મહાભારત · અધ્યાય 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
असान्निध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दन ।
क्व चासीद्विप्रवासस्ते किंचाकार्षीः प्रवासतः ॥ ३.१४.१ ॥
હે કૃષ્ણ, વૃષ્ણિવંશના આનંદ, તું અમારાથી કેવી રીતે દૂર હતો? તારો પ્રવાસ ક્યાં હતો, અને તે પ્રવાસમાં તેં શું કર્યું?
3.14.2
साल्वस्य नगरं सौभं गतोऽहं भरतर्षभ ।
निहन्तुं कौरवश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम् ॥ ३.१४.२ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, હું શાલ્વના નગર સૌભમાં ગયો. હે કૌરવશ્રેષ્ઠ, તેને મારવા હું ત્યાં ગયો; તેનું કારણ સાંભળ.
3.14.3
महातेजा महांवाहुर्यः स राजा महायशाः ।
दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः ॥ ३.१४.३ ॥
મહાતેજસ્વી, મહાબાહુ, મહાયશસ્વી રાજા દમઘોષનો વીર પુત્ર શિશુપાળ મારા દ્વારા માર્યો ગયો.
3.14.4
यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूयेऽर्हणां प्रति ।
स रोषवशमापन्नो नामृष्यत दुरात्मवान् ॥ ३.१४.४ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, તારા રાજસૂય યજ્ઞમાં તને સન્માન અપાયું ત્યારે, તે દુરાત્મા ક્રોધને વશ થઈ તે સહી શક્યો નહીં.
3.14.5
श्रुत्वा तं निहतं साल्वस्तीव्ररोषसमन्वितः ।
उपायाद्द्वारकां शून्यामिहस्थे मयि भारत ॥ ३.१४.५ ॥
તેનો વધ સાંભળીને, તીવ્ર ક્રોધથી ભરેલો શાલ્વ, હે ભારત, હું ત્યાં ન હતો ત્યારે ખાલી દ્વારકા પર આવ્યો.
3.14.6
स तत्र युद्धमकरोद्बालकैर्वृष्णिपुङ्गवैः ।
निवृत्तः कामगं सौभमारुह्यैव नृशंसवत् ॥ ३.१४.६ ॥
ત્યાં તેણે વૃષ્ણિવંશના શ્રેષ્ઠ યુવાનો સાથે યુદ્ધ કર્યું; પછી ક્રૂર માણસની જેમ, ઇચ્છા પ્રમાણે ચાલતા સૌભ પર ચઢી તે પાછો ફર્યો.
3.14.7
चिरजीवी नृपः सोऽपि प्रसादात्पद्मजन्मनः ।
ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदा।
पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्भतिः ॥ ३.१४.७ ॥
બ્રહ્માની કૃપાથી એ રાજા પણ ચિરંજીવી છે. ત્યારે તેણે વૃષ્ણિ વીરોના તે ઘણા બાળકોને મારીને નગરના બધા ઉદ્યાનોનો નાશ કર્યો, તે દુર્બુદ્ધિ.
3.14.8
उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः ।
वासुदेवः स मन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः ॥ ३.१४.८ ॥
હે મહાબાહો, વૃષ્ણિ કુળના અધમ, મંદબુદ્ધિ વસુદેવપુત્ર વાસુદેવ ક્યાં ગયો, એમ તેણે કહ્યું.
3.14.9
तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धेनाशयिताऽस्म्यहम् ।
आनर्ताः सत्यमाख्यात तत्र गन्ताऽस्मि यत्र सः ॥ ३.१४.९ ॥
યુદ્ધની ઇચ્છા રાખતા તેના ગર્વને હું યુદ્ધમાં ચૂર કરીશ. હે આનર્તો, સત્ય કહું છું, તે જ્યાં છે ત્યાં હું જઈશ.
3.14.10
तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम् ।
अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधमालभे । ॥ ३.१४.१० ॥
કંસ અને કેશીનો સંહાર કરનાર એવા તેને મારીને જ હું પાછો ફરીશ. માર્યા વિના હું પાછો નહીં ફરું; સત્યના સોગંદ લઈને હું મારું શસ્ત્ર સ્પર્શું છું.
