മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.61.1
सूदिता द्वारपालाश्च निशुम्भनरकौ हतौ ।
कृतक्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ २.६१.१ ॥
ദ്വാരപാലകർ തകർക്കപ്പെട്ടു; നിശുംഭനും നരകനും വധിക്കപ്പെട്ടു; പ്രാഗ്ജ്യോതിഷപുരത്തിലേക്കുള്ള വഴി വീണ്ടും സുരക്ഷിതമായി.
2.61.2
शौरिणा पृथिवीपालास्त्रासिता भरतर्षभ ।
धनुषश्च प्रणादेन पाञ्चजन्यस्वनेन च ॥ २.६१.२ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! ശൗരിയാൽ (കൃഷ്ണനാൽ) ഭൂപാലന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു; വില്ലിന്റെ മുഴക്കത്താലും പാഞ്ചജന്യശംഖത്തിന്റെ നാദത്താലും.
2.61.3
मेघप्रख्यैरनेकैश्च दाक्षिणात्याभिसंवृतम् ।
रुक्मिणं त्रासयामास केशवो भरतर्षभ ॥ २.६१.३ ॥
മേഘസദൃശരായ അനേകം ദക്ഷിണദേശ യോദ്ധാക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട രുക്മിയെ കേശവൻ (കൃഷ്ണൻ) ഭയപ്പെടുത്തി, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
2.61.4
ततः पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।
उवाह महिषीं भोज्यामेष चक्रगदाधरः ॥ २.६१.४ ॥
അപ്പോൾ മേഘഗർജനസമാനമായ ശബ്ദമുള്ള, സൂര്യതേജസ്സുള്ള രഥത്തിൽ, ചക്രവും ഗദയും ധരിച്ച ഇദ്ദേഹം ഭോജ്യ എന്ന പട്ടമഹിഷിയെ കൊണ്ടുപോയി.
2.61.5
जारूथ्य आहृतक्रोधः शिशुपालश्च निर्जितः ।
वक्रश्च स हतः सङ्ख्ये शतधन्वा च क्षत्रियः ॥ २.६१.५ ॥
ജാരൂഥ്യൻ കോപം ഉണർത്തപ്പെട്ടു; ശിശുപാലൻ പരാജയപ്പെട്ടു; വക്രൻ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു, ക്ഷത്രിയനായ ശതധന്വാവും.
2.61.6
इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुकः ।
हतः सौभपतिश्चैव साल्वश्च कृतधन्वना ॥ २.६१.६ ॥
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ കോപത്താൽ വധിക്കപ്പെട്ടു; യവനനും കശേരുകനും വധിക്കപ്പെട്ടു; സൗഭപതിയും സാല്വനും കൃതധന്വാവാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
2.61.7
पर्वतानां सहस्रं च चक्रेण पुरुषोत्तमः ।
विभज्य पुण्डरीकाक्षो द्युमत्सेनमपोथयत् ॥ २.६१.७ ॥
പുണ്ഡരീകാക്ഷനായ പുരുഷോത്തമൻ ചക്രം കൊണ്ട് ആയിരം പർവതങ്ങളെ പിളർന്ന് ദ്യുമത്സേനനെ ചതച്ചരച്ചു.
2.61.8
महेन्द्रशिखरे चैव निमेषान्तरचारिणौ ।
जग्राह भरतश्रेष्ठ वानरावभितश्चरौ ॥ २.६१.८ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മഹേന്ദ്രശിഖരത്തിൽ ഒരു നിമിഷത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന രണ്ടു വാനരന്മാരെ അവൻ പിടികൂടി.
2.61.9
इरावत्यां महाभोजो वह्निसूर्यसमो बले ।
गोपतिस्तालकेतुश्च निहतौ शार्ङ्गधन्वना ॥ २.६१.९ ॥
ഇരാവതി തീരത്ത് അഗ്നിക്കും സൂര്യനും സമനായ ബലമുള്ള മഹാഭോജനും ഗോപതിയും താലകേതുവും ശാർങ്ഗധന്വാവാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
2.61.10
अक्षप्रपत्तने राजन्नवहेलनतत्परौ ।
उभौ तावपि कृष्णेन स्वराष्ट्रे विनिपातितौ ॥ २.६१.१० ॥
രാജാവേ, അക്ഷപ്രപത്തനത്തിൽ അവഹേളനത്തിൽ മുഴുകിയ ആ ഇരുവരെയും കൃഷ്ണൻ അവരുടെ സ്വരാഷ്ട്രത്തിൽ തന്നെ വീഴ്ത്തി.
