மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.299
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.299.1
एतस्मिन्नेव काले तु द्युमत्सेनो महाबलः ।
लब्धचक्षुः प्रसन्नायां दृष्ट्यां सर्वं ददर्श ह ॥ ३.२९९.१ ॥
அந்த நேரத்தில் மகாபலசாலியான த்யுமத்சேனன் மீண்டும் பார்வை பெற்றான்; தெளிந்த பார்வையால் அனைத்தையும் கண்டான்.
3.299.2
स सर्वानाश्रमान्गत्वा शैब्यया सह भार्यया ।
पुत्रहेतोः परामार्तिं जगाम भरतर्षभ ॥ ३.२९९.२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவன் அனைத்து ஆசிரமங்களுக்கும் சென்று, மனைவி சைப்யையுடன் மகனுக்காக மிகுந்த துயரில் ஆழ்ந்தான்.
3.299.3
तावाश्रमान्नदीश्चैववनानि च सरांसि च ।
तस्यां निशि विचिन्वन्तौ दम्पती परिजग्मतुः ॥ ३.२९९.३ ॥
அந்த இரவில் அந்தத் தம்பதியர் ஆசிரமங்கள், ஆறுகள், காடுகள், ஏரிகள் எங்கும் தேடியபடி அலைந்தனர்.
3.299.4
श्रुत्वा शब्दं तु यं कंचिदुन्मुखौ सुतशङ्कया ।
सावित्रीसहितोऽभ्येति सत्यवानित्यभाषताम् ॥ ३.२९९.४ ॥
எந்த ஒலியைக் கேட்டாலும், மகனைப் பற்றிய அச்சத்தால் அவர்கள் முகம் திருப்பி, "சாவித்ரியுடன் சத்யவான் வருகிறான்" என்று கூறினர்.
3.299.5
भिन्नैश्च परुषैः पादैः सव्रणैः शोणितोक्षितैः ।
कुशकणअटकविद्धाङ्गावुनमत्ताविव धावतः ॥ ३.२९९.५ ॥
கிழிந்த, கரடுமுரடான, புண்பட்ட கால்களுடன், ரத்தத்தில் நனைந்து, தர்ப்பைப் புல்லும் முட்களும் உடலில் குத்தியவர்களாய், பைத்தியக்காரர்கள் போல் ஓடினர்.
3.299.6
ततोऽभिसृत्य तैर्विप्रैः सर्वैराश्रमवासिभिः ।
परिवार्य समाश्वास्य तावानीतौ स्वमाश्रमम् ॥ ३.२९९.६ ॥
பின்னர் ஆசிரமவாசிகளான அனைத்து அந்தணர்களும் அருகில் வந்து அவர்களைச் சூழ்ந்து ஆறுதல் கூறி, அவ்விருவரையும் தங்கள் ஆசிரமத்துக்கு அழைத்து வந்தனர்.
3.299.7
तत्रभार्यासहायः स वृतो वृद्धैस्तपोधनैः ।
आश्वासितोपि चित्रार्थैः पूर्वराजकथाश्रयैः ॥ ३.२९९.७ ॥
அங்கே மனைவியுடன் இருந்த அவர், தவமே செல்வமாகக் கொண்ட முதிய முனிவர்களால் சூழப்பட்டு, முன்னை அரசர்களின் கதைகளைச் சார்ந்த பல்வேறு பொருள் உடைய சொற்களால் ஆறுதல் பெற்றாலும்.
3.299.8
ततस्तौ पुनराश्वस्तौ वृद्धौ पुत्रदिदृक्षया ।
बाल्यवृत्तानि पुत्रस्य सावित्र्या दर्शनानि च।
शोकं जग्मतुरन्योन्यं स्मरन्तौ भृशदुःखितौ ॥ ३.२९९.८ ॥
பின்னர் அந்த இரு முதியவர்களும் மீண்டும் ஆறுதல் பெற்று, மகனைக் காணும் ஆவலால், மகனின் சிறுவயது செயல்களையும் சாவித்ரியின் காட்சிகளையும் நினைத்து, மிகவும் துயருற்று ஒருவருக்கொருவர் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தனர்.
3.299.9
हापुत्र हासाध्वि वधु क्वासिक्वासीत्यरोदताम् ।
ब्राह्मणः सत्यवाक्येषामुवाचेदं तयोर्वचः ॥ ३.२९९.९ ॥
"ஐயோ மகனே! ஐயோ நற்குணவதியான மருமகளே! நீ எங்கே இருக்கிறாய்? எங்கே இருக்கிறாய்?" என்று அவர்கள் அழுதனர். அப்போது சத்தியவாதியான அந்தணர் அவ்விருவரிடமும் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
3.299.10
यथास्य भार्या सावित्री तपसा च दमेन च ।
आचारेण च संयुक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१० ॥
இவருடைய மனைவி சாவித்ரி தவம், அடக்கம், ஒழுக்கம் ஆகியவற்றுடன் கூடியவளாக இருப்பதால், அவ்வாறே சத்தியவான் உயிருடன் இருக்கிறான்.
3.299.11
वेदाः साङ्गा मयाऽधीतास्तपो मे संचितं महत् ।
कौमारब्रह्मचर्यं च गुरवोऽग्निश्च तोषिताः ॥ ३.२९९.११ ॥
நான் அங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்களைக் கற்றேன்; என் தவம் பெரிதும் சேர்ந்துள்ளது; இளமையிலிருந்தே பிரம்மச்சரியம் கடைப்பிடித்தேன்; குருமார்களையும் அக்கினியையும் மகிழ்வித்தேன்.
3.299.12
समाहितेन चीर्णानि सर्वाण्येव व्रतानि मे ।
वायुभक्षोपवासश्च कृतोमे विधिवत्सदा ॥ ३.२९९.१२ ॥
ஒருமனதுடன் என் எல்லா விரதங்களையும் நான் கடைப்பிடித்தேன்; காற்றை உண்டு வாழும் விரதமும் உபவாசமும் எப்போதும் விதிப்படி செய்தேன்.
3.299.13
अनेन तपसा वेद्मि सर्वं परचीकीर्षितम् ।
सत्यमेतन्निबोधध्वं ध्रियते सत्यवानिति ॥ ३.२९९.१३ ॥
இந்தத் தவத்தால் பிறர் விரும்பிய அனைத்தையும் நான் அறிவேன். இது உண்மை; அறியுங்கள் — சத்தியவான் நிலைநிறுத்தப்படுகிறான்.
3.299.14
उपाध्यायस्य मे वक्राद्यथा वाक्यं विनिःसृतम् ।
नैव जातु भवेन्मिथ्या तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१४ ॥
என் ஆசிரியரின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட சொல் எப்போதும் பொய்யாகாது; அதுபோல சத்தியவான் உயிருடன் இருக்கிறான்.
3.299.15
यथाऽस्य भार्या सावित्री सर्वैरेव सुलक्षणैः ।
अवैधव्यकरैर्युक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१५ ॥
இவனது மனைவி சாவித்ரி, விதவையாகாமல் காக்கும் அனைத்து நற்குறிகளோடும் கூடியவள்; அதுபோல சத்தியவான் உயிருடன் இருக்கிறான்.
3.299.16
यथाऽस्य भार्या सावित्री तपसा च दमेन च ।
आचारेण च संयुक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१६ ॥
இவனது மனைவி சாவித்ரி தவம், அடக்கம், ஒழுக்கம் ஆகியவற்றோடு கூடியவள்; அதுபோல சத்தியவான் உயிருடன் இருக்கிறான்.
3.299.17
यथा दृष्टिः प्रवृत्ता ते सावित्र्याश्च यथा व्रतम् ।
गताऽऽहारमकृत्वैव तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१७ ॥
உன் பார்வை சாவித்ரியின் நோன்பைப் போலத் திரும்பியது; உணவின்றி அவள் விரதம் சென்றது போல, சத்தியவான் உயிருடன் இருக்கிறான்.
3.299.18
यथा वदन्ति शान्तायां दिशि वै मृगपक्षिणः ।
पार्थिवीं चैववृद्धिं ते तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१८ ॥
அமைதியான திசையில் மிருகங்களும் பறவைகளும் ஒலிப்பது போலவும், உன் பூமிசார் வளம் பெருகுவது போலவும், சத்தியவான் உயிருடன் இருக்கிறான்.
