ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.306
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.306.1
सा तु कन्या महाराज ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
तोषयामास शुद्धेन मनसा संशितव्रता ॥ ३.३०६.१ ॥
ହେ ମହାରାଜ, କଠୋର ବ୍ରତଧାରିଣୀ ସେ କନ୍ୟା କଠୋର ବ୍ରତଧାରୀ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲା।
3.306.2
प्रातरेष्याम्यथेत्युक्त्वा कदाचिद्द्विजसत्तमः ।
तत आयाति राजेन्द्र सायं रात्रावथो पुनः ॥ ३.३०६.२ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ କେବେ ‘ସକାଳେ ଆସିବି’ କହି ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ରାତିରେ ପୁନର୍ବାର ଆସେ।
3.306.3
तं च सर्वासु वेलासु भक्ष्यभोज्यप्रतिश्रयैः ।
पूजयामास सा कन्या वर्धमानैस्तु सर्वदा ॥ ३.३०६.३ ॥
ସେହି କନ୍ୟା ସବୁବେଳେ ଭକ୍ଷ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇ ସର୍ବଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲା।
3.306.4
अन्नादिसमुदाचारः शय्यासनकृतस्तथा ।
दिवसेदिवसे तस्य वर्धते न तु हीयते ॥ ३.३०६.४ ॥
ଅନ୍ନାଦି ସତ୍କାର ଓ ଶଯ୍ୟା ଆସନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼େ, କମେ ନାହିଁ।
3.306.5
निर्भर्त्सनापवादैश्च तथैवाप्रियया गिरा ।
ब्राह्मणस्य पृथा राजन्न चकाराप्रियं तदा ॥ ३.३०६.५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ନିନ୍ଦା, ଅପବାଦ ଓ ସେହିପରି ଅପ୍ରିୟ ବାଣୀ ସହିତ ମଧ୍ୟ ପୃଥା ସେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରତି କିଛି ଅପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ନାହିଁ।
3.306.6
स्वप्नकाले पुनश्चैति न चैति बहुशो द्विजः ।
सुदुर्लभमपि ह्यन्नं दीयतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.३०६.६ ॥
ନିଦ୍ରା ସମୟରେ ସେ ଦ୍ୱିଜ ପୁନର୍ବାର ଆସେ, ଅନେକ ଥର ଆସେ ନାହିଁ ମଧ୍ୟ। ସେ କହିଲା, "ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଅନ୍ନ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଉ।"
3.306.7
कृतमेव च तत्सर्वं यथा तस्मै न्यवेदयत् ।
शिष्यवत्पुत्रवच्चैव स्वसृवच्च सुसंयता ॥ ३.३०६.७ ॥
ସେ ତାଙ୍କୁ ଯେପରି କହିଥିଲେ ସେପରି ସବୁ କଲେ; ଶିଷ୍ୟ ପରି, ପୁତ୍ର ପରି ଓ ଭଉଣୀ ପରି, ଭଲ ଭାବରେ ସଂଯମରେ ରହି।
3.306.8
यथोपजोषं राजेन्द्र द्विजातिप्रवरस्य सा ।
प्रीतिमुत्पादयामास कन्यारत्नमनिन्दिता ॥ ३.३०६.८ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ସେହି ନିନ୍ଦାହୀନା କନ୍ୟାରତ୍ନ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଆଚରଣ କରି ତାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରୀତି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
3.306.9
तस्यास्तु शीलवृत्तेन तुतोप द्विजसत्तमः ।
अवधानेन भूयोऽस्याः परं यत्नमथाकरोत् ॥ ३.३०६.९ ॥
ତାଙ୍କ ଶୀଳ ଓ ଆଚରଣରେ ସେହି ଦ୍ୱିଜସତ୍ତମ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ; ପରେ ସାବଧାନତାର ସହ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆହୁରି ପରମ ଯତ୍ନ କଲେ।
3.306.10
तां प्रभाते च सायं च पिता पप्रच्छ भारत ।
अपितुष्यतिते पुत्रि ब्राह्मणः परिचर्यया ॥ ३.३०६.१० ॥
ହେ ଭରତ! ସକାଳେ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପିତା ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ଝିଅ, ତୁମ ସେବାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କି?'
