มหาภารตะ · อัธยายะ 3.249
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.249.1
अजानतस्ते राधेय नाभ्यसूयाम्यहं वचः ।
जानासि त्वं जिताञ्शत्रून्गन्धर्वां स्तेजसा मया ॥ ३.२४९.१ ॥
ราธเยย ข้าไม่ถือโทษต่อถ้อยคำของเจ้าที่กล่าวด้วยความไม่รู้ เจ้าก็รู้ว่าข้าได้เอาชนะศัตรูคือคนธรรพ์ด้วยอำนาจของข้าเอง
3.249.2
आयोधितास्तु गन्धर्वाः सुचिरं सोदरैर्मम ।
मया सह महाबाहो कृतश्चोभयतः क्षयः ॥ ३.२४९.२ ॥
คนธรรพ์เหล่านั้นได้ต่อสู้กับพี่น้องของข้ามาเป็นเวลานาน โอ้ผู้มีแขนทรงพลัง เมื่อข้าเข้าร่วมด้วย ก็เกิดการล้มตายขึ้นทั้งสองฝ่าย
3.249.3
मायाधिकास्त्वयुध्यन्त यदा शूरा वियद्गताः ।
तदा नो न समं युद्धमभवत्खेचरैः सह ॥ ३.२४९.३ ॥
แต่เมื่อวีรบุรุษเหล่านั้นผู้เหนือกว่าในมายาได้ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า การรบของเราก็ไม่เสมอกันอีกต่อไปกับบรรดาผู้เที่ยวไปในนภา
3.249.4
पराजयं च प्राप्ताः स्मो रणे बन्धनमेव च ।
सभृत्यामात्यपुत्राश्च सदारबलवाहनाः।
उच्चैराकाशमार्गेण ह्रियमाणाः सुदुःखिताः ॥ ३.२४९.४ ॥
เราพ่ายแพ้ในการรบและถูกมัดไว้ พร้อมด้วยข้ารับใช้ อำมาตย์ บุตร ภริยา กองทัพและพาหนะ เราถูกพาไปทางเส้นทางบนท้องฟ้าด้วยเสียงอันดัง ทุกข์ใจอย่างยิ่ง
3.249.5
अथ नः सैनिकाः केचिदमात्याश्च महारथाः ।
उपगम्याब्रुवन्दीनाः पाण्डवाञ्शरणप्रदान् ॥ ३.२४९.५ ॥
ต่อมา เหล่าทหารบางคนของเรา อำมาตย์ และมหารถทั้งหลาย ด้วยความทุกข์ยาก ได้เข้าไปหาปาณฑพ ผู้ให้ที่พึ่ง และกล่าวกับพวกเขา
3.249.6
एष दुर्योधनो राजा धार्तराष्ट्रः सहानुजः ।
सामात्यदारो ह्रियते गन्धर्वैर्दिवमाश्रितैः ॥ ३.२४९.६ ॥
นี่คือพระราชาทุรโยธน์ โอรสของธฤตราษฎร์ กำลังถูกพาไปพร้อมกับน้องชายทั้งหลาย อำมาตย์ และภริยา โดยคนธรรพ์ผู้ลี้ภัยอยู่บนท้องฟ้า
3.249.7
तं मोक्षयत भद्रं वः सहदारं नराधिपम् ।
परामर्शो मा भविष्यत्कुरुदारेषु सर्वशः।
इत्यब्रुवन्रणआन्मुक्ता धर्मराजमुपागताः ॥ ३.२४९.७ ॥
ขอท่านทั้งหลายจงปล่อยพระราชานั้นพร้อมด้วยภริยาเถิด ขอให้ความดีงามจงมีแก่ท่าน อย่าให้เกิดความเสื่อมเสียใด ๆ แก่บรรดาภริยาของกุรุเลย" เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว พวกเขาหลุดพ้นจากการรบ จึงไปหาพระธรรมราช
3.249.8
एवमुक्ते तु धर्मात्मा ज्येष्ठः पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रसाद्य सोदरान्सर्वानाज्ञापयत मोक्षणे ॥ ३.२४९.८ ॥
เมื่อกล่าวดังนั้นแล้ว พระธรรมาตมาผู้เป็นโอรสองค์โตของปาณฑุ ได้ปลอบโยนพี่น้องทั้งหมด แล้วจึงสั่งให้ปล่อยตัวพวกเขา
3.249.9
अथागम्य तमुद्देशं पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
सान्त्वपूर्वमयाचन्त शक्ताः सन्तो महारथाः ॥ ३.२४९.९ ॥
ต่อมา ปาณฑพผู้เป็นดั่งวัวกระทิงในหมู่มนุษย์ ผู้เป็นมหารถและมีกำลังความสามารถ ได้ไปยังที่นั้น แล้วขอร้องพวกเขาด้วยการปลอบประโลมก่อน
3.249.10
यदा चास्मान्न मुमुचुर्गन्धर्वाः सान्त्विता अपि ।
आकाशचारिणो वीरा नदन्तो जलदा इव ॥ ३.२४९.१० ॥
เมื่อคนธรรพ์ผู้เที่ยวไปในนภา วีรบุรุษทั้งหลาย คำรามดังเมฆฝน แม้จะถูกปลอบประโลมแล้ว ก็ยังไม่ปล่อยพวกเราไป
3.249.11
ततोऽर्जुनश्च भीमश्च यमजौ च बलोत्कटौ ।
मुमुचुः शरवर्षाणि गन्धर्वान्प्रत्यनेकशः ॥ ३.२४९.११ ॥
ครั้งนั้น อรชุนและภีมะ และฝาแฝดทั้งสองผู้มีกำลังยิ่งนัก ได้ปล่อยห่าธนูหลายครั้งต่อคนธรรพ์เหล่านั้น
3.249.12
अथ सर्वे रणं मुक्त्वा प्रयाताः खेचरा दिवम् ।
अस्मानेवाभिकर्षन्तो दीनान्मुदितमानसाः ॥ ३.२४९.१२ ॥
ต่อมา ผู้เที่ยวไปในนภาทั้งหมดละทิ้งการรบ มุ่งหน้าสู่สวรรค์ พลางดึงพวกเราผู้ทุกข์ยากเข้าไปหาตนด้วยจิตใจที่ยินดี
3.249.13
ततः समन्तात्पश्यामः शरजालेन वेष्टितम् ।
अमानुषाणि चास्त्राणि प्रयुञ्जानं घनंजयम् ॥ ३.२४९.१३ ॥
ครั้งนั้น เราเห็นท่านถูกล้อมไว้ด้วยข่ายแห่งลูกศรทุกทิศ ธนัญชัยกำลังใช้อาวุธที่ไม่ใช่ของมนุษย์
3.249.14
समावृता दिशो दृष्ट्वा पाण्डवेन शितैः शरैः ।
धनंजयसखाऽऽत्मानं दर्शयामास वै तदा ॥ ३.२४९.१४ ॥
เมื่อเห็นทุกทิศถูกลูกศรคมของปาณฑพปกคลุม มิตรของธนัญชัยจึงได้เผยตนให้ปรากฏในขณะนั้น
3.249.15
चित्रसेनः पाण्डवेन समाश्लिष्य परस्परम् ।
कुशलं परिपप्रच्छ तैः पृष्टश्चाप्यनामयम् ॥ ३.२४९.१५ ॥
จิตรเสนกอดปาณฑพและถามถึงความสุขสบายของท่าน และพวกเขาก็ถามถึงสุขภาพของเขาเช่นกัน
3.249.16
ते समेत्य तथाऽन्योन्यं सन्नाहान्विप्रमुच्य च ।
एकीभूतास्ततो वीरा गन्धर्वाः सह पाण्डवैः ॥ ३.२४९.१६ ॥
เมื่อพบกันและปลดเกราะออกแล้ว คนธรรพ์ผู้กล้าหาญเหล่านั้นก็รวมเป็นหนึ่งเดียวกับปาณฑพ
3.249.17
परस्परं समागम्य प्रीत्या परमया युतौ ।
अपूजयेतामन्योन्यं चित्रसेनधनंजयौ ॥ ३.२४९.१७ ॥
เมื่อพบกันและรักใคร่กันอย่างยิ่ง จิตรเสนและธนัญชัยต่างก็ให้เกียรติซึ่งกันและกัน