മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.171.1
ततोऽहं स्तूयमानस्तु तत्रतत्र सुरपिभिः ।
अपश्यमुदधिं भीममपांपतिमथाव्ययम् ॥ ३.१७१.१ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരാലും ഋഷിമാരാലും പലയിടത്തും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ഭയങ്കരനും ജലാധിപതിയും അക്ഷയനുമായ സമുദ്രത്തെ ഞാൻ കണ്ടു.
3.171.2
फेनवत्यः प्रकीर्णाश्च संहताश्च समुच्छिताः ।
ऊर्मयश्चात्र दृश्यन्ते चलन्तइव पर्वताः ॥ ३.१७१.२ ॥
നുരയാൽ നിറഞ്ഞതും ചിതറിയതും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് ഉയർന്നതുമായ തിരകൾ ഇവിടെ നീങ്ങുന്ന പർവതങ്ങൾപോലെ കാണുന്നു.
3.171.3
नावः सहस्रशस्तत्र रत्नपूर्णाः समन्ततः ।
नभसीव विमानानि विचरन्त्यो विरेजिरे ॥ ३.१७१.३ ॥
അവിടെ എല്ലായിടത്തും രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആയിരക്കണക്കിന് കപ്പലുകൾ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന വിമാനങ്ങൾപോലെ തിളങ്ങി.
3.171.4
तिमिङ्गिलाः कच्छपाश् तथा तिमितिभिङ्गिलाः ।
मकराश्चात्र दृश्यन्ते जले मप्रा इवाद्रयः ॥ ३.१७१.४ ॥
ഇവിടെ തിമിംഗിലങ്ങളും ആമകളും തിമിതിമിംഗിലങ്ങളും മകരങ്ങളും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയ പർവതങ്ങൾപോലെ കാണുന്നു.
3.171.5
शङ्खानां च महबाणि मग्रान्यप्सु ममन्ततः ।
दृश्यन्ते स्म यथा रात्रौ तारास्तन्वभ्रमंवृताः ॥ ३.१७१.५ ॥
ചുറ്റും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയ വലിയ ശംഖുകൾ രാത്രിയിൽ നേർത്ത മേഘങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട നക്ഷത്രങ്ങൾപോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
3.171.6
तथा सहस्रशस्तत्ररत्नसङ्घाः प्लवन्त्युत ।
वायुश् घृर्णते भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७१.६ ॥
അതുപോലെ അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് രത്നക്കൂമ്പാരങ്ങൾ ഒഴുകിനടന്നു; ഭയങ്കരമായ കാറ്റ് ചുഴറ്റി; ആ കാഴ്ച അദ്ഭുതകരമായിരുന്നു.
3.171.7
तमतीत्य महावेगं सर्वाम्भोनिधिमुत्तमम् ।
अपश्यं दानवाकीर्णं तद्दैत्यपुरमन्तिकात् ॥ ३.१७१.७ ॥
ആ മഹാവേഗമുള്ള, സർവ ജലനിധികളിലും ഉത്തമമായ സമുദ്രം കടന്ന്, ദാനവന്മാർ നിറഞ്ഞ ആ ദൈത്യപുരം ഞാൻ അടുത്തുകണ്ടു.
3.171.8
तत्रैव मातलिस्तृणं निपात्य पृथिवीतले ।
दानवान्रथघोपेण तन्पुरं समुपाद्रवत् ॥ ३.१७१.८ ॥
അവിടെത്തന്നെ മാതലി രഥം ഭൂമിയിൽ ഇറക്കി, രഥത്തിന്റെ ഘോഷത്തോടെ ആ നഗരത്തിലെ ദാനവന്മാരുടെ നേരെ കുതിച്ചു.
3.171.9
रथघोषं तु तं श्रुत्वा स्तनयित्नोग्विम्बरे ।
मन्वाना देवराजं मामाविग्ना दानवाऽभवन् ॥ ३.१७१.९ ॥
ആ രഥഘോഷം കേട്ട്, ആകാശത്ത് ഗർജ്ജിക്കുന്നവനെന്നു കരുതി, ദേവരാജനായ എന്നെത്തന്നെയാണ് അവർ കരുതിയതെന്നു വിചാരിച്ച് ദാനവന്മാർ ഭയന്നു.
3.171.10
सर्वे संभ्रान्तमनसः शग्चापधराः स्थिताः ।
तथाऽसिशूलपरशुगदामुसलपाणयः ॥ ३.१७१.१० ॥
എല്ലാവരും ഭ്രമിച്ച മനസ്സോടെ, ശക്തിയും വില്ലും ധരിച്ചു നിന്നു; അതുപോലെ വാൾ, ശൂലം, മഴു, ഗദ, മുസലം എന്നിവ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരുന്നു.
