ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.306
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.306.1
सा तु कन्या महाराज ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
तोषयामास शुद्धेन मनसा संशितव्रता ॥ ३.३०६.१ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಕಠಿಣ ವ್ರತವುಳ್ಳ ಆ ಕನ್ಯೆ ಕಠಿಣ ವ್ರತವುಳ್ಳ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು.
3.306.2
प्रातरेष्याम्यथेत्युक्त्वा कदाचिद्द्विजसत्तमः ।
तत आयाति राजेन्द्र सायं रात्रावथो पुनः ॥ ३.३०६.२ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಒಮ್ಮೆ ‘ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.
3.306.3
तं च सर्वासु वेलासु भक्ष्यभोज्यप्रतिश्रयैः ।
पूजयामास सा कन्या वर्धमानैस्तु सर्वदा ॥ ३.३०६.३ ॥
ಆ ಕನ್ಯೆ ಎಲ್ಲ ವೇಳೆಗಳಲ್ಲೂ ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ, ಊಟ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದಳು.
3.306.4
अन्नादिसमुदाचारः शय्यासनकृतस्तथा ।
दिवसेदिवसे तस्य वर्धते न तु हीयते ॥ ३.३०६.४ ॥
ಅನ್ನ ಮೊದಲಾದ ಸತ್ಕಾರ, ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಗೂ ಆಸನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅವನಿಗಾಗಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
3.306.5
निर्भर्त्सनापवादैश्च तथैवाप्रियया गिरा ।
ब्राह्मणस्य पृथा राजन्न चकाराप्रियं तदा ॥ ३.३०६.५ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿಂದನೆ, ಅಪವಾದ ಹಾಗೂ ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೂ ಪೃಥೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
3.306.6
स्वप्नकाले पुनश्चैति न चैति बहुशो द्विजः ।
सुदुर्लभमपि ह्यन्नं दीयतामिति सोऽब्रवीत् ॥ ३.३०६.६ ॥
ನಿದ್ರೆಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಆ ದ್ವಿಜ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಹಲವು ಬಾರಿ ಬರುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ‘ಅತಿ ದುರ್ಲಭವಾದ ಅನ್ನವನ್ನೂ ಕೊಡಿ’ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
3.306.7
कृतमेव च तत्सर्वं यथा तस्मै न्यवेदयत् ।
शिष्यवत्पुत्रवच्चैव स्वसृवच्च सुसंयता ॥ ३.३०६.७ ॥
ಅವಳು ಅವನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದಳು; ಶಿಷ್ಯನಂತೆ, ಮಗನಂತೆ, ಸಹೋದರಿಯಂತೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂಯಮದಿಂದ.
3.306.8
यथोपजोषं राजेन्द्र द्विजातिप्रवरस्य सा ।
प्रीतिमुत्पादयामास कन्यारत्नमनिन्दिता ॥ ३.३०६.८ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ! ಆ ನಿಂದಾರಹಿತ ಕನ್ಯಾರತ್ನವು ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಡೆದು ಅವನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದಳು.
3.306.9
तस्यास्तु शीलवृत्तेन तुतोप द्विजसत्तमः ।
अवधानेन भूयोऽस्याः परं यत्नमथाकरोत् ॥ ३.३०६.९ ॥
ಅವಳ ಶೀಲ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಿಂದ ಆ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು; ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪರಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು.
3.306.10
तां प्रभाते च सायं च पिता पप्रच्छ भारत ।
अपितुष्यतिते पुत्रि ब्राह्मणः परिचर्यया ॥ ३.३०६.१० ॥
ಓ ಭಾರತನೇ! ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ತಂದೆ ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಮಗಳೇ, ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆಯೇ?'
3.306.11
तं सा परममित्येवप्रत्युवाच यशस्विनी ।
ततः प्रीतिमवापाग्र्यां कुन्तिभोजो महामनाः ॥ ३.३०६.११ ॥
ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಅವಳು 'ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. ಆಗ ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ಕುಂತಿಭೋಜನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
3.306.12
ततः संवत्सरे पूर्णे यदाऽसौ जपतांवरः ।
नापश्यद्दुष्कृतंकिंचित्पृथायाः सौहृदे रतः ॥ ३.३०६.१२ ॥
ಆಮೇಲೆ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಜಪಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು, ಪೃಥೆಯ ಸೌಹಾರ್ದದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾ, ಅವಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
3.306.13
ततः प्रीतमना भूत्वा स एनां ब्राह्मणोऽब्रवीत् ।
प्रीतोस्मि परमं भद्रे परिचारेण ते शुभे ॥ ३.३०६.१३ ॥
ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಂಗಳೆಯೇ, ಶುಭೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯಿಂದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.'