3.14.11
क्वासौ क्वासाविति पुनस्तत्रतत्र प्रधावति ।
मया सह रणे योद्धुं काङ्क्षमाणः स सौभराट् ॥ ३.१४.११ ॥
"ક્યાં છે એ? ક્યાં છે એ?" એમ વારંવાર પોકારતો તે અહીં-ત્યાં દોડે છે. મારી સાથે રણમાં યુદ્ધ કરવાની ઇચ્છા રાખનાર તે સૌભનો રાજા છે.
3.14.12
अद्यतं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम् ।
शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४.१२ ॥
આજે હું એ પાપકર્મી, ક્ષુદ્ર, વિશ્વાસઘાતીને શિશુપાલના વધના ક્રોધથી યમલોકે મોકલીશ.
3.14.13
मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः ।
शिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले ॥ ३.१४.१३ ॥
મારા ભાઈને પાપી સ્વભાવથી જેણે મારી નાખ્યો, તે રાજા શિશુપાલને હું આ ધરતી પર મારીશ.
3.14.14
भ्राता बालश्च राजा च न च संग्रामकोविदः ।
प्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्। ॥ ३.१४.१४ ॥
મારો ભાઈ બાળક અને રાજા હતો, યુદ્ધકુશળ ન હતો; અસાવધ રહેલો તે વીર માર્યો ગયો. તે જનાર્દનને હું મારીશ.
3.14.15
एकमादि महाराज विलप्यदिवमास्थितः ।
कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन ॥ ३.१४.१५ ॥
હે મહારાજ, પહેલાં વિલાપ કરતો તે આકાશે ચઢ્યો; પછી ઇચ્છા મુજબ જતા સૌભ વિમાનથી, હે કુરુનંદન, તેણે મારા પર પ્રહાર કર્યો.
3.14.16
तमश्रौषमहं गत्वा यथा वृत्तः स दुर्मतिः ।
मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्तिकावतको नृपः ॥ ३.१४.१६ ॥
તે દુર્બુદ્ધિ રાજા મારા પ્રત્યે કેવી રીતે વર્ત્યો તે મેં જઈને સાંભળ્યું, હે કૌરવ્ય; તે દુષ્ટાત્મા માર્તિકાવત રાજા હતો.
3.14.17
ततोऽहमपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः ।
निश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे ॥ ३.१४.१७ ॥
ત્યારે, હે કૌરવ્ય, હું પણ ક્રોધથી વ્યાકુળ નેત્રોવાળો થયો; હે રાજન્, મનમાં નિશ્ચય કરીને તેના વધમાં મેં મન લગાવ્યું.
3.14.18
आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव ।
प्रवृद्धमवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः ॥ ३.१४.१८ ॥
હે કૌરવ, આનર્તોમાં વિનાશ, મારા પ્રત્યે અપમાન અને તે દુષ્કર્મીનો વધેલો અહંકાર.
3.14.19
ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते ।
स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता ॥ ३.१४.१९ ॥
પછી હે પૃથ્વીપતિ, સૌભનો વધ કરવા હું નીકળ્યો. તેને શોધતાં સમુદ્રના આવર્તમાં તે મને દેખાયો.
3.14.20
ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यमहे नृप ।
आहूय साल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः ॥ ३.१४.२० ॥
પછી હે રાજા, પાંચજન્ય શંખ ફૂંકીને, યુદ્ધ માટે સાલ્વને પડકારીને હું સામે ઊભો રહ્યો.
3.14.21
तन्मुहूर्तमभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सह ।
शवीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः ॥ ३.१४.२१ ॥
ત્યાં દાનવો સાથે મારું ક્ષણભર યુદ્ધ થયું; તેઓ બધા શબ થઈને ભૂમિ પર પાડી દેવાયા.
3.14.22
एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा ।
श्रुत्वैव हास्तिनपुरे द्यूतं चाविनयोत्थितम्।
द्रुतमागतवान्युष्मान्द्रष्टुकामः सुदुःखितान् ॥ ३.१४.२२ ॥
હે મહાબાહુ, એ જ એ કાર્ય હતું, જેને લીધે હું ત્યારે આવી શક્યો નહોતો. હસ્તિનાપુરમાં અવિનયથી ઉદ્ભવેલા જુગારની વાત સાંભળીને, અત્યંત દુઃખી તમને જોવાની ઇચ્છાથી હું ઝડપથી આવ્યો.