మహాభారతం · అధ్యాయం 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
असान्निध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दन ।
क्व चासीद्विप्रवासस्ते किंचाकार्षीः प्रवासतः ॥ ३.१४.१ ॥
ఓ కృష్ణా, వృష్ణివంశానికి ఆనందమైనవాడా, నువ్వు మా నుండి ఎలా దూరంగా ఉన్నావు? నీ ప్రవాసం ఎక్కడ జరిగింది, ఆ ప్రవాసంలో ఏం చేశావు?
3.14.2
साल्वस्य नगरं सौभं गतोऽहं भरतर्षभ ।
निहन्तुं कौरवश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम् ॥ ३.१४.२ ॥
భరతులలో శ్రేష్ఠుడా, నేను శాల్వుని నగరమైన సౌభానికి వెళ్ళాను. కౌరవులలో శ్రేష్ఠుడా, అతన్ని చంపడానికి అక్కడికి వెళ్ళాను; దాని కారణం విను.
3.14.3
महातेजा महांवाहुर्यः स राजा महायशाः ।
दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः ॥ ३.१४.३ ॥
మహా తేజస్సు, మహా బాహువులు, మహా కీర్తి కలిగిన దమఘోషుని వీర పుత్రుడైన శిశుపాలుడు నా చేత చంపబడ్డాడు.
3.14.4
यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूयेऽर्हणां प्रति ।
स रोषवशमापन्नो नामृष्यत दुरात्मवान् ॥ ३.१४.४ ॥
భరతులలో శ్రేష్ఠుడా, నీ రాజసూయ యజ్ఞంలో నీకు గౌరవాలు ఇవ్వబడినప్పుడు, ఆ దుష్టాత్ముడు కోపవశుడై దాన్ని సహించలేకపోయాడు.
3.14.5
श्रुत्वा तं निहतं साल्वस्तीव्ररोषसमन्वितः ।
उपायाद्द्वारकां शून्यामिहस्थे मयि भारत ॥ ३.१४.५ ॥
అతడు చంపబడ్డాడని విని, తీవ్ర కోపంతో నిండిన శాల్వుడు, భారతా, నేను అక్కడ లేనప్పుడు ఖాళీగా ఉన్న ద్వారకపై దాడికి వచ్చాడు.
3.14.6
स तत्र युद्धमकरोद्बालकैर्वृष्णिपुङ्गवैः ।
निवृत्तः कामगं सौभमारुह्यैव नृशंसवत् ॥ ३.१४.६ ॥
అక్కడ అతడు వృష్ణి వంశపు శ్రేష్ఠ యువకులతో యుద్ధం చేశాడు; తర్వాత క్రూరుడిలా, కోరినచోట వెళ్ళగల సౌభంపై ఎక్కి వెనుదిరిగాడు.
3.14.7
चिरजीवी नृपः सोऽपि प्रसादात्पद्मजन्मनः ।
ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदा।
पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्भतिः ॥ ३.१४.७ ॥
బ్రహ్మ అనుగ్రహం వల్ల ఆ రాజు కూడా చిరంజీవి. అప్పుడు వృష్ణి వీరుల ఆ అనేక బాలకులను చంపి, ఆ దుర్బుద్ధి నగరంలోని ఉద్యానవనాలన్నింటినీ ధ్వంసం చేశాడు.
3.14.8
उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः ।
वासुदेवः स मन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः ॥ ३.१४.८ ॥
ఓ మహాబాహూ, వృష్ణి వంశంలో అధముడైన ఆ మందబుద్ధి వసుదేవ పుత్రుడు వాసుదేవుడు ఎక్కడ ఉన్నాడు అని అతను అన్నాడు.
3.14.9
तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धेनाशयिताऽस्म्यहम् ।
आनर्ताः सत्यमाख्यात तत्र गन्ताऽस्मि यत्र सः ॥ ३.१४.९ ॥
యుద్ధాన్ని కోరే అతని గర్వాన్ని నేను యుద్ధంలో అణచివేస్తాను. ఆనర్తులారా, సత్యంగా చెబుతున్నాను, అతడు ఎక్కడ ఉన్నాడో అక్కడికి నేను వెళ్తాను.
3.14.10
तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम् ।
अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधमालभे । ॥ ३.१४.१० ॥
కంసుని, కేశిని సంహరించినవాణ్ణి అతడిని చంపి నేను తిరిగి వస్తాను. చంపకుండా తిరిగి రాను; సత్యంతో నా ఆయుధాన్ని తాకి ప్రమాణం చేస్తున్నాను.
