മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
असान्निध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दन ।
क्व चासीद्विप्रवासस्ते किंचाकार्षीः प्रवासतः ॥ ३.१४.१ ॥
കൃഷ്ണാ, വൃഷ്ണിവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമേ, നീ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് എങ്ങനെ അകന്നിരുന്നു? നിന്റെ വിദേശവാസം എവിടെയായിരുന്നു, ആ വാസത്തിൽ നീ എന്ത് ചെയ്തു?
3.14.2
साल्वस्य नगरं सौभं गतोऽहं भरतर्षभ ।
निहन्तुं कौरवश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम् ॥ ३.१४.२ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ശാല്വന്റെ നഗരമായ സൗഭത്തിലേക്ക് പോയി. കൗരവശ്രേഷ്ഠാ, അവനെ വധിക്കാനാണ് അവിടെ പോയത്; അതിന്റെ കാരണം കേൾക്കുക.
3.14.3
महातेजा महांवाहुर्यः स राजा महायशाः ।
दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः ॥ ३.१४.३ ॥
മഹാതേജസ്വിയും മഹാബാഹുവും മഹായശസ്വിയുമായ ദമഘോഷന്റെ വീരപുത്രനായ ശിശുപാലൻ എന്നാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
3.14.4
यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूयेऽर्हणां प्रति ।
स रोषवशमापन्नो नामृष्यत दुरात्मवान् ॥ ३.१४.४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ രാജസൂയയാഗത്തിൽ നിനക്ക് ബഹുമാനം നൽകിയപ്പോൾ, ആ ദുരാത്മാവ് കോപത്തിന് വശപ്പെട്ടു, അത് സഹിക്കാനായില്ല.
3.14.5
श्रुत्वा तं निहतं साल्वस्तीव्ररोषसमन्वितः ।
उपायाद्द्वारकां शून्यामिहस्थे मयि भारत ॥ ३.१४.५ ॥
അവൻ വധിക്കപ്പെട്ടതു കേട്ട്, തീവ്രകോപം നിറഞ്ഞ ശാല്വൻ, ഭാരതാ, ഞാൻ ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ ശൂന്യമായ ദ്വാരകയിലേക്ക് വന്നു.
3.14.6
स तत्र युद्धमकरोद्बालकैर्वृष्णिपुङ्गवैः ।
निवृत्तः कामगं सौभमारुह्यैव नृशंसवत् ॥ ३.१४.६ ॥
അവിടെ അവൻ വൃഷ്ണിവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠരായ യുവാക്കളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു; പിന്നെ ക്രൂരനെപ്പോലെ ഇഷ്ടാനുസരണം സഞ്ചരിക്കുന്ന സൗഭത്തിൽ കയറി തിരിച്ചുപോയി.
3.14.7
चिरजीवी नृपः सोऽपि प्रसादात्पद्मजन्मनः ।
ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदा।
पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्भतिः ॥ ३.१४.७ ॥
ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ആ രാജാവും ചിരജീവിയാണ്. അപ്പോൾ വൃഷ്ണിവീരരായ ആ പല ബാലകന്മാരെയും കൊന്ന്, ആ ദുർബുദ്ധി നഗരത്തിലെ എല്ലാ ഉദ്യാനങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു.
3.14.8
उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः ।
वासुदेवः स मन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः ॥ ३.१४.८ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ, വൃഷ്ണികുലത്തിലെ അധമനായ, മന്ദബുദ്ധിയായ വസുദേവപുത്രൻ വാസുദേവൻ എവിടെപ്പോയി എന്നും അവൻ പറഞ്ഞു.
3.14.9
तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धेनाशयिताऽस्म्यहम् ।
आनर्ताः सत्यमाख्यात तत्र गन्ताऽस्मि यत्र सः ॥ ३.१४.९ ॥
യുദ്ധമാഗ്രഹിക്കുന്ന അവന്റെ അഹങ്കാരം ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ തകർക്കും. ആനർത്തരേ, സത്യമായി പറയുന്നു, അവൻ എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്ക് ഞാൻ പോകും.
3.14.10
तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम् ।
अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधमालभे । ॥ ३.१४.१० ॥
കംസനെയും കേശിയെയും നശിപ്പിച്ചവനായ അവനെ കൊന്നിട്ടേ ഞാൻ മടങ്ങൂ. കൊല്ലാതെ ഞാൻ മടങ്ങില്ല; സത്യത്താൽ എന്റെ ആയുധം തൊട്ട് ഞാൻ ശപഥം ചെയ്യുന്നു.
