ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.139.1
भरद्वाजस्तु कौन्तेय कृत्वा स्वाध्यायमाह्निकम् ।
समित्कलापमादाय प्रविवेश स्वमाश्रमम् ॥ ३.१३९.१ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਸਵਾਧਿਆਏ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਮਿਧਾਵਾਂ ਦਾ ਗੱਠਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
3.139.2
तं स्म दृष्ट्वा पुरा सर्वे प्रत्युत्तिष्ठिन्ति पावकाः ।
न त्वेनमुपतिष्ठन्ति हतपुत्रं तदाऽग्नयः ॥ ३.१३९.२ ॥
ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉੱਠ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ; ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ।
3.139.3
वैकृतंत्वग्निहोत्रे स लक्षयित्वा महातपाः ।
तमन्धं शूद्रमासीनं गृहपालमथाब्रवीत् ॥ ३.१३९.३ ॥
ਅਗਨੀਹੋਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਗਾੜ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਘਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
3.139.4
किंनु मे नाग्नयः शूद्र प्रतिनन्दन्ति दर्शनम् ।
त्वं चापि न यथापूर्वं कच्चित्क्षेममिहाश्रमे ॥ ३.१३९.४ ॥
ਹੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਅਗਨੀਆਂ ਕਿਉਂ ਸੁਆਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ? ਤੂੰ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ; ਕੀ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਹੈ?
3.139.5
कच्चिन्न रैभ्यं पुत्रो मे गतवानल्पचेतनः ।
एतदाचक्ष्व मे शीघ्रं न हि शुद्ध्यति मे मनः ॥ ३.१३९.५ ॥
ਕੀ ਮੇਰਾ ਅਲਪ-ਬੁੱਧੀ ਪੁੱਤਰ ਰੈਭਯ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਿਆ? ਇਹ ਜਲਦੀ ਦੱਸ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ।
3.139.6
रैभ्यं यातो नूनमयं पुत्रस्ते मन्दचेतनः ।
तथाहि निहतः शेते राक्षसेन महात्मना ॥ ३.१३९.६ ॥
ਯਕੀਨਨ ਤੇਰਾ ਇਹ ਮੰਦ-ਬੁੱਧੀ ਪੁੱਤਰ ਰੈਭਯ ਕੋਲ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਸੇ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਰਾਖਸ਼ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ।
3.139.7
प्रकाल्यमानस्तेनायं शूलहस्तेन रक्षसा ।
अग्न्यगारं प्रतिद्वारि मया दोर्भ्यां निवारितः ॥ ३.१३९.७ ॥
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਲ ਫੜੀ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਘਸੀਟਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨੀਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
3.139.8
ततः स विहताशोऽत्रजलकामोशुचिर्ध्रुवम् ।
निहतः सोऽतिवेगेन शूलहस्तेन रक्षसा ॥ ३.१३९.८ ॥
ਫਿਰ ਆਸ ਟੁੱਟਿਆ, ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਬੜੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
3.139.9
भरद्वाजस्तु तच्छ्रुत्वा शूद्रस्य विप्रियं महत् ।
गतासुं पुत्रमादाय विललाप सुदुःखितः ॥ ३.१३९.९ ॥
ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਉਹ ਵੱਡੀ ਅਪ੍ਰਿਯ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਗਏ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰਲਾਪ ਕੀਤਾ।
3.139.10
रब्राह्मणानां किलार्थाय ननु त्वं तप्तवांस्तपः ।
द्विजानामनधीता वै वेदाः संप्रतिभान्त्विति ॥ ३.१३९.१० ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਹੀ ਤੂੰ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ ਨਾ; ਦਵਿਜਾਂ ਦੇ ਨਾ ਪੜ੍ਹੇ ਵੇਦ ਚਮਕਣ, ਇਸ ਲਈ।
3.139.11
तथा कल्याणशीलस्त्वं ब्राह्मणेषुमहात्मसु ।
अनागाः सर्वभूतेषु कर्कशत्वमुपेयिवान् ॥ ३.१३९.११ ॥
ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਿਆਣਸ਼ੀਲ ਤੂੰ, ਮਹਾਤਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਕਠੋਰਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
3.139.12
प्रतिषिद्धो मया तात रैभ्यावसथदर्शनात् ।
गतवानेव तं क्षुद्रं कालान्तकयमोपमम् ॥ ३.१३९.१२ ॥
ਪੁੱਤਰ, ਰੈਭ੍ਯ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਨਿੱਕਾ ਬੰਦਾ ਕਾਲ ਅਤੇ ਯਮ ਵਰਗੇ ਉਸ ਕੋਲ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
3.139.13
यः स जानन्महातेजा वृद्धस्यैकं ममात्मजम् ।
गतवानेव कोपस्य वशं परमदुर्मतिः ॥ ३.१३९.१३ ॥
ਉਹ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਜਾਣਦਿਆਂ ਕਿ ਇਹ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਪਰਮ ਦੁਰਮਤੀ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
3.139.14
पुत्रशोकमनुप्राप्त एष रैभ्यस्य कर्मणा ।
त्यक्ष्यामि त्वामृतेपुत्र प्राणानिष्टतमान्भुवि ॥ ३.१३९.१४ ॥
ਰੈਭ੍ਯ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਹ ਪੁੱਤਰ-ਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਗੁਆ ਕੇ ਮੈਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿਆਂਗਾ।
3.139.15
यथाऽहं पुत्रशोकेन देहं त्यक्ष्यामि किल्विषी ।
तथा ज्येष्ठः सुतो रैभ्यं हिंस्याच्छीघ्रमनागसम् ॥ ३.१३९.१५ ॥
ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ-ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਦੇਹ ਤਿਆਗਾਂਗਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰੈਭ੍ਯ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਮਾਰ ਦੇਵੇ।
3.139.16
सुखिनो वै नरा येषां जाया पुत्रो न विद्यते ।
ये पुत्रशोकमप्राप्य विचरन्ति यथासुखम् ॥ ३.१३९.१६ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਖੀ ਹਨ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ-ਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ।
3.139.17
ये तु पुत्रकृताच्छोकाद्भृशं व्याकुलचेतसः ।
शपन्तीष्टान्सखीनार्तास्तेभ्यः पापतरो नु कः ॥ ३.१३९.१७ ॥
ਪਰ ਪੁੱਤਰ-ਜਨਿਤ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਮਨ ਬਹੁਤ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਪੀ ਕੌਣ ਹੈ?
3.139.18
परासुश्च सुतो दृष्टः शप्तश्चैष्टः सखा मया ।
ईदृशीमापदं कोत्र द्वितीयोऽनुविष्यति ॥ ३.१३९.१८ ॥
ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣਹੀਣ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਅਜਿਹੀ ਆਪਦਾ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਦੂਜਾ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇਗਾ?
3.139.19
विलप्यैवं बहुविधं भरद्वाजोऽदहत्सुतम् ।
सुसमिद्धं ततः पश्चात्प्रविवेश हुताशनम् ॥ ३.१३९.१९ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।