3.299.19
सर्वैर्गुणैरुपेतस्ते यथा पुत्रो जनप्रियः ।
दीर्घायुर्लक्षणोपेतस्तथा जीवति स्यवान् ॥ ३.२९९.१९ ॥
உங்கள் மகன் எல்லா நற்குணங்களும் கொண்டவனும் மக்களுக்கு அன்பானவனுமாக இருப்பது போல, நீண்ட ஆயுளும் சுப லட்சணங்களும் கொண்ட சத்யவான் உயிருடன் இருக்கிறான்.
3.299.20
एवमाश्वासितस्तैस्तु सत्यवाग्भिस्तपस्विभिः ।
तांस्तान्विगणयन्सर्वांस्ततः स्थिर इवाभवत् ॥ ३.२९९.२० ॥
இவ்வாறு உண்மை பேசும் தவசிகளால் ஆறுதல் பெற்றவன், அவர்களின் ஒவ்வொரு சொல்லையும் எண்ணிப் பார்த்து, பின்னர் நிலைபெற்றவன் போல் ஆனான்.
3.299.21
ततो मुहूर्तात्सावित्री भर्त्रा सत्वता सह ।
आजगामाश्रमं रात्रौ प्रहृष्टा प्रविवेश ह ॥ ३.२९९.२१ ॥
பின்னர் சிறிது நேரத்தில், சாவித்ரி தன் கணவன் சத்வானுடன் இரவில் ஆசிரமத்திற்கு வந்து, மகிழ்ச்சியுடன் உள்ளே நுழைந்தாள்.
3.299.22
दृष्ट्वा चोत्पतिताः सर्वेहर्षं जग्मुश्च ते द्विजाः ।
कण्ठं माता पिता चास्य समालिङ्ग्याभ्यरोदतां ॥ ३.२९९.२२ ॥
அவனைக் கண்டதும் அந்தப் பிராமணர்கள் அனைவரும் எழுந்து மகிழ்ந்தனர்; அவனுடைய தாயும் தந்தையும் அவனது கழுத்தைத் தழுவி அழுதனர்.
3.299.23
पुत्रेण संगतं त्वां तु चक्षुष्मन्तं निरीक्ष्य च ।
सर्वे वयं वै पृच्छामो वृद्धिं वै पृथिवीपते ॥ ३.२९९.२३ ॥
மகனுடன் மீண்டும் சேர்ந்து, கண்பார்வை பெற்ற உன்னைக் கண்டு, நாங்கள் அனைவரும் உன் நலத்தை விசாரிக்கிறோம், பூமியின் அரசே.
3.299.24
समागमेन पुत्रस्य सावित्र्या दर्शनेन च ।
चक्षुषश्चात्मनो लाभात्रिभिर्दिष्ठ्या विवर्धसे ॥ ३.२९९.२४ ॥
மகனுடனான சேர்க்கை, சாவித்ரியின் தரிசனம், மீண்டும் பெற்ற பார்வை ஆகிய மூன்றினாலும், நல்லூழால் நீ செழித்து வளர்கிறாய்.
3.299.25
सर्वैरस्माभिरुक्तं यत्तथा तन्नात्रसंशयः ।
भूयोभूयः समृद्धिस्ते क्षिप्रमेव भविष्यति ॥ ३.२९९.२५ ॥
நாங்கள் அனைவரும் சொன்னது அப்படியே; இதில் சந்தேகமில்லை. உன் செழிப்பு மீண்டும் மீண்டும் பெருகி விரைவில் வரும்.
3.299.26
ततोऽग्निं तत्र संज्वाल्य द्विजास्ते सर्व एव हि ।
उपासांचक्रिरे पार्थ द्युमत्सेनं महीपतिम् ॥ ३.२९९.२६ ॥
பின்னர் அங்கே நெருப்பை மூட்டி, பார்த்தா, அந்த இருபிறப்பாளர்கள் அனைவரும் மன்னன் த்யுமத்சேனனை வழிபட்டனர்.
3.299.27
शैव्या च सत्यवांश्चैव सावित्री चैकतः स्थिताः ।
सर्वैस्तैरभ्यनुज्ञाता विशोका समुपाविशन् ॥ ३.२९९.२७ ॥
சைவ்யாவும் சத்யவானும், சாவித்ரியும் ஒன்றாக நின்றனர். அவர்கள் அனைவரின் அனுமதியால் துக்கமின்றி அமர்ந்தனர்.
3.299.28
ततो राज्ञा सहासीनाः सर्वे ते वनवासिनः ।
जातकौतूहलाः पार्थ पप्रच्छुर्नृपतेः सुतम् ॥ ३.२९९.२८ ॥
பின்னர் மன்னனுடன் அமர்ந்திருந்த அந்த வனவாசிகள் அனைவரும், பார்த்தா, ஆர்வத்தால் நிறைந்து மன்னனின் மகனிடம் கேட்டனர்.
3.299.29
प्रागेव नागतं कस्मात्सभार्येण त्वया विभो ।
विरात्रे चागतं कस्मात्कोनु बन्धस्तवाभवत् ॥ ३.२९९.२९ ॥
ஓ வீரனே, மனைவியுடன் நீ ஏன் முன்பே வரவில்லை? இரவின் முடிவில் ஏன் வந்தாய்? உனக்கு என்ன தடை இருந்தது?
3.299.30
संतापितः पिता माता वयं चैव नृपात्मज ।
कस्मादिति न जानीमस्तत्सर्वं वक्तुमर्हिसि ॥ ३.२९९.३० ॥
அரசகுமாரா, தந்தையும் தாயும் நாங்களும் வருந்தினோம். ஏன் என்று எங்களுக்குத் தெரியவில்லை; அதையெல்லாம் நீ சொல்ல வேண்டும்.
3.299.31
पित्राऽहमभ्यनुज्ञातः सावित्रीसहितो गतः ।
अथ मेऽभूच्छिरोदुःखं वने काष्ठानि भिन्दतः ॥ ३.२९९.३१ ॥
தந்தையின் அனுமதி பெற்று நான் சாவித்ரியுடன் சென்றேன். பின்னர் காட்டில் விறகு வெட்டும்போது எனக்குத் தலைவலி ஏற்பட்டது.
3.299.32
सुप्तश्चाहं वेदनया चिरमित्युपलक्षये ।
तावत्कालं न च मया सुप्तपूर्वं कदाचन ॥ ३.२९९.३२ ॥
வலியால் நான் நீண்ட நேரம் தூங்கியிருந்தேன் என்று உணர்கிறேன். இவ்வளவு நேரம் நான் முன்பு ஒருபோதும் தூங்கியதில்லை.
3.299.33
सर्वेषामेव भवतां संतापो मा भवेदिति ।
अतो विरात्रागमनं नान्यदस्तीह कारणम् ॥ ३.२९९.३३ ॥
உங்கள் அனைவருக்கும் துன்பம் ஏற்படக்கூடாது என்பதற்காக, இரவு தாமதமாகத் திரும்பியதற்கு இதைத் தவிர வேறு காரணம் இல்லை.
3.299.34
अकस्माच्चक्षुः प्राप्तिर्द्युमत्सेनस्य ते पितुः ।
नास्य त्वं कारणं वेत्सि सावित्री वक्तुमर्हति ॥ ३.२९९.३४ ॥
சாவித்ரி, உன் தந்தை த்யுமத்சேனனுக்குத் திடீரென்று பார்வை கிடைத்தது. இதன் காரணம் உனக்குத் தெரியவில்லையா? சொல்ல வேண்டும்.
3.299.35
श्रोतुमिच्छामि सावित्रि त्वं हि वेत्थ परावरम् ।
त्वां हि जानामि सावित्रि सावित्रीमिव तेजसा ॥ ३.२९९.३५ ॥
சாவித்ரி, நான் கேட்க விரும்புகிறேன், ஏனென்றால் உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் நீ அறிவாய். சாவித்ரி, உன் ஒளியால் நான் உன்னை சாவித்ரியைப் போலவே அறிவேன்.
3.299.36
त्वमत्र हेतुं जानीषे तस्मात्सत्यं निरुच्यताम् ।
रहस्यं यदि ते नास्ति किंचिदत्र वदस्व नः ॥ ३.२९९.३६ ॥
இதன் காரணத்தை நீ அறிவாய், ஆகையால் உண்மையைச் சொல். இதில் உனக்கு எந்த இரகசியமும் இல்லையென்றால், எங்களுக்குச் சொல்.
3.299.37
एवमेतद्यथा वेत्थ संकल्पो नान्यथा हि वः ।
न हि किंचिद्रहस्यं मे श्रूयतां तथ्यमेव यत् ॥ ३.२९९.३७ ॥
நீர் அறிந்தபடியே இது உண்மை; உங்கள் எண்ணம் வேறல்ல. என்னிடம் எந்த இரகசியமும் இல்லை; உண்மையானதையே கேளுங்கள்.
