Mahābhārata · Adhyāya 3.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.139.1
भरद्वाजस्तु कौन्तेय कृत्वा स्वाध्यायमाह्निकम् ।
समित्कलापमादाय प्रविवेश स्वमाश्रमम् ॥ ३.१३९.१ ॥
O Sohn der Kuntī, Bharadvāja, nachdem er Rezitation und tägliches Ritual vollzogen hatte, nahm ein Bündel Opferholz und trat in seine eigene Einsiedelei ein.
3.139.2
तं स्म दृष्ट्वा पुरा सर्वे प्रत्युत्तिष्ठिन्ति पावकाः ।
न त्वेनमुपतिष्ठन्ति हतपुत्रं तदाऽग्नयः ॥ ३.१३९.२ ॥
Früher erhoben sich alle heiligen Feuer, wenn sie ihn sahen, um ihn zu begrüßen; doch jetzt, da sein Sohn erschlagen ist, kommen die Feuer nicht mehr zu ihm.
3.139.3
वैकृतंत्वग्निहोत्रे स लक्षयित्वा महातपाः ।
तमन्धं शूद्रमासीनं गृहपालमथाब्रवीत् ॥ ३.१३९.३ ॥
Als der große Asket eine Unregelmäßigkeit im Feueropfer bemerkte, sprach er zu dem blinden Śūdra, der dort saß, dem Hüter des Hauses.
3.139.4
किंनु मे नाग्नयः शूद्र प्रतिनन्दन्ति दर्शनम् ।
त्वं चापि न यथापूर्वं कच्चित्क्षेममिहाश्रमे ॥ ३.१३९.४ ॥
O Śūdra, warum begrüßen die Feuer meinen Anblick nicht? Auch du bist nicht mehr wie früher; herrscht Wohlergehen in dieser Einsiedelei?
3.139.5
कच्चिन्न रैभ्यं पुत्रो मे गतवानल्पचेतनः ।
एतदाचक्ष्व मे शीघ्रं न हि शुद्ध्यति मे मनः ॥ ३.१३९.५ ॥
Ist mein Sohn, der wenig Verstand besitzt, nicht zu Raibhya gegangen? Sag es mir schnell, denn mein Geist findet keine Ruhe.
3.139.6
रैभ्यं यातो नूनमयं पुत्रस्ते मन्दचेतनः ।
तथाहि निहतः शेते राक्षसेन महात्मना ॥ ३.१३९.६ ॥
Gewiss ist dein törichter Sohn zu Raibhya gegangen; deshalb liegt er nun erschlagen von einem großherzigen Rākṣasa.
3.139.7
प्रकाल्यमानस्तेनायं शूलहस्तेन रक्षसा ।
अग्न्यगारं प्रतिद्वारि मया दोर्भ्यां निवारितः ॥ ३.१३९.७ ॥
Als jener Rākṣasa mit dem Speer in der Hand ihn fortschleifte, hielt ich ihn mit meinen beiden Armen an der Tür der Feuerkammer zurück.
3.139.8
ततः स विहताशोऽत्रजलकामोशुचिर्ध्रुवम् ।
निहतः सोऽतिवेगेन शूलहस्तेन रक्षसा ॥ ३.१३९.८ ॥
Da wurde er, die Hoffnung dahin, hier nach Wasser verlangend, unrein, gewiss erschlagen; der Rākṣasa mit dem Speer tötete ihn mit großer Wucht.
3.139.9
भरद्वाजस्तु तच्छ्रुत्वा शूद्रस्य विप्रियं महत् ।
गतासुं पुत्रमादाय विललाप सुदुःखितः ॥ ३.१३९.९ ॥
Bharadvāja, der diese große unerfreuliche Kunde vom Śūdra gehört hatte, nahm seinen toten Sohn auf und klagte, tief betrübt.
