ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.299
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.299.1
एतस्मिन्नेव काले तु द्युमत्सेनो महाबलः ।
लब्धचक्षुः प्रसन्नायां दृष्ट्यां सर्वं ददर्श ह ॥ ३.२९९.१ ॥
ସେହି ସମୟରେ ମହାବଳୀ ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରି ପାଇଲେ; ସ୍ୱଚ୍ଛ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେ ସବୁ ଦେଖିଲେ।
3.299.2
स सर्वानाश्रमान्गत्वा शैब्यया सह भार्यया ।
पुत्रहेतोः परामार्तिं जगाम भरतर्षभ ॥ ३.२९९.२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ସବୁ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ ପତ୍ନୀ ଶୈବ୍ୟା ସହିତ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଦୁଃଖରେ ବୁଡ଼ିଗଲେ।
3.299.3
तावाश्रमान्नदीश्चैववनानि च सरांसि च ।
तस्यां निशि विचिन्वन्तौ दम्पती परिजग्मतुः ॥ ३.२९९.३ ॥
ସେହି ରାତିରେ ସେହି ଦମ୍ପତି ଆଶ୍ରମ, ନଦୀ, ବନ ଓ ସରୋବରରେ ଖୋଜି ବୁଲିଲେ।
3.299.4
श्रुत्वा शब्दं तु यं कंचिदुन्मुखौ सुतशङ्कया ।
सावित्रीसहितोऽभ्येति सत्यवानित्यभाषताम् ॥ ३.२९९.४ ॥
କୌଣସି ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ପୁତ୍ରଶଙ୍କାରେ ସେମାନେ ମୁହଁ ଫେରାଇ କହିଲେ, "ସାବିତ୍ରୀ ସହିତ ସତ୍ୟବାନ ଆସୁଛି।"
3.299.5
भिन्नैश्च परुषैः पादैः सव्रणैः शोणितोक्षितैः ।
कुशकणअटकविद्धाङ्गावुनमत्ताविव धावतः ॥ ३.२९९.५ ॥
ଚିରା, ରୁକ୍ଷ, କ୍ଷତାକ୍ତ ପାଦରେ, ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ, କୁଶ ଘାସ ଓ କଣ୍ଟାରେ ବିନ୍ଧା ଶରୀରରେ ସେମାନେ ପାଗଳଙ୍କ ପରି ଦୌଡ଼ୁଥିଲେ।
3.299.6
ततोऽभिसृत्य तैर्विप्रैः सर्वैराश्रमवासिभिः ।
परिवार्य समाश्वास्य तावानीतौ स्वमाश्रमम् ॥ ३.२९९.६ ॥
ତା'ପରେ ଆଶ୍ରମବାସୀ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିକଟକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ଘେରି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଆଣିଲେ।
3.299.7
तत्रभार्यासहायः स वृतो वृद्धैस्तपोधनैः ।
आश्वासितोपि चित्रार्थैः पूर्वराजकथाश्रयैः ॥ ३.२९९.७ ॥
ସେଠାରେ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଥିବା ସେ, ତପସ୍ୟା ଯାହାଙ୍କ ଧନ ସେହି ବୃଦ୍ଧ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ, ପୂର୍ବ ରାଜାମାନଙ୍କ କଥା ଆଧାରିତ ବହୁ ଅର୍ଥବାଚୀ ବାକ୍ୟରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ।
3.299.8
ततस्तौ पुनराश्वस्तौ वृद्धौ पुत्रदिदृक्षया ।
बाल्यवृत्तानि पुत्रस्य सावित्र्या दर्शनानि च।
शोकं जग्मतुरन्योन्यं स्मरन्तौ भृशदुःखितौ ॥ ३.२९९.८ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଦୁଇ ବୃଦ୍ଧ ପୁଣି ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇ, ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ପୁତ୍ରର ବାଲ୍ୟକର୍ମ ଏବଂ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ସ୍ମରଣ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ପରସ୍ପର ପାଇଁ ଶୋକରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ।
3.299.9
हापुत्र हासाध्वि वधु क्वासिक्वासीत्यरोदताम् ।
ब्राह्मणः सत्यवाक्येषामुवाचेदं तयोर्वचः ॥ ३.२९९.९ ॥
"ହାୟ ପୁତ୍ର! ହାୟ ସାଧ୍ୱୀ ବୋହୂ! ତୁମେ କୁଆଡ଼େ? କୁଆଡ଼େ?" ଏହା କହି ସେମାନେ କାନ୍ଦିଲେ। ତାପରେ ସତ୍ୟବାଦୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.299.10
यथास्य भार्या सावित्री तपसा च दमेन च ।