2.61.11
दग्धा वाराणसी तात केशवेन महात्मना ।
पाण्ड्यं पौण्ड्रं च मात्स्यं च कलिङ्गं च जनार्दनः ॥ २.६१.११ ॥
പ്രിയനേ, മഹാത്മാവായ കേശവൻ വാരാണസി ദഹിപ്പിച്ചു; ജനാർദനൻ പാണ്ഡ്യ, പൗണ്ഡ്ര, മത്സ്യ, കലിംഗരെ തോൽപ്പിച്ചു.
2.61.12
जघान सहितान्सर्वानङ्गराजं च माधवः ॥ २.६१.१२ ॥
മാധവൻ എല്ലാവരെയും കൂട്ടാളികളോടൊപ്പം വധിച്ചു, അംഗരാജനെയും വധിച്ചു.
2.61.13
एष चैव शतं हत्वा रथेन क्षत्रपुङ्गवान् ।
गान्धारीमवहत्कृष्णो महिषीं यादवर्षभः ॥ २.६१.१३ ॥
ഇവൻ തന്റെ രഥംകൊണ്ട് നൂറു ശ്രേഷ്ഠ ക്ഷത്രിയന്മാരെ കൊന്ന്, യാദവശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണൻ ഗാന്ധാരിയെ പട്ടമഹിഷിയായി കൊണ്ടുപോയി.
2.61.14
अथ गाण्डीवधन्वानं क्रीडार्थं मधुसूदनः ।
जिगाय भरतश्रेष्ठ कुन्त्याश्च प्रमुखे विभुः ॥ २.६१.१४ ॥
അനന്തരം മധുസൂദനനായ വിഭു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, വിനോദത്തിനായി ഗാണ്ഡീവധന്വാവായ അർജുനനെ കുന്തിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചുതന്നെ ജയിച്ചു.
2.61.15
द्रौणिं कृपं च कर्णं च भीमसेनं सुयोधनम् ।
युद्धाय सहितान्त्राजञ्जिगाय भरतर्षभ ॥ २.६१.१५ ॥
ഭരതർഷഭാ, യുദ്ധത്തിനായി ഒരുമിച്ചുകൂടിയ ദ്രൗണി, കൃപർ, കർണ്ണൻ, ഭീമസേനൻ, സുയോധനൻ എന്നിവരെ അവൻ ജയിച്ചു.
2.61.16
बभ्रोश्च प्रियमन्विच्छन्नेष चक्रगदाधरः ।
वेणुदारिवृतां भार्यां प्रममाथ युधिष्ठिर ॥ २.६१.१६ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ബഭ്രുവിന്റെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ച്, ചക്രവും ഗദയും ധരിച്ച ഇവൻ വേണുദാരിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട അവന്റെ ഭാര്യയെ കവർന്നു.
2.61.17
पर्याप्तां पृथिवीं सर्वां साश्वां सरथकुञ्जराम् ।
वेणुदारिवशे युक्तां जिगाय मधुसूदनः ॥ २.६१.१७ ॥
കുതിര, രഥം, ആന എന്നിവയോടുകൂടിയ മുഴുവൻ ഭൂമിയെയും, വേണുദാരിയുടെ വശത്തിലാക്കിയതിനെ, മധുസൂദനൻ ജയിച്ചു.
2.61.18
अवाप्य तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत ।
त्रासिताः सगणाः सर्वे बाणेन विबुधाधिपाः ॥ २.६१.१८ ॥
ഭാരതാ, തപസ്സിനാൽ വീര്യവും ബലവും ഓജസ്സും നേടി, അവൻ തന്റെ ബാണത്താൽ ദേവാധിപന്മാരെല്ലാവരെയും അവരുടെ ഗണങ്ങളോടുകൂടി ഭയപ്പെടുത്തി.
