogavatī gegangen war, o Stier der Bharatas, und Vāsuki besiegt hatte, befreite der Lotusäugige den Sohn Rukmiṇīs.
2.61.24
एवं बहूनि कर्माणि शिशुरेव जनार्दनः ।
कृतवान्पुण्डरीकाक्षः सङ्कर्षणसहायवान् ॥ २.६१.२४ ॥
So vollbrachte der Lotusäugige Janārdana schon als Kind viele Taten, unterstützt von Saṅkarṣaṇa als Helfer.
2.61.25
एवमेषोऽसुराणां चसुराणामपि सर्वशः ।
भयामयकरः कृष्णः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ २.६१.२५ ॥
So bringt er den Asuras wie den Devas auf jede Weise Furcht und Leid; Kṛṣṇa ist der Herr aller Welten, der mächtige Herrscher.
2.61.26
एवमेव महाबाहुः शास्ता सर्वदुरात्मनाम् ।
कृत्वा देवार्थममितं स्वस्थानं प्राप्स्यते पुनः ॥ २.६१.२६ ॥
Ebenso wird jener Starkarmige, Züchtiger aller Bösen, nachdem er für die Götter unermessliche Taten vollbracht hat, wieder seine eigene Stätte erreichen.
2.61.27
एष भोगवतीं पुण्यां रविकान्तिं महायशाः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा सागरं प्लावयिष्यति ॥ २.६१.२७ ॥
Dieser Ruhmreiche wird das heilige Bhogavatī, Ravikānti und Dvārakā in seinen Besitz bringen und das Meer über sie fluten lassen.
2.61.28
सुरासुरमनुष्येषु नाभून्न भविता क्वचित् ।
यस्तामध्यवसद्राजा नान्यत्र मधुसूदनात् ॥ २.६१.२८ ॥
Unter Göttern, Asuras und Menschen gab es nie und wird es nie einen König geben, der sie in Besitz nehmen könnte, außer Madhusūdana allein.
2.61.29
भ्राजमानास्तु वै सर्वे वृष्ण्यन्धकमहारथाः। ॥ २.६१.२९ ॥
Alle großen Wagenkämpfer der Vṛṣṇi und Andhaka sind wahrlich strahlend.
2.61.30
एवमेव दशार्हाणां विधाय विधिना विधिम् ।
विष्णुर्नारायणः साक्षात्स्वस्थानं प्राप्स्यते ध्रुवम् ॥ २.६१.३० ॥
So wird Viṣṇu Nārāyaṇa selbst, nachdem er den Daśārha die Ordnung gegeben hat, gewiss seine eigene Stätte erreichen.
2.61.31
अप्रमेयोऽनियोज्यश्च यत्र कामगमो वशी ।
मोदते भगवान्प्रीतो वालः क्रीडानकैरिव ॥ २.६१.३१ ॥
Der Unermessliche, dem niemand gebieten kann, der hingeht, wohin er will, und sich selbst beherrscht, der erhabene Herr freut sich, zufrieden, wie ein Kind mit Spielzeug spielt.
2.61.32
नैष गर्भत्वमापेदे न योन्यामावसत्प्रभुः ।
आत्मनस्तेजसा कृष्णः सर्वेषां कुरुते गतिम् ॥ २.६१.३२ ॥
Dieser Herr erlangte nicht den Zustand der Schwangerschaft und wohnte in keinem Schoß; Kṛṣṇa bestimmt durch seinen eigenen Glanz den Weg aller.
2.61.33
यथा बुद्बुद उत्थाय तत्रैव प्रविलीयते ।
चराचराणि भूतानि तथा नारायणे सदा ॥ २.६१.३३ ॥
Wie eine Blase aufsteigt und sich eben dort auflöst, so lösen sich alle Wesen, bewegliche und unbewegliche, stets in Nārāyaṇa auf.
2.61.34
न प्रमातुं महाबाहुः शक्यो भारत केशवः ।
परं हि परतस्तस्माद्विश्वरूपान्न विद्यते ॥ २.६१.३४ ॥
O Bhārata, der mächtigarmige Keśava kann nicht gemessen werden; jenseits dieser universalen Gestalt gibt es nichts Höheres.
2.61.39
तेजिष्ठं प्रतिपत्स्यन्ते नाकपृष्टं गतासवः ॥ २.६१.३९ ॥
Die, deren Atem gewichen ist, werden den strahlendsten Rücken des Himmels erlangen.