आचारेण च संयुक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१० ॥
ଏହାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସାବିତ୍ରୀ ତପସ୍ୟା, ଦମ ଓ ଆଚାରରେ ଯୁକ୍ତା ଥିବାରୁ, ସତ୍ୟବାନ ସେହିପରି ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
3.299.11
वेदाः साङ्गा मयाऽधीतास्तपो मे संचितं महत् ।
कौमारब्रह्मचर्यं च गुरवोऽग्निश्च तोषिताः ॥ ३.२९९.११ ॥
ମୁଁ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛି; ମୋର ମହାନ ତପସ୍ୟା ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଛି; କୌମାର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିଛି; ଗୁରୁଜନ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଛି।
3.299.12
समाहितेन चीर्णानि सर्वाण्येव व्रतानि मे ।
वायुभक्षोपवासश्च कृतोमे विधिवत्सदा ॥ ३.२९९.१२ ॥
ଏକାଗ୍ର ମନରେ ମୁଁ ମୋର ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛି; ବାୟୁଭକ୍ଷଣ ଓ ଉପବାସ ମଧ୍ୟ ସର୍ବଦା ବିଧି ଅନୁସାରେ କରିଛି।
3.299.13
अनेन तपसा वेद्मि सर्वं परचीकीर्षितम् ।
सत्यमेतन्निबोधध्वं ध्रियते सत्यवानिति ॥ ३.२९९.१३ ॥
ଏହି ତପସ୍ୟାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରିଛନ୍ତି ସବୁ ମୁଁ ଜାଣେ। ଏହା ସତ୍ୟ, ବୁଝିନିଅ — ସତ୍ୟବାନ ଧରାଯାଉଛି।
3.299.14
उपाध्यायस्य मे वक्राद्यथा वाक्यं विनिःसृतम् ।
नैव जातु भवेन्मिथ्या तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१४ ॥
ମୋ ଉପାଧ୍ୟାୟଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିସୃତ ବାକ୍ୟ କଦାପି ମିଥ୍ୟା ହୋଇ ନ ପାରେ; ସେହିପରି ସତ୍ୟବାନ ଜୀବିତ।
3.299.15
यथाऽस्य भार्या सावित्री सर्वैरेव सुलक्षणैः ।
अवैधव्यकरैर्युक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१५ ॥
ଏହାର ପତ୍ନୀ ସାବିତ୍ରୀ ବୈଧବ୍ୟ ଏଡ଼ାଉଥିବା ସବୁ ଶୁଭଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ; ସେହିପରି ସତ୍ୟବାନ ଜୀବିତ।
3.299.16
यथाऽस्य भार्या सावित्री तपसा च दमेन च ।
आचारेण च संयुक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१६ ॥
ଏହାର ପତ୍ନୀ ସାବିତ୍ରୀ ତପ, ଦମ ଓ ଆଚାରରେ ଯୁକ୍ତ; ସେହିପରି ସତ୍ୟବାନ ଜୀବିତ।
3.299.17
यथा दृष्टिः प्रवृत्ता ते सावित्र्याश्च यथा व्रतम् ।
गताऽऽहारमकृत्वैव तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१७ ॥
ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ବ୍ରତ ଆହାର ନ କରି ଯେପରି ଅଗ୍ରସର ହୋଇଛି, ସେହିପରି ସତ୍ୟବାନ ଜୀବିତ।
3.299.18
यथा वदन्ति शान्तायां दिशि वै मृगपक्षिणः ।
पार्थिवीं चैववृद्धिं ते तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१८ ॥
ଶାନ୍ତ ଦିଗରେ ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ଯେପରି ଡାକନ୍ତି ଓ ତୁମ ପାର୍ଥିବ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼େ, ସେହିପରି ସତ୍ୟବାନ ଜୀବିତ।
3.299.19
सर्वैर्गुणैरुपेतस्ते यथा पुत्रो जनप्रियः ।
दीर्घायुर्लक्षणोपेतस्तथा जीवति स्यवान् ॥ ३.२९९.१९ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯେପରି ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ଓ ଜନପ୍ରିୟ, ସେହିପରି ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶୁଭଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ ସତ୍ୟବାନ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।
3.299.20
एवमाश्वासितस्तैस्तु सत्यवाग्भिस्तपस्विभिः ।
तांस्तान्विगणयन्सर्वांस्ततः स्थिर इवाभवत् ॥ ३.२९९.२० ॥
