ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.122.1
गयेन यजमानेन सोमेनेह पुरंदरः ।
तर्पित श्रूयते राजन्स तृप्तो मुदमभ्यगात् ॥ ३.१२२.१ ॥
ଯଜମାନ ଗୟ ଏଠାରେ ସୋମ ଦ୍ୱାରା ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ। ହେ ରାଜନ, ସେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
3.122.2
इह देवैः सहेन्द्रैश्च प्रजापतिभिरेव च ।
इष्टं बहुविधैर्यज्ञैर्महद्भिर्भूरिदक्षिणैः ॥ ३.१२२.२ ॥
ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତା ଓ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ମହାନ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣା ସହ କରିଥିଲେ।
3.122.3
आधूर्तरजसश्चेह राजा वज्रधरं प्रभुः ।
तर्पयामास सोमेन हयमेधेषु सप्तसु ॥ ३.१२२.३ ॥
ଧୂଳି ଝାଡ଼ି ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା, ସମର୍ଥ ଏଠାକାର ରାଜା ସାତୋଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ ଦ୍ୱାରା ବଜ୍ରଧର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କଲେ।
3.122.4
तस्य सप्तसु यज्ञेषु सर्वमासीद्धिरण्ययम् ।
वानप्रस्थं च भौमं च यद्द्रव्यं नियतं मखे ॥ ३.१२२.४ ॥
ତାଙ୍କର ସାତ ଯଜ୍ଞରେ ସବୁକିଛି ସୁନାମୟ ଥିଲା; ବାନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଭୂମିଜାତ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଥିଲା।
3.122.5
चषालयूपचमसाः स्थाल्यः पात्र्यः स्रुचः स्रुवाः ।
तेष्वेव चास्य यज्ञेषु प्रयोगाः सप्त विश्रुताः ॥ ३.१२२.५ ॥
ଚଷାଳ, ଯୂପ, ଚମସ, ସ୍ଥାଳୀ, ପାତ୍ର, ସ୍ରୁକ୍ ଓ ସ୍ରୁବ; ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ସାତ ପ୍ରକାର ପ୍ରୟୋଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା।
3.122.6
सप्तैकैकस्ययूपस्य चषालाश्चोपरिश्थिताः ।
तस्य स्म यूपान्यज्ञेषु भ्राजमानान्हिरण्मयान्।
स्वयमुत्थापयामासुर्देवाः सेन्द्रा युधिष्ठिर ॥ ३.१२२.६ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୂପ ଉପରେ ସାତୋଟି ଚଷାଳ ରଖାଯାଇଥିଲା; ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଝଲମଲ ସୁନାର ଯୂପଗୁଡ଼ିକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନେ ନିଜେ ଉଠାଇଥିଲେ। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
3.122.7
तेषु तस्य मखाग्र्येषु गयस्य पृथिवीपतेः ।
अमाद्यदिन्द्रः सोमेन दक्षिणाभिर्द्विजातयः ॥ ३.१२२.७ ॥
ପୃଥିବୀପତି ଗୟଙ୍କ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ଓ ଦକ୍ଷିଣାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
3.122.8
प्रसङ्ख्यानानसङ्ख्येयान्प्रत्यगृह्णन्द्विजातयः ॥ ३.१२२.८ ॥
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ, ଗଣି ନ ହେଉଥିବା ଦାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.122.9
सिकता वा यथा लोके यथावा दिवि तारकाः ।
यथा वा वर्षतो धारा असङ्ख्येयाः स्म केनचित् ॥ ३.१२२.९ ॥
ଜଗତର ବାଲିକଣା, ଆକାଶର ତାରା, କିମ୍ବା ବର୍ଷାର ଧାରା ଯେପରି କେହି ଗଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
3.122.10
तथैव तदसङ्ख्येयं धनं यत्प्रददौ गयः ।
सदस्येभ्यो महाराज तेषु यज्ञेषु सप्तसु ॥ ३.१२२.१० ॥
ସେହିପରି, ହେ ମହାରାଜ, ଗୟ ସେହି ସାତ ଯଜ୍ଞରେ ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ଅସଂଖ୍ୟ ଥିଲା।
3.122.11
भवेत्सङ्ख्येयमेतद्धि यदेतत्परिकीर्तितम् ।
न तस्य शक्याः सङ्ख्यातुं दक्षिणादक्षिणावतः ॥ ३.१२२.११ ॥
ଏଠାରେ କୁହାଯାଇଥିବା ବିଷୟ ହୁଏତ ଗଣନାଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତା; କିନ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣାରେ ସମୃଦ୍ଧ ତାଙ୍କ (ଦାନ) ଗଣି ହେବ ନାହିଁ।
3.122.12
हिरण्मयीभिर्गोभिश्च कृताभिर्विश्वकर्मणा ।
ब्राह्मणांस्तर्पयामास नानादिग्भ्यः समागतान् ॥ ३.१२२.१२ ॥
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ନାନା ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କଲେ।
3.122.13
अल्पावशेषा पृथिवी चैत्यैरासीत्समाचिता ।
गयस्य यजमानस्य तत्रतत्र विशांपते ॥ ३.१२२.१३ ॥
ଯଜମାନ ଗୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞରୁ ପୃଥିବୀରେ ଅଳ୍ପ ସ୍ଥାନ ରହିଥିଲା; ତାହା ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଚୈତ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ହେ ପ୍ରଜାପତି।
