మహాభారతం · అధ్యాయం 3.306
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.306.1
सा तु कन्या महाराज ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
तोषयामास शुद्धेन मनसा संशितव्रता ॥ ३.३०६.१ ॥
మహారాజా! కఠిన వ్రతం కలిగిన ఆ కన్య, కఠిన వ్రతం కలిగిన ఆ బ్రాహ్మణుడిని శుద్ధ మనసుతో సంతోషపెట్టింది.
3.306.2
प्रातरेष्याम्यथेत्युक्त्वा कदाचिद्द्विजसत्तमः ।
तत आयाति राजेन्द्र सायं रात्रावथो पुनः ॥ ३.३०६.२ ॥
రాజేంద్రా! శ్రేష్ఠ ద్విజుడు ఒకప్పుడు ‘ఉదయం వస్తాను’ అని చెప్పి, తరువాత సాయంత్రం, రాత్రి మళ్ళీ వస్తాడు.
3.306.3
तं च सर्वासु वेलासु भक्ष्यभोज्यप्रतिश्रयैः ।
पूजयामास सा कन्या वर्धमानैस्तु सर्वदा ॥ ३.३०६.३ ॥
ఆ కన్య అన్ని వేళలా తినదగిన ఆహారం, భోజనం, ఆశ్రయంతో అతడిని, ఎల్లప్పుడూ పెరుగుతున్న భక్తితో పూజించింది.
3.306.4
अन्नादिसमुदाचारः शय्यासनकृतस्तथा ।
दिवसेदिवसे तस्य वर्धते न तु हीयते ॥ ३.३०६.४ ॥
ఆహారం మొదలైన గౌరవ సత్కారం, పడక, ఆసనం ఏర్పాటు అతని కోసం రోజురోజుకు పెరుగుతున్నాయి, తగ్గడం లేదు.
3.306.5
निर्भर्त्सनापवादैश्च तथैवाप्रियया गिरा ।
ब्राह्मणस्य पृथा राजन्न चकाराप्रियं तदा ॥ ३.३०६.५ ॥
రాజా! నిందలతో, అపవాదాలతో, అలాగే అప్రియమైన మాటలతో కూడా పృథ ఆ సమయంలో బ్రాహ్మణునికి అప్రియమైన పని ఏమీ చేయలేదు.
3.306.6
स्वप्नकाले पुनश्चैति न चैति बहुशो द्विजः ।
सुदुर्लभमपि ह्यन्नं दीयतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.३०६.६ ॥
నిద్రవేళలో ఆ ద్విజుడు మళ్ళీ వస్తాడు, చాలాసార్లు రాడు కూడా. ‘అతి దుర్లభమైన అన్నాన్ని కూడా ఇవ్వండి’ అని అతడు అన్నాడు.
3.306.7
कृतमेव च तत्सर्वं यथा तस्मै न्यवेदयत् ।
शिष्यवत्पुत्रवच्चैव स्वसृवच्च सुसंयता ॥ ३.३०६.७ ॥
ఆమె అతడు చెప్పినట్లుగా అన్నింటినీ చేసింది; శిష్యునిలా, కుమారునిలా, సోదరిలా, చక్కగా నియమంతో ఉంటూ.
3.306.8
यथोपजोषं राजेन्द्र द्विजातिप्रवरस्य सा ।
प्रीतिमुत्पादयामास कन्यारत्नमनिन्दिता ॥ ३.३०६.८ ॥
ఓ రాజేంద్రా! ఆ నిందారహిత కన్యారత్నం, ద్విజశ్రేష్ఠుని ఇష్టానుసారం నడచుకుని ఆయనకు ప్రీతిని కలిగించింది.
3.306.9
तस्यास्तु शीलवृत्तेन तुतोप द्विजसत्तमः ।
अवधानेन भूयोऽस्याः परं यत्नमथाकरोत् ॥ ३.३०६.९ ॥
ఆమె శీలం, ప్రవర్తనలవల్ల ఆ ద్విజసత్తముడు సంతృప్తి చెందాడు; తరువాత శ్రద్ధతో ఆమె కోసం మరింత గొప్ప ప్రయత్నం చేశాడు.
3.306.10
तां प्रभाते च सायं च पिता पप्रच्छ भारत ।
अपितुष्यतिते पुत्रि ब्राह्मणः परिचर्यया ॥ ३.३०६.१० ॥
ఓ భారతా! ఉదయం, సాయంత్రం తండ్రి ఆమెను అడిగాడు: 'అమ్మా! నీ సేవతో ఆ బ్రాహ్మణుడు సంతోషించాడా?'
3.306.11
तं सा परममित्येवप्रत्युवाच यशस्विनी ।
ततः प्रीतिमवापाग्र्यां कुन्तिभोजो महामनाः ॥ ३.३०६.११ ॥
యశస్విని అయిన ఆమె 'చాలా మంచిది' అని సమాధానమిచ్చింది. అప్పుడు మహామనస్కుడైన కుంతిభోజుడు ఎంతో ప్రీతి పొందాడు.
3.306.12
ततः संवत्सरे पूर्णे यदाऽसौ जपतांवरः ।
नापश्यद्दुष्कृतंकिंचित्पृथायाः सौहृदे रतः ॥ ३.३०६.१२ ॥
అప్పుడు ఏడాది పూర్తయినప్పుడు, జపం చేసేవారిలో శ్రేష్ఠుడైన అతడు, పృథ యొక్క స్నేహంలో ఆనందిస్తూ, ఆమెలో ఏ దుష్కార్యాన్నీ చూడలేదు.