3.14.11
क्वासौ क्वासाविति पुनस्तत्रतत्र प्रधावति ।
मया सह रणे योद्धुं काङ्क्षमाणः स सौभराट् ॥ ३.१४.११ ॥
"അവൻ എവിടെ? അവൻ എവിടെ?" എന്നു പലതവണ വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഇവിടെയും അവിടെയും അവൻ ഓടുന്നു. എന്നോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ പൊരുതാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവൻ സൗഭരാജാവാണ്.
3.14.12
अद्यतं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम् ।
शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४.१२ ॥
ഇന്ന് ആ പാപിയെയും, ക്ഷുദ്രനെയും, വിശ്വാസവഞ്ചകനെയും, ശിശുപാലന്റെ വധത്തിലെ രോഷത്താൽ ഞാൻ യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.
3.14.13
मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः ।
शिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले ॥ ३.१४.१३ ॥
എന്റെ സഹോദരനെ പാപസ്വഭാവത്തോടെ വധിച്ച രാജാവായ ശിശുപാലനെ ഞാൻ ഈ ഭൂമിയിൽ വധിക്കും.
3.14.14
भ्राता बालश्च राजा च न च संग्रामकोविदः ।
प्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्। ॥ ३.१४.१४ ॥
എന്റെ സഹോദരൻ ബാലനും രാജാവുമായിരുന്നു; യുദ്ധനിപുണനല്ലായിരുന്നു. അശ്രദ്ധനായ ആ വീരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ആ ജനാർദനനെ ഞാൻ വധിക്കും.
3.14.15
एकमादि महाराज विलप्यदिवमास्थितः ।
कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन ॥ ३.१४.१५ ॥
മഹാരാജാവേ, ആദ്യം വിലപിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ആകാശത്ത് കയറി; പിന്നെ ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൗഭവിമാനത്തിൽ നിന്ന്, കുരുനന്ദനാ, എന്റെ മേൽ എറിഞ്ഞു.
3.14.16
तमश्रौषमहं गत्वा यथा वृत्तः स दुर्मतिः ।
मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्तिकावतको नृपः ॥ ३.१४.१६ ॥
ആ ദുർബുദ്ധിയായ രാജാവ് എന്നോട് എങ്ങനെ പെരുമാറിയെന്ന് ഞാൻ ചെന്ന് കേട്ടു, കൗരവ്യാ; അവൻ ദുഷ്ടാത്മാവായ മാർത്തികാവത രാജാവ്.
3.14.17
ततोऽहमपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः ।
निश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे ॥ ३.१४.१७ ॥
അപ്പോൾ, കൗരവ്യാ, ഞാനും കോപത്താൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെയായി; രാജാവേ, മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ച് അവനെ വധിക്കാൻ ഞാൻ മനസ്സ് വെച്ചു.
3.14.18
आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव ।
प्रवृद्धमवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः ॥ ३.१४.१८ ॥
കൗരവാ, ആനർത്തരിൽ നാശവും എന്നോടുള്ള അപമാനവും ആ ദുഷ്കർമ്മിയുടെ വർധിച്ച അഹങ്കാരവും.
3.14.19
ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते ।
स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता ॥ ३.१४.१९ ॥
പിന്നെ ഹേ ഭൂപതേ, സൗഭനെ വധിക്കാൻ ഞാൻ പുറപ്പെട്ടു. അവനെ അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ സമുദ്രച്ചുഴിയിൽ എനിക്ക് അവൻ കാണപ്പെട്ടു.
3.14.20
ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यमहे नृप ।
आहूय साल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः ॥ ३.१४.२० ॥
പിന്നെ ഹേ രാജൻ, പാഞ്ചജന്യം എന്ന ശംഖ് മുഴക്കി, യുദ്ധത്തിന് സാല്വനെ വെല്ലുവിളിച്ച് ഞാൻ നേരിട്ട് നിന്നു.
3.14.21
तन्मुहूर्तमभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सह ।
शवीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः ॥ ३.१४.२१ ॥
അവിടെ ദാനവരുമായി എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം യുദ്ധമുണ്ടായി; അവരെല്ലാം ശവങ്ങളായി ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
3.14.22
एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा ।
श्रुत्वैव हास्तिनपुरे द्यूतं चाविनयोत्थितम्।
द्रुतमागतवान्युष्मान्द्रष्टुकामः सुदुःखितान् ॥ ३.१४.२२ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ, ഇതായിരുന്നു ആ കാര്യം; അതിനാലാണ് ഞാൻ അന്ന് വരാതിരുന്നത്. ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ അവിനയത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ചൂതാട്ടത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ട്, അത്യന്തം ദുഃഖിതരായ നിങ്ങളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ വേഗം വന്നു.