مهابهاراتا · أدهيايا 3.306
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.306.1
सा तु कन्या महाराज ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
तोषयामास शुद्धेन मनसा संशितव्रता ॥ ३.३०६.१ ॥
أيها الملك العظيم، أرضت تلك الفتاة الثابتة في نذورها البراهمي الثابت في نذوره بقلب طاهر.
3.306.2
प्रातरेष्याम्यथेत्युक्त्वा कदाचिद्द्विजसत्तमः ।
तत आयाति राजेन्द्र सायं रात्रावथो पुनः ॥ ३.३०६.२ ॥
أيها ملك الملوك، إن أفضل المولودين مرتين قد يقول «سآتي صباحًا»، ثم يأتي مساءً، وفي الليل أيضًا مرة أخرى.
3.306.3
तं च सर्वासु वेलासु भक्ष्यभोज्यप्रतिश्रयैः ।
पूजयामास सा कन्या वर्धमानैस्तु सर्वदा ॥ ३.३०६.३ ॥
في كل الأوقات كانت تكرمه بالطعام والشراب والمأوى، دائمًا بإخلاص متزايد.
3.306.4
अन्नादिसमुदाचारः शय्यासनकृतस्तथा ।
दिवसेदिवसे तस्य वर्धते न तु हीयते ॥ ३.३०६.४ ॥
كانت حسن الضيافة من طعام وغيره، وتهيئة الفراش والمقعد، تزيد له يومًا بعد يوم ولا تنقص.
3.306.5
निर्भर्त्सनापवादैश्च तथैवाप्रियया गिरा ।
ब्राह्मणस्य पृथा राजन्न चकाराप्रियं तदा ॥ ३.३०६.५ ॥
أيها الملك، حتى بالتوبيخ والتشهير وبكلام غير مرضٍ مثله، لم تفعل بريثا آنذاك أي شيء غير مرضٍ للبراهمي.
3.306.6
स्वप्नकाले पुनश्चैति न चैति बहुशो द्विजः ।
सुदुर्लभमपि ह्यन्नं दीयतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.३०६.६ ॥
عند وقت النوم يعود البراهمي مرة أخرى، وكثيرًا ما لا يعود. وقال: «فليُعطَ الطعام النادر جدًا أيضًا».
3.306.7
कृतमेव च तत्सर्वं यथा तस्मै न्यवेदयत् ।
शिष्यवत्पुत्रवच्चैव स्वसृवच्च सुसंयता ॥ ३.३०६.७ ॥
فعلت كل ما أخبرها به كما أوصاها، فخدمته كتلميذة، وكابنة، وكأخت، متحفظة متقيدة بالنظام.
3.306.8
यथोपजोषं राजेन्द्र द्विजातिप्रवरस्य सा ।
प्रीतिमुत्पादयामास कन्यारत्नमनिन्दिता ॥ ३.३०६.८ ॥
يا سيد الملوك، إن تلك الجوهرة بين العذارى، التي لا تُعاب، سلكت بما يرضي خير المولودين مرتين، فكسبت مودته.
3.306.9
तस्यास्तु शीलवृत्तेन तुतोप द्विजसत्तमः ।
अवधानेन भूयोऽस्याः परं यत्नमथाकरोत् ॥ ३.३०६.९ ॥
فرح ذلك خير المولودين مرتين بخلقها وسلوكها، ثم بذل لأجلها جهدًا أعظم بعناية.
3.306.10
तां प्रभाते च सायं च पिता पप्रच्छ भारत ।
अपितुष्यतिते पुत्रि ब्राह्मणः परिचर्यया ॥ ३.३०६.१० ॥
يا من من نسل بهارata، كان أبوها يسألها صباحًا ومساءً: «يا ابنتي، هل يرضى البراهمي بخدمتك؟»
3.306.11
तं सा परममित्येवप्रत्युवाच यशस्विनी ।
ततः प्रीतिमवापाग्र्यां कुन्तिभोजो महामनाः ॥ ३.३०६.११ ॥
أجابت الجليلة: «على ما يرام». فنال كونتيبوجا، عظيم النفس، أعظم فرح.
3.306.12
ततः संवत्सरे पूर्णे यदाऽसौ जपतांवरः ।
नापश्यद्दुष्कृतंकिंचित्पृथायाः सौहृदे रतः ॥ ३.३०६.१२ ॥
ثم لما مضت سنة كاملة، لم ير ذلك أفضل المترنمين بالتراتيل، وهو يسعد بمودة بريثا، أي سوء فعل فيها.