3.306.13
ततः प्रीतमना भूत्वा स एनां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
प्रीतोस्मि परमं भद्रे परिचारेण ते शुभे ॥ ३.३०६.१३ ॥
అప్పుడు ప్రసన్నమైన మనస్సుతో ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: 'ఓ భద్రే, ఓ శుభే, నీ సేవతో నేను ఎంతో ప్రీతిచెందాను.'
3.306.14
वरान्वृणीष्व क्रल्याणि दूरापान्मानुपैरिह ।
यैस्त्वं सीमन्तिनीः सर्वायशसाऽभिमविष्यसि ॥ ३.३०६.१४ ॥
ఓ కల్యాణీ, మనుషులకు అరుదైన వరాలను కోరుకో; వాటివల్ల నువ్వు స్త్రీలందరిలో అపకీర్తిని అధిగమిస్తావు.
3.306.15
कृतानि मम सर्वाणि सस्या मे वेदवित्तम ।
त्वं प्रसन्नः पिता चैव कृतं विप्र वरैर्मम ॥ ३.३०६.१५ ॥
వేదవేత్తలలో శ్రేష్ఠుడా, నాకు సంబంధించిన కర్తవ్యాలన్నీ నెరవేరాయి. నీవు ప్రసన్నుడవు, తండ్రివంటివాడవు; విప్రా, నీ వరాలతో నాకు అంతా సిద్ధించింది.
3.306.16
यदि नेच्छसि मत्तस्त्वं वरं भद्रे शुचिस्मिते ।
इमं मन्त्रं गृहाण त्वमाह्रानाय दिवौकसाम् ॥ ३.३०६.१६ ॥
ఓ భద్రే, శుచిస్మితే, నా నుండి నీవు వరం కోరకపోతే, స్వర్గవాసులైన దేవతలను ఆవాహన చేయడానికి ఈ మంత్రాన్ని స్వీకరించు.
3.306.17
यंयं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
तेनतेन वशे भद्रे स्थातव्यं ते भविष्यति ॥ ३.३०६.१७ ॥
ఓ భద్రే, ఈ మంత్రంతో నీవు ఏ దేవుణ్ణి ఆవాహన చేస్తావో, ఆ దేవుడు నీ వశంలో ఉంటాడు; నీవు అతని అధీనంలో ఉండాల్సి ఉంటుంది.
3.306.18
अकामो वा सकामो वा स समेष्यति ते वशे ।
विबुधो मन्त्रसंभ्रान्तो वाक्यैर्भृत्य इवानतः ॥ ३.३०६.१८ ॥
ఇష్టముతో కాని, అయిష్టముతో కాని, ఆ దేవుడు మంత్రంతో కలత చెంది నీ వశానికి వస్తాడు; మాటలకు లొంగిన సేవకునిలా.
3.306.19
न शशक द्वितीयं सा प्रत्याख्यातुमनिन्दिता ।
तं वै द्विजातिप्रवरं तदा शापभयान्नृप ॥ ३.३०६.१९ ॥
నిందారహితురాలైన ఆమె ఆ శ్రేష్ఠ ద్విజుణ్ణి రెండవసారి తిరస్కరించలేకపోయింది, ఓ రాజా, శాపభయంతో.
3.306.20
ततस्तामनवद्याङ्गीं ग्राहयामास स द्विजः ।
मन्त्रग्रामं तदा राजन्नथर्वशिरसि श्रुतम् ॥ ३.३०६.२० ॥
అప్పుడు ఆ ద్విజుడు నిర్దోష అవయవాలున్న ఆమెకు అథర్వశిరస్సులో విన్న మంత్రసమూహాన్ని గ్రహింపజేశాడు, ఓ రాజా.
3.306.21
तं प्रदाय तु राजेन्द्र कुन्तिभोजमुवाच ह ।
उपितोस्मि सुखं राजन्कन्यया परितोपितः ॥ ३.३०६.२१ ॥
ఆమెను ఇచ్చిన తరువాత, ఓ రాజేంద్రా, అతడు కుంతిభోజునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఓ రాజా, కన్య వల్ల సంతోషితుడై నేను ఇక్కడ సుఖంగా ఉన్నాను.'
3.306.22
तवगेहे सुविहितः सदा सुप्रतिपूजितः ।
साधयिष्यामहे तावदित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ ३.३०६.२२ ॥
మీ ఇంట్లో నేను ఎల్లప్పుడూ బాగా ఆదరించబడ్డాను, గౌరవించబడ్డాను; ఇప్పటికి మన కార్యం సాధిద్దాం' అని చెప్పి అతడు అంతర్ధానమయ్యాడు.
3.306.23
स तु राजा द्विजं दृष्ट्वा तत्रैवान्तर्हितं तदा ।
बभूव विस्मयाविष्टः पृथां च समपूजयत् ॥ ३.३०६.२३ ॥
రాజు ఆ ద్విజుడు అక్కడే అంతర్ధానం కావడం చూసి, అప్పుడు ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు; పృథను కూడా బాగా సత్కరించాడు.