2.61.19
वज्राशनिगदाबामैस्ताडयद्भिरनेकशः ।
तस्य नासीद्रणे मृत्युर्देवैरपि सवासवैः ॥ २.६१.१९ ॥
വജ്രം, അശനി, ഗദ എന്നിവയാൽ പലതവണ പ്രഹരിച്ചിട്ടും യുദ്ധത്തിൽ അവന് മരണമുണ്ടായില്ല; വാസവനോടുകൂടിയ ദേവന്മാർക്കുപോലും അവനെ വധിക്കാനായില്ല.
2.61.20
सोऽभिभूतश्च कृष्णेन न हतश्च मगात्मना ।
छित्वा बाहुसहस्रं तु गोविन्देन महात्मना ॥ २.६१.२० ॥
കൃഷ്ണനാൽ പരാജിതനായെങ്കിലും അവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടില്ല; മൃഗസ്വഭാവമുള്ളവനും അവനെ കൊന്നില്ല; മഹാത്മാവായ ഗോവിന്ദൻ അവന്റെ ആയിരം കൈകൾ ഛേദിച്ചു.
2.61.21
एषोऽपीडन्महाबाहुः कंसं च मधुसूदनः ।
अवाप्तं तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत।
कैटभं चातिलोमानि निजघान जनार्दनः ॥ २.६१.२१ ॥
മഹാബാഹുവായ മധുസൂദനൻ കംസനെ പീഡിപ്പിച്ചു; ഭാരതാ, തപസ്സിലൂടെ നേടിയ വീര്യം, ബലം, ഓജസ്സോടെ ജനാർദ്ദനൻ കൈടഭനെയും അതിലോമരെയും വധിച്ചു.
2.61.22
जम्बुमैरावतं चैव विरूपं च महायशाः ।
घान भरतश्रेष्ठ शम्बरं चारिमर्दनम् ॥ २.६१.२२ ॥
മഹായശസ്വിയായ അവൻ ജംബുവിനെയും ഐരാവതനെയും വിരൂപനെയും വധിച്ചു; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ശത്രുമർദ്ദനനായ ശംബരനെയും വധിച്ചു.
2.61.23
एष भोगवतीं गत्वा वासुकिं भरतर्षभ ।
निर्जित्य पुण्डरीकाक्षो रौक्मिणेयममोचयत् ॥ २.६१.२३ ॥
അവൻ ഭോഗവതിയിൽ ചെന്ന്, ഭരതർഷഭാ, വാസുകിയെ ജയിച്ച്, താമരക്കണ്ണൻ രുക്മിണീപുത്രനെ മോചിപ്പിച്ചു.
2.61.24
एवं बहूनि कर्माणि शिशुरेव जनार्दनः ।
कृतवान्पुण्डरीकाक्षः सङ्कर्षणसहायवान् ॥ २.६१.२४ ॥
ഇങ്ങനെ ശിശുവായിരുന്നപ്പോൾത്തന്നെ ജനാർദ്ദനനായ താമരക്കണ്ണൻ, സങ്കർഷണന്റെ സഹായത്തോടെ അനേകം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.
2.61.25
एवमेषोऽसुराणां चसुराणामपि सर्वशः ।
भयामयकरः कृष्णः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ २.६१.२५ ॥
ഇങ്ങനെ ഇവൻ അസുരന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും എല്ലാവിധത്തിലും ഭയവും ദുഃഖവും വരുത്തുന്നവനാണ്; ആ കൃഷ്ണൻ സർവലോകങ്ങളുടെയും ഈശ്വരനും പ്രഭുവുമാണ്.
2.61.26
एवमेव महाबाहुः शास्ता सर्वदुरात्मनाम् ।
कृत्वा देवार्थममितं स्वस्थानं प्राप्स्यते पुनः ॥ २.६१.२६ ॥
ഇങ്ങനെതന്നെ മഹാബാഹുവായ അദ്ദേഹം, എല്ലാ ദുരാത്മാക്കളെയും ശിക്ഷിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരുടെ കാര്യത്തിനായി അപാരമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത് വീണ്ടും തന്റെ സ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കും.
