Mahābhārata · Adhyāya 3.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.172.1
ततो निवातकवचाः सर्वेवेगेन भारत ।
अभ्यद्रवन्मां सहिताः प्रगृहीतायुधा रणे ॥ ३.१७२.१ ॥
Entonces, oh Bhārata, los Nivātakavacas, todos juntos a toda velocidad, con las armas en alto, se abalanzaron sobre mí en la batalla.
3.172.2
आच्छाद्य रथपन्थानमुत्क्रोशन्तो महारथाः ।
अवृत्य सर्वतस्ते मां शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ३.१७२.२ ॥
Cubriendo el camino del carro y gritando, los grandes guerreros de carro me rodearon por todos lados y me cubrieron con una lluvia de flechas.
3.172.3
ततोऽपरे महावीर्याः शूलपट्टसपाणयः ।
शूलानि च भुशुण्डीश्च मुमुचुर्दानवा मयि ॥ ३.१७२.३ ॥
Luego otros, de gran poder, con tridentes y espadas en las manos, los Dānavas lanzaron tridentes y bhuśuṇḍīs contra mí.
3.172.4
सुमहत्तुमुलं वर्षं गदाशक्तिसमाकुलम् ।
अनिशं सृज्यमानं तैरपतन्मद्रथोपरि ॥ ३.१७२.४ ॥
Una lluvia inmensa y tumultuosa, llena de mazas y lanzas, lanzada sin cesar por ellos, cayó sobre mi carro.
3.172.5
अन्ये मामभ्यधावन्त निवातकवचा सुधि ।
शितशस्त्रायुधा रौद्राः कालरूपाः प्रहारिणः ॥ ३.१७२.५ ॥
Otros, los Nivātakavacas, con armas afiladas, terribles, de forma semejante a la muerte, golpeando, se lanzaron contra mí en medio de la batalla.
3.172.6
तानहं विविधैर्बाणैर्वेगवद्भिरजिह्मगैः ।
गाण्डीवमुक्तैरभ्यघ्नमेकैकं दशभिर्मृधे ॥ ३.१७२.६ ॥
A ellos los abatí en la batalla con diversas flechas veloces y rectas, lanzadas desde el Gāṇḍīva, golpeando a cada uno con diez.
3.172.7
ते कृता विमुखाः सर्वे मत्प्रयुक्तैः शिलाशितैः ।
ततो मातलिना तूर्णं हयास्ते संप्रयोदिताः ॥ ३.१७२.७ ॥
Vueltos todos en fuga por mis flechas afiladas en piedra, Mātali de inmediato azuzó aquellos caballos.
3.172.8
अथ मार्गान्बहूस्तत्र विचेरुर्वातरंहसः ।
सुसंयता मातलिना प्रामथ्नन्त दितेःसुतान् ॥ ३.१७२.८ ॥
Entonces aquellos caballos veloces como el viento recorrieron allí muchos caminos; bien gobernados por Mātali, aplastaron a los hijos de Diti.
3.172.9
शतं शतास्ते हरयस्तस्मिन्युक्ता महारथे ।
तदा मातलिना यथ्ता व्यचरन्नल्पका इव ॥ ३.१७२.९ ॥
Aquellos caballos, centenares y centenares uncidos a aquel gran carro, guiados por Mātali, se movían como si fueran pequeños.
3.172.10
तेषां चरणपातेन रथनेमिस्वनेन च ।
मम बाणनिपातैश्च हतास्ते शतशोऽसुराः ॥ ३.१७२.१० ॥
Por el pisoteo de sus pies, por el estruendo de las ruedas del carro y por la caída de mis flechas, aquellos asuras fueron muertos por centenares.
3.172.11
गतासवस्तथैवान्ये दानवाः पाण्डवर्षभ ।
हतसारथयस्तत्र व्यकृष्यन्त तुरंगमैः ॥ ३.१७२.११ ॥
Asimismo, oh toro de los Pāṇḍavas, los demás dānavas quedaron sin vida; con sus aurigas muertos, fueron arrastrados allí por los caballos.
3.172.12
ते दिशो विदिशः सर्वे प्रतिरुध्य प्रहारिणः ।
अभ्यघ्नन्विविधैः शस्त्रैस्ततो मे व्यथितं मनः ॥ ३.१७२.१२ ॥
Aquellos atacantes, bloqueando todas las direcciones y las intermedias, me golpearon con diversas armas; entonces mi mente se turbó.
3.172.13
ततोऽहं मातलेर्वीर्यमद्भुतं समदर्शयम् ।
अश्वांस्तथा वेगवतो यदयत्नादधारयत् ॥ ३.१७२.१३ ॥
Entonces mostré el prodigioso valor de Mātali, y cómo sujetaba sin esfuerzo a los veloces caballos.
3.172.14
ततोऽहं लघुभिश्चित्रैरस्त्रैस्तानसुरान्रणे ।
चिच्छेद सायुधान्राजञ्छतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.१७२.१४ ॥
Entonces, en la batalla, con proyectiles ligeros y maravillosos, corté a aquellos asuras junto con sus armas, oh rey, por cientos y por miles.