3.122.14
स लोकान्प्राप्तवैनैन्द्रान्कर्मणा तेन भरत ।
सलोकतां तस्य गच्छेत्पयोष्ण्यां य उपस्पृशेत् ॥ ३.१२२.१४ ॥
ସେହି କର୍ମରୁ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ପାଇଲା, ହେ ଭରତ। ପୟୋଷ୍ଣୀରେ ଯେ ଉପସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ତାହାରି ଲୋକ ପାଏ।
3.122.15
तरस्मात्त्वमत्र राजेनद्र भ्रातृभिः सहितोच्युत ।
उपस्पृश्य महीपाल धूतपाप्मा भविष्यसि ॥ ३.१२२.१५ ॥
ତେଣୁ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ଉପସ୍ପର୍ଶ କରି, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ହେ ମହୀପାଳ, ତୁମେ ପାପମୁକ୍ତ ହେବ।
3.122.16
स पयोष्ण्यां नरश्रेष्ठः स्नात्वा वै भ्रातृभिः सह ।
वैदूर्यपर्वतं चैव नर्मदां च महानदीम् ॥ ३.१२२.१६ ॥
ସେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ପୟୋଷ୍ଣୀରେ ସ୍ନାନ କରି ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ପର୍ବତ ଓ ମହାନଦୀ ନର୍ମଦା ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
3.122.17
उद्दिश्य पाण्डवश्रेष्ठः स प्रतस्थे महीपतिः ।
समागमत तेजस्वी भ्रातृभिः सहितो नघ ॥ ३.१२२.१७ ॥
ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ମହୀପତି (ଲକ୍ଷ୍ୟ ଆଡ଼କୁ) ଯାତ୍ରା କଲେ; ହେ ନିଷ୍ପାପା, ତେଜସ୍ୱୀ ସେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇ ପହଞ୍ଚିଲେ।
3.122.18
तत्रास्य सर्वाण्याचख्यौ लोमशो भगवानृषिः ।
तीर्थानि रमणीयानि पुण्यान्यायतनानि च ॥ ३.१२२.१८ ॥
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ଋଷି ଲୋମଶ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ରମଣୀୟ ତୀର୍ଥ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଆୟତନ ବୁଝାଇଲେ।
3.122.19
यथायोगं यथाप्रीति प्रययौ भ्रातृभिः सह ।
तत्रतत्राददद्वित्तं ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ॥ ३.१२२.१९ ॥
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଓ ଯଥାପ୍ରୀତି ସେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ; ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଦାନ କଲେ।
3.122.20
देवानामेति कौन्तेय तथा राज्ञां सलोकताम् ।
वेदूर्यपर्वतं दृष्ट्वा नर्मदामवतीर्य च ॥ ३.१२२.२० ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଏଠାରୁ ଦେବତା ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ଲୋକ ମିଳେ; ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ପର୍ବତ ଦେଖି ନର୍ମଦାରେ ଓହ୍ଲାଇ।
3.122.21
सन्धिरेष नरश्रेष्ठ त्रेताया द्वापरस्य च ।
एनमासाद्य कौन्तेय सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३.१२२.२१ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ତ୍ରେତା ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ସନ୍ଧି; ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ସବୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
3.122.22
एष शर्यातियज्ञस्य देशस्तात प्रकाशते ।
साक्षाद्यत्रापिबत्सोममश्विभ्यां सह वासवः ॥ ३.१२२.२२ ॥
ହେ ତାତ, ଏହା ଶର୍ଯାତିଙ୍କ ଯଜ୍ଞର ସ୍ଥାନ ପ୍ରକାଶିତ; ଏଠାରେ ସାକ୍ଷାତ ବାସବ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ସହ ସୋମ ପାନ କରିଥିଲେ।
3.122.23
चुकोप भार्गवश्चापि महेन्द्रस् महातपाः ।
संस्तम्भयामास च तं वासवं च्यवनः प्रभुः ॥ ३.१२२.२३ ॥
ମହାତପସ୍ୱୀ ଭାର୍ଗବ ମଧ୍ୟ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ; ସମର୍ଥ ଚ୍ୟବନ ସେହି ବାସବଙ୍କୁ ସ୍ତମ୍ଭିତ କଲେ।
3.122.24
सुकन्यां चापि भार्यां स राजपुत्रीमवाप्तवान् ।
नासत्यौ च महाभाग कृतवान्सोमपीथिवौ ॥ ३.१२२.२४ ॥
ସେ ରାଜକୁମାରୀ ସୁକନ୍ୟାଙ୍କୁ ପତ୍ନୀରୂପେ ପାଇଲେ; ହେ ମହାଭାଗ, ନାସତ୍ୟଙ୍କୁ ସୋମପାନର ଅଧିକାରୀ କଲେ।
3.122.25
कथं विष्टम्भितस्तेन भगवान्पाकशासनः ।
किमर्थं भार्गवश्चापि कोपं चक्रे महातपाः ॥ ३.१२२.२५ ॥
ସେ କିପରି ଭଗବାନ ପାକଶାସନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରୋକିଲା? ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ଭାର୍ଗବ କାହିଁକି କ୍ରୋଧ କଲେ?
3.122.26
नासत्यौ च कथं ब्रह्मन्कृतवान्सोमपीथिनौ ।
एतत्सर्वं यथावृत्तमाख्यातु भगवान्मम ॥ ३.१२२.२६ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ କିପରି ନାସତ୍ୟଙ୍କୁ ସୋମପାୟୀ କରିଥିଲା? ଭଗବନ୍, ଯାହା ଘଟିଥିଲା ସମସ୍ତ ମୋତେ ଯଥାବତ୍ କୁହନ୍ତୁ।