3.306.13
ततः प्रीतमना भूत्वा स एनां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
प्रीतोस्मि परमं भद्रे परिचारेण ते शुभे ॥ ३.३०६.१३ ॥
فقال لها البراهمن، وقلبه مسرور: «أيتها الفاضلة، أيتها المباركة، لقد سررت كثيرا بخدمتك.»
3.306.14
वरान्वृणीष्व क्रल्याणि दूरापान्मानुपैरिह ।
यैस्त्वं सीमन्तिनीः सर्वायशसाऽभिमविष्यसि ॥ ३.३०६.१४ ॥
اختاري أيتها المباركة نعما يصعب على البشر نيلها، لتتفوقي بها على جميع النساء.
3.306.15
कृतानि मम सर्वाणि सस्या मे वेदवित्तम ।
त्वं प्रसन्नः पिता चैव कृतं विप्र वरैर्मम ॥ ३.३०६.१५ ॥
أيها الأعلم بالفيدا، لقد أُنجزت كل واجباتي. أنت راضٍ وكأنك أبي؛ أيها البراهمن، بأنعامك تحقق لي كل شيء.
3.306.16
यदि नेच्छसि मत्तस्त्वं वरं भद्रे शुचिस्मिते ।
इमं मन्त्रं गृहाण त्वमाह्रानाय दिवौकसाम् ॥ ३.३०६.१६ ॥
أيتها المباركة، أيتها الباسمة الطاهرة، إن لم تُرِيدي مني نعمة، فخذي هذا المنتر لاستدعاء سكان السماء.
3.306.17
यंयं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
तेनतेन वशे भद्रे स्थातव्यं ते भविष्यति ॥ ३.३०६.१७ ॥
أيتها المباركة، أيُّ إله تستدعينه بهذا المنتر، فإنه يكون تحت سلطانك، ويجب عليك أن تقفي تحت سلطانه.
3.306.18
अकामो वा सकामो वा स समेष्यति ते वशे ।
विबुधो मन्त्रसंभ्रान्तो वाक्यैर्भृत्य इवानतः ॥ ३.३०६.१८ ॥
سواء أراد أم لم يُرِد، فإن ذلك الإله سيأتي تحت سلطانك، مرتبكاً بالمنتر، كخادم انحنى للكلمات.
3.306.19
न शशक द्वितीयं सा प्रत्याख्यातुमनिन्दिता ।
तं वै द्विजातिप्रवरं तदा शापभयान्नृप ॥ ३.३०६.१९ ॥
لم تجرؤ الطاهرة التي لا عيب فيها على رفض ذلك الأفضل من المولودين مرتين مرة ثانية، أيها الملك، خوفاً من لعنته.
3.306.20
ततस्तामनवद्याङ्गीं ग्राहयामास स द्विजः ।
मन्त्रग्रामं तदा राजन्नथर्वशिरसि श्रुतम् ॥ ३.३०६.२० ॥
ثم جعل ذلك البراهمي تلك ذات الأعضاء الكاملة تتلقى مجموعة المانترات التي سُمعت في أتهرفا-شيراس، أيها الملك.
3.306.21
तं प्रदाय तु राजेन्द्र कुन्तिभोजमुवाच ह ।
उपितोस्मि सुखं राजन्कन्यया परितोपितः ॥ ३.३०६.२१ ॥
ولما أعطاها له، أيها سيد الملوك، قال لكونتيبوجا: «أيها الملك، لقد أقمت هنا بسعادة، مسروراً تماماً بالفتاة.»
3.306.22
तवगेहे सुविहितः सदा सुप्रतिपूजितः ।
साधयिष्यामहे तावदित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ ३.३०६.२२ ॥
في بيتك كنت دائماً مُكرَماً ومُعزَّزاً ومُحسَناً إليّ؛ والآن لنُنجز مهمتنا،» وبعد أن قال هذا، اختفى.
3.306.23
स तु राजा द्विजं दृष्ट्वा तत्रैवान्तर्हितं तदा ।
बभूव विस्मयाविष्टः पृथां च समपूजयत् ॥ ३.३०६.२३ ॥
ولما رأى الملك البراهمي يختفي هناك، امتلأ عجباً، وأكرم بريثا إكراماً حسناً.