ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.141
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.141.1
उशीरबीजं मैनाकं गिरिं श्वेतं च भारत ।
समतीतोऽसि कौन्तेय कालशैलं च पार्थिव ॥ ३.१४१.१ ॥
ହେ ଭରତ, ଉଶୀରବୀଜ, ମୈନାକ, ଶ୍ଵେତ ପର୍ବତ, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ହେ ରାଜନ୍, କାଳଶୈଳ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
3.141.2
एषा गङ्गा सप्तविधा राजते भरतर्षभ ।
स्थानं विरजसं पुण्यं यत्राग्निर्नित्यमिध्यते ॥ ३.१४१.२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଗଙ୍ଗା ସପ୍ତବିଧ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ। ତାହା ପବିତ୍ର, ନିର୍ମଳ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ସର୍ବଦା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ।
3.141.3
एतद्वै मानुषेणाद्य न शक्यं द्रष्टुमद्भुतम् ।
समाधिं कुरुताव्यग्रास्तीर्थान्येतानि द्रक्ष्यथ ॥ ३.१४१.३ ॥
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ସ୍ଥାନ ଏବେ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଅବ୍ୟଗ୍ର ମନରେ ସମାଧି କର; ତେବେ ଏହି ତୀର୍ଥସମୂହ ଦେଖିବ।
3.141.4
एतद्द्रक्ष्यसि देवानामाक्रीडं च रणाङ्कितम् ।
अतिक्रान्तोसि कौन्तेय कालशैलं च पर्वतम् ॥ ३.१४१.४ ॥
ଦେବତାଙ୍କ କ୍ରୀଡ଼ାସ୍ଥଳ ଓ ଯୁଦ୍ଧଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନ ତୁମେ ଦେଖିବ। ହେ କୌନ୍ତେୟ, କାଳଶୈଳ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
3.141.5
श्वेतं गिरिं प्रवेक्ष्यामो मन्दरं चैव पर्वतम् ।
यत्र माणिवरो यक्षः कुबेरश्चैव यक्षराट् ॥ ३.१४१.५ ॥
ଆମେ ଶ୍ଵେତ ପର୍ବତ ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା; ସେଠାରେ ଯକ୍ଷ ମାଣିବର ଓ ଯକ୍ଷରାଜ କୁବେର ଅଛନ୍ତି।
3.141.6
अष्टाशीतिसहस्राणि गन्धर्वाः शीघ्रगामिनः ।
तथा किंपुरुषा राजन्यक्षाश्चैव चतुर्गुणाः ॥ ३.१४१.६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଅଠାଅଶୀ ହଜାର ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସେହିପରି କିମ୍ପୁରୁଷ; ଯକ୍ଷମାନେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଚାରିଗୁଣ।
3.141.7
अनेकरूपसंस्थाना नानाप्रहरणाश्च ते ।
यक्षेन्द्रं मनुजश्रेष्ठ माणिभद्रमुपासते ॥ ३.१४१.७ ॥
ସେମାନେ ଅନେକ ରୂପ ଓ ଆକୃତିର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ହେ ମନୁଷ୍ୟଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ର ମାଣିଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି।
3.141.8
तेषामृद्धिरतीवात्र गतौ वायुसमाश्च ते ।
यक्षेन्द्रं मनुजश्रेष्ठ माणिभद्रमुपासते ॥ ३.१४१.८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଏଠାରେ ଅତ୍ୟଧିକ; ଗତିରେ ସେମାନେ ବାୟୁ ସମାନ। ହେ ମନୁଷ୍ୟଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ର ମାଣିଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି।
3.141.9
तैस्तात बलिभिर्गुप्ता यातुधानैश्च रक्षिताः ।
दुर्गमाः पर्वताः पार्थ समाधिं परमं कुरु ॥ ३.१४१.९ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ସେହି ବଳବାନ ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ ଦୁର୍ଗମ। ହେ ପାର୍ଥ, ପରମ ସମାଧି ଧାରଣ କର।
3.141.10
कुबेरसचिवाश्चान्ये रौद्रा मैत्राश्च राक्षसाः ।
तैः समेष्याम कौन्तेय यत्तो विक्रमणे भव ॥ ३.१४१.१० ॥
କୁବେରଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ମୈତ୍ରୀପୂର୍ଣ୍ଣ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଛନ୍ତି। ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା; ପରାକ୍ରମ ପାଇଁ ସତର୍କ ହୁଅ।
3.141.11
कैलासः पर्वतो राजन्पड्योजनशतोच्छ्रितः ।
यत्रदेवाः समायान्ति विशाला यत्र भारत ॥ ३.१४१.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍, କୈଳାସ ପର୍ବତ ଛଅଶହ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ; ସେଠାରେ ବିଶାଳ ଦେବତାମାନେ ସମବେତ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଭାରତ।
