ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.37.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
संस्मृत्य मुनिसंदेशमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.३७.१ ॥
ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮುನಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.37.2
विविक्ते विदितप्रज्ञमर्जुनं पुरुषर्षभ ।
सान्त्वपूर्वं स्मितं कृत्वापाणिना परिसंस्पृशन् ॥ ३.३७.२ ॥
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ, ವಿವೇಕಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮೊದಲು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಗುತ್ತಾ, ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಹೇಳಿದನು).
3.37.3
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा वनवासमरिंदमः ।
धनंजयंधर्मराजो रहसीदमुवाच ह ॥ ३.३७.३ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವ ಆ ಧರ್ಮರಾಜ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಯೋಚಿಸಿ, ವನವಾಸದ ಕುರಿತು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.37.4
भीष्मे द्रोणे कृपे कर्णे द्रोणपुत्रे च भारत ।
धनुर्वेदश्चतुष्पाद एतेष्वद्य प्रतिष्ठितः ॥ ३.३७.४ ॥
ಭಾರತನೇ, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನಲ್ಲಿ ಇಂದು ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳ ಧನುರ್ವೇದ ನೆಲೆಸಿದೆ.
3.37.5
दैवं ब्राह्मं चासुरं च सप्रयोगचिकित्सितम् ।
सर्वास्त्राणां प्रयोगं च अभिजानन्ति कृत्स्नशः ॥ ३.३७.५ ॥
ದೈವ, ಬ್ರಾಹ್ಮ ಮತ್ತು ಆಸುರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಲ್ಲರು.
3.37.6
ते सर्वे धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण परिसान्त्विताः ।
संविभक्ताश्च तुष्टाश्च गुरुवत्तेषु वर्तते।
सर्वयोधेषु चैवास्य सदा प्रीतिरनुत्तमा ॥ ३.३७.६ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂತೈಸಿದ್ದಾನೆ; ಹಂಚಿ ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಗುರುವಿನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಯೋಧರ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಸದಾ ಅನುಪಮ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ.
3.37.7
आचार्या मानितास्तुष्टाः शान्तिं व्यवहरन्न्युत ।
शक्तिं न हापयिष्यन्ति ते काले प्रतिपूजिताः ॥ ३.३७.७ ॥
ಆಚಾರ್ಯರು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸಿದರು. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸರು.
3.37.8
अद्य चेयं मही कृत्स्ना दुर्याधनवशानुगा ।
सग्रामनगरा पार्थ ससागरवनाकरा ॥ ३.३७.८ ॥
ಇಂದು ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯು ದುರ್ಯೋಧನನ ವಶದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿದೆ, ಹೇ ಪಾರ್ಥ, ಗ್ರಾಮ ನಗರ ಸಾಗರ ವನ ಗಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ.
3.37.9
भवानेव प्रियोऽस्माकं त्वयि भारः समाहितः ॥ ३.३७.९ ॥
ನೀವೇ ನಮಗೆ ಪ್ರಿಯರು; ಈ ಭಾರವು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
3.37.10
अत्र कृत्यं प्रपश्यामि प्राप्तकालमरिंदम ।
कृष्णद्वैपायनात्तात गृहीतोपनिषन्मया ॥ ३.३७.१० ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಮಯೋಚಿತ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಅರಿಂದಮ. ಹೇ ತಾತ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನರಿಂದ ನಾನು ಈ ಉಪನಿಷತ್ತನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
3.37.11
गृहीतया तया सम्यग्जगत्सर्वं प्रकाशते ।
तेन त्वं ब्रह्मणा तात संयुक्तः सुसमाहितः ॥ ३.३७.११ ॥
ಅದನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇ ತಾತ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮದೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿರು.
3.37.12
देवतानां यथाकालं प्रसादं प्रतिपालय ।
तपसा योजयात्मानमुग्रेण भरतर्षभ ॥ ३.३७.१२ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಯಥಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡು. ಹೇ ಭರತರ್ಷಭ, ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯೋಜಿಸು.