2.61.27
एष भोगवतीं पुण्यां रविकान्तिं महायशाः ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा सागरं प्लावयिष्यति ॥ २.६१.२७ ॥
ഈ മഹായശസ്വി പുണ്യമായ ഭോഗവതിയെയും രവികാന്തിയെയും ദ്വാരകയെയും തന്റെ അധീനമാക്കി സമുദ്രത്തെ അവയുടെമേൽ ഒഴുക്കും.
2.61.28
सुरासुरमनुष्येषु नाभून्न भविता क्वचित् ।
यस्तामध्यवसद्राजा नान्यत्र मधुसूदनात् ॥ २.६१.२८ ॥
ദേവന്മാരിലും അസുരന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഇനി ഉണ്ടാകുകയുമില്ല — അവളെ അധീനമാക്കിയ രാജാവ്; മധുസൂദനനല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല.
2.61.29
भ्राजमानास्तु वै सर्वे वृष्ण्यन्धकमहारथाः। ॥ २.६१.२९ ॥
വൃഷ്ണി, അന്ധക വംശങ്ങളിലെ എല്ലാ മഹാരഥന്മാരും തീർച്ചയായും ശോഭിക്കുന്നവരാണ്.
2.61.30
एवमेव दशार्हाणां विधाय विधिना विधिम् ।
विष्णुर्नारायणः साक्षात्स्वस्थानं प्राप्स्यते ध्रुवम् ॥ २.६१.३० ॥
ഇങ്ങനെതന്നെ ദശാർഹർക്ക് വിധി നിശ്ചയിച്ച ശേഷം സാക്ഷാൽ വിഷ്ണുവായ നാരായണൻ തീർച്ചയായും തന്റെ സ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കും.
2.61.31
अप्रमेयोऽनियोज्यश्च यत्र कामगमो वशी ।
मोदते भगवान्प्रीतो वालः क्रीडानकैरिव ॥ २.६१.३१ ॥
അളക്കാനാവാത്തവനും ആരും കല്പിക്കാനാവാത്തവനും ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനുമായ ആ ഭഗവാൻ പ്രസന്നനായി ആനന്ദിക്കുന്നു, കുട്ടി കളിപ്പാട്ടങ്ങളോടു കളിക്കുന്നതുപോലെ.
2.61.32
नैष गर्भत्वमापेदे न योन्यामावसत्प्रभुः ।
आत्मनस्तेजसा कृष्णः सर्वेषां कुरुते गतिम् ॥ २.६१.३२ ॥
ആ പ്രഭു ഗർഭാവസ്ഥ പ്രാപിച്ചില്ല, ഒരു ഗർഭയോനിയിലും വസിച്ചില്ല; കൃഷ്ണൻ തന്റെ സ്വന്തം തേജസ്സാൽ എല്ലാവർക്കും ഗതി നൽകുന്നു.
2.61.33
यथा बुद्बुद उत्थाय तत्रैव प्रविलीयते ।
चराचराणि भूतानि तथा नारायणे सदा ॥ २.६१.३३ ॥
കുമിള ഉയർന്ന് അവിടെത്തന്നെ ലയിക്കുന്നതുപോലെ, ചരവും അചരവുമായ സകല ജീവികളും എപ്പോഴും നാരായണനിൽ ലയിക്കുന്നു.
2.61.34
न प्रमातुं महाबाहुः शक्यो भारत केशवः ।
परं हि परतस्तस्माद्विश्वरूपान्न विद्यते ॥ २.६१.३४ ॥
ഹേ ഭാരത, മഹാബാഹുവായ കേശവനെ അളക്കാനാവില്ല; ആ വിശ്വരൂപത്തിനപ്പുറം ഉന്നതമായി ഒന്നുമില്ല.
2.61.39
तेजिष्ठं प्रतिपत्स्यन्ते नाकपृष्टं गतासवः ॥ २.६१.३९ ॥
ജീവൻ വെടിഞ്ഞവർ അത്യുജ്ജ്വലമായ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പിൻഭാഗം പ്രാപിക്കും.