3.172.15
एवं मे चरतस्तत्र सर्वयत्नेन शत्रुहन् ।
प्रीतिमानभवद्वीरो मातलिः शक्रसारथिः ॥ ३.१७२.१५ ॥
Mientras yo luchaba allí con todo mi esfuerzo, oh matador de enemigos, el héroe Mātali, auriga de Indra, se alegró.
3.172.16
वध्यमानास्ततस्तैस्तु हयैस्तेन रथेन च ।
अगमन्प्रक्षयं केचिन्न्यवर्तन्त तथाऽपरे ॥ ३.१७२.१६ ॥
Entonces, heridos por aquellos caballos y aquel carro, algunos fueron a la destrucción, y otros se volvieron atrás.
3.172.17
स्पर्धमाना इवास्माभिर्निवातकवचा रणे ।
शरवर्षैः शरार्तं मां महद्भिः प्रत्यवारयन् ॥ ३.१७२.१७ ॥
Como si compitieran con nosotros, los Nivātakavacas en la batalla, con una gran lluvia de flechas, me obstruyeron, a mí, que estaba afligido por las flechas.
3.172.18
शरवेगैर्निहत्याहमस्त्रैः शरविघातिभिः ।
ज्वलद्भिः परमैः शीघ्रैस्तानविध्यं सहस्रशः ॥ ३.१७२.१८ ॥
Habiéndolos abatido con la fuerza de mis flechas, los atravesé miles de veces con armas que destruyen flechas, ardientes, supremas y veloces.
3.172.19
ततः संपीड्यमानास्ते क्रोधाविष्टा महासुराः ।
अपीडयन्मां सहिताः शक्तिशूलासिवृष्टिभिः ॥ ३.१७२.१९ ॥
Entonces aquellos grandes asuras, poseídos por la ira, me oprimieron juntos, atormentándome con una lluvia de lanzas, tridentes y espadas.
3.172.20
ततोऽहमस्त्रं प्रायुञ्जं गान्धर्वं नाम भारत ।
दयितं देवराजस् माधवं नाम भारत ॥ ३.१७२.२० ॥
Entonces, oh Bhārata, empleé el arma llamada Gāndharva, querida por el rey de los dioses, de nombre Mādhava.
3.172.21
ततः खङ्गांस्त्रिशूलांश्च तोमरांशच् सहस्रशः ।
अस्त्रवीर्येण शतधा तैर्मुक्तानहमच्छिदम् ॥ ३.१७२.२१ ॥
Entonces, con el poder de mi arma, partí en cien pedazos las espadas, tridentes y jabalinas que ellos lanzaron por miles.
3.172.22
छित्त्वा प्रहरणान्येषां ततस्तानपि सर्वशः ।
प्रत्यविध्यमहं रोषाद्दशभिर्दशभिः शरैः ॥ ३.१७२.२२ ॥
Tras cortar sus armas, en mi ira contraataqué a cada uno de ellos con diez flechas por cabeza.
3.172.23
गाण्डीवाद्धि तदा सङ्ख्ये यथा भ्रमरपङ्क्तयः ।
निष्पतन्ति महाबाणास्तन्मातलिरपूजयत् ॥ ३.१७२.२३ ॥
Entonces, en la batalla, del Gāṇḍīva salieron volando grandes flechas como hileras de abejorros, y Mātali lo alabó.
3.172.24
तेषामपि तु बाणास्ते बहुत्वाच्छलभा इव ।
अवाकिरन्मां बलवत्तानहं व्यधमं शरैः ॥ ३.१७२.२४ ॥
Sus flechas, por ser tan numerosas, llovieron sobre mí con fuerza como langostas; y yo los rechacé con mis flechas.
3.172.25
वध्यमानास्ततस्ते तु निवातकवचाः पुनः ।
शरवर्षैर्महद्भिर्मां समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ३.१७२.२५ ॥
Entonces aquellos Nivātakavacas, heridos de nuevo, me rodearon por todas partes con grandes lluvias de flechas.
3.172.26
शरवेगान्निहत्याहमस्त्रैरस्त्रविघातिभिः ।
ज्वलद्भिः परमैः शीघ्रैस्तानविध्यं सहस्रशः ॥ ३.१७२.२६ ॥
Habiendo detenido la fuerza de sus flechas, los atravesé por miles con armas ardientes, supremas y veloces, que contrarrestan otras armas.
3.172.27
तेषां छिन्नानि गात्राणि विसृजन्तिस्म शोणितम् ।
प्रावृषीवाभिवृष्टानि शृङ्गाण्यथ धराभृताम् ॥ ३.१७२.२७ ॥
Sus miembros cortados derramaban sangre, como las cumbres de las montañas empapadas por la lluvia en la estación lluviosa.
3.172.28
इन्द्राशनिसमस्पर्शैर्वेगवद्भिरजिह्मगैः ।
मद्वाणैर्वध्यमानास्ते समुद्विग्राः स्म दानवाः ॥ ३.१७२.२८ ॥
Heridos por mis flechas veloces y rectas, cuyo contacto era como el rayo de Indra, aquellos dānavas quedaron muy agitados.
3.172.29
शतधा भिन्नदेहास्ते क्षीणप्रहरणौजसः ।
ततो निवातकवचा मामयुध्यन्त मायया ॥ ३.१७२.२९ ॥
Con sus cuerpos rotos en cien pedazos y sus armas y fuerza agotadas, los Nivātakavacas entonces me combatieron por medio de la ilusión.