3.37.13
धनुष्मान्कवची खङ्गी मुनिः साधुव्रते स्थितः ।
न कस्यचिद्ददन्मार्गं गच्छ तातोत्तरां दिशम् ॥ ३.३७.१३ ॥
ಬಿಲ್ಲು, ಕವಚ, ಖಡ್ಗ ಧರಿಸಿ, ಸಾಧು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಮುನಿಯಾಗಿ, ಯಾರಿಗೂ ದಾರಿ ಬಿಡದೆ, ಎಲೈ ಮಗನೇ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗು.
3.37.14
इनद्रे ह्यस्त्राणि दिव्यानि समस्तानि धनंजय ।
वृत्राद्भीतैर्बलं देवैस्तदा शक्रे समर्पितम् ॥ ३.३७.१४ ॥
ಧನಂಜಯ, ಇಂದ್ರನಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿವೆ. ವೃತ್ರನಿಗೆ ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಆಗ ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ಶಕ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.
3.37.15
तान्येकस्थानि सर्वाणि ततस्त्वं प्रतिपत्स्यसे ।
अनेन ब्रह्मणा तात सर्वं संप्रतिपद्यते ॥ ३.३७.१५ ॥
ಅವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿವೆ; ಆಗ ನೀನು ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಎಲೈ ಮಗನೇ, ಈ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರ)ದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
3.37.16
शक्रमेव प्रपद्यस्व स तेऽस्त्राणि प्रदास्यति ।
दीक्षितोऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टुं देवं पुरंदरम् ॥ ३.३७.१६ ॥
ಶಕ್ರನನ್ನೇ ಶರಣಾಗು; ಅವನು ನಿನಗೆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಡುವನು. ಇಂದೇ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ದೇವ ಪುರಂದರನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗು.
3.37.17
एवमुक्त्वा धर्मराजस्तमध्यापयत प्रभुः ॥ ३.३७.१७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪ್ರಭುವಾದ ಧರ್ಮರಾಜನು ಅವನಿಗೆ (ಮಂತ್ರವನ್ನು) ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿಸಿದನು.
3.37.18
दीक्षितं विधिना तेन यतवाक्कायमानसम् ।
अनुजज्ञे तदा वीरं भ्राता भ्रातरमग्रजः ॥ ३.३७.१८ ॥
ಆ ವಿಧಿಯಂತೆ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು, ವಾಕ್ಕು-ಕಾಯ-ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದ ಆ ವೀರನಿಗೆ ಆಗ ಅಣ್ಣನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದನು.
3.37.19
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रष्टुकामः पुरंदरम् ।
धनुर्गाण्डीवमादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ॥ ३.३७.१९ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ, ಅವನು ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಎರಡು ಅಕ್ಷಯ ದೊಡ್ಡ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
3.37.20
कवची सतलत्राणो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
हत्वाऽग्निं ब्राह्मणान्निष्कैः स्वस्तिवाच्य मह्यभुज ॥ ३.३७.२० ॥
ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ತಲತ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಗೋಧಾ-ಚರ್ಮದ ಬೆರಳುಕವಚಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ನೀಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯ ಕೊಟ್ಟು, ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಕೇಳಿದ ಆ ಮಹಾಬಾಹು.
3.37.21
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृहीतशरासनः ।
वधाय धार्तराष्ट्राणां निःश्वस्योर्ध्वमुदैक्षत ॥ ३.३७.२१ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಧಿಸಲು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟನು; ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
3.37.22
तं दृष्ट्वा तत्रकौन्तेयं प्रगृहीतशरासनम् ।
अब्रुवन्ब्रह्मणाः सिद्धा भूतान्यन्तर्हितानि च ॥ ३.३७.२२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದ ಕುಂತಿಯ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಸಿದ್ಧರೂ ಅದೃಶ್ಯ ಜೀವಿಗಳೂ ಹೇಳಿದರು.
3.37.23
क्षिप्रमाप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि ।
संसाधयस्व कौन्तेय ध्रुवोस्तु विजयस्तव ॥ ३.३७.२३ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪಡೆ. ಕುಂತಿಯ ಮಗನೇ, ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸು; ನಿನಗೆ ಜಯ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಲಿ.
