ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
असान्निध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दन ।
क्व चासीद्विप्रवासस्ते किंचाकार्षीः प्रवासतः ॥ ३.१४.१ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ତୁମେ ଆମଠାରୁ କିପରି ଦୂରରେ ଥିଲ? ତୁମର ପ୍ରବାସ କେଉଁଠି ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ପ୍ରବାସରେ ତୁମେ କ'ଣ କଲ?
3.14.2
साल्वस्य नगरं सौभं गतोऽहं भरतर्षभ ।
निहन्तुं कौरवश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम् ॥ ३.१४.२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଶାଲ୍ୱର ନଗର ସୌଭକୁ ଗଲି। ହେ କୌରବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାକୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଗଲି; ତାର କାରଣ ଶୁଣ।
3.14.3
महातेजा महांवाहुर्यः स राजा महायशाः ।
दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः ॥ ३.१४.३ ॥
ମହାତେଜ, ମହାବାହୁ, ମହାଯଶସ୍ୱୀ ରାଜା ଦମଘୋଷଙ୍କ ବୀର ପୁତ୍ର ଶିଶୁପାଳ ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲା।
3.14.4
यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूयेऽर्हणां प्रति ।
स रोषवशमापन्नो नामृष्यत दुरात्मवान् ॥ ३.१४.४ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବାରୁ ସେ ଦୁରାତ୍ମା କ୍ରୋଧର ବଶ ହୋଇ ତାହା ସହି ପାରିଲା ନାହିଁ।
3.14.5
श्रुत्वा तं निहतं साल्वस्तीव्ररोषसमन्वितः ।
उपायाद्द्वारकां शून्यामिहस्थे मयि भारत ॥ ३.१४.५ ॥
ତାର ବଧ ଶୁଣି ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାଲ୍ୱ, ହେ ଭାରତ, ମୁଁ ସେଠାରେ ନଥିବାବେଳେ ଶୂନ୍ୟ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଆସିଲା।
3.14.6
स तत्र युद्धमकरोद्बालकैर्वृष्णिपुङ्गवैः ।
निवृत्तः कामगं सौभमारुह्यैव नृशंसवत् ॥ ३.१४.६ ॥
ସେଠାରେ ସେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁବକମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲା; ତା'ପରେ ନିଷ୍ଠୁର ମଣିଷ ପରି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯାଉଥିବା ସୌଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଫେରିଗଲା।
3.14.7
चिरजीवी नृपः सोऽपि प्रसादात्पद्मजन्मनः ।
ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदा।
पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्भतिः ॥ ३.१४.७ ॥
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସେ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଚିରଜୀବୀ। ସେତେବେଳେ ବୃଷ୍ଣି ବୀରମାନଙ୍କ ସେହି ଅନେକ ପିଲାଙ୍କୁ ବଧ କରି ସେ ଦୁର୍ମତି ନଗରର ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟାନ ନଷ୍ଟ କଲା।
3.14.8
उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः ।
वासुदेवः स मन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः ॥ ३.१४.८ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ବୃଷ୍ଣି କୁଳର ଅଧମ, ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ବସୁଦେବ ପୁତ୍ର ବାସୁଦେବ କେଉଁଠି ଗଲା, ଏହା ସେ କହିଥିଲା।
3.14.9
तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धेनाशयिताऽस्म्यहम् ।
आनर्ताः सत्यमाख्यात तत्र गन्ताऽस्मि यत्र सः ॥ ३.१४.९ ॥
ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ତାହାର ଦର୍ପ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି। ହେ ଆନର୍ତଗଣ, ସତ୍ୟ କହୁଛି, ସେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛି ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି।
3.14.10
तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम् ।
अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधमालभे । ॥ ३.१४.१० ॥
କଂସ ଓ କେଶୀଙ୍କ ନାଶକାରୀ ତାହାକୁ ବଧ କରି ହିଁ ମୁଁ ଫେରିବି। ବଧ ନ କରି ମୁଁ ଫେରିବି ନାହିଁ; ସତ୍ୟ ନାମରେ ମୋ ଅସ୍ତ୍ର ଛୁଇଁ ଶପଥ କରୁଛି।
3.14.11
क्वासौ क्वासाविति पुनस्तत्रतत्र प्रधावति ।
मया सह रणे योद्धुं काङ्क्षमाणः स सौभराट् ॥ ३.१४.११ ॥
"ସେ କେଉଁଠି? ସେ କେଉଁଠି?" ବାରମ୍ବାର ଏହା କହି ସେ ଏଠାସେଠି ଦୌଡ଼ୁଛି। ମୋ ସହିତ ରଣରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେ ସୌଭର ରାଜା।
3.14.12
