ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
असान्निध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दन ।
क्व चासीद्विप्रवासस्ते किंचाकार्षीः प्रवासतः ॥ ३.१४.१ ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣಾ, ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶದ ಆನಂದವೇ, ನೀನು ನಮ್ಮಿಂದ ಹೇಗೆ ದೂರವಿದ್ದೆ? ನಿನ್ನ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸ ಎಲ್ಲಿತ್ತು, ಆ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ?
3.14.2
साल्वस्य नगरं सौभं गतोऽहं भरतर्षभ ।
निहन्तुं कौरवश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम् ॥ ३.१४.२ ॥
ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಶಾಲ್ವನ ನಗರವಾದ ಸೌಭಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಕೌರವ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ; ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು.
3.14.3
महातेजा महांवाहुर्यः स राजा महायशाः ।
दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः ॥ ३.१४.३ ॥
ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾ ಬಾಹುಗಳ, ಮಹಾ ಯಶಸ್ವಿ ರಾಜನಾದ ದಮಘೋಷನ ವೀರ ಪುತ್ರ ಶಿಶುಪಾಲನು ನನ್ನಿಂದ ಹತನಾದನು.
3.14.4
यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूयेऽर्हणां प्रति ।
स रोषवशमापन्नो नामृष्यत दुरात्मवान् ॥ ३.१४.४ ॥
ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿದಾಗ, ಆ ದುರಾತ್ಮನು ಕೋಪದ ವಶನಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸದೆ ಹೋದನು.
3.14.5
श्रुत्वा तं निहतं साल्वस्तीव्ररोषसमन्वितः ।
उपायाद्द्वारकां शून्यामिहस्थे मयि भारत ॥ ३.१४.५ ॥
ಅವನು ಹತನಾದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶಾಲ್ವನು, ಭಾರತ, ನಾನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಖಾಲಿಯಾದ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದನು.
3.14.6
स तत्र युद्धमकरोद्बालकैर्वृष्णिपुङ्गवैः ।
निवृत्तः कामगं सौभमारुह्यैव नृशंसवत् ॥ ३.१४.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯುವಕರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ಕ್ರೂರನಂತೆ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಸೌಭದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
3.14.7
चिरजीवी नृपः सोऽपि प्रसादात्पद्मजन्मनः ।
ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदा।
पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्भतिः ॥ ३.१४.७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಆ ರಾಜನೂ ಚಿರಂಜೀವಿ. ಆಗ ವೃಷ್ಣಿ ವೀರರ ಆ ಅನೇಕ ಬಾಲಕರನ್ನು ಕೊಂದು, ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯು ನಗರದ ಎಲ್ಲಾ ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
3.14.8
उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः ।
वासुदेवः स मन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः ॥ ३.१४.८ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ವೃಷ್ಣಿ ಕುಲದ ಅಧಮನಾದ, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ವಸುದೇವನ ಮಗ ವಾಸುದೇವ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದನು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
3.14.9
तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धेनाशयिताऽस्म्यहम् ।
आनर्ताः सत्यमाख्यात तत्र गन्ताऽस्मि यत्र सः ॥ ३.१४.९ ॥
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸುವ ಅವನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಆನರ್ತರೇ, ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
3.14.10
तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम् ।
अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधमालभे । ॥ ३.१४.१० ॥
ಕಂಸ ಮತ್ತು ಕೇಶಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನಾದ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದ ಮೇಲೆಯೇ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ. ಕೊಲ್ಲದೆ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಆಯುಧವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.14.11
क्वासौ क्वासाविति पुनस्तत्रतत्र प्रधावति ।
मया सह रणे योद्धुं काङ्क्षमाणः स सौभराट् ॥ ३.१४.११ ॥
"ಅವನೆಲ್ಲಿ? ಅವನೆಲ್ಲಿ?" ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೂಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಲು ಬಯಸುವ ಅವನು ಸೌಭದ ರಾಜ.
3.14.12
अद्यतं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम् ।
शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४.१२ ॥
ಇಂದು ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು, ಕ್ಷುದ್ರನನ್ನು, ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕನನ್ನು, ಶಿಶುಪಾಲನ ವಧೆಯ ಕೋಪದಿಂದ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.14.13
मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः ।
शिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले ॥ ३.१४.१३ ॥
ನನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಪಾಪಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಕೊಂದ ರಾಜ ಶಿಶುಪಾಲನನ್ನು ನಾನು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಧಿಸುವೆನು.
3.14.14
भ्राता बालश्च राजा च न च संग्रामकोविदः ।
प्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्। ॥ ३.१४.१४ ॥
ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಬಾಲಕನು ಮತ್ತು ರಾಜನು, ಯುದ್ಧಕೌಶಲವಿಲ್ಲದವನು; ಅಸಾವಧಾನದಿಂದಿದ್ದ ಆ ವೀರನು ಹತನಾದನು. ಆ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ನಾನು ವಧಿಸುವೆನು.
3.14.15
एकमादि महाराज विलप्यदिवमास्थितः ।
कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन ॥ ३.१४.१५ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಮೊದಲು ಗೋಳಾಡುತ್ತ ಅವನು ಆಕಾಶಕ್ಕೇರಿದನು; ನಂತರ ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಚಲಿಸುವ ಸೌಭ ವಿಮಾನದಿಂದ, ಕುರುನಂದನ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
3.14.16
तमश्रौषमहं गत्वा यथा वृत्तः स दुर्मतिः ।
मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्तिकावतको नृपः ॥ ३.१४.१६ ॥
ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ರಾಜನು ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡನೆಂದು ನಾನು ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದೆನು, ಓ ಕೌರವ್ಯ; ಅವನು ದುಷ್ಟಾತ್ಮ ಮಾರ್ತಿಕಾವತ ರಾಜನು.
3.14.17
ततोऽहमपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः ।
निश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे ॥ ३.१४.१७ ॥
ಆಗ, ಕೌರವ್ಯ, ನಾನೂ ಕೋಪದಿಂದ ಕಲಕಿದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನಾದೆನು; ರಾಜನೇ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅವನ ವಧೆಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇರಿಸಿದೆನು.
3.14.18
आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव ।
प्रवृद्धमवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः ॥ ३.१४.१८ ॥
ಕೌರವ, ಆನರ್ತರಲ್ಲಿ ನಾಶ, ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನ, ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಯ ಬೆಳೆದ ಅಹಂಕಾರ.
3.14.19
ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते ।
स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता ॥ ३.१४.१९ ॥
ನಂತರ ಓ ಭೂಪತಿಯೇ, ಸೌಭನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನಾನು ಹೊರಟೆ. ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಮುದ್ರದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿದನು.
3.14.20
ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यमहे नृप ।
आहूय साल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः ॥ ३.१४.२० ॥
ನಂತರ ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಲ್ವನನ್ನು ಕರೆದು ನಾನು ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತೆ.
3.14.21
तन्मुहूर्तमभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सह ।
शवीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः ॥ ३.१४.२१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಶವಗಳಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
3.14.22
एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा ।
श्रुत्वैव हास्तिनपुरे द्यूतं चाविनयोत्थितम्।
द्रुतमागतवान्युष्मान्द्रष्टुकामः सुदुःखितान् ॥ ३.१४.२२ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅದೇ ಆ ಕಾರ್ಯ; ಅದರಿಂದಲೇ ನಾನು ಆಗ ಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಸ್ತಿನಾಪುರದಲ್ಲಿ ಅವಿನಯದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಜೂಜಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನಾನು ಬೇಗನೆ ಬಂದೆ.