Mahābhārata · Adhyāya 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
असान्निध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दन ।
क्व चासीद्विप्रवासस्ते किंचाकार्षीः प्रवासतः ॥ ३.१४.१ ॥
Kṛṣṇa, Freude der Vṛṣṇis, wie warst du fern von uns? Wo war dein Aufenthalt in der Fremde, und was tatest du während dieser Reise?
3.14.2
साल्वस्य नगरं सौभं गतोऽहं भरतर्षभ ।
निहन्तुं कौरवश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम् ॥ ३.१४.२ ॥
Ich ging nach Saubha, der Stadt Śālvas, o Stier der Bharatas, um ihn dort zu töten, o Bester der Kauravas; höre den Grund dafür.
3.14.3
महातेजा महांवाहुर्यः स राजा महायशाः ।
दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः ॥ ३.१४.३ ॥
Śiśupāla, der tapfere Sohn Damaghoṣas, jener König von großem Glanz, mächtigen Armen und großem Ruhm, wurde von mir erschlagen.
3.14.4
यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूयेऽर्हणां प्रति ।
स रोषवशमापन्नो नामृष्यत दुरात्मवान् ॥ ३.१४.४ ॥
Bei deinem Rājasūya-Opfer, o Bester der Bharatas, als dir Ehre erwiesen wurde, konnte jener Böswillige, von Zorn überwältigt, es nicht ertragen.
3.14.5
श्रुत्वा तं निहतं साल्वस्तीव्ररोषसमन्वितः ।
उपायाद्द्वारकां शून्यामिहस्थे मयि भारत ॥ ३.१४.५ ॥
Als Śālva hörte, dass jener erschlagen war, zog er, erfüllt von heftigem Zorn, gegen das verlassene Dvārakā, o Bhārata, während ich nicht dort war.
3.14.6
स तत्र युद्धमकरोद्बालकैर्वृष्णिपुङ्गवैः ।
निवृत्तः कामगं सौभमारुह्यैव नृशंसवत् ॥ ३.१४.६ ॥
Dort kämpfte er mit den jungen Stieren der Vṛṣṇis; dann kehrte er wie ein grausamer Mann um, bestieg den Saubha, der nach Belieben fährt, und zog davon.
3.14.7
चिरजीवी नृपः सोऽपि प्रसादात्पद्मजन्मनः ।
ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदा।
पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्भतिः ॥ ३.१४.७ ॥
Auch jener König ist langlebig, durch die Gnade des aus dem Lotus geborenen Brahmā. Dann tötete der Bösgesinnte viele jener Knaben, die vornehmsten Helden der Vṛṣṇis, und zerstörte alle Gärten der Stadt.
3.14.8
उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः ।
वासुदेवः स मन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः ॥ ३.१४.८ ॥
Und er sagte: »O Starkarmiger, wo ist jener Niedrigste des Vṛṣṇi-Geschlechts, der dumpfsinnige Sohn Vasudevas, Vāsudeva, hingegangen?«
3.14.9
तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धेनाशयिताऽस्म्यहम् ।
आनर्ताः सत्यमाख्यात तत्र गन्ताऽस्मि यत्र सः ॥ ३.१४.९ ॥
Ich werde den Stolz jenes kampfbegierigen Mannes im Kampf brechen. O Ānartas, ich sage es euch wahrhaftig: Ich werde dorthin gehen, wo er ist.
3.14.10
तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम् ।
अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधमालभे । ॥ ३.१४.१० ॥
Nachdem ich ihn getötet habe, den Vernichter von Kaṃsa und Keśin, werde ich zurückkehren. Ohne ihn getötet zu haben, kehre ich nicht zurück; bei der Wahrheit berühre ich meine Waffe.
3.14.11
क्वासौ क्वासाविति पुनस्तत्रतत्र प्रधावति ।
मया सह रणे योद्धुं काङ्क्षमाणः स सौभराट् ॥ ३.१४.११ ॥
»Wo ist er? Wo ist er?« — so immer wieder rufend, stürmt er hierhin und dorthin. Er ist der Herr von Saubha, der mit mir im Kampf zu streiten begehrt.
3.14.12
अद्यतं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम् ।
शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४.१२ ॥
Heute werde ich aus Zorn über die Erschlagung Śiśupālas jenen Übeltäter, den niederträchtigen Vertrauensbrecher, in Yamas Reich schicken.
3.14.13
मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः ।
शिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले ॥ ३.१४.१३ ॥
Durch seine böse Natur hat er meinen Bruder niedergestreckt; diesen König Śiśupāla werde ich auf dieser Erde töten.
3.14.14
भ्राता बालश्च राजा च न च संग्रामकोविदः ।
प्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्। ॥ ३.१४.१४ ॥
Mein Bruder war ein Knabe und König, nicht kundig im Kampf; jener unachtsame Held wurde erschlagen. Diesen Janārdana werde ich töten.
3.14.15
एकमादि महाराज विलप्यदिवमास्थितः ।
कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन ॥ ३.१४.१५ ॥
Großer König, zuerst stieg er klagend in den Himmel; dann schleuderte er mich vom Saubha, das nach Belieben fährt, o Freude der Kurus, herab.
3.14.16
तमश्रौषमहं गत्वा यथा वृत्तः स दुर्मतिः ।
मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्तिकावतको नृपः ॥ ३.१४.१६ ॥
Ich ging hin und hörte, wie sich jener übel gesinnte König mir gegenüber verhielt, o Kaurava; er war der König Mārtikāvata, böse an Geist.
3.14.17
ततोऽहमपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः ।
निश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे ॥ ३.१४.१७ ॥
Da wurde auch ich, o Kaurava, mit zornverwirrten Augen; ich fasste in meinem Herzen den Entschluss, o König, und richtete meinen Sinn auf seine Tötung.
3.14.18
आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव ।
प्रवृद्धमवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः ॥ ३.१४.१८ ॥
O Kaurava, die Verwüstung unter den Ānartas, die Schmähung gegen mich selbst und der angewachsene Hochmut jenes Übeltäters.
3.14.19
ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते ।
स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता ॥ ३.१४.१९ ॥
Dann, o Herr der Erde, brach ich auf, um Saubha zu erschlagen. Als ich ihn suchte, sah ich ihn im Strudel des Ozeans.
3.14.20
ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यमहे नृप ।
आहूय साल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः ॥ ३.१४.२० ॥
Dann, o König, ließ ich die Muschel Pāñcajanya erschallen, forderte Sālva zum Kampf heraus und stellte mich bereit zum Streit.
3.14.21
तन्मुहूर्तमभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सह ।
शवीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः ॥ ३.१४.२१ ॥
Dort kam es zu einem Kampf mit den Dānavas, der einen einzigen Augenblick dauerte; alle wurden zu Leichen und auf den Boden gestreckt.
3.14.22
एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा ।
श्रुत्वैव हास्तिनपुरे द्यूतं चाविनयोत्थितम्।
द्रुतमागतवान्युष्मान्द्रष्टुकामः सुदुःखितान् ॥ ३.१४.२२ ॥
O du Starkarmiger, dies war die Aufgabe, die mich damals vom Kommen abhielt. Als ich in Hāstinapura vom aus Ungebühr entstandenen Würfelspiel hörte und euch, so tief betrübt, sehen wollte, kam ich schnell.