Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.171

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

3.171.1

ततोऽहं स्तूयमानस्तु तत्रतत्र सुरपिभिः ।
अपश्यमुदधिं भीममपांपतिमथाव्ययम् ॥ ३.१७१.१ ॥

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಜಲಗಳ ಒಡೆಯನಾದ, ಅವ್ಯಯ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆನು.

3.171.2

फेनवत्यः प्रकीर्णाश्च संहताश्च समुच्छिताः ।
ऊर्मयश्चात्र दृश्यन्ते चलन्तइव पर्वताः ॥ ३.१७१.२ ॥

ಇಲ್ಲಿ ನೊರೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಚದುರಿದ, ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿದ ಅಲೆಗಳು ಚಲಿಸುವ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

3.171.3

नावः सहस्रशस्तत्र रत्नपूर्णाः समन्ततः ।
नभसीव विमानानि विचरन्त्यो विरेजिरे ॥ ३.१७१.३ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಾವಿರಾರು ಹಡಗುಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ವಿಮಾನಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದವು.

3.171.4

तिमिङ्गिलाः कच्छपाश् तथा तिमितिभिङ्गिलाः ।
मकराश्चात्र दृश्यन्ते जले मप्रा इवाद्रयः ॥ ३.१७१.४ ॥

ಇಲ್ಲಿ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು, ಆಮೆಗಳು, ತಿಮಿತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು ಮತ್ತು ಮಕರಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

3.171.5

शङ्खानां च महबाणि मग्रान्यप्सु ममन्ततः ।
दृश्यन्ते स्म यथा रात्रौ तारास्तन्वभ्रमंवृताः ॥ ३.१७१.५ ॥

ಸುತ್ತಲೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ದೊಡ್ಡ ಶಂಖಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತೆಳು ಮೋಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ.

3.171.6

तथा सहस्रशस्तत्ररत्नसङ्घाः प्लवन्त्युत ।
वायुश् घृर्णते भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७१.६ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ರತ್ನರಾಶಿಗಳು ತೇಲುತ್ತಿದ್ದವು, ಭಯಂಕರ ಗಾಳಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ದೃಶ್ಯ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.

3.171.7

तमतीत्य महावेगं सर्वाम्भोनिधिमुत्तमम् ।
अपश्यं दानवाकीर्णं तद्दैत्यपुरमन्तिकात् ॥ ३.१७१.७ ॥

ಆ ಮಹಾವೇಗದ, ಸರ್ವ ಜಲನಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ದಾನವರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ದೈತ್ಯಪುರವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದೆನು.

3.171.8

तत्रैव मातलिस्तृणं निपात्य पृथिवीतले ।
दानवान्रथघोपेण तन्पुरं समुपाद्रवत् ॥ ३.१७१.८ ॥

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತಲಿ ರಥವನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇಳಿಸಿ, ರಥದ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಆ ನಗರದ ದಾನವರ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.

3.171.9

रथघोषं तु तं श्रुत्वा स्तनयित्नोग्विम्बरे ।
मन्वाना देवराजं मामाविग्ना दानवाऽभवन् ॥ ३.१७१.९ ॥

ಆ ರಥದ ಘೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುವವನು ಎಂದು, ದೇವರಾಜನಾದ ನನ್ನನ್ನೇ ಭಾವಿಸಿ ದಾನವರು ಭಯಭೀತರಾದರು.

3.171.10

सर्वे संभ्रान्तमनसः शग्चापधराः स्थिताः ।
तथाऽसिशूलपरशुगदामुसलपाणयः ॥ ३.१७१.१० ॥

ಎಲ್ಲರೂ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು; ಹಾಗೆಯೇ ಖಡ್ಗ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಕೊಡಲಿ, ಗದೆ, ಒನಕೆಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.

3.171.11

ततो द्वाराणि पिदधुर्दानवास्त्रस्तचेतसः ।
संविधाय पुरे रक्षां न स्म कश्चन दृश्यते ॥ ३.१७१.११ ॥

ಆಗ ಭಯಭೀತ ಮನಸ್ಸಿನ ದಾನವರು ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು; ನಗರದ ರಕ್ಷಣೆ ಏರ್ಪಡಿಸಿದರೂ ಯಾರೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

3.171.12

ततः शङ्खमुपादाय देवदत्तं महास्वनम् ।
परमां मुदमाश्रित्य प्राधमं तं शनैरहम् ॥ ३.१७१.१२ ॥

ಆಗ ಮಹಾಧ್ವನಿಯ ದೇವದತ್ತ ಶಂಖವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಊದಿದೆನು.

3.171.13

स तु शब्दो दिवं स्तब्ध्वा प्रतिशब्दमजीजनत् ।
वित्रेसुश्च निलिल्युश्च भूतानि सुमहान्त्यपि ॥ ३.१७१.१३ ॥

ಆ ಶಬ್ದವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತುಂಬಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು; ಮಹಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ನಡುಗಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡವು.

3.171.14

ततो निवातकवचाः सर्व एव समन्ततः ।
दंशिता विविधैस्त्राणैर्विचित्रायुपाणयः ॥ ३.१७१.१४ ॥

ಆಗ ನಿವಾತಕವಚರೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ, ವಿವಿಧ ಕವಚಗಳಿಂದ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಂದರು.

3.171.15

आयसैश्र महाशूलैर्गदाभिर्मुसलैरपि ।
पट्टसैः करवालैश्च रथचक्रैश्च भारत ॥ ३.१७१.१५ ॥

ಭರತವಂಶಜನೇ! ಕಬ್ಬಿಣದ ದೊಡ್ಡ ಈಟಿಗಳು, ಗದೆಗಳು, ಒನಕೆಗಳು, ಪಟ್ಟಸಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ರಥಚಕ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ.

3.171.16

शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैश्चित्रैः स्वलंकृतैः ।
प्रगृहीतैर्दितेः पुत्राः प्रादुरासन्सहस्रशः ॥ ३.१७१.१६ ॥

ಶತಘ್ನಿ, ಭುಶುಂಡಿ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಿಚಿತ್ರ ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.

3.171.17

ततो विचार्य बहुशो रथमार्गेषु तान्हयान् ।
प्राचोदयत्समे देशे मातलिर्भरतर्षभ ॥ ३.१७१.१७ ॥

ನಂತರ ಮಾತಲಿ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಯೋಚಿಸಿ, ರಥಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿದನು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

3.171.18

तेन तेषां प्रणुन्नानासाशुत्वाच्छीघ्रगामिनाम् ।
नान्वपश्यत्तदा कश्रित्तन्मेऽद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७१.१८ ॥

ಅವನು ಓಡಿಸಿದ ಆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವವರ ವೇಗದಿಂದಾಗಿ ಆಗ ಯಾರೂ ಅವರನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಅದು ನನಗೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ತೋರಿತು.

3.171.19

ततस्ते दानवास्तत्रयोधवातान्यनेकशः ।
विकृतस्वररूपाणि भृशं सर्वाण्यचोदयन् ॥ ३.१७१.१९ ॥

ಆಗ ಆ ದಾನವರು ಅಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಯುದ್ಧವಾಯುಗಳನ್ನು, ವಿಕೃತ ಸ್ವರ ಮತ್ತು ರೂಪವುಳ್ಳ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೇರಿಸಿದರು.

3.171.20

तेन शब्देन सहसा समुद्रे पर्वतोपमाः ।
आप्लवन्त गतैः सत्वैर्मत्स्याः शतसहस्रशः ॥ ३.१७१.२० ॥

ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತಗಳಂತಿದ್ದ ಮೀನುಗಳು ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಜಿಗಿದವು.