மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.249
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.249.1
अजानतस्ते राधेय नाभ्यसूयाम्यहं वचः ।
जानासि त्वं जिताञ्शत्रून्गन्धर्वां स्तेजसा मया ॥ ३.२४९.१ ॥
ராதையின் மகனே, அறியாமையால் நீ சொன்ன சொற்களுக்காக நான் கோபிக்கவில்லை. கந்தர்வர்களாகிய எதிரிகளை நான் என் வீரியத்தால் வென்றதை நீ அறிவாய்.
3.249.2
आयोधितास्तु गन्धर्वाः सुचिरं सोदरैर्मम ।
मया सह महाबाहो कृतश्चोभयतः क्षयः ॥ ३.२४९.२ ॥
கந்தர்வர்கள் என் சகோதரர்களுடன் நீண்ட நேரம் போரிட்டனர். ஓ மகாபாகுவே, என்னுடன் சேர்ந்து இரு பக்கங்களிலும் அழிவு ஏற்பட்டது.
3.249.3
मायाधिकास्त्वयुध्यन्त यदा शूरा वियद्गताः ।
तदा नो न समं युद्धमभवत्खेचरैः सह ॥ ३.२४९.३ ॥
மாயையில் மேம்பட்ட அந்த வீரர்கள் வானில் சென்றபோது, ஆகாயத்தில் பறக்கும் அவர்களுடன் எங்கள் போர் சமமாக இல்லை.
3.249.4
पराजयं च प्राप्ताः स्मो रणे बन्धनमेव च ।
सभृत्यामात्यपुत्राश्च सदारबलवाहनाः।
उच्चैराकाशमार्गेण ह्रियमाणाः सुदुःखिताः ॥ ३.२४९.४ ॥
போரில் நாங்கள் தோல்வியடைந்து சிறைப்பட்டோம். ஊழியர், அமைச்சர், மகன்கள், மனைவியர், படை, வாகனங்களுடன் நாங்கள் வானவழியே உயரத் தூக்கிச் செல்லப்பட்டு மிகவும் துயருற்றோம்.
3.249.5
अथ नः सैनिकाः केचिदमात्याश्च महारथाः ।
उपगम्याब्रुवन्दीनाः पाण्डवाञ्शरणप्रदान् ॥ ३.२४९.५ ॥
பின்னர் எங்கள் சில வீரர்களும், அமைச்சர்களும், மகாரதர்களும் துயருற்று பாண்டவர்களை அணுகி, அடைக்கலம் தருபவர்களான அவர்களிடம் சொன்னார்கள்.
3.249.6
एष दुर्योधनो राजा धार्तराष्ट्रः सहानुजः ।
सामात्यदारो ह्रियते गन्धर्वैर्दिवमाश्रितैः ॥ ३.२४९.६ ॥
இதோ, அரசன் துரியோதனன், திருதராட்டிரனின் மகன், தன் தம்பிகள், அமைச்சர்கள், மனைவியுடன், வானுலகை அடைந்த கந்தர்வர்களால் கொண்டு செல்லப்படுகிறான்.
3.249.7
तं मोक्षयत भद्रं वः सहदारं नराधिपम् ।
परामर्शो मा भविष्यत्कुरुदारेषु सर्वशः।
इत्यब्रुवन्रणआन्मुक्ता धर्मराजमुपागताः ॥ ३.२४९.७ ॥
"மனைவியுடன் கூடிய அந்த அரசனை விடுவியுங்கள்; உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். குருக்களின் மனைவியர் மீது எந்த வகையிலும் அவமதிப்பு நேர வேண்டாம்." என்று சொல்லி, போரிலிருந்து விடுபட்டு அவர்கள் தர்மராஜனிடம் வந்தனர்.
3.249.8
एवमुक्ते तु धर्मात्मा ज्येष्ठः पाण्डुसुतस्तदा ।
प्रसाद्य सोदरान्सर्वानाज्ञापयत मोक्षणे ॥ ३.२४९.८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, தர்மாத்மாவான மூத்த பாண்டுபுத்திரன் அப்போது எல்லா சகோதரர்களையும் சமாதானப்படுத்தி, விடுவிப்பதற்குக் கட்டளையிட்டான்.
