Mahābhārata · Adhyāya 3.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.171.1
ततोऽहं स्तूयमानस्तु तत्रतत्र सुरपिभिः ।
अपश्यमुदधिं भीममपांपतिमथाव्ययम् ॥ ३.१७१.१ ॥
Da sah ich, von Göttern und Weisen hier und dort gepriesen, den schrecklichen Ozean, Herrn der Wasser, den unvergänglichen.
3.171.2
फेनवत्यः प्रकीर्णाश्च संहताश्च समुच्छिताः ।
ऊर्मयश्चात्र दृश्यन्ते चलन्तइव पर्वताः ॥ ३.१७१.२ ॥
Hier sieht man schaumige Wogen, verstreut, zusammengeballt und hoch aufgetürmt, wie wandernde Berge.
3.171.3
नावः सहस्रशस्तत्र रत्नपूर्णाः समन्ततः ।
नभसीव विमानानि विचरन्त्यो विरेजिरे ॥ ३.१७१.३ ॥
Dort strahlten ringsum Tausende von juwelengefüllten Schiffen, wie himmlische Wagen, die durch den Himmel ziehen.
3.171.4
तिमिङ्गिलाः कच्छपाश् तथा तिमितिभिङ्गिलाः ।
मकराश्चात्र दृश्यन्ते जले मप्रा इवाद्रयः ॥ ३.१७१.४ ॥
Hier sieht man Timiṅgilas, Schildkröten, Timitiṅgilas und Makaras, wie im Wasser versunkene Berge.
3.171.5
शङ्खानां च महबाणि मग्रान्यप्सु ममन्ततः ।
दृश्यन्ते स्म यथा रात्रौ तारास्तन्वभ्रमंवृताः ॥ ३.१७१.५ ॥
Ringsum sah man große, im Wasser versunkene Muscheln, wie Sterne in der Nacht, verhüllt von dünnen Wolken.
3.171.6
तथा सहस्रशस्तत्ररत्नसङ्घाः प्लवन्त्युत ।
वायुश् घृर्णते भीमस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७१.६ ॥
Ebenso schwammen dort tausendfach Juwelenhaufen, und der schreckliche Wind wirbelte; jener Anblick wurde wundersam.
3.171.7
तमतीत्य महावेगं सर्वाम्भोनिधिमुत्तमम् ।
अपश्यं दानवाकीर्णं तद्दैत्यपुरमन्तिकात् ॥ ३.१७१.७ ॥
Nachdem ich jenen Ozean von gewaltiger Geschwindigkeit, den besten aller Wasserbehälter, überquert hatte, sah ich aus der Nähe die von Dānavas erfüllte Stadt der Daityas.
3.171.8
तत्रैव मातलिस्तृणं निपात्य पृथिवीतले ।
दानवान्रथघोपेण तन्पुरं समुपाद्रवत् ॥ ३.१७१.८ ॥
Genau dort ließ Mātali den Wagen auf die Erdoberfläche hinab und stürzte sich mit dem Donnern des Wagens auf die Dānavas jener Stadt.
3.171.9
रथघोषं तु तं श्रुत्वा स्तनयित्नोग्विम्बरे ।
मन्वाना देवराजं मामाविग्ना दानवाऽभवन् ॥ ३.१७१.९ ॥
Als sie jenes Donnern des Wagens hörten und in mir den Donnerer am Himmel, den König der Götter, zu erkennen meinten, gerieten die Dānavas in Schrecken.
3.171.10
सर्वे संभ्रान्तमनसः शग्चापधराः स्थिताः ।
तथाऽसिशूलपरशुगदामुसलपाणयः ॥ ३.१७१.१० ॥
Alle standen mit aufgewühltem Sinn da, Speere und Bögen tragend, ebenso mit Schwertern, Dreizacken, Äxten, Keulen und Stößeln in den Händen.
3.171.11
ततो द्वाराणि पिदधुर्दानवास्त्रस्तचेतसः ।
संविधाय पुरे रक्षां न स्म कश्चन दृश्यते ॥ ३.१७१.११ ॥
Da verschlossen die Dānavas, mit verstörtem Sinn, die Tore; obwohl sie die Wache der Stadt eingerichtet hatten, war niemand zu sehen.
3.171.12
ततः शङ्खमुपादाय देवदत्तं महास्वनम् ।
परमां मुदमाश्रित्य प्राधमं तं शनैरहम् ॥ ३.१७१.१२ ॥
Dann nahm ich die Muschel Devadatta mit dem gewaltigen Klang, überließ mich höchster Freude und blies sie sanft.
3.171.13
स तु शब्दो दिवं स्तब्ध्वा प्रतिशब्दमजीजनत् ।
वित्रेसुश्च निलिल्युश्च भूतानि सुमहान्त्यपि ॥ ३.१७१.१३ ॥
Jener Klang erfüllte den Himmel und erzeugte ein Echo; selbst die großen Wesen zitterten und verbargen sich.
3.171.14
ततो निवातकवचाः सर्व एव समन्ततः ।
दंशिता विविधैस्त्राणैर्विचित्रायुपाणयः ॥ ३.१७१.१४ ॥
Da kamen alle Nivātakavacas von allen Seiten, gepanzert mit vielfältigen Schutzwaffen und mit bunten Waffen in den Händen.
3.171.15
आयसैश्र महाशूलैर्गदाभिर्मुसलैरपि ।
पट्टसैः करवालैश्च रथचक्रैश्च भारत ॥ ३.१७१.१५ ॥
Und mit großen eisernen Speeren, Keulen, Stößeln, Säbeln, Schwertern und Wagenrädern, o Bhārata.
3.171.16
शतघ्नीभिर्भुशुण्डीभिः खङ्गैश्चित्रैः स्वलंकृतैः ।
प्रगृहीतैर्दितेः पुत्राः प्रादुरासन्सहस्रशः ॥ ३.१७१.१६ ॥
Die Söhne Ditis erschienen tausendfach, die Shataghnis, Bhushuṇḍis und bunt geschmückte Schwerter erhoben.
3.171.17
ततो विचार्य बहुशो रथमार्गेषु तान्हयान् ।
प्राचोदयत्समे देशे मातलिर्भरतर्षभ ॥ ३.१७१.१७ ॥
Da lenkte Mātali, nachdem er vielfach überlegt hatte, jene Pferde auf den Wagenwegen vorwärts, auf ebenen Boden, o Stier der Bharatas.
3.171.18
तेन तेषां प्रणुन्नानासाशुत्वाच्छीघ्रगामिनाम् ।
नान्वपश्यत्तदा कश्रित्तन्मेऽद्भुतमिवाभवत् ॥ ३.१७१.१८ ॥
Wegen der Schnelligkeit jener schnell Dahineilenden, die er antrieb, konnte sie damals niemand sehen; das schien mir wunderbar.
3.171.19
ततस्ते दानवास्तत्रयोधवातान्यनेकशः ।
विकृतस्वररूपाणि भृशं सर्वाण्यचोदयन् ॥ ३.१७१.१९ ॥
Da setzten jene Dānavas dort heftig und auf vielerlei Weise Kriegswinde in Bewegung, alle von verzerrter Stimme und Gestalt.
3.171.20
तेन शब्देन सहसा समुद्रे पर्वतोपमाः ।
आप्लवन्त गतैः सत्वैर्मत्स्याः शतसहस्रशः ॥ ३.१७१.२० ॥
Bei jenem Geräusch sprangen plötzlich bergähnliche Fische zu Hunderttausenden im Ozean empor.