മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.306
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.306.1
सा तु कन्या महाराज ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
तोषयामास शुद्धेन मनसा संशितव्रता ॥ ३.३०६.१ ॥
മഹാരാജാവേ, കഠിനവ്രതമുള്ള ആ കന്യക കഠിനവ്രതമുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണനെ ശുദ്ധമനസ്സോടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
3.306.2
प्रातरेष्याम्यथेत्युक्त्वा कदाचिद्द्विजसत्तमः ।
तत आयाति राजेन्द्र सायं रात्रावथो पुनः ॥ ३.३०६.२ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ ഒരിക്കൽ ‘രാവിലെ വരാം’ എന്നു പറഞ്ഞശേഷം വൈകുന്നേരവും രാത്രിയിലും വീണ്ടും വരുന്നു.
3.306.3
तं च सर्वासु वेलासु भक्ष्यभोज्यप्रतिश्रयैः ।
पूजयामास सा कन्या वर्धमानैस्तु सर्वदा ॥ ३.३०६.३ ॥
ആ കന്യക എല്ലാ സമയത്തും ഭക്ഷ്യവും ഭോജ്യവും താമസസൗകര്യവും നൽകി, എപ്പോഴും വർധിച്ച ഭക്തിയോടെ അവനെ പൂജിച്ചു.
3.306.4
अन्नादिसमुदाचारः शय्यासनकृतस्तथा ।
दिवसेदिवसे तस्य वर्धते न तु हीयते ॥ ३.३०६.४ ॥
ഭക്ഷണാദി സൽക്കാരവും ശയ്യയും ആസനവും ഒരുക്കലും അവനുവേണ്ടി ദിനംപ്രതി വർധിക്കുന്നു, കുറയുന്നില്ല.
3.306.5
निर्भर्त्सनापवादैश्च तथैवाप्रियया गिरा ।
ब्राह्मणस्य पृथा राजन्न चकाराप्रियं तदा ॥ ३.३०६.५ ॥
രാജാവേ, നിന്ദയാലും അപവാദത്താലും അപ്രിയ വാക്കുകളാലും പോലും പൃഥ ആ സമയം ബ്രാഹ്മണനോട് അപ്രിയമായ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.
3.306.6
स्वप्नकाले पुनश्चैति न चैति बहुशो द्विजः ।
सुदुर्लभमपि ह्यन्नं दीयतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.३०६.६ ॥
ഉറക്കവേളയിൽ ആ ദ്വിജൻ വീണ്ടും വരുന്നു, പലപ്പോഴും വരുന്നുമില്ല. ‘അതിദുർലഭമായ അന്നവും നൽകട്ടെ’ എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
3.306.7
कृतमेव च तत्सर्वं यथा तस्मै न्यवेदयत् ।
शिष्यवत्पुत्रवच्चैव स्वसृवच्च सुसंयता ॥ ३.३०६.७ ॥
അവൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം ചെയ്തു; ശിഷ്യനെപ്പോലെയും പുത്രനെപ്പോലെയും സഹോദരിയെപ്പോലെയും, നന്നായി സംയമത്തോടെ.
3.306.8
यथोपजोषं राजेन्द्र द्विजातिप्रवरस्य सा ।
प्रीतिमुत्पादयामास कन्यारत्नमनिन्दिता ॥ ३.३०६.८ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ! ആ കുറ്റമറ്റ കന്യകാരത്നം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്റെ ഇഷ്ടമനുസരിച്ച് പെരുമാറി അദ്ദേഹത്തിൽ പ്രീതി ഉണ്ടാക്കി.
3.306.9
तस्यास्तु शीलवृत्तेन तुतोप द्विजसत्तमः ।
अवधानेन भूयोऽस्याः परं यत्नमथाकरोत् ॥ ३.३०६.९ ॥
അവളുടെ ശീലവും നടപ്പും കൊണ്ട് ആ ദ്വിജസത്തമൻ സന്തുഷ്ടനായി; പിന്നെ ശ്രദ്ധയോടെ അവൾക്കായി വീണ്ടും പരമമായ പരിശ്രമം ചെയ്തു.
3.306.10
तां प्रभाते च सायं च पिता पप्रच्छ भारत ।
अपितुष्यतिते पुत्रि ब्राह्मणः परिचर्यया ॥ ३.३०६.१० ॥
ഹേ ഭാരതാ! രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും പിതാവ് അവളോട് ചോദിച്ചു: 'മകളേ, നിന്റെ ശുശ്രൂഷയിൽ ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷിച്ചുവോ?'
3.306.11
तं सा परममित्येवप्रत्युवाच यशस्विनी ।
ततः प्रीतिमवापाग्र्यां कुन्तिभोजो महामनाः ॥ ३.३०६.११ ॥
യശസ്വിനിയായ അവൾ 'വളരെ നല്ലത്' എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ മഹാമനസ്കനായ കുന്തിഭോജൻ അത്യധികം പ്രീതി നേടി.
3.306.12
ततः संवत्सरे पूर्णे यदाऽसौ जपतांवरः ।
नापश्यद्दुष्कृतंकिंचित्पृथायाः सौहृदे रतः ॥ ३.३०६.१२ ॥
അനന്തരം ഒരു വർഷം പൂർണമായപ്പോൾ, ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ ഋഷി, പൃഥയുടെ സൗഹൃദത്തിൽ രമിച്ചിരുന്നതിനാൽ, അവളിൽ ഒരു ദുഷ്കർമവും കണ്ടില്ല.
