மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.171.1
ततोऽहं स्तूयमानस्तु तत्रतत्र सुरपिभिः ।
अपश्यमुदधिं भीममपांपतिमथाव्ययम् ॥ ३.१७१.१ ॥
பின்னர் தேவர்களாலும் ரிஷிகளாலும் இடமிடமெல்லாம் போற்றப்பட்டவனாய், நான் அச்சமூட்டும், நீர்களின் அதிபதியும் அழியாததுமான கடலைக் கண்டேன்.
3.171.2
फेनवत्यः प्रकीर्णाश्च संहताश्च समुच्छिताः ।
ऊर्मयश्चात्र दृश्यन्ते चलन्तइव पर्वताः ॥ ३.१७१.२ ॥
நுரை நிறைந்தவையும் சிதறியவையும் ஒன்று கூடி உயர்ந்தவையுமான அலைகள் இங்கே தெரிகின்றன; நகரும் மலைகளைப் போல.
3.171.3
नावः सहस्रशस्तत्र रत्नपूर्णाः समन्ततः ।
नभसीव विमानानि विचरन्त्यो विरेजिरे ॥ ३.१७१.३ ॥
அங்கே நாலாபுறமும் ரத்தினங்கள் நிறைந்த ஆயிரக்கணக்கான கப்பல்கள் வானத்தில் சஞ்சரிக்கும் விமானங்களைப் போல ஒளிர்ந்தன.
3.171.4
तिमिङ्गिलाः कच्छपाश् तथा तिमितिभिङ्गिलाः ।
मकराश्चात्र दृश्यन्ते जले मप्रा इवाद्रयः ॥ ३.१७१.४ ॥
இங்கே திமிங்கிலங்களும், ஆமைகளும், திமிதிமிங்கிலங்களும், மகரங்களும் தெரிகின்றன; நீரில் மூழ்கிய மலைகளைப் போல.
3.171.5
शङ्खानां च महबाणि मग्रान्यप्सु ममन्ततः ।
दृश्यन्ते स्म यथा रात्रौ तारास्तन्वभ्रमंवृताः ॥ ३.१७१.५ ॥
நாலாபுறமும் நீரில் மூழ்கிய பெரிய சங்குகள் தெரிகின்றன; இரவில் மெல்லிய மேகங்களால் மூடப்பட்ட நட்சத்திரங்களைப் போல.
3.171.6
तथा सहस्रशस्तत्ररत्नसङ्घाः प्लवन्त्युत ।
वायुश् घृर्णते भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७१.६ ॥
அதேபோல் அங்கே ஆயிரக்கணக்கான ரத்தினக் குவியல்கள் மிதந்தன; பயங்கரமான காற்று சுழன்றடித்தது; அந்தக் காட்சி அற்புதம் போல் இருந்தது.
3.171.7
तमतीत्य महावेगं सर्वाम्भोनिधिमुत्तमम् ।
अपश्यं दानवाकीर्णं तद्दैत्यपुरमन्तिकात् ॥ ३.१७१.७ ॥
பெரும் வேகத்துடன் இருந்த, எல்லா நீர்நிலைகளிலும் சிறந்த அந்தக் கடலைக் கடந்து, தானவர்கள் நிறைந்த அந்த தைத்யபுரத்தை நான் அருகில் கண்டேன்.
3.171.8
तत्रैव मातलिस्तृणं निपात्य पृथिवीतले ।
दानवान्रथघोपेण तन्पुरं समुपाद्रवत् ॥ ३.१७१.८ ॥
அங்கேயே மாதலி தேரை பூமியின் மேல் இறக்கி, தேரின் முழக்கத்துடன் அந்த நகரத்தின் தானவர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
3.171.9
रथघोषं तु तं श्रुत्वा स्तनयित्नोग्विम्बरे ।
मन्वाना देवराजं मामाविग्ना दानवाऽभवन् ॥ ३.१७१.९ ॥
அந்த தேரின் முழக்கத்தைக் கேட்டு, வானில் முழங்கும் இடியோன் என்று, தேவராஜனாகிய என்னையே எண்ணி தானவர்கள் அஞ்சினர்.
3.171.10
सर्वे संभ्रान्तमनसः शग्चापधराः स्थिताः ।
तथाऽसिशूलपरशुगदामुसलपाणयः ॥ ३.१७१.१० ॥
அனைவரும் கலங்கிய மனத்துடன், வேலும் வில்லும் ஏந்தி நின்றனர்; அவ்வாறே வாள், சூலம், கோடரி, கதை, உலக்கை ஆகியவற்றைக் கைகளில் பிடித்திருந்தனர்.