3.249.9
अथागम्य तमुद्देशं पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
सान्त्वपूर्वमयाचन्त शक्ताः सन्तो महारथाः ॥ ३.२४९.९ ॥
பின்னர் அந்த இடத்திற்குச் சென்ற பாண்டவர்கள், மனிதர்களில் சிறந்த மகாரதர்களாக இருந்தும், முதலில் சாந்தமாக அவர்களிடம் வேண்டினர்.
3.249.10
यदा चास्मान्न मुमुचुर्गन्धर्वाः सान्त्विता अपि ।
आकाशचारिणो वीरा नदन्तो जलदा इव ॥ ३.२४९.१० ॥
கந்தர்வர்கள் சமாதானப்படுத்தப்பட்டபோதும் எங்களை விடுவிக்காதபோது, வானில் சஞ்சரிக்கும் வீரர்கள் மேகங்களைப் போல முழங்கினர்.
3.249.11
ततोऽर्जुनश्च भीमश्च यमजौ च बलोत्कटौ ।
मुमुचुः शरवर्षाणि गन्धर्वान्प्रत्यनेकशः ॥ ३.२४९.११ ॥
பின்னர் அர்ஜுனனும் பீமனும், வலிமை மிக்க இரட்டையரான நகுல-சகதேவரும், கந்தர்வர்கள் மீது பல முறை அம்பு மழை பொழிந்தனர்.
3.249.12
अथ सर्वे रणं मुक्त्वा प्रयाताः खेचरा दिवम् ।
अस्मानेवाभिकर्षन्तो दीनान्मुदितमानसाः ॥ ३.२४९.१२ ॥
பின்னர் வானில் செல்லும் அனைவரும் போரை விட்டுவிட்டு வானத்திற்குச் சென்றனர்; மகிழ்ந்த மனத்துடன் எங்களை, துயருற்றவர்களை, தங்கள் பக்கம் இழுத்துக்கொண்டு.
3.249.13
ततः समन्तात्पश्यामः शरजालेन वेष्टितम् ।
अमानुषाणि चास्त्राणि प्रयुञ्जानं घनंजयम् ॥ ३.२४९.१३ ॥
பின்னர் நாங்கள் நாற்புறமும் அம்புகளின் வலையால் சூழப்பட்டவனாய், மனிதரல்லாத அஸ்திரங்களைப் பிரயோகிக்கும் தனஞ்சயனைக் கண்டோம்.
3.249.14
समावृता दिशो दृष्ट्वा पाण्डवेन शितैः शरैः ।
धनंजयसखाऽऽत्मानं दर्शयामास वै तदा ॥ ३.२४९.१४ ॥
பாண்டவன் கூர்மையான அம்புகளால் திசைகள் அனைத்தும் மறைக்கப்பட்டதைக் கண்டு, தனஞ்சயனின் நண்பன் அப்போது தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டான்.
3.249.15
चित्रसेनः पाण्डवेन समाश्लिष्य परस्परम् ।
कुशलं परिपप्रच्छ तैः पृष्टश्चाप्यनामयम् ॥ ३.२४९.१५ ॥
சித்ரசேனன் பாண்டவனை ஒருவரையொருவர் தழுவிக்கொண்டு நலம் விசாரித்தான்; அவர்களும் அவனிடம் நலம் விசாரித்தனர்.
3.249.16
ते समेत्य तथाऽन्योन्यं सन्नाहान्विप्रमुच्य च ।
एकीभूतास्ततो वीरा गन्धर्वाः सह पाण्डवैः ॥ ३.२४९.१६ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு ஒருவரையொருவர் சந்தித்து, கவசங்களைக் களைந்துவிட்டு, பின்னர் வீர கந்தர்வர்கள் பாண்டவர்களுடன் ஒன்றுபட்டனர்.
3.249.17
परस्परं समागम्य प्रीत्या परमया युतौ ।
अपूजयेतामन्योन्यं चित्रसेनधनंजयौ ॥ ३.२४९.१७ ॥
ஒருவரையொருவர் சந்தித்து, மிகுந்த அன்புடன் இணைந்த சித்ரசேனனும் தனஞ்சயனும் ஒருவரையொருவர் கௌரவித்தனர்.