3.37.24
अब्रुवन्ब्राह्मणाः पार्थमिति कृत्वा जयाशिषः ।
सिद्धचारणसङ्घाश्च गन्धर्वाश्च तमब्रुवन् ॥ ३.३७.२४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜಯಾಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು; ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣ ಗುಂಪುಗಳೂ ಗಂಧರ್ವರೂ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
3.37.25
स्वस्तिव्रतमुपाधत्स्व सङ्कल्पस्तव सिद्ध्यताम् ।
मनोरथाश्च ते सर्वे समृद्ध्यन्तां महारथ ॥ ३.३७.२५ ॥
ಸ್ವಸ್ತಿವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳು; ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ಸಿದ್ಧಿಸಲಿ. ಓ ಮಹಾರಥನೇ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಲಿ.
3.37.26
एवमुक्तोऽभिवाद्यैतान्बद्धाञ्जलिपुटस्तथा ।
तपोयोगमनाः पार्थः पुरोहितमवन्दत ॥ ३.३७.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾರ್ಥನು ಇವರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ತಪಸ್ಸು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನಿಟ್ಟು, ಪುರೋಹಿತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
3.37.27
ततः प्रीतमना जिष्णुस्तावुभावभ्यवन्दत ।
सहोदरावतिरथौ युधिष्ठिरवृकोदरौ ॥ ३.३७.२७ ॥
ಆಗ ಸಂತಸ ಮನಸ್ಸಿನ ಜಿಷ್ಣುವು ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ — ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ವೃಕೋದರರನ್ನು, ತನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು, ಅತಿರಥರಾದ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ — ವಂದಿಸಿದನು.
3.37.28
तं क्लान्तमनसौ पूर्णमभिगम्य महारथौ ।
यमौ गाण्डीवधन्वानमभ्यवादयतामुभौ ॥ ३.३७.२८ ॥
ಆಯಾಸಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರಾದ ಯಮಳರು — ಪೂರ್ಣನಾದ, ಗಾಂಡೀವ ಧನುರ್ಧಾರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಇಬ್ಬರೂ ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.
3.37.29
अभिवाद्य तु तौ वीरावूचतुः पाकशासनिम् ।
अवाप्तव्यानि सर्वाणि दिव्यान्यस्त्राणि वासवात्।
अस्त्राण्याप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि ॥ ३.३७.२९ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ವಂದಿಸಿ ಪಾಕಶಾಸನಿಯನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು — ವಾಸವನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಮನಸ್ಸು ಬಯಸಿದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಡೆ.
3.37.30
गिरो ह्यशिथिलाः सर्वा निर्दोषाः संमताः सताम् ।
त्वमेकः पाण्डवेष्वद्य संप्राप्तोसि धनञ्जय ॥ ३.३७.३० ॥
ಸತ್ಪುರುಷರಿಂದ ಅನುಮೋದಿತವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳೂ ದೃಢವಾದವು, ದೋಷರಹಿತವಾದವು. ಓ ಧನಂಜಯ, ಇಂದು ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಅದನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ.
3.37.31
न चाधर्मविदं देवा नासिद्धं नातपस्विनम् ।
द्रष्टुमिच्छन्ति कौन्तेय चलचित्तं शठं न च ॥ ३.३७.३१ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನನ್ನು, ಸಿದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದವನನ್ನು, ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲದವನನ್ನು, ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನವನನ್ನು, ಮೋಸಗಾರನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ನೋಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.37.32
रोरूयमाणः कटुकमीर्ष्यकः कटुकाक्षरः ।
शठकः श्लाघकः क्षेप्ता हन्ता च विचिकित्सिता ॥ ३.३७.३२ ॥
ಅಳುತ್ತ ಗೋಳಾಡುವವನು, ಕಟುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು, ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳವನು, ಕಠಿಣ ಅಕ್ಷರ ಬಳಸುವವನು, ಮೋಸಗಾರ, ಆತ್ಮಪ್ರಶಂಸಕ, ನಿಂದಕ, ಕೊಲೆಗಾರ, ಸಂದೇಹಪಡುವವನು.