3.306.11
तं सा परममित्येवप्रत्युवाच यशस्विनी ।
ततः प्रीतिमवापाग्र्यां कुन्तिभोजो महामनाः ॥ ३.३०६.११ ॥
ଯଶସ୍ୱିନୀ 'ଅତି ଉତ୍ତମ' ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ତେବେ ମହାମନା କୁନ୍ତିଭୋଜ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରୀତି ପାଇଲେ।
3.306.12
ततः संवत्सरे पूर्णे यदाऽसौ जपतांवरः ।
नापश्यद्दुष्कृतंकिंचित्पृथायाः सौहृदे रतः ॥ ३.३०६.१२ ॥
ତା'ପରେ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଜପକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ, ପୃଥାଙ୍କ ସୌହାର୍ଦ୍ଦରେ ରମିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
3.306.13
ततः प्रीतमना भूत्वा स एनां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
प्रीतोस्मि परमं भद्रे परिचारेण ते शुभे ॥ ३.३०६.१३ ॥
ଏହା ପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ହେ ଶୁଭେ, ତୁମ ସେବାରେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ।'
3.306.14
वरान्वृणीष्व क्रल्याणि दूरापान्मानुपैरिह ।
यैस्त्वं सीमन्तिनीः सर्वायशसाऽभिमविष्यसि ॥ ३.३०६.१४ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ମାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ବରଗୁଡ଼ିକ ବାଛ; ସେଥିରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅପଯଶ ଅତିକ୍ରମ କରିବ ।
3.306.15
कृतानि मम सर्वाणि सस्या मे वेदवित्तम ।
त्वं प्रसन्नः पिता चैव कृतं विप्र वरैर्मम ॥ ३.३०६.१५ ॥
ହେ ବେଦଜ୍ଞଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି । ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ପିତା ସମାନ; ହେ ବିପ୍ର, ଆପଣଙ୍କ ବରରେ ମୋର ସବୁ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଛି ।
3.306.16
यदि नेच्छसि मत्तस्त्वं वरं भद्रे शुचिस्मिते ।
इमं मन्त्रं गृहाण त्वमाह्रानाय दिवौकसाम् ॥ ३.३०६.१६ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତେ, ଯଦି ତୁମେ ମୋଠାରୁ ବର ଚାହଁ ନାହଁ, ତେବେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର ।
3.306.17
यंयं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
तेनतेन वशे भद्रे स्थातव्यं ते भविष्यति ॥ ३.३०६.१७ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବ, ସେ ସେ ତୁମ ବଶରେ ରହିବେ; ତୁମେ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ରହିବ ।
3.306.18
अकामो वा सकामो वा स समेष्यति ते वशे ।
विबुधो मन्त्रसंभ्रान्तो वाक्यैर्भृत्य इवानतः ॥ ३.३०६.१८ ॥
ଇଚ୍ଛାରେ ହେଉ କି ଅନିଚ୍ଛାରେ, ସେ ଦେବତା ମନ୍ତ୍ରରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ତୁମ ବଶକୁ ଆସିବେ, ଯେପରି ବାକ୍ୟରେ ନମ୍ର ଭୃତ୍ୟ ଆସେ ।
3.306.19
न शशक द्वितीयं सा प्रत्याख्यातुमनिन्दिता ।
तं वै द्विजातिप्रवरं तदा शापभयान्नृप ॥ ३.३०६.१९ ॥
ନିନ୍ଦାରହିତା ସେ ଶାପଭୟରୁ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାକୁ ସାହସ କଲେ ନାହିଁ, ହେ ରାଜନ୍।
3.306.20
ततस्तामनवद्याङ्गीं ग्राहयामास स द्विजः ।
मन्त्रग्रामं तदा राजन्नथर्वशिरसि श्रुतम् ॥ ३.३०६.२० ॥
ତା'ପରେ ସେ ଦ୍ୱିଜ ନିର୍ଦୋଷ ଅଙ୍ଗବତୀ ସେହି ନାରୀକୁ ଅଥର୍ବଶିରସରେ ଶୁଣାଯାଇଥିବା ମନ୍ତ୍ରସମୂହ ଗ୍ରହଣ କରାଇଲେ, ହେ ରାଜନ୍।
3.306.21
तं प्रदाय तु राजेन्द्र कुन्तिभोजमुवाच ह ।
उपितोस्मि सुखं राजन्कन्यया परितोपितः ॥ ३.३०६.२१ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଇ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେ କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜନ୍, ମୁଁ ଏଠାରେ ସୁଖରେ ରହିଲି, କନ୍ୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତୋଷିତ ହୋଇ।'
3.306.22
तवगेहे सुविहितः सदा सुप्रतिपूजितः ।
साधयिष्यामहे तावदित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ ३.३०६.२२ ॥
ତୁମ ଘରେ ମୁଁ ସର୍ବଦା ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଓ ସୁସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବା,' ଏହା କହି ସେ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେଲେ।
3.306.23
स तु राजा द्विजं दृष्ट्वा तत्रैवान्तर्हितं तदा ।
बभूव विस्मयाविष्टः पृथां च समपूजयत् ॥ ३.३०६.२३ ॥
ରାଜା ସେହି ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ସେଠାରେ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେବାର ଦେଖି ସେତେବେଳେ ବିସ୍ମୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ; ଏବଂ ପୃଥାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୁଚାରୁ ରୂପେ ସମ୍ମାନିତ କଲେ।