3.171.11
ततो द्वाराणि पिदधुर्दानवास्त्रस्तचेतसः ।
संविधाय पुरे रक्षां न स्म कश्चन दृश्यते ॥ ३.१७१.११ ॥
பின்னர் அச்சம் நிறைந்த மனமுடைய தானவர்கள் வாயில்களை அடைத்தனர்; நகரின் காவலை ஏற்பாடு செய்திருந்தும் ஒருவரும் காணப்படவில்லை.
3.171.12
ततः शङ्खमुपादाय देवदत्तं महास्वनम् ।
परमां मुदमाश्रित्य प्राधमं तं शनैरहम् ॥ ३.१७१.१२ ॥
பின்னர் மிகுந்த ஒலியுடைய தேவதத்த சங்கை எடுத்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அடைந்து, நான் அதை மெல்ல ஊதினேன்.
3.171.13
स तु शब्दो दिवं स्तब्ध्वा प्रतिशब्दमजीजनत् ।
वित्रेसुश्च निलिल्युश्च भूतानि सुमहान्त्यपि ॥ ३.१७१.१३ ॥
அந்த ஒலி வானத்தை நிரப்பி எதிரொலியை உண்டாக்கியது; மிகப்பெரிய உயிரினங்களும் நடுங்கி ஒளிந்துகொண்டன.
3.171.14
ततो निवातकवचाः सर्व एव समन्ततः ।
दंशिता विविधैस्त्राणैर्विचित्रायुपाणयः ॥ ३.१७१.१४ ॥
பின்னர் நிவாதகவசர்கள் அனைவரும் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும், பல்வேறு கவசங்களால் அணிந்து, கையில் வண்ணமயமான ஆயுதங்களுடன் வந்தனர்.
3.171.15
आयसैश्र महाशूलैर्गदाभिर्मुसलैरपि ।
पट्टसैः करवालैश्च रथचक्रैश्च भारत ॥ ३.१७१.१५ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே! இரும்பாலான பெரிய ஈட்டிகள், கதைகள், உலக்கைகள், பட்டிசங்கள், வாள்கள், தேர்ச்சக்கரங்களுடன்.
3.171.16
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैश्चित्रैः स्वलंकृतैः ।
प्रगृहीतैर्दितेः पुत्राः प्रादुरासन्सहस्रशः ॥ ३.१७१.१६ ॥
சதக்னி, புசுண்டி மற்றும் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட வண்ண வாள்களை ஏந்திய திதியின் மைந்தர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் தோன்றினர்.
3.171.17
ततो विचार्य बहुशो रथमार्गेषु तान्हयान् ।
प्राचोदयत्समे देशे मातलिर्भरतर्षभ ॥ ३.१७१.१७ ॥
பின்னர் மாதலி பலமுறை யோசித்து, தேர்ப்பாதைகளில் அந்தக் குதிரைகளை சமதளத்தில் முன்னோக்கி ஓட்டினான், பரத சிறந்தவனே.
3.171.18
तेन तेषां प्रणुन्नानासाशुत्वाच्छीघ्रगामिनाम् ।
नान्वपश्यत्तदा कश्रित्तन्मेऽद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७१.१८ ॥
அவனால் ஓட்டப்பட்ட அந்த விரைந்து செல்லும் (படையினரின்) வேகத்தால் அப்போது எவரும் அவர்களைக் காணவில்லை; அது எனக்கு அற்புதமாகத் தோன்றியது.
3.171.19
ततस्ते दानवास्तत्रयोधवातान्यनेकशः ।
विकृतस्वररूपाणि भृशं सर्वाण्यचोदयन् ॥ ३.१७१.१९ ॥
அப்போது அந்த தானவர்கள் அங்கே பல விதமான போர்க்காற்றுகளை, விகாரமான ஒலியும் வடிவமும் கொண்ட அனைத்தையும் பெரும் வேகத்துடன் எழுப்பினர்.
3.171.20
तेन शब्देन सहसा समुद्रे पर्वतोपमाः ।
आप्लवन्त गतैः सत्वैर्मत्स्याः शतसहस्रशः ॥ ३.१७१.२० ॥
அந்த ஒலியால் திடீரென கடலில் மலைகளைப் போன்ற மீன்கள் லட்சக்கணக்கில் துள்ளிக் குதித்தன.