3.37.33
विश्वस् हन्ता मायावी क्रोधनोऽनृतभाषिता ।
अत्याशी नास्तिकोऽदाता मित्रध्रुक्सर्वशङ्कितः ॥ ३.३७.३३ ॥
ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹನಲ್ಲದವನು, ಕೊಲೆಗಾರ, ಮಾಯಾವಿ, ಕೋಪಿಷ್ಠ, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವನು, ಅತಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನುವವನು, ನಾಸ್ತಿಕ, ದಾನ ಮಾಡದವನು, ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಶಂಕಿಸುವವನು.
3.37.34
आक्रोष्टा चातिमानी च रौद्रो लुब्धोऽथ लोलुपः ।
स्तेनश्च मद्यपश्चैव भ्रूणहा गुरुतल्पगः ॥ ३.३७.३४ ॥
ನಿಂದಿಸುವವನು, ಅತಿ ಅಹಂಕಾರಿ, ಕ್ರೂರಿ, ಲೋಭಿ, ದುರಾಸೆಯುಳ್ಳವನು, ಕಳ್ಳ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವವನು, ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವವನು, ಗುರುಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಕೂಡುವವನು.
3.37.35
संभावितात्मा चात्यर्थं नृशंसः पुरुषश्च यः ।
नैते लोकानाप्नुवन्ति निर्लोकास्ते धनञ्जय ॥ ३.३७.३५ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮಪ್ರಶಂಸಕನಾದ, ಕ್ರೂರ ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಧನಂಜಯ, ಅವರು ಲೋಕರಹಿತರು.
3.37.36
आनृशंस्यमनुक्रोशः सत्यं करुणवेदिता ।
दमः स्थितिर्धृतिर्धर्मः क्षमा कृत्यमनुत्तमम् ॥ ३.३७.३६ ॥
ಕ್ರೂರತೆಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಕರುಣೆ, ಸತ್ಯ, ಕರುಣೆಯ ಅರಿವು, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಸ್ಥಿರತೆ, ಧೈರ್ಯ, ಧರ್ಮ, ಕ್ಷಮೆ — ಇವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರ್ತವ್ಯ.
3.37.37
दया शमश्च धर्मश्च गुरुपूजा कृतज्ञता ।
मैत्रता द्विजभक्तिश्च वसन्ति त्वयि फल्गुन।
व्यपेक्षा सर्वभूतेषु कृपा दानं मतिः स्मृतिः ॥ ३.३७.३७ ॥
ದಯೆ, ಶಮ, ಧರ್ಮ, ಗುರುಪೂಜೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಮೈತ್ರಿ, ದ್ವಿಜರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ — ಓ ಫಲ್ಗುನ, ಇವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮೇಲಿನ ಕಾಳಜಿ, ಕೃಪೆ, ದಾನ, ಮತಿ, ಸ್ಮೃತಿ ಕೂಡ.
3.37.38
तस्मात्कौरव्य शक्रेण समेष्यसि धनञ्जय ।
त्वादृशेन हि देवानां श्लाघनीयः समागमः ॥ ३.३७.३८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಧನಂಜಯ, ನೀನು ಶಕ್ರನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವೆ. ನಿನ್ನಂಥವನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಸಮಾಗಮ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ.
3.37.39
सुहृदां सोदराणां च सर्वेषां भरतर्षभ ।
त्वं गतिः परमा तात वृत्रहा मरुतामिव ॥ ३.३७.३९ ॥
ಓ ಭರತರ್ಷಭ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ, ಸಹೋದರರಿಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ, ಪ್ರಿಯನೇ; ಮರುತ್ತುಗಳಿಗೆ ವೃತ್ರಹಂತನಂತೆ.
3.37.40
तस्मिंस्त्रयोदशे वर्षे भ्रातरः सुहृदश्च ते ।
सर्वे हिसंश्रयिष्यन्ति बाहुवीर्यं महाबल ॥ ३.३७.४० ॥
ಆ ಹದಿಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲರೂ, ಓ ಮಹಾಬಲನೇ, ನಿನ್ನ ಬಾಹುಬಲವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುವರು.
3.37.41
स पार्थ पितरं गच्छ सहस्राक्षमरिन्दम ।
मुष्टिग्रहणमादत्स्व सर्वाण्यस्त्राणि वासवात् ॥ ३.३७.४१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಪಾರ್ಥ, ಓ ಅರಿಂದಮ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ವಾಸವನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮುಷ್ಟಿಗ್ರಹಣ ವಿಧಿಯಿಂದ ಪಡೆ.