अद्यतं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम् ।
शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४.१२ ॥
ଆଜି ମୁଁ ସେହି ପାପକର୍ମୀ, କ୍ଷୁଦ୍ର, ବିଶ୍ୱାସଘାତୀକୁ ଶିଶୁପାଳ ବଧର କ୍ରୋଧରେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇବି।
3.14.13
मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः ।
शिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले ॥ ३.१४.१३ ॥
ମୋ ଭାଇକୁ ପାପସ୍ଵଭାବରେ ଯେ ନିପାତ କରିଛି, ସେହି ରାଜା ଶିଶୁପାଳକୁ ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ବଧ କରିବି।
3.14.14
भ्राता बालश्च राजा च न च संग्रामकोविदः ।
प्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्। ॥ ३.१४.१४ ॥
ମୋ ଭାଇ ବାଳକ ଓ ରାଜା ଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ ନଥିଲେ; ଅସାବଧାନ ସେହି ବୀର ହତ ହେଲେ। ସେହି ଜନାର୍ଦନକୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି।
3.14.15
एकमादि महाराज विलप्यदिवमास्थितः ।
कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन ॥ ३.१४.१५ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପ୍ରଥମେ ବିଳାପ କରି ସେ ଆକାଶକୁ ଉଠିଲା; ତା'ପରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନକାରୀ ସୌଭ ବିମାନରୁ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ମୋ ଉପରେ ପ୍ରହାର କଲା।
3.14.16
तमश्रौषमहं गत्वा यथा वृत्तः स दुर्मतिः ।
मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्तिकावतको नृपः ॥ ३.१४.१६ ॥
ସେହି ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ରାଜା ମୋ ପ୍ରତି କିପରି ଆଚରଣ କରିଥିଲା, ତାହା ମୁଁ ଯାଇ ଶୁଣିଲି, ହେ କୌରବ୍ୟ; ସେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ମାର୍ତିକାବତ ରାଜା।
3.14.17
ततोऽहमपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः ।
निश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे ॥ ३.१४.१७ ॥
ତା'ପରେ, ହେ କୌରବ୍ୟ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧରେ ବ୍ୟାକୁଳ ନୟନ ହେଲି; ହେ ରାଜନ୍, ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି ତାହାର ବଧରେ ମୁଁ ମନ ଦେଲି।
3.14.18
आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव ।
प्रवृद्धमवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः ॥ ३.१४.१८ ॥
ହେ କୌରବ, ଆନର୍ତ୍ତମାନଙ୍କରେ ବିନାଶ, ମୋ ପ୍ରତି ଅପମାନ ଓ ସେହି ଦୁଷ୍କର୍ମୀର ବଢ଼ିଥିବା ଅହଂକାର।
3.14.19
ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते ।
स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता ॥ ३.१४.१९ ॥
ତା'ପରେ ହେ ପୃଥିବୀପତି, ସୌଭକୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଯାତ୍ରା କଲି। ତାକୁ ଖୋଜୁଥିବା ବେଳେ ସମୁଦ୍ରର ଆବର୍ତ୍ତରେ ସେ ମୋତେ ଦେଖାଗଲା।
3.14.20
ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यमहे नृप ।
आहूय साल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः ॥ ३.१४.२० ॥
ତା'ପରେ ହେ ନୃପ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସାଲ୍ୱକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ମୁଁ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲି।
3.14.21
तन्मुहूर्तमभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सह ।
शवीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः ॥ ३.१४.२१ ॥
ସେଠାରେ ଦାନବମାନଙ୍କ ସହ ମୋର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶବ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
3.14.22
एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा ।
श्रुत्वैव हास्तिनपुरे द्यूतं चाविनयोत्थितम्।
द्रुतमागतवान्युष्मान्द्रष्टुकामः सुदुःखितान् ॥ ३.१४.२२ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଏହା ହିଁ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିପାଇଁ ମୁଁ ସେତେବେଳେ ଆସି ପାରିନଥିଲି। ହସ୍ତିନାପୁରରେ ଅବିନୟରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିବା ଦ୍ୟୂତ ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ଅତିଶୟ ଦୁଃଖିତ ତୁମକୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଆସିଲି।