மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.14.1
असान्निध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दन ।
क्व चासीद्विप्रवासस्ते किंचाकार्षीः प्रवासतः ॥ ३.१४.१ ॥
கிருஷ்ணா, விருஷ்ணி குலத்தின் மகிழ்ச்சியே, நீ எங்களிடமிருந்து எவ்வாறு விலகி இருந்தாய்? உன் வெளிநாட்டுப் பயணம் எங்கே இருந்தது, அந்தப் பயணத்தில் நீ என்ன செய்தாய்?
3.14.2
साल्वस्य नगरं सौभं गतोऽहं भरतर्षभ ।
निहन्तुं कौरवश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम् ॥ ३.१४.२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, நான் சால்வனின் நகரமான சௌபத்திற்குச் சென்றேன். கௌரவர்களில் சிறந்தவனே, அவனைக் கொல்வதற்காக அங்கு சென்றேன்; அதற்கான காரணத்தைக் கேள்.
3.14.3
महातेजा महांवाहुर्यः स राजा महायशाः ।
दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः ॥ ३.१४.३ ॥
மிகுந்த ஒளியும், பெரும் தோள்களும், பெரும் புகழும் கொண்ட அரசனாகிய தமகோஷனின் வீர மகன் சிசுபாலன் என்னால் கொல்லப்பட்டான்.
3.14.4
यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूयेऽर्हणां प्रति ।
स रोषवशमापन्नो नामृष्यत दुरात्मवान् ॥ ३.१४.४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, உன் ராஜசூய யாகத்தில் உனக்குச் செய்யப்பட்ட மரியாதையை அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன் சகித்துக்கொள்ளவில்லை; கோபத்தின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டு அவன் பொறுக்க முடியாமல் போனான்.
3.14.5
श्रुत्वा तं निहतं साल्वस्तीव्ररोषसमन्वितः ।
उपायाद्द्वारकां शून्यामिहस्थे मयि भारत ॥ ३.१४.५ ॥
அவன் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டதும், கடும் கோபம் நிறைந்த சால்வன் பரதனே, நான் அங்கு இல்லாதபோது வெறிச்சோடிய துவாரகையை நோக்கி வந்தான்.
3.14.6
स तत्र युद्धमकरोद्बालकैर्वृष्णिपुङ्गवैः ।
निवृत्तः कामगं सौभमारुह्यैव नृशंसवत् ॥ ३.१४.६ ॥
அங்கே அவன் விருஷ்ணிகளின் சிறந்த இளைஞர்களுடன் போரிட்டான்; பின்னர் கொடூரனைப் போல விருப்பம்போல் செல்லும் சௌபத்தில் ஏறித் திரும்பினான்.
3.14.7
चिरजीवी नृपः सोऽपि प्रसादात्पद्मजन्मनः ।
ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदा।
पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्भतिः ॥ ३.१४.७ ॥
பிரம்மனின் அருளால் நீண்ட ஆயுள் கொண்ட அந்த அரசனும், அப்போது விருஷ்ணி வீரர்களின் அந்தச் சிறுவர்கள் பலரைக் கொன்று, நகரின் எல்லாப் பூங்காக்களையும் அழித்தான், அந்தத் தீய புத்தியுள்ளவன்.
3.14.8
उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः ।
वासुदेवः स मन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः ॥ ३.१४.८ ॥
ஓ, பெருந்தோள் வீரனே, விருஷ்ணி குலத்தின் இழிந்தவனான, மந்த புத்தியுள்ள வசுதேவனின் மகன் வாசுதேவன் எங்கே போய்விட்டான் என்று அவன் கேட்டான்.
3.14.9
तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धेनाशयिताऽस्म्यहम् ।
आनर्ताः सत्यमाख्यात तत्र गन्ताऽस्मि यत्र सः ॥ ३.१४.९ ॥
போர் விரும்பும் அவனுடைய பெருமையை நான் போரில் நசுக்குவேன். ஆனர்தர்களே, உண்மையாகவே சொல்கிறேன், அவன் எங்கே இருக்கிறானோ அங்கே நான் செல்வேன்.
3.14.10
तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम् ।
अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधमालभे । ॥ ३.१४.१० ॥
கம்சனையும் கேசியையும் அழித்தவனான அவனைக் கொன்ற பிறகே நான் திரும்புவேன். கொல்லாமல் நான் திரும்ப மாட்டேன்; சத்தியத்தின் மீது என் ஆயுதத்தைத் தொட்டு சத்தியம் செய்கிறேன்.
3.14.11
क्वासौ क्वासाविति पुनस्तत्रतत्र प्रधावति ।
मया सह रणे योद्धुं काङ्क्षमाणः स सौभराट् ॥ ३.१४.११ ॥
"எங்கே அவன்? எங்கே அவன்?" என்று பலமுறை கூவிக்கொண்டு அங்குமிங்கும் ஓடுகிறான். என்னுடன் போரில் சண்டையிட விரும்புகிற அவன் சௌப நாட்டின் அரசன்.
3.14.12
अद्यतं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम् ।
शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४.१२ ॥
இன்று, பாவச் செயல் செய்பவனும், இழிந்தவனும், நம்பிக்கைத் துரோகியுமான அவனை, சிசுபாலன் கொல்லப்பட்ட கோபத்தால் யமனின் உலகத்துக்கு அனுப்புவேன்.
3.14.13
मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः ।
शिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले ॥ ३.१४.१३ ॥
என் சகோதரனை கொன்ற அந்தப் பாவியான அரசன் சிசுபாலனை, இந்த பூமியில் நான் கொல்வேன்.
3.14.14
भ्राता बालश्च राजा च न च संग्रामकोविदः ।
प्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्। ॥ ३.१४.१४ ॥
என் சகோதரன் இளையவனும் அரசனுமாக இருந்தான்; போரில் திறமையற்றவன். கவனமின்றி இருந்த அந்த வீரன் கொல்லப்பட்டான். அந்த ஜனார்தனனை நான் கொல்வேன்.
3.14.15
एकमादि महाराज विलप्यदिवमास्थितः ।
कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन ॥ ३.१४.१५ ॥
மகாராஜனே, முதலில் புலம்பியவாறு அவன் வானில் ஏறினான்; பின்னர் விருப்பம்போல் செல்லும் சௌப விமானத்தில் இருந்து, குரு குலத்து மகிழ்ச்சியே, என்மேல் எறிந்தான்.
3.14.16
तमश्रौषमहं गत्वा यथा वृत्तः स दुर्मतिः ।
मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्तिकावतको नृपः ॥ ३.१४.१६ ॥
அந்த தீய புத்தி அரசன், கௌரவ்யனே, எனக்கெதிராக எவ்வாறு நடந்தான் என்பதை நான் சென்று கேட்டேன்; அவன் தீய ஆன்மாவுடைய மார்த்திகாவத அரசன்.
3.14.17
ततोऽहमपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः ।
निश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे ॥ ३.१४.१७ ॥
பின்னர், கௌரவ்யனே, நானும் கோபத்தால் கலங்கிய கண்களுடன் ஆனேன்; அரசே, மனதில் உறுதி கொண்டு அவனைக் கொல்ல என் மனதைச் செலுத்தினேன்.
3.14.18
आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव ।
प्रवृद्धमवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः ॥ ३.१४.१८ ॥
கௌரவனே, ஆனர்த்தர்களில் அழிவும், எனக்கெதிரான அவமதிப்பும், அந்தத் தீய செயல் செய்பவனின் பெருகிய செருக்கும்.
3.14.19
ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते ।
स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता ॥ ३.१४.१९ ॥
பின்பு பூமிபதியே, சௌப்பனைக் கொல்லும் நோக்கத்தில் நான் புறப்பட்டேன். அவனைத் தேடியபோது கடலின் சுழலில் அவன் எனக்குத் தென்பட்டான்.
3.14.20
ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यमहे नृप ।
आहूय साल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः ॥ ३.१४.२० ॥
பின்பு அரசே, பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கை ஊதி, போருக்காக சால்வனை அழைத்து நான் எதிரே நின்றேன்.
3.14.21
तन्मुहूर्तमभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सह ।
शवीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः ॥ ३.१४.२१ ॥
அங்கே தானவர்களுடன் ஒரு கணம் நான் போரிட்டேன்; அவர்கள் அனைவரும் பிணங்களாகி மண்ணில் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
3.14.22
एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा ।
श्रुत्वैव हास्तिनपुरे द्यूतं चाविनयोत्थितम्।
द्रुतमागतवान्युष्मान्द्रष्टुकामः सुदुःखितान् ॥ ३.१४.२२ ॥
மகாபாகுவே, இதுவே அந்தக் காரியம்; அதனால்தான் அப்போது நான் வரவில்லை. ஹஸ்தினாபுரத்தில் அவிநயத்தால் எழுந்த சூதாட்டத்தைக் கேட்டதும், மிகவும் துயருற்ற உங்களைக் காணும் விருப்பத்தால் விரைந்து வந்தேன்.