మహాభారతం · అధ్యాయం 3.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.139.1
भरद्वाजस्तु कौन्तेय कृत्वा स्वाध्यायमाह्निकम् ।
समित्कलापमादाय प्रविवेश स्वमाश्रमम् ॥ ३.१३९.१ ॥
కౌంతేయా, భరద్వాజుడు స్వాధ్యాయాన్ని, దినచర్యను ముగించి, సమిధల కట్టను తీసుకొని తన ఆశ్రమంలో ప్రవేశించాడు.
3.139.2
तं स्म दृष्ट्वा पुरा सर्वे प्रत्युत्तिष्ठिन्ति पावकाः ।
न त्वेनमुपतिष्ठन्ति हतपुत्रं तदाऽग्नयः ॥ ३.१३९.२ ॥
గతంలో అగ్నులన్నీ ఆయనను చూసి లేచి గౌరవించేవి; కానీ కుమారుడు హతమైనందున ఇప్పుడు ఆయన వద్దకు రావడం లేదు.
3.139.3
वैकृतंत्वग्निहोत्रे स लक्षयित्वा महातपाः ।
तमन्धं शूद्रमासीनं गृहपालमथाब्रवीत् ॥ ३.१३९.३ ॥
అగ్నిహోత్రంలో ఒక లోపాన్ని గమనించి ఆ మహాతపస్వి, అక్కడ కూర్చున్న అంధుడైన శూద్రుడు, గృహపాలకుడితో ఇలా అన్నాడు.
3.139.4
किंनु मे नाग्नयः शूद्र प्रतिनन्दन्ति दर्शनम् ।
त्वं चापि न यथापूर्वं कच्चित्क्षेममिहाश्रमे ॥ ३.१३९.४ ॥
ఓ శూద్రా, నా దర్శనాన్ని అగ్నులు ఎందుకు స్వాగతించడం లేదు? నువ్వు కూడా మునుపటిలా లేవు; ఈ ఆశ్రమంలో క్షేమమేనా?
3.139.5
कच्चिन्न रैभ्यं पुत्रो मे गतवानल्पचेतनः ।
एतदाचक्ष्व मे शीघ्रं न हि शुद्ध्यति मे मनः ॥ ३.१३९.५ ॥
నా అల్పబుద్ధి గల కుమారుడు రైభ్యుని వద్దకు వెళ్ళలేదా? ఇది త్వరగా చెప్పు; నా మనసు శాంతించడం లేదు.
3.139.6
रैभ्यं यातो नूनमयं पुत्रस्ते मन्दचेतनः ।
तथाहि निहतः शेते राक्षसेन महात्मना ॥ ३.१३९.६ ॥
నిజంగా నీ ఈ మందబుద్ధి కుమారుడు రైభ్యుని వద్దకు వెళ్ళాడు; అందుకే ఆ మహాత్ముడైన రాక్షసుని చేత హతమై పడి ఉన్నాడు.
3.139.7
प्रकाल्यमानस्तेनायं शूलहस्तेन रक्षसा ।
अग्न्यगारं प्रतिद्वारि मया दोर्भ्यां निवारितः ॥ ३.१३९.७ ॥
చేతిలో శూలంతో ఉన్న ఆ రాక్షసుడు ఇతడిని ఈడ్చుకుపోతుండగా, నేను రెండు చేతులతో అగ్నిశాల ద్వారం వద్ద అతడిని అడ్డుకున్నాను.
3.139.8
ततः स विहताशोऽत्रजलकामोशुचिर्ध्रुवम् ।
निहतः सोऽतिवेगेन शूलहस्तेन रक्षसा ॥ ३.१३९.८ ॥
అప్పుడు ఆశ చెడి, ఇక్కడ నీటిని కోరుతూ, అశుచియై అతడు నిశ్చయంగా మరణించాడు; శూలహస్తుడైన ఆ రాక్షసుడు మహావేగంతో అతడిని చంపాడు.
3.139.9
भरद्वाजस्तु तच्छ्रुत्वा शूद्रस्य विप्रियं महत् ।
गतासुं पुत्रमादाय विललाप सुदुःखितः ॥ ३.१३९.९ ॥
భరద్వాజుడు శూద్రుడు చెప్పిన ఆ మహా అప్రియ వార్తను విని, ప్రాణం పోయిన కుమారుడిని ఎత్తుకొని అత్యంత దుఃఖంతో విలపించాడు.
3.139.10
रब्राह्मणानां किलार्थाय ननु त्वं तप्तवांस्तपः ।
द्विजानामनधीता वै वेदाः संप्रतिभान्त्विति ॥ ३.१३९.१० ॥
బ్రాహ్మణుల కొరకే నీవు తపస్సు చేశావు కదా; ద్విజులకు అధ్యయనం చేయని వేదాలు ప్రకాశించాలని.
3.139.11
तथा कल्याणशीलस्त्वं ब्राह्मणेषुमहात्मसु ।
अनागाः सर्वभूतेषु कर्कशत्वमुपेयिवान् ॥ ३.१३९.११ ॥
అలాగే మంచి స్వభావం గల నీవు, మహాత్ములైన బ్రాహ్మణుల పట్ల, సమస్త ప్రాణుల పట్ల నిర్దోషివై ఉండి కూడా కఠినత్వానికి లోనయ్యావు.
3.139.12
प्रतिषिद्धो मया तात रैभ्यावसथदर्शनात् ।
गतवानेव तं क्षुद्रं कालान्तकयमोपमम् ॥ ३.१३९.१२ ॥
నాయనా, రైభ్యుని ఆశ్రమాన్ని చూడకుండా నేను నిన్ను వారించాను; అయినా ఆ క్షుద్రుడు కాలాంతకుడూ యమునిలాంటి వాడి వద్దకే వెళ్లిపోయాడు.
3.139.13
यः स जानन्महातेजा वृद्धस्यैकं ममात्मजम् ।
गतवानेव कोपस्य वशं परमदुर्मतिः ॥ ३.१३९.१३ ॥
అతడు మహాతేజస్వి అయి ఉండీ, ఈ వృద్ధుని ఒక్కడే కుమారుడని తెలిసి ఉండీ, మహా దుర్మతితో కోపవశుడై వెళ్ళిపోయాడు.
3.139.14
पुत्रशोकमनुप्राप्त एष रैभ्यस्य कर्मणा ।
त्यक्ष्यामि त्वामृतेपुत्र प्राणानिष्टतमान्भुवि ॥ ३.१३९.१४ ॥
రైభ్యుని కర్మవల్ల ఇతడు పుత్రశోకాన్ని పొందాడు. కుమారా, నిన్ను కోల్పోయి నేను ఈ భూమిపై నా అత్యంత ప్రియమైన ప్రాణాలను విడుస్తాను.
3.139.15
यथाऽहं पुत्रशोकेन देहं त्यक्ष्यामि किल्विषी ।
तथा ज्येष्ठः सुतो रैभ्यं हिंस्याच्छीघ्रमनागसम् ॥ ३.१३९.१५ ॥
పాపినైన నేను పుత్రశోకంతో దేహాన్ని విడిచిపెడతానో, అలాగే నా జ్యేష్ఠ పుత్రుడు నిరపరాధి రైభ్యుడిని వెంటనే చంపుగాక.
3.139.16
सुखिनो वै नरा येषां जाया पुत्रो न विद्यते ।
ये पुत्रशोकमप्राप्य विचरन्ति यथासुखम् ॥ ३.१३९.१६ ॥
భార్యా కుమారుడూ లేని మనుషులు నిజంగా సుఖులు; పుత్రశోకాన్ని పొందకుండా సుఖంగా సంచరించేవారు వారే.
3.139.17
ये तु पुत्रकृताच्छोकाद्भृशं व्याकुलचेतसः ।
शपन्तीष्टान्सखीनार्तास्तेभ्यः पापतरो नु कः ॥ ३.१३९.१७ ॥
కాని పుత్రుని వల్ల కలిగిన శోకంతో మనసు తీవ్రంగా కలత చెంది, బాధతో ప్రియమైన మిత్రులను శపించేవారికంటే పాపి ఎవరు?
3.139.18
परासुश्च सुतो दृष्टः शप्तश्चैष्टः सखा मया ।
ईदृशीमापदं कोत्र द्वितीयोऽनुविष्यति ॥ ३.१३९.१८ ॥
నా కుమారుడు ప్రాణం లేకుండా కనిపించాడు; నేను ప్రియమైన మిత్రుడిని శపించాను. ఇటువంటి ఆపదలో ఎవరు రెండవవారుగా ఇక్కడ అనుసరిస్తారు?
3.139.19
विलप्यैवं बहुविधं भरद्वाजोऽदहत्सुतम् ।
सुसमिद्धं ततः पश्चात्प्रविवेश हुताशनम् ॥ ३.१३९.१९ ॥
ఇలా అనేక విధాలుగా విలపించి భరద్వాజుడు తన కుమారుడిని దహించాడు; తరువాత బాగా మండుతున్న అగ్నిలో ప్రవేశించాడు.