Mahābhārata · Adhyāya 3.299
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.299.1
एतस्मिन्नेव काले तु द्युमत्सेनो महाबलः ।
लब्धचक्षुः प्रसन्नायां दृष्ट्यां सर्वं ददर्श ह ॥ ३.२९९.१ ॥
Naquele mesmo momento, o poderoso Dyumatsena recuperou a visão e, com a vista clara, viu tudo.
3.299.2
स सर्वानाश्रमान्गत्वा शैब्यया सह भार्यया ।
पुत्रहेतोः परामार्तिं जगाम भरतर्षभ ॥ ३.२९९.२ ॥
Indo a todos os eremitérios com sua esposa Śaibyā, caiu em grande angústia pelo filho, ó touro dos Bharatas.
3.299.3
तावाश्रमान्नदीश्चैववनानि च सरांसि च ।
तस्यां निशि विचिन्वन्तौ दम्पती परिजग्मतुः ॥ ३.२९९.३ ॥
Naquela noite o casal vagou procurando por eremitérios, rios, florestas e lagos.
3.299.4
श्रुत्वा शब्दं तु यं कंचिदुन्मुखौ सुतशङ्कया ।
सावित्रीसहितोऽभ्येति सत्यवानित्यभाषताम् ॥ ३.२९९.४ ॥
Ouvindo algum som, voltando-se para ele por temor ao filho, disseram: "Satyavān vem, acompanhado de Sāvitrī."
3.299.5
भिन्नैश्च परुषैः पादैः सव्रणैः शोणितोक्षितैः ।
कुशकणअटकविद्धाङ्गावुनमत्ताविव धावतः ॥ ३.२९९.५ ॥
Com os pés rasgados, ásperos, feridos, ensanguentados, os corpos perfurados por capim kuśa e espinhos, corriam como loucos.
3.299.6
ततोऽभिसृत्य तैर्विप्रैः सर्वैराश्रमवासिभिः ।
परिवार्य समाश्वास्य तावानीतौ स्वमाश्रमम् ॥ ३.२९९.६ ॥
Então todos os brâmanes que viviam no eremitério se aproximaram, os cercaram, os consolaram e levaram os dois de volta ao seu próprio eremitério.
3.299.7
तत्रभार्यासहायः स वृतो वृद्धैस्तपोधनैः ।
आश्वासितोपि चित्रार्थैः पूर्वराजकथाश्रयैः ॥ ३.२९९.७ ॥
Ali, acompanhado de sua esposa e cercado por anciãos ascetas cuja riqueza é a austeridade, embora fosse consolado com palavras de sentidos variados baseadas em histórias de reis antigos,
3.299.8
ततस्तौ पुनराश्वस्तौ वृद्धौ पुत्रदिदृक्षया ।
बाल्यवृत्तानि पुत्रस्य सावित्र्या दर्शनानि च।
शोकं जग्मतुरन्योन्यं स्मरन्तौ भृशदुःखितौ ॥ ३.२९९.८ ॥
Então os dois velhos, consolados outra vez, desejando ver o filho, recordando os feitos de sua infância e a visão de Sāvitrī, caíram em luto um pelo outro, profundamente aflitos.
3.299.9
हापुत्र हासाध्वि वधु क्वासिक्वासीत्यरोदताम् ।
ब्राह्मणः सत्यवाक्येषामुवाचेदं तयोर्वचः ॥ ३.२९९.९ ॥
"Ai, filho! Ai, virtuosa nora! Onde estás? Onde estás?" Assim choravam. Então o brâmane veraz lhes dirigiu estas palavras.
3.299.10
यथास्य भार्या सावित्री तपसा च दमेन च ।
आचारेण च संयुक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१० ॥
Assim como sua esposa Sāvitrī é dotada de austeridade, autodomínio e boa conduta, Satyavān está vivo.
3.299.11
वेदाः साङ्गा मयाऽधीतास्तपो मे संचितं महत् ।
कौमारब्रह्मचर्यं च गुरवोऽग्निश्च तोषिताः ॥ ३.२९९.११ ॥
Estudei os Vedas com seus membros; acumulei grande austeridade; mantive o celibato desde a infância; e agradei meus mestres e o fogo.