3.139.10
रब्राह्मणानां किलार्थाय ननु त्वं तप्तवांस्तपः ।
द्विजानामनधीता वै वेदाः संप्रतिभान्त्विति ॥ ३.१३९.१० ॥
Hast du nicht gerade um der Brahmanen willen Askese geübt, damit die von den Zweimalgeborenen ungelernten Veden erstrahlen?
3.139.11
तथा कल्याणशीलस्त्वं ब्राह्मणेषुमहात्मसु ।
अनागाः सर्वभूतेषु कर्कशत्वमुपेयिवान् ॥ ३.१३९.११ ॥
Ebenso bist du, von gutem Charakter, obwohl du gegenüber den hochherzigen Brahmanen und allen Wesen schuldlos warst, zur Härte gelangt.
3.139.12
प्रतिषिद्धो मया तात रैभ्यावसथदर्शनात् ।
गतवानेव तं क्षुद्रं कालान्तकयमोपमम् ॥ ३.१३९.१२ ॥
Mein Kind, ich hatte dir verboten, Raibhyas Einsiedelei aufzusuchen, und doch ging er, der Erbärmliche, zu jenem, der dem Tod und Yama gleicht.
3.139.13
यः स जानन्महातेजा वृद्धस्यैकं ममात्मजम् ।
गतवानेव कोपस्य वशं परमदुर्मतिः ॥ ३.१३९.१३ ॥
Jener von großer Strahlkraft, der wusste, dass dies der einzige Sohn des Alten ist, ging in höchster Torheit unter die Macht des Zorns.
3.139.14
पुत्रशोकमनुप्राप्त एष रैभ्यस्य कर्मणा ।
त्यक्ष्यामि त्वामृतेपुत्र प्राणानिष्टतमान्भुवि ॥ ३.१३९.१४ ॥
Durch Raibhyas Tat ist dieser vom Kummer um einen Sohn ergriffen worden. O Sohn, ohne dich werde ich auf der Erde meine liebsten Lebensatem aufgeben.
3.139.15
यथाऽहं पुत्रशोकेन देहं त्यक्ष्यामि किल्विषी ।
तथा ज्येष्ठः सुतो रैभ्यं हिंस्याच्छीघ्रमनागसम् ॥ ३.१३९.१५ ॥
So wie ich, der Sündige, aus Kummer um einen Sohn meinen Körper aufgeben werde, so möge mein ältester Sohn den schuldlosen Raibhya bald töten.
3.139.16
सुखिनो वै नरा येषां जाया पुत्रो न विद्यते ।
ये पुत्रशोकमप्राप्य विचरन्ति यथासुखम् ॥ ३.१३९.१६ ॥
Glücklich wahrlich sind jene Menschen, die weder Frau noch Sohn haben; die, ohne Kummer um einen Sohn erfahren zu haben, nach Belieben umherziehen.
3.139.17
ये तु पुत्रकृताच्छोकाद्भृशं व्याकुलचेतसः ।
शपन्तीष्टान्सखीनार्तास्तेभ्यः पापतरो नु कः ॥ ३.१३९.१७ ॥
Wer aber ist sünder als jene, die mit vom Kummer um einen Sohn tief verwirrtem Geist in ihrem Leid ihre teuren Freunde verfluchen?
3.139.18
परासुश्च सुतो दृष्टः शप्तश्चैष्टः सखा मया ।
ईदृशीमापदं कोत्र द्वितीयोऽनुविष्यति ॥ ३.१३९.१८ ॥
Mein Sohn wurde leblos gesehen, und ich habe meinen teuren Freund verflucht. Bei einem solchen Unglück, wer sonst hier wird folgen?
3.139.19
विलप्यैवं बहुविधं भरद्वाजोऽदहत्सुतम् ।
सुसमिद्धं ततः पश्चात्प्रविवेश हुताशनम् ॥ ३.१३९.१९ ॥
So auf vielerlei Weise klagend, verbrannte Bharadvāja seinen Sohn; danach trat er in das wohlentfachte Feuer ein.