3.299.38
मृत्युर्मे पत्युराख्यातो नारदेन महात्मना ।
स चाद्य दिवसः प्राप्तस्ततो नैनं जहाम्यहम् ॥ ३.२९९.३८ ॥
என் கணவரின் மரணம் பெரியவர் நாரதரால் கூறப்பட்டது. அந்த நாள் இன்று வந்துவிட்டது; ஆகவே நான் அவரை விடமாட்டேன்.
3.299.39
सुप्तं चैनं साक्षादुपागच्छत्सकिंकरः ।
स एनमनयद्बद्ध्वा दिशं पितृनिषेविताम् ॥ ३.२९९.३९ ॥
உறங்கிக் கொண்டிருந்தவரிடம் நேரில் பணியாளர்களுடன் வந்தான். அவன் அவரைக் கட்டி, முன்னோர்கள் வாழும் திசைக்கு அழைத்துச் சென்றான்.
3.299.40
अस्तौषं तमहं देवं सत्येन वचसा विभुम् ।
पञ्च वै तेन मे दत्ता वराः शृणुत तान्मम ॥ ३.२९९.४० ॥
உண்மையான சொற்களால் அந்தப் பெருமை வாய்ந்த தேவனை நான் போற்றினேன். அவர் எனக்கு ஐந்து வரங்களைத் தந்தார்; அவற்றை என்னிடமிருந்து கேளுங்கள்.
3.299.41
चक्षुषी च स्वराज्यंच द्वौ वरौ श्वशुरस्य मे ।
लब्धं पितुः पुत्रशतं पुत्राणां चात्मनः शतम् ॥ ३.२९९.४१ ॥
என் மாமனாரின் பார்வையும் அவருடைய சொந்த அரசும் ஆகிய இரண்டு வரங்கள்; என் தந்தைக்கு நூறு மகன்களும், எனக்கு நூறு மகன்களும் கிடைத்தன.
3.299.42
चतुर्वर्षशतायुर्मे भर्ता लब्धश्च सत्यवान् ।
भर्तुर्हि जीवितार्थं तु मया चीर्णं त्विदं व्रतम्। ॥ ३.२९९.४२ ॥
என் கணவர் சத்தியவான் நானூறு ஆண்டுகள் ஆயுளைப் பெற்றார். கணவரின் உயிருக்காகவே நான் இந்த விரதத்தை நோற்றேன்.
3.299.43
एतत्सर्वं मयाऽऽख्यातं कारणं विस्तरण वः ।
यथावृत्तं सुखोदर्कमिदं दुःखं महन्मम ॥ ३.२९९.४३ ॥
இவை அனைத்தையும் நான் உங்களுக்கு விரிவாகக் காரணத்துடன் கூறிவிட்டேன். நடந்தது இதுவே; அதன் பயன் இன்பமானது, ஆனால் எனக்கு இந்தத் துக்கம் பெரிது.
3.299.44
निमज्ज्मानं व्यसनैरभिद्रुतं ।
कुलं नरन्द्रस्य तमोमये ह्रदे।
त्वया सुशीलव्रतपुण्यया कुलं ।
रसमुद्धृतं साध्वि पुनः कुलीनया ॥ ३.२९९.४४ ॥
நற்குணம், விரதம், புண்ணியம் ஆகியவற்றால் துன்பங்களில் சூழப்பட்டு இருள் நிறைந்த குளத்தில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்த அரசனின் குலத்தை, ஓ சாத்வியே, உயர்குலப் பெண்ணே, நீ மீண்டும் அதன் சாரத்துடன் தூக்கியெடுத்தாய்.
3.299.45
तथा प्रशस्य ह्यभिपूज्य चैव ।
वरस्त्रियं तामृषयः समागताः।
नरेन्द्रमामन्त्र्य सपुत्रभञ्जसा ।
शिवेन रजग्मुर्मुदिताः स्वमालयम् ॥ ३.२९९.४५ ॥
அவ்வாறு அந்த உத்தமப் பெண்ணைப் புகழ்ந்து வணங்கி, கூடியிருந்த முனிவர்கள் அரசனிடம் விடைபெற்று, மகன் மற்றும் பேரனுடன், நலம் வாழ்த்தி மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் இல்லங்களுக்குத் திரும்பினர்.