3.14.11
क्वासौ क्वासाविति पुनस्तत्रतत्र प्रधावति ।
मया सह रणे योद्धुं काङ्क्षमाणः स सौभराट् ॥ ३.१४.११ ॥
"ఎక్కడ వాడు? ఎక్కడ వాడు?" అంటూ మళ్లీ మళ్లీ ఇటు అటు పరుగెత్తుతున్నాడు. నాతో రణంలో పోరాడాలని కోరుకునే ఆ వాడు సౌభ రాజు.
3.14.12
अद्यतं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम् ।
शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४.१२ ॥
ఈ రోజు ఆ పాపకర్ముడిని, క్షుద్రుడిని, విశ్వాసఘాతకుడిని, శిశుపాలుని వధ పట్ల కోపంతో యమలోకానికి పంపిస్తాను.
3.14.13
मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः ।
शिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले ॥ ३.१४.१३ ॥
నా సోదరుడిని పాపస్వభావంతో హతమార్చిన రాజు శిశుపాలుడిని నేను ఈ భూమిపై వధిస్తాను.
3.14.14
भ्राता बालश्च राजा च न च संग्रामकोविदः ।
प्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्। ॥ ३.१४.१४ ॥
నా సోదరుడు బాలుడు, రాజు; యుద్ధనైపుణ్యం లేనివాడు. అప్రమత్తంగా ఉన్న ఆ వీరుడు హతుడయ్యాడు. ఆ జనార్దనుడిని నేను వధిస్తాను.
3.14.15
एकमादि महाराज विलप्यदिवमास्थितः ।
कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन ॥ ३.१४.१५ ॥
మహారాజా, మొదట విలపిస్తూ అతడు ఆకాశానికి ఎక్కాడు; తరువాత స్వేచ్ఛగా వెళ్లే సౌభ విమానంతో, ఓ కురునందనా, నాపై దాడి చేశాడు.
3.14.16
तमश्रौषमहं गत्वा यथा वृत्तः स दुर्मतिः ।
मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्तिकावतको नृपः ॥ ३.१४.१६ ॥
ఆ దుర్బుద్ధిగల రాజు నా పట్ల ఎలా ప్రవర్తించాడో, ఓ కౌరవ్యా, నేను వెళ్లి విన్నాను; అతడు దుష్టాత్ముడైన మార్తికావత రాజు.
3.14.17
ततोऽहमपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः ।
निश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे ॥ ३.१४.१७ ॥
అప్పుడు, ఓ కౌరవ్యా, నేను కూడా కోపంతో కలత చెందిన నేత్రాలు కలవాడనయ్యాను; ఓ రాజా, మనసులో నిశ్చయించుకొని అతడిని వధించాలని నా మనసు నిలిపాను.
3.14.18
आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव ।
प्रवृद्धमवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः ॥ ३.१४.१८ ॥
ఓ కౌరవా, ఆనర్తులలో విధ్వంసం, నాపట్ల అవమానం, ఆ దుష్కర్ముని పెరిగిన గర్వం.
3.14.19
ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते ।
स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता ॥ ३.१४.१९ ॥
ఆ తర్వాత ఓ భూపతీ, సౌభుని వధ కోసం నేను బయలుదేరాను. అతడిని వెతుకుతుండగా సముద్రపు సుడిలో నాకు కనిపించాడు.
3.14.20
ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यमहे नृप ।
आहूय साल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः ॥ ३.१४.२० ॥
ఆ తర్వాత ఓ రాజా, పాంచజన్యం అనే శంఖాన్ని ఊది, యుద్ధానికి సాల్వుని పిలిచి నేను ఎదురుగా నిలిచాను.
3.14.21
तन्मुहूर्तमभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सह ।
शवीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः ॥ ३.१४.२१ ॥
అక్కడ దానవులతో నాకు ఒక్క క్షణం యుద్ధం జరిగింది; వారందరూ శవాలై నా చేతిలో నేలపై కూలిపోయారు.
3.14.22
एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा ।
श्रुत्वैव हास्तिनपुरे द्यूतं चाविनयोत्थितम्।
द्रुतमागतवान्युष्मान्द्रष्टुकामः सुदुःखितान् ॥ ३.१४.२२ ॥
ఓ మహాబాహూ, అదే ఆ కార్యం; అందువల్లనే అప్పుడు నేను రాలేకపోయాను. హస్తినాపురంలో అవినయం వల్ల పుట్టిన జూదం గురించి విని, అత్యంత దుఃఖంతో ఉన్న మిమ్మల్ని చూడాలన్న కోరికతో నేను త్వరగా వచ్చాను.