महाभारत · अध्याय 3.249
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.249.1
अजानतस्ते राधेय नाभ्यसूयाम्यहं वचः ।
जानासि त्वं जिताञ्शत्रून्गन्धर्वां स्तेजसा मया ॥ ३.२४९.१ ॥
हे राधापुत्रा, तुझ्या अज्ञानामुळे बोललेल्या शब्दांवर मी रागावत नाही. गंधर्वरूपी शत्रूंना मी माझ्या तेजाने जिंकले होते, हे तुला ठाऊक आहे.
3.249.2
आयोधितास्तु गन्धर्वाः सुचिरं सोदरैर्मम ।
मया सह महाबाहो कृतश्चोभयतः क्षयः ॥ ३.२४९.२ ॥
गंधर्व माझ्या बंधूंशी बराच वेळ लढले. हे महाबाहो, माझ्यासह दोन्ही बाजूंनी विनाश झाला.
3.249.3
मायाधिकास्त्वयुध्यन्त यदा शूरा वियद्गताः ।
तदा नो न समं युद्धमभवत्खेचरैः सह ॥ ३.२४९.३ ॥
मायेत श्रेष्ठ असलेले ते शूर आकाशात गेले, तेव्हा आकाशचारी लोकांबरोबरचे आमचे युद्ध समान राहिले नाही.
3.249.4
पराजयं च प्राप्ताः स्मो रणे बन्धनमेव च ।
सभृत्यामात्यपुत्राश्च सदारबलवाहनाः।
उच्चैराकाशमार्गेण ह्रियमाणाः सुदुःखिताः ॥ ३.२४९.४ ॥
आम्ही युद्धात पराभूत होऊन बंदी झालो. सेवक, अमात्य, पुत्र, पत्नी, सेना व वाहनांसह आकाशमार्गाने उंच नेले जात असताना आम्ही अत्यंत दुःखी झालो.
3.249.5
अथ नः सैनिकाः केचिदमात्याश्च महारथाः ।
उपगम्याब्रुवन्दीनाः पाण्डवाञ्शरणप्रदान् ॥ ३.२४९.५ ॥
तेव्हा आमचे काही सैनिक, अमात्य व महारथी दीन होऊन पांडवांजवळ गेले आणि शरण देणाऱ्या त्यांना म्हणाले.
3.249.6
एष दुर्योधनो राजा धार्तराष्ट्रः सहानुजः ।
सामात्यदारो ह्रियते गन्धर्वैर्दिवमाश्रितैः ॥ ३.२४९.६ ॥
हा राजा दुर्योधन, धृतराष्ट्राचा पुत्र, आपल्या धाकट्या बंधूंसह, अमात्य व पत्नीसह, स्वर्गाचा आश्रय घेतलेल्या गंधर्वांकडून नेला जात आहे.
3.249.7
तं मोक्षयत भद्रं वः सहदारं नराधिपम् ।
परामर्शो मा भविष्यत्कुरुदारेषु सर्वशः।
इत्यब्रुवन्रणआन्मुक्ता धर्मराजमुपागताः ॥ ३.२४९.७ ॥
"पत्नीसह त्या राजाला मुक्त करा; तुमचे कल्याण होवो. कुरुस्त्रियांचा कोणत्याही प्रकारे अपमान होऊ नये." असे म्हणून युद्धातून मुक्त झालेले ते धर्मराजाकडे आले.
3.249.8
एवमुक्ते तु धर्मात्मा ज्येष्ठः पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रसाद्य सोदरान्सर्वानाज्ञापयत मोक्षणे ॥ ३.२४९.८ ॥
असे म्हटल्यावर धर्मात्मा ज्येष्ठ पांडुपुत्राने तेव्हा सर्व बंधूंना समजावून मुक्ततेची आज्ञा दिली.
3.249.9
अथागम्य तमुद्देशं पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
सान्त्वपूर्वमयाचन्त शक्ताः सन्तो महारथाः ॥ ३.२४९.९ ॥
मग त्या ठिकाणी जाऊन पुरुषश्रेष्ठ, महारथी पांडवांनी समर्थ असूनही प्रथम सामोपचाराने त्यांची याचना केली.
3.249.10
यदा चास्मान्न मुमुचुर्गन्धर्वाः सान्त्विता अपि ।
आकाशचारिणो वीरा नदन्तो जलदा इव ॥ ३.२४९.१० ॥
गंधर्वांनी समजावूनही आम्हाला सोडले नाही, तेव्हा आकाशात संचार करणारे वीर मेघांसारखे गर्जत.
3.249.11
ततोऽर्जुनश्च भीमश्च यमजौ च बलोत्कटौ ।
मुमुचुः शरवर्षाणि गन्धर्वान्प्रत्यनेकशः ॥ ३.२४९.११ ॥
मग अर्जुन, भीम आणि बलाढ्य यमजांनी (नकुल-सहदेव) गंधर्वांवर अनेक वेळा बाणांचा वर्षाव केला.
3.249.12
अथ सर्वे रणं मुक्त्वा प्रयाताः खेचरा दिवम् ।
अस्मानेवाभिकर्षन्तो दीनान्मुदितमानसाः ॥ ३.२४९.१२ ॥
मग आकाशात विचरणारे सर्व युद्ध सोडून स्वर्गाकडे गेले; आनंदी मनाने दीन अशा आम्हाला आपल्याकडे ओढत.
3.249.13
ततः समन्तात्पश्यामः शरजालेन वेष्टितम् ।
अमानुषाणि चास्त्राणि प्रयुञ्जानं घनंजयम् ॥ ३.२४९.१३ ॥
तेव्हा चोहोबाजूंनी बाणांच्या जाळ्याने वेढलेला, अमानुष अस्त्रे प्रयोगात आणणारा धनंजय आम्ही पाहिला.
3.249.14
समावृता दिशो दृष्ट्वा पाण्डवेन शितैः शरैः ।
धनंजयसखाऽऽत्मानं दर्शयामास वै तदा ॥ ३.२४९.१४ ॥
पांडवाच्या तीक्ष्ण बाणांनी सर्व दिशा झाकल्या गेल्या पाहून, धनंजयाचा मित्र तेव्हा स्वतःला प्रकट करता झाला.
3.249.15
चित्रसेनः पाण्डवेन समाश्लिष्य परस्परम् ।
कुशलं परिपप्रच्छ तैः पृष्टश्चाप्यनामयम् ॥ ३.२४९.१५ ॥
चित्रसेनाने पांडवाला परस्पर आलिंगन देऊन कुशल विचारले; त्यांनीही त्याला आरोग्याबद्दल विचारले.
3.249.16
ते समेत्य तथाऽन्योन्यं सन्नाहान्विप्रमुच्य च ।
एकीभूतास्ततो वीरा गन्धर्वाः सह पाण्डवैः ॥ ३.२४९.१६ ॥
ते असे परस्पर भेटले, कवचे उतरवून ठेवली, आणि मग वीर गंधर्व पांडवांसह एकरूप झाले.
3.249.17
परस्परं समागम्य प्रीत्या परमया युतौ ।
अपूजयेतामन्योन्यं चित्रसेनधनंजयौ ॥ ३.२४९.१७ ॥
परस्पर भेटून, अत्यंत प्रेमाने जोडलेल्या चित्रसेन आणि धनंजय यांनी एकमेकांचा सन्मान केला.