ଏହିପରି ସତ୍ୟବାଦୀ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ୱାସିତ ସେ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କଥା ବିଚାର କରି ପରେ ସ୍ଥିର ହୋଇଗଲା ପରି ହେଲା।
3.299.21
ततो मुहूर्तात्सावित्री भर्त्रा सत्वता सह ।
आजगामाश्रमं रात्रौ प्रहृष्टा प्रविवेश ह ॥ ३.२९९.२१ ॥
ଏହାପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ ସାବିତ୍ରୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ସତ୍ୱାନଙ୍କ ସହିତ ରାତିରେ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି ଆନନ୍ଦରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.299.22
दृष्ट्वा चोत्पतिताः सर्वेहर्षं जग्मुश्च ते द्विजाः ।
कण्ठं माता पिता चास्य समालिङ्ग्याभ्यरोदतां ॥ ३.२९९.२२ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେହି ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଠି ହର୍ଷିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ମାତା ଓ ପିତା ତାଙ୍କ ବେକକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କାନ୍ଦିଲେ।
3.299.23
पुत्रेण संगतं त्वां तु चक्षुष्मन्तं निरीक्ष्य च ।
सर्वे वयं वै पृच्छामो वृद्धिं वै पृथिवीपते ॥ ३.२९९.२३ ॥
ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ଓ ଦୃଷ୍ଟିଯୁକ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ହେ ପୃଥ୍ୱୀପତି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କ କୁଶଳ ପଚାରୁ।
3.299.24
समागमेन पुत्रस्य सावित्र्या दर्शनेन च ।
चक्षुषश्चात्मनो लाभात्रिभिर्दिष्ठ्या विवर्धसे ॥ ३.२९९.२४ ॥
ପୁତ୍ରଙ୍କ ସମାଗମ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଓ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରି ପାଇବା, ଏହି ତିନିଟିରେ ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।
3.299.25
सर्वैरस्माभिरुक्तं यत्तथा तन्नात्रसंशयः ।
भूयोभूयः समृद्धिस्ते क्षिप्रमेव भविष्यति ॥ ३.२९९.२५ ॥
ଆମେ ସମସ୍ତେ ଯାହା କହିଛୁ, ତାହା ସେମିତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମ ସମୃଦ୍ଧି ବାରମ୍ବାର ବଢ଼ିବ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ହେବ।
3.299.26
ततोऽग्निं तत्र संज्वाल्य द्विजास्ते सर्व एव हि ।
उपासांचक्रिरे पार्थ द्युमत्सेनं महीपतिम् ॥ ३.२९९.२६ ॥
ତାପରେ ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ଜାଳି, ହେ ପାର୍ଥ, ସେହି ଦ୍ୱିଜମାନେ ରାଜା ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।
3.299.27
शैव्या च सत्यवांश्चैव सावित्री चैकतः स्थिताः ।
सर्वैस्तैरभ्यनुज्ञाता विशोका समुपाविशन् ॥ ३.२९९.२७ ॥
ଶୈବ୍ୟା ଓ ସତ୍ୟବାନ୍ ଏବଂ ସାବିତ୍ରୀ ଏକାଠି ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଶୋକରହିତ ହୋଇ ସେମାନେ ବସିଲେ।
3.299.28
ततो राज्ञा सहासीनाः सर्वे ते वनवासिनः ।
जातकौतूहलाः पार्थ पप्रच्छुर्नृपतेः सुतम् ॥ ३.२९९.२८ ॥
ତାପରେ ରାଜାଙ୍କ ସହ ବସିଥିବା ସେହି ବନବାସୀମାନେ, ହେ ପାର୍ଥ, କୌତୂହଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
3.299.29
प्रागेव नागतं कस्मात्सभार्येण त्वया विभो ।
विरात्रे चागतं कस्मात्कोनु बन्धस्तवाभवत् ॥ ३.२९९.२९ ॥
ହେ ବିଭୋ, ପତ୍ନୀ ସହିତ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ କାହିଁକି ଆସିଲ ନାହିଁ? ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ କାହିଁକି ଆସିଲ? ତୁମର କି ବାଧା ଥିଲା?