3.171.11
ततो द्वाराणि पिदधुर्दानवास्त्रस्तचेतसः ।
संविधाय पुरे रक्षां न स्म कश्चन दृश्यते ॥ ३.१७१.११ ॥
അപ്പോൾ ഭയന്ന മനസ്സുള്ള ദാനവന്മാർ വാതിലുകൾ അടച്ചു; നഗരരക്ഷ ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടും ആരും കാണപ്പെട്ടില്ല.
3.171.12
ततः शङ्खमुपादाय देवदत्तं महास्वनम् ।
परमां मुदमाश्रित्य प्राधमं तं शनैरहम् ॥ ३.१७१.१२ ॥
അപ്പോൾ മഹാനാദമുള്ള ദേവദത്തശംഖം എടുത്ത്, പരമമായ സന്തോഷം കൈക്കൊണ്ട്, ഞാൻ അത് പതുക്കെ ഊതി.
3.171.13
स तु शब्दो दिवं स्तब्ध्वा प्रतिशब्दमजीजनत् ।
वित्रेसुश्च निलिल्युश्च भूतानि सुमहान्त्यपि ॥ ३.१७१.१३ ॥
ആ ശബ്ദം സ്വർഗ്ഗത്തെ നിറച്ച് പ്രതിധ്വനി ഉണ്ടാക്കി; വലിയ ജീവികൾ പോലും വിറച്ച് ഒളിച്ചു.
3.171.14
ततो निवातकवचाः सर्व एव समन्ततः ।
दंशिता विविधैस्त्राणैर्विचित्रायुपाणयः ॥ ३.१७१.१४ ॥
അപ്പോൾ നിവാതകവചന്മാരെല്ലാം എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും, വിവിധ കവചങ്ങളണിഞ്ഞ്, കയ്യിൽ വിചിത്രായുധങ്ങളുമായി വന്നു.
3.171.15
आयसैश्र महाशूलैर्गदाभिर्मुसलैरपि ।
पट्टसैः करवालैश्च रथचक्रैश्च भारत ॥ ३.१७१.१५ ॥
ഭാരതാ! ഇരുമ്പിന്റെ വലിയ ശൂലങ്ങളും ഗദകളും മുസലങ്ങളും പട്ടസങ്ങളും വാളുകളും രഥചക്രങ്ങളുമായി.
3.171.16
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैश्चित्रैः स्वलंकृतैः ।
प्रगृहीतैर्दितेः पुत्राः प्रादुरासन्सहस्रशः ॥ ३.१७१.१६ ॥
ശതഘ്നികളും ഭുശുണ്ഡികളും മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച വിചിത്ര വാളുകളുമേന്തിയ ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രത്യക്ഷരായി.
3.171.17
ततो विचार्य बहुशो रथमार्गेषु तान्हयान् ।
प्राचोदयत्समे देशे मातलिर्भरतर्षभ ॥ ३.१७१.१७ ॥
അപ്പോൾ മാതലി പലവട്ടം ചിന്തിച്ച്, രഥമാർഗ്ഗങ്ങളിൽ ആ കുതിരകളെ സമതലത്തിൽ മുന്നോട്ട് തെളിച്ചു, ഭരതർഷഭാ.
3.171.18
तेन तेषां प्रणुन्नानासाशुत्वाच्छीघ्रगामिनाम् ।
नान्वपश्यत्तदा कश्रित्तन्मेऽद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७१.१८ ॥
അവൻ തെളിച്ച ആ വേഗമേറിയവരുടെ അതിവേഗം കാരണം അപ്പോൾ ആരും അവരെ കണ്ടില്ല; അത് എനിക്ക് അത്ഭുതമായി തോന്നി.
3.171.19
ततस्ते दानवास्तत्रयोधवातान्यनेकशः ।
विकृतस्वररूपाणि भृशं सर्वाण्यचोदयन् ॥ ३.१७१.१९ ॥
അപ്പോൾ ആ ദാനവന്മാർ അവിടെ പലവിധമായ യുദ്ധവായുക്കളെയും വികൃതമായ സ്വരവും രൂപവുമുള്ള എല്ലാത്തിനെയും ശക്തമായി ഇളക്കിവിട്ടു.
3.171.20
तेन शब्देन सहसा समुद्रे पर्वतोपमाः ।
आप्लवन्त गतैः सत्वैर्मत्स्याः शतसहस्रशः ॥ ३.१७१.२० ॥
ആ ശബ്ദത്താൽ പെട്ടെന്ന് കടലിൽ പർവതസമാനമായ മത്സ്യങ്ങൾ ലക്ഷക്കണക്കിന് കുതിച്ചുചാടി.