3.141.12
असङ्ख्येयास्तु कौन्तेय यक्षराक्षसकिन्नराः ।
नागाः सुपर्णा गन्धर्वाः कुबेरसदनं प्रति ॥ ३.१४१.१२ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, କିନ୍ନର, ନାଗ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ — ଯେଉଁମାନେ କୁବେରଙ୍କ ଗୃହ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ।
3.141.13
तान्विगाहस्व पार्थाद्य तपसा च दमेन च ।
रक्ष्यमाणो मया राजन्भीमसेनबलेन च ॥ ३.१४१.१३ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଏବେ ତପ ଓ ଦମ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ହେ ରାଜନ, ମୋ ରକ୍ଷା ଓ ଭୀମସେନଙ୍କ ବଳରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇ।
3.141.14
स्वस्ति ते वरुणो राजा यमश्च समितिंजयः ।
गङ्गा च यमुना चैव पर्वताश्च दिशन्तु ते ॥ ३.१४१.१४ ॥
ରାଜା ବରୁଣ ଓ ଯୁଦ୍ଧଜୟୀ ଯମ ତୁମର କଲ୍ୟାଣ କରନ୍ତୁ। ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା ଓ ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।
3.141.15
मरुतश्च सहाश्विभ्यां सरितश्च सरांसि च ।
स्वस्ति देवासुरेभ्यश्च वसुभ्यश् महाद्युते ॥ ३.१४१.१५ ॥
ମରୁତ୍ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ, ନଦୀ ଓ ସରୋବରମାନେ ତୁମର କଲ୍ୟାଣ କରନ୍ତୁ। ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କଠାରୁ ଏବଂ ହେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ବସୁମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
3.141.16
इन्द्रस्य जाम्बूनदपर्वताद्वै ।
शृणोमि घोषं तव देवि गङ्गे।
गोपाययेमं सुभगे गिरिभ्यः ।
सर्वाजमीढापचितं नरेन्द्रम् ॥ ३.१४१.१६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜାମ୍ବୂନଦ ପର୍ବତରୁ ମୁଁ ତୁମର ଘୋଷ ଶୁଣୁଛି, ହେ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗେ। ହେ ସୁଭଗେ, ଅଜମୀଢ଼ ବଂଶୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏହି ନରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।
3.141.17
ददस्व शर्म प्रविविक्षतोऽस्य ।
शैलानिमाञ्छैलसुते नृपस्य।
शिवप्रदा सर्वसरित्प्रधाने ।
स भ्रातृकस्येह युधिष्ठिरस्य। ॥ ३.१४१.१७ ॥
ହେ ଶୈଳକନ୍ୟା, ଏହି ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶକାରୀ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ଶରଣ ଦିଅ। ହେ ଶିବପ୍ରଦା, ସମସ୍ତ ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନା, ଏଠାରେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
3.141.18
अपूर्वोऽयं संभ्रमो लोमशस्य ।
कृष्णां च सर्वे रक्षत मा प्रमादः।
देशो ह्ययं दुर्गतमो मतोऽस्य ।
तस्मात्परं शौचमिहाचरध्वम् ॥ ३.१४१.१८ ॥
ଲୋମଶଙ୍କ ଏହି ବ୍ୟାକୁଳତା ଅପୂର୍ବ। କୃଷ୍ଣା ସହିତ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ରକ୍ଷା କର, ପ୍ରମାଦ କର ନାହିଁ। ଏହି ଦେଶ ଅତି ଦୁର୍ଗମ ବୋଲି ମନାଯାଏ; ତେଣୁ ଏଠାରେ ପରମ ଶୁଚିତା ଆଚରଣ କର।
3.141.19
ततोऽब्रवीद्भीममुदारवीर्यं ।
कृष्णां यत्तः पालय भीमसेन।
शून्येऽर्जुनेऽसन्निहिते च तात ।
त्वामेव कृष्णा भजते भयेषु ॥ ३.१४१.१९ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଉଦାର ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଭୀମଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ଭୀମସେନ, ସାବଧାନରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଅର୍ଜୁନ ନିକଟରେ ନଥିବା ସମୟରେ, ହେ ତାତ, ଭୟ ସମୟରେ କୃଷ୍ଣା ତୁମକୁ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ କରେ।
3.141.20
ततो महात्मां स यमौ समेत्य ।
मूर्धन्युपाघ्राय विमृज्यगात्रे।
उवाच तौ बाष्पकलं स राजा ।
मा बैष्टमागच्छतमप्रमत्तौ ॥ ३.१४१.२० ॥
ତା'ପରେ ସେଇ ମହାତ୍ମା ରାଜା ଯମଳ ଭାଇମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେମାନଙ୍କ ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କଲେ, ଅଙ୍ଗରେ ହାତ ବୁଲାଇଲେ ଏବଂ ଲୁହଭରା କଣ୍ଠରେ କହିଲେ: ଡରନାହିଁ; ସାବଧାନରେ ଫେରି ଆସ।