3.299.12
समाहितेन चीर्णानि सर्वाण्येव व्रतानि मे ।
वायुभक्षोपवासश्च कृतोमे विधिवत्सदा ॥ ३.२९९.१२ ॥
Com a mente recolhida, cumpri todos os meus votos; e o jejum e a alimentação de ar sempre observei conforme a regra.
3.299.13
अनेन तपसा वेद्मि सर्वं परचीकीर्षितम् ।
सत्यमेतन्निबोधध्वं ध्रियते सत्यवानिति ॥ ३.२९९.१३ ॥
Por esta austeridade conheço tudo o que outros desejaram. Esta é a verdade, compreendei: Satyavān está sendo sustentado.
3.299.14
उपाध्यायस्य मे वक्राद्यथा वाक्यं विनिःसृतम् ।
नैव जातु भवेन्मिथ्या तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१४ ॥
Assim como a palavra saída da boca do meu mestre jamais poderia ser falsa, assim Satyavān está vivo.
3.299.15
यथाऽस्य भार्या सावित्री सर्वैरेव सुलक्षणैः ।
अवैधव्यकरैर्युक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१५ ॥
Assim como sua esposa Sāvitrī é dotada de todos os sinais auspiciosos que preservam da viuvez, assim Satyavān está vivo.
3.299.16
यथाऽस्य भार्या सावित्री तपसा च दमेन च ।
आचारेण च संयुक्ता तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१६ ॥
Assim como sua esposa Sāvitrī é dotada de austeridade, domínio de si e boa conduta, assim Satyavān está vivo.
3.299.17
यथा दृष्टिः प्रवृत्ता ते सावित्र्याश्च यथा व्रतम् ।
गताऽऽहारमकृत्वैव तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१७ ॥
Assim como o teu olhar se dirigiu e como o voto de Sāvitrī prosseguiu sem alimento, assim Satyavān está vivo.
3.299.18
यथा वदन्ति शान्तायां दिशि वै मृगपक्षिणः ।
पार्थिवीं चैववृद्धिं ते तथा जीवति सत्यवान् ॥ ३.२९९.१८ ॥
Assim como animais e aves clamam numa região tranquila, e tua prosperidade terrena cresce, assim Satyavān está vivo.
3.299.19
सर्वैर्गुणैरुपेतस्ते यथा पुत्रो जनप्रियः ।
दीर्घायुर्लक्षणोपेतस्तथा जीवति स्यवान् ॥ ३.२९९.१९ ॥
Assim como teu filho é dotado de todas as virtudes e amado pelo povo, assim vive Satyavān, de longa vida e marcado por sinais auspiciosos.
3.299.20
एवमाश्वासितस्तैस्तु सत्यवाग्भिस्तपस्विभिः ।
तांस्तान्विगणयन्सर्वांस्ततः स्थिर इवाभवत् ॥ ३.२९९.२० ॥
Assim consolado por aqueles ascetas veraces, ponderando cada uma de suas palavras, então tornou-se como que firme.
3.299.21
ततो मुहूर्तात्सावित्री भर्त्रा सत्वता सह ।
आजगामाश्रमं रात्रौ प्रहृष्टा प्रविवेश ह ॥ ३.२९९.२१ ॥
Então, após um momento, Sāvitrī chegou ao eremitério à noite com seu marido Satvata, e entrou alegre.
3.299.22
दृष्ट्वा चोत्पतिताः सर्वेहर्षं जग्मुश्च ते द्विजाः ।
कण्ठं माता पिता चास्य समालिङ्ग्याभ्यरोदतां ॥ ३.२९९.२२ ॥
Ao vê-lo, todos aqueles brâmanes se levantaram e se alegraram; e seus pais, abraçando-lhe o pescoço, choraram.
3.299.23
पुत्रेण संगतं त्वां तु चक्षुष्मन्तं निरीक्ष्य च ।
सर्वे वयं वै पृच्छामो वृद्धिं वै पृथिवीपते ॥ ३.२९९.२३ ॥
Vendo-te reunido com teu filho e dotado de visão, ó senhor da terra, todos nós perguntamos pelo teu bem-estar.
3.299.24
समागमेन पुत्रस्य सावित्र्या दर्शनेन च ।
चक्षुषश्चात्मनो लाभात्रिभिर्दिष्ठ्या विवर्धसे ॥ ३.२९९.२४ ॥
Pelo reencontro com teu filho, pela visão de Sāvitrī e pela recuperação da tua própria vista, por essas três coisas prosperas por boa sorte.
3.299.25
सर्वैरस्माभिरुक्तं यत्तथा तन्नात्रसंशयः ।
भूयोभूयः समृद्धिस्ते क्षिप्रमेव भविष्यति ॥ ३.२९९.२५ ॥
O que todos nós dissemos é assim, não há dúvida nisso. Tua prosperidade crescerá vez após vez, e logo virá.
3.299.26
ततोऽग्निं तत्र संज्वाल्य द्विजास्ते सर्व एव हि ।
उपासांचक्रिरे पार्थ द्युमत्सेनं महीपतिम् ॥ ३.२९९.२६ ॥
Então, tendo acendido ali o fogo, todos aqueles dvijas, ó Pārtha, reverenciaram o rei Dyumatsena.
3.299.27
शैव्या च सत्यवांश्चैव सावित्री चैकतः स्थिताः ।
सर्वैस्तैरभ्यनुज्ञाता विशोका समुपाविशन् ॥ ३.२९९.२७ ॥
Śaibyā, Satyavān e Sāvitrī estavam de pé juntos; com a permissão de todos, livres de tristeza, sentaram-se.
3.299.28
ततो राज्ञा सहासीनाः सर्वे ते वनवासिनः ।
जातकौतूहलाः पार्थ पप्रच्छुर्नृपतेः सुतम् ॥ ३.२९९.२८ ॥
Então todos aqueles habitantes da floresta, sentados com o rei, cheios de curiosidade, ó Pārtha, perguntaram ao filho do rei.
3.299.29
प्रागेव नागतं कस्मात्सभार्येण त्वया विभो ।
विरात्रे चागतं कस्मात्कोनु बन्धस्तवाभवत् ॥ ३.२९९.२९ ॥
Por que não vieste antes com tua esposa, ó poderoso? E por que chegaste no fim da noite? Que obstáculo tiveste?
3.299.30
संतापितः पिता माता वयं चैव नृपात्मज ।
कस्मादिति न जानीमस्तत्सर्वं वक्तुमर्हिसि ॥ ३.२९९.३० ॥
Ó príncipe, o pai, a mãe e nós mesmos ficamos aflitos. Não sabemos por quê; deverias contar-nos tudo isso.
3.299.31
पित्राऽहमभ्यनुज्ञातः सावित्रीसहितो गतः ।
अथ मेऽभूच्छिरोदुःखं वने काष्ठानि भिन्दतः ॥ ३.२९९.३१ ॥
Com a permissão de meu pai, fui acompanhado por Sāvitrī. Então, enquanto cortava lenha na floresta, surgiu uma dor de cabeça.
3.299.32
सुप्तश्चाहं वेदनया चिरमित्युपलक्षये ।
तावत्कालं न च मया सुप्तपूर्वं कदाचन ॥ ३.२९९.३२ ॥
Percebo que dormi por muito tempo por causa da dor; nunca antes eu havia dormido tanto.
3.299.33
सर्वेषामेव भवतां संतापो मा भवेदिति ।
अतो विरात्रागमनं नान्यदस्तीह कारणम् ॥ ३.२९९.३३ ॥
Para que nenhum de vocês sinta aflição, não há outra razão aqui para meu retorno tardio à noite.
3.299.34
अकस्माच्चक्षुः प्राप्तिर्द्युमत्सेनस्य ते पितुः ।
नास्य त्वं कारणं वेत्सि सावित्री वक्तुमर्हति ॥ ३.२९९.३४ ॥
Sāvitrī, teu pai Dyumatsena recuperou subitamente a visão. Não conheces a causa disso? Deverias dizê-la.
3.299.35
श्रोतुमिच्छामि सावित्रि त्वं हि वेत्थ परावरम् ।
त्वां हि जानामि सावित्रि सावित्रीमिव तेजसा ॥ ३.२९९.३५ ॥
Sāvitrī, desejo ouvi-lo, pois conheces o alto e o baixo. Sāvitrī, pelo teu esplendor reconheço-te como a própria Sāvitrī.
3.299.36
त्वमत्र हेतुं जानीषे तस्मात्सत्यं निरुच्यताम् ।
रहस्यं यदि ते नास्ति किंचिदत्र वदस्व नः ॥ ३.२९९.३६ ॥
Tu conheces a causa aqui; portanto, diz a verdade. Se não houver nenhum segredo teu nisto, fala-nos.
3.299.37
एवमेतद्यथा वेत्थ संकल्पो नान्यथा हि वः ।
न हि किंचिद्रहस्यं मे श्रूयतां तथ्यमेव यत् ॥ ३.२९९.३७ ॥
É como sabeis; a vossa resolução não é outra. Não tenho segredo algum; ouvi o que é verdadeiro.
3.299.38
मृत्युर्मे पत्युराख्यातो नारदेन महात्मना ।
स चाद्य दिवसः प्राप्तस्ततो नैनं जहाम्यहम् ॥ ३.२९९.३८ ॥
A morte do meu marido foi anunciada pelo magnânimo Nārada. Esse dia chegou hoje; por isso não o abandonarei.
3.299.39
सुप्तं चैनं साक्षादुपागच्छत्सकिंकरः ।
स एनमनयद्बद्ध्वा दिशं पितृनिषेविताम् ॥ ३.२९९.३९ ॥
Enquanto ele dormia, veio diretamente até ele com seus servidores; amarrou-o e levou-o para a região frequentada pelos antepassados.
3.299.40
अस्तौषं तमहं देवं सत्येन वचसा विभुम् ।
पञ्च वै तेन मे दत्ता वराः शृणुत तान्मम ॥ ३.२९९.४० ॥
Com palavras verdadeiras louvei aquele deus poderoso, e ele me concedeu cinco dádivas; ouvi-as de mim.
3.299.41
चक्षुषी च स्वराज्यंच द्वौ वरौ श्वशुरस्य मे ।
लब्धं पितुः पुत्रशतं पुत्राणां चात्मनः शतम् ॥ ३.२९९.४१ ॥
A vista e o seu próprio reino: estas foram duas dádivas para o meu sogro; meu pai obteve cem filhos, e eu mesma cem filhos.
3.299.42
चतुर्वर्षशतायुर्मे भर्ता लब्धश्च सत्यवान् ।
भर्तुर्हि जीवितार्थं तु मया चीर्णं त्विदं व्रतम्। ॥ ३.२९९.४२ ॥
Meu marido Satyavān obteve uma vida de quatrocentos anos; e foi pela vida do meu marido que cumpri este voto.
3.299.43
एतत्सर्वं मयाऽऽख्यातं कारणं विस्तरण वः ।
यथावृत्तं सुखोदर्कमिदं दुःखं महन्मम ॥ ३.२९९.४३ ॥
Contei-vos tudo isto em detalhe, com a sua causa. O que aconteceu foi assim; o seu desfecho é feliz, mas esta minha dor é grande.
3.299.44
निमज्ज्मानं व्यसनैरभिद्रुतं ।
कुलं नरन्द्रस्य तमोमये ह्रदे।
त्वया सुशीलव्रतपुण्यया कुलं ।
रसमुद्धृतं साध्वि पुनः कुलीनया ॥ ३.२९९.४४ ॥
Ó virtuosa! A linhagem do rei afundava num lago tenebroso, assaltada por calamidades; por ti, pura pela boa conduta e pelos votos, ó mulher de nobre nascimento, a sua seiva foi de novo erguida.
3.299.45
तथा प्रशस्य ह्यभिपूज्य चैव ।
वरस्त्रियं तामृषयः समागताः।
नरेन्द्रमामन्त्र्य सपुत्रभञ्जसा ।
शिवेन रजग्मुर्मुदिताः स्वमालयम् ॥ ३.२९९.४५ ॥
Assim, tendo louvado e honrado aquela excelente mulher, os sábios reunidos despediram-se do rei e, com filho e neto, partiram alegres, com bênçãos, para as suas próprias moradas.