3.37.42
शतशृङ्गे महाबाहो मघवानिदमब्रवीत् ।
शृण्वतां सर्वभूतानां त्वामुपाघ्राय मूर्धनि ॥ ३.३७.४२ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಶತಶೃಂಗ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಮಘವಾನ (ಇಂದ್ರ) ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಸರ್ವಭೂತಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿ.
3.37.43
विदितः सर्वभूतानां दिवं तात गमिष्यसि ।
प्राप्य पुण्यकृतां लोकान्रंस्यसे जयतांवर ॥ ३.३७.४३ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿದವನಾಗಿ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ. ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಜಯಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಆನಂದಿಸುವೆ.
3.37.44
मानितस्त्रिदशैः पार्थ विहृत्य सुसुखं दिवि ।
अवाप्यपरमास्त्राणि पृथिवीं पुनरेष्यसि ॥ ३.३७.४४ ॥
ಪೃಥೆಯ ಮಗನೇ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬಹು ಸುಖದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿ, ಪರಮಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ನೀನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬರುವೆ.
3.37.45
गुणांस्ते वासवस्तात खाण्डवं दहति त्वयि ।
शृण्वतां सर्वभूतानां पुनः पुनरभाषत ॥ ३.३७.४५ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನೂ, ನೀನು ಖಾಂಡವವನ್ನು ಸುಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ — ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ — ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳಿದನು.
3.37.46
तां प्रतिज्ञां नरश्रेष्ठ कर्तुमर्हसि वासवीम् ।
कंचिद्देशमितः प्राप्य तपोयोगमना भव ॥ ३.३७.४६ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವಾಸವನ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀನು ಈಡೇರಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಯಾವುದಾದರೂ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸು.
3.37.47
कर्तुमर्हसि कौरव्य मघवद्वचनं हितम् ।
दीक्षित्वाऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टाऽसि त्वं पुरन्दरम् ॥ ३.३७.४७ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ, ಮಘವನ (ಇಂದ್ರನ) ಹಿತವಚನವನ್ನು ನೀನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಇಂದೇ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ಹೋಗು; ನೀನು ಪುರಂದರನನ್ನು (ಇಂದ್ರನನ್ನು) ಕಾಣುವೆ.
3.37.48
तौ परिष्वज्य बीभत्सुः कृष्णामामन्त्र्य चाप्युभौ ।
मनांस्यादाय सर्वेषां प्रयातः पुरुषर्षभः ॥ ३.३७.४८ ॥
ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣೆಗೆ (ದ್ರೌಪದಿಗೆ) ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆದು ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೊರಟನು.
3.37.49
तं तथा प्रस्थितं वीरं सिंहस्कन्धोरसं तदा ।
प्राञ्जलिः पाण्डवंकृष्णा देवानां कुर्वती नमः।
वाग्भिः परमशुद्धाभिर्मङ्गलाभिरभाषत् ॥ ३.३७.४९ ॥
ಆಗ ಹಾಗೆ ಹೊರಟ ಸಿಂಹ ಭುಜ ವಿಶಾಲ ಎದೆಯ ಆ ವೀರನಿಗೆ, ಕೈಜೋಡಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತ ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧ ಮಂಗಳ ವಚನಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದಳು.
3.37.50
नमो धात्रे विधात्रे च स्वस्ति गच्छ वनाद्वनम् ।
धर्मस्त्वां जुषतां पार्थ भास्करश्च विभावसुः।
ब्रह्मा त्वां ब्राह्मणाश्चैव पालयन्तु धनञ्जय ॥ ३.३७.५० ॥
ಧಾತೃವಿಗೂ ವಿಧಾತೃವಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಾಡಿನಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಪಾರ್ಥ. ಧರ್ಮ ನಿನ್ನನ್ನು ಒಲಿಯಲಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಭಾವಸು (ಅಗ್ನಿ) ಕೂಡ; ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲಿ, ಧನಂಜಯ.
3.37.51
ज्येष्ठापचायी ज्येष्ठस्य भ्रातुर्वचनमास्थितः ।
प्रपद्येथा वसूव्रुद्रानादित्यान्समरुद्