3.299.30
संतापितः पिता माता वयं चैव नृपात्मज ।
कस्मादिति न जानीमस्तत्सर्वं वक्तुमर्हिसि ॥ ३.२९९.३० ॥
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ପିତା, ମାତା ଓ ଆମେ ସମସ୍ତେ ସନ୍ତପ୍ତ ହେଲୁ। କାହିଁକି ଜାଣିନାହୁଁ; ସେ ସବୁ ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ।
3.299.31
पित्राऽहमभ्यनुज्ञातः सावित्रीसहितो गतः ।
अथ मेऽभूच्छिरोदुःखं वने काष्ठानि भिन्दतः ॥ ३.२९९.३१ ॥
ପିତାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ ମୁଁ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ଗଲି। ପରେ ବନରେ କାଠ କାଟୁଥିବାବେଳେ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଲା।
3.299.32
सुप्तश्चाहं वेदनया चिरमित्युपलक्षये ।
तावत्कालं न च मया सुप्तपूर्वं कदाचन ॥ ३.२९९.३२ ॥
ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଶୋଇ ରହିଥିଲି ବୋଲି ମୁଁ ଅନୁଭବ କରୁଛି। ଏତେ ସମୟ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ଶୋଇ ନ ଥିଲି।
3.299.33
सर्वेषामेव भवतां संतापो मा भवेदिति ।
अतो विरात्रागमनं नान्यदस्तीह कारणम् ॥ ३.२९९.३३ ॥
ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୁଃଖ ନହେଉ ବୋଲି, ରାତିରେ ବିଳମ୍ବରେ ଫେରିବାର ଏହା ଛଡା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ଏଠାରେ ନାହିଁ।
3.299.34
अकस्माच्चक्षुः प्राप्तिर्द्युमत्सेनस्य ते पितुः ।
नास्य त्वं कारणं वेत्सि सावित्री वक्तुमर्हति ॥ ३.२९९.३४ ॥
ସାବିତ୍ରୀ, ତୁମ ପିତା ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରି ଆସିଛି। ଏହାର କାରଣ ତୁମେ ଜାଣ କି? କହିବା ଉଚିତ।
3.299.35
श्रोतुमिच्छामि सावित्रि त्वं हि वेत्थ परावरम् ।
त्वां हि जानामि सावित्रि सावित्रीमिव तेजसा ॥ ३.२९९.३५ ॥
ସାବିତ୍ରୀ, ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, କାରଣ ଉଚ୍ଚ ଓ ନୀଚ ସବୁ ତୁମେ ଜାଣ। ସାବିତ୍ରୀ, ତୁମ ତେଜରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସାବିତ୍ରୀ ପରି ଜାଣେ।
3.299.36
त्वमत्र हेतुं जानीषे तस्मात्सत्यं निरुच्यताम् ।
रहस्यं यदि ते नास्ति किंचिदत्र वदस्व नः ॥ ३.२९९.३६ ॥
ଏହାର କାରଣ ତୁମେ ଜାଣ, ତେଣୁ ସତ୍ୟ କୁହ। ଏଥିରେ ଯଦି ତୁମର କୌଣସି ଗୋପନୀୟତା ନାହିଁ, ତେବେ ଆମକୁ କୁହ।
3.299.37
एवमेतद्यथा वेत्थ संकल्पो नान्यथा हि वः ।
न हि किंचिद्रहस्यं मे श्रूयतां तथ्यमेव यत् ॥ ३.२९९.३७ ॥
ଆପଣ ଯେମିତି ଜାଣନ୍ତି, ଏହା ସେମିତି; ଆପଣଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ରହସ୍ୟ ନାହିଁ; ଯାହା ସତ୍ୟ ତାହା ହିଁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
3.299.38
मृत्युर्मे पत्युराख्यातो नारदेन महात्मना ।
स चाद्य दिवसः प्राप्तस्ततो नैनं जहाम्यहम् ॥ ३.२९९.३८ ॥
ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ମହାତ୍ମା ନାରଦ କହିଥିଲେ। ସେହି ଦିନ ଆଜି ଆସିଛି; ତେଣୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ।
3.299.39
सुप्तं चैनं साक्षादुपागच्छत्सकिंकरः ।
स एनमनयद्बद्ध्वा दिशं पितृनिषेविताम् ॥ ३.२९९.३९ ॥
ଶୋଉଥିବା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ସେ ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ୍ ଆସିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ପିତୃଗଣଙ୍କ ସେବିତ ଦିଗକୁ ନେଇଗଲେ।
3.299.40
अस्तौषं तमहं देवं सत्येन वचसा विभुम् ।
पञ्च वै तेन मे दत्ता वराः शृणुत तान्मम ॥ ३.२९९.४० ॥
ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟରେ ମୁଁ ସେହି ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲି। ସେ ମୋତେ ପାଞ୍ଚଟି ବର ଦେଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୋଠାରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
3.299.41
चक्षुषी च स्वराज्यंच द्वौ वरौ श्वशुरस्य मे ।
लब्धं पितुः पुत्रशतं पुत्राणां चात्मनः शतम् ॥ ३.२९९.४१ ॥
ମୋ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଏହି ଦୁଇଟି ବର; ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ଶହେ ପୁତ୍ର ଏବଂ ମୋତେ ନିଜର ଶହେ ପୁତ୍ର ମିଳିଲେ।
3.299.42
चतुर्वर्षशतायुर्मे भर्ता लब्धश्च सत्यवान् ।
भर्तुर्हि जीवितार्थं तु मया चीर्णं त्विदं व्रतम्। ॥ ३.२९९.४२ ॥
ମୋ ସ୍ୱାମୀ ସତ୍ୟବାନ ଚାରିଶହ ବର୍ଷର ଆୟୁ ପାଇଛନ୍ତି। ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ ହିଁ ମୁଁ ଏହି ବ୍ରତ ଆଚରଣ କରିଛି।
3.299.43
एतत्सर्वं मयाऽऽख्यातं कारणं विस्तरण वः ।
यथावृत्तं सुखोदर्कमिदं दुःखं महन्मम ॥ ३.२९९.४३ ॥
ଏ ସବୁ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ କାରଣ ସହିତ ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଇଛି। ଯାହା ଘଟିଥିଲା ତାହା ଏହିପରି; ତାର ଫଳ ସୁଖକର, କିନ୍ତୁ ମୋର ଏହି ଦୁଃଖ ମହାନ।
3.299.44
निमज्ज्मानं व्यसनैरभिद्रुतं ।
कुलं नरन्द्रस्य तमोमये ह्रदे।
त्वया सुशीलव्रतपुण्यया कुलं ।
रसमुद्धृतं साध्वि पुनः कुलीनया ॥ ३.२९९.४४ ॥
ହେ ସାଧ୍ବୀ! ବିପଦରେ ଘେରି ଅନ୍ଧକାର ହ୍ରଦରେ ବୁଡ଼ୁଥିବା ରାଜବଂଶକୁ, ତୁମେ ତୁମର ସୁଶୀଳତା, ବ୍ରତ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ କୁଳୀନା, ପୁଣି ରସ ସହିତ ଉଦ୍ଧାର କରିଛ।
3.299.45
तथा प्रशस्य ह्यभिपूज्य चैव ।
वरस्त्रियं तामृषयः समागताः।
नरेन्द्रमामन्त्र्य सपुत्रभञ्जसा ।
शिवेन रजग्मुर्मुदिताः स्वमालयम् ॥ ३.२९९.४५ ॥
ଏହିପରି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଓ ପୂଜା କରି, ସମବେତ ଋଷିମାନେ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ର ସହିତ, କଲ୍ୟାଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ, ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ।