Mahābhārata · Adhyāya 3.249
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.249.1
अजानतस्ते राधेय नाभ्यसूयाम्यहं वचः ।
जानासि त्वं जिताञ्शत्रून्गन्धर्वां स्तेजसा मया ॥ ३.२४९.१ ॥
Filho de Rādhā, não me ofendo com tuas palavras, ditas por ignorância. Tu sabes que eu venci os Gandharvas, meus inimigos, pela minha valentia.
3.249.2
आयोधितास्तु गन्धर्वाः सुचिरं सोदरैर्मम ।
मया सह महाबाहो कृतश्चोभयतः क्षयः ॥ ३.२४९.२ ॥
Os Gandharvas lutaram com meus irmãos por muito tempo. Ó de braços poderosos, comigo unido, houve destruição dos dois lados.
3.249.3
मायाधिकास्त्वयुध्यन्त यदा शूरा वियद्गताः ।
तदा नो न समं युद्धमभवत्खेचरैः सह ॥ ३.२४९.३ ॥
Mas quando aqueles heróis, superiores na ilusão, subiram ao céu, nossa batalha com os seres do ar não foi mais igual.
3.249.4
पराजयं च प्राप्ताः स्मो रणे बन्धनमेव च ।
सभृत्यामात्यपुत्राश्च सदारबलवाहनाः।
उच्चैराकाशमार्गेण ह्रियमाणाः सुदुःखिताः ॥ ३.२४९.४ ॥
Fomos derrotados na batalha e aprisionados; com nossos servos, ministros, filhos, esposas, tropas e veículos, éramos levados em alto pelo caminho do céu, profundamente aflitos.
3.249.5
अथ नः सैनिकाः केचिदमात्याश्च महारथाः ।
उपगम्याब्रुवन्दीनाः पाण्डवाञ्शरणप्रदान् ॥ ३.२४९.५ ॥
Então alguns de nossos soldados, ministros e grandes guerreiros de carro, miseráveis, aproximaram-se dos Pāṇḍavas, doadores de refúgio, e lhes falaram.
3.249.6
एष दुर्योधनो राजा धार्तराष्ट्रः सहानुजः ।
सामात्यदारो ह्रियते गन्धर्वैर्दिवमाश्रितैः ॥ ३.२४९.६ ॥
Eis o rei Duryodhana, filho de Dhṛtarāṣṭra, sendo levado com seus irmãos mais novos, ministros e esposa pelos Gandharvas que se abrigaram no céu.
3.249.7
तं मोक्षयत भद्रं वः सहदारं नराधिपम् ।
परामर्शो मा भविष्यत्कुरुदारेषु सर्वशः।
इत्यब्रुवन्रणआन्मुक्ता धर्मराजमुपागताः ॥ ३.२४९.७ ॥
«Libertai aquele rei com sua esposa; que vos seja bem. Que não haja afronta alguma às mulheres dos Kurus.» Assim falando, libertados da batalha, vieram ter com Dharmarāja.
3.249.8
एवमुक्ते तु धर्मात्मा ज्येष्ठः पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रसाद्य सोदरान्सर्वानाज्ञापयत मोक्षणे ॥ ३.२४९.८ ॥
Dito isso, o primogênito de Pāṇḍu, de alma justa, apaziguando todos os irmãos, ordenou então a libertação.
3.249.9
अथागम्य तमुद्देशं पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
सान्त्वपूर्वमयाचन्त शक्ताः सन्तो महारथाः ॥ ३.२४९.९ ॥
Então os Pāṇḍavas, touros entre os homens, grandes guerreiros de carro, chegando àquele lugar, primeiro com conciliação lhes pediram, embora fossem capazes.
3.249.10
यदा चास्मान्न मुमुचुर्गन्धर्वाः सान्त्विता अपि ।
आकाशचारिणो वीरा नदन्तो जलदा इव ॥ ३.२४९.१० ॥
Quando os gandharvas, mesmo apaziguados, não nos libertaram — heróis que percorrem o céu, rugindo como nuvens —
3.249.11
ततोऽर्जुनश्च भीमश्च यमजौ च बलोत्कटौ ।
मुमुचुः शरवर्षाणि गन्धर्वान्प्रत्यनेकशः ॥ ३.२४९.११ ॥
Então Arjuna e Bhīma, e os gêmeos, de força extrema, desferiram chuvas de flechas contra os gandharvas, muitas vezes.
3.249.12
अथ सर्वे रणं मुक्त्वा प्रयाताः खेचरा दिवम् ।
अस्मानेवाभिकर्षन्तो दीनान्मुदितमानसाः ॥ ३.२४९.१२ ॥
Então todos os habitantes do céu, abandonando a batalha, partiram para o céu, puxando a si a nós, os desgraçados, com o coração alegre.
3.249.13
ततः समन्तात्पश्यामः शरजालेन वेष्टितम् ।
अमानुषाणि चास्त्राणि प्रयुञ्जानं घनंजयम् ॥ ३.२४९.१३ ॥
Então, por todos os lados, o vimos envolto numa rede de flechas, Dhanaṃjaya empregando armas sobre-humanas.
3.249.14
समावृता दिशो दृष्ट्वा पाण्डवेन शितैः शरैः ।
धनंजयसखाऽऽत्मानं दर्शयामास वै तदा ॥ ३.२४९.१४ ॥
Vendo todas as direções cobertas pelas flechas afiadas do Pāṇḍava, o amigo de Dhanaṃjaya então se revelou.
3.249.15
चित्रसेनः पाण्डवेन समाश्लिष्य परस्परम् ।
कुशलं परिपप्रच्छ तैः पृष्टश्चाप्यनामयम् ॥ ३.२४९.१५ ॥
Citrasena abraçou o Pāṇḍava e perguntou pelo seu bem-estar; eles também perguntaram pela sua saúde.
3.249.16
ते समेत्य तथाऽन्योन्यं सन्नाहान्विप्रमुच्य च ।
एकीभूतास्ततो वीरा गन्धर्वाः सह पाण्डवैः ॥ ३.२४९.१६ ॥
Tendo assim se encontrado e despido as armaduras, os heroicos gandharvas se uniram aos Pāṇḍavas.
3.249.17
परस्परं समागम्य प्रीत्या परमया युतौ ।
अपूजयेतामन्योन्यं चित्रसेनधनंजयौ ॥ ३.२४९.१७ ॥
Tendo se encontrado e se unido em suprema afeição, Citrasena e Dhanaṃjaya honraram um ao outro.