3.306.13
ततः प्रीतमना भूत्वा स एनां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
प्रीतोस्मि परमं भद्रे परिचारेण ते शुभे ॥ ३.३०६.१३ ॥
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ആ ബ്രാഹ്മണൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: 'ഭദ്രേ, ശുഭേ, നിന്റെ സേവനത്താൽ ഞാൻ അത്യന്തം പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു.'
3.306.14
वरान्वृणीष्व क्रल्याणि दूरापान्मानुपैरिह ।
यैस्त्वं सीमन्तिनीः सर्वायशसाऽभिमविष्यसि ॥ ३.३०६.१४ ॥
കല്യാണീ, മനുഷ്യർക്ക് ദുർലഭമായ വരങ്ങൾ വരിക്കൂ; അവയാൽ നീ എല്ലാ സ്ത്രീകളിലും അപകീർത്തിയെ അതിജീവിക്കും.
3.306.15
कृतानि मम सर्वाणि सस्या मे वेदवित्तम ।
त्वं प्रसन्नः पिता चैव कृतं विप्र वरैर्मम ॥ ३.३०६.१५ ॥
വേദജ്ഞരിൽ ഉത്തമനേ, എനിക്കുള്ള കർമ്മങ്ങളെല്ലാം പൂർത്തിയായി. നീ പ്രസന്നനാണ്, പിതാവുപോലെയാണ്; വിപ്രാ, നിന്റെ വരങ്ങളാൽ എനിക്ക് എല്ലാം സാധിച്ചു.
3.306.16
यदि नेच्छसि मत्तस्त्वं वरं भद्रे शुचिस्मिते ।
इमं मन्त्रं गृहाण त्वमाह्रानाय दिवौकसाम् ॥ ३.३०६.१६ ॥
ഭദ്രേ, ശുചിസ്മിതേ, നിനക്ക് എന്നിൽനിന്ന് വരം വേണ്ടെങ്കിൽ, സ്വർഗവാസികളായ ദേവന്മാരെ ആവാഹിക്കാനുള്ള ഈ മന്ത്രം സ്വീകരിക്കുക.
3.306.17
यंयं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
तेनतेन वशे भद्रे स्थातव्यं ते भविष्यति ॥ ३.३०६.१७ ॥
ഭദ്രേ, ഈ മന്ത്രത്താൽ നീ ഏതേതു ദേവനെ ആവാഹിക്കുന്നുവോ, ആ ദേവൻ നിന്റെ വശത്തിലായിരിക്കും; നീ അവന്റെ അധീനയായി നിൽക്കേണ്ടിവരും.
3.306.18
अकामो वा सकामो वा स समेष्यति ते वशे ।
विबुधो मन्त्रसंभ्रान्तो वाक्यैर्भृत्य इवानतः ॥ ३.३०६.१८ ॥
ആഗ്രഹമുണ്ടോ ഇല്ലയോ, ആ ദേവൻ മന്ത്രത്താൽ വിഭ്രമിച്ച് നിന്റെ വശത്തേക്ക് വരും; വാക്കുകളാൽ വണങ്ങിയ ഭൃത്യനെപ്പോലെ.
3.306.19
न शशक द्वितीयं सा प्रत्याख्यातुमनिन्दिता ।
तं वै द्विजातिप्रवरं तदा शापभयान्नृप ॥ ३.३०६.१९ ॥
കുറ്റമറ്റവളായ അവൾ ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജനെ രണ്ടാമതും നിരസിക്കാൻ തുനിഞ്ഞില്ല, ഹേ രാജാവേ, ശാപഭയം കൊണ്ട്.
3.306.20
ततस्तामनवद्याङ्गीं ग्राहयामास स द्विजः ।
मन्त्रग्रामं तदा राजन्नथर्वशिरसि श्रुतम् ॥ ३.३०६.२० ॥
അനന്തരം ആ ദ്വിജൻ കുറ്റമറ്റ അംഗങ്ങളുള്ള ആ സ്ത്രീയെ അഥർവശിരസ്സിൽ കേട്ട മന്ത്രസമൂഹം ഗ്രഹിപ്പിച്ചു, ഹേ രാജാവേ.
3.306.21
तं प्रदाय तु राजेन्द्र कुन्तिभोजमुवाच ह ।
उपितोस्मि सुखं राजन्कन्यया परितोपितः ॥ ३.३०६.२१ ॥
അവളെ നൽകിയ ശേഷം, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, അദ്ദേഹം കുന്തിഭോജനോട് പറഞ്ഞു: 'ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ ഇവിടെ സുഖമായി താമസിച്ചു, കന്യകയാൽ സന്തുഷ്ടനായി.'
3.306.22
तवगेहे सुविहितः सदा सुप्रतिपूजितः ।
साधयिष्यामहे तावदित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ ३.३०६.२२ ॥
നിന്റെ വീട്ടിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും നന്നായി സൽക്കരിക്കപ്പെട്ടു, ആദരിക്കപ്പെട്ടു; ഇപ്പോൾ നമുക്ക് നമ്മുടെ കാര്യം നിറവേറ്റാം' എന്നു പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം മറഞ്ഞു.
3.306.23
स तु राजा द्विजं दृष्ट्वा तत्रैवान्तर्हितं तदा ।
बभूव विस्मयाविष्टः पृथां च समपूजयत् ॥ ३.३०६.२३ ॥
രാജാവ് ആ ദ്വിജൻ അവിടെത്തന്നെ മറഞ്ഞത് കണ്ടു; അപ്പോൾ അദ്ദേഹം വിസ്മയത്താൽ നിറഞ്ഞു; പൃഥയെയും നന്നായി ആദരിച്ചു.