3.306.14
वरान्वृणीष्व क्रल्याणि दूरापान्मानुपैरिह ।
यैस्त्वं सीमन्तिनीः सर्वायशसाऽभिमविष्यसि ॥ ३.३०६.१४ ॥
ಮಂಗಳೆಯೇ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ದುರ್ಲಭವಾದ ವರಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ; ಅವುಗಳಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವೆ ಅಪಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರುವೆ.
3.306.15
कृतानि मम सर्वाणि सस्या मे वेदवित्तम ।
त्वं प्रसन्नः पिता चैव कृतं विप्र वरैर्मम ॥ ३.३०६.१५ ॥
ವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿವೆ. ನೀನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿರುವೆ, ತಂದೆಯಂತಿರುವೆ; ವಿಪ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ವರಗಳಿಂದ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧಿಸಿದೆ.
3.306.16
यदि नेच्छसि मत्तस्त्वं वरं भद्रे शुचिस्मिते ।
इमं मन्त्रं गृहाण त्वमाह्रानाय दिवौकसाम् ॥ ३.३०६.१६ ॥
ಮಂಗಳೆಯೇ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆಯೇ, ನನ್ನಿಂದ ನೀನು ವರ ಬಯಸದಿದ್ದರೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
3.306.17
यंयं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
तेनतेन वशे भद्रे स्थातव्यं ते भविष्यति ॥ ३.३०६.१७ ॥
ಮಂಗಳೆಯೇ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವೆಯೋ, ಆ ದೇವನು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುವನು; ನೀನು ಅವನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
3.306.18
अकामो वा सकामो वा स समेष्यति ते वशे ।
विबुधो मन्त्रसंभ्रान्तो वाक्यैर्भृत्य इवानतः ॥ ३.३०६.१८ ॥
ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆಯಾಗಲಿ ಆ ದೇವನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ನಿನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ಬರುವನು; ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿದ ಸೇವಕನಂತೆ.
3.306.19
न शशक द्वितीयं सा प्रत्याख्यातुमनिन्दिता ।
तं वै द्विजातिप्रवरं तदा शापभयान्नृप ॥ ३.३०६.१९ ॥
ನಿಂದೆರಹಿತಳಾದ ಆಕೆ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಧೈರ್ಯಪಡಲಿಲ್ಲ, ಓ ರಾಜನೇ, ಶಾಪಭಯದಿಂದ.
3.306.20
ततस्तामनवद्याङ्गीं ग्राहयामास स द्विजः ।
मन्त्रग्रामं तदा राजन्नथर्वशिरसि श्रुतम् ॥ ३.३०६.२० ॥
ನಂತರ ಆ ದ್ವಿಜನು ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳ ಆ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಂತ್ರಗಣವನ್ನು ಕಲಿಸಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ.
3.306.21
तं प्रदाय तु राजेन्द्र कुन्तिभोजमुवाच ह ।
उपितोस्मि सुखं राजन्कन्यया परितोपितः ॥ ३.३०६.२१ ॥
ಅವಳನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅವನು ಕುಂತಿಭೋಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಕನ್ಯೆಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ.'
3.306.22
तवगेहे सुविहितः सदा सुप्रतिपूजितः ।
साधयिष्यामहे तावदित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ ३.३०६.२२ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸದಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಈಗಲೇ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
3.306.23
स तु राजा द्विजं दृष्ट्वा तत्रैवान्तर्हितं तदा ।
बभूव विस्मयाविष्टः पृथां च समपूजयत् ॥ ३.३०६.२३ ॥
ರಾಜನು ಆ ದ್ವಿಜನು ಅಲ್ಲೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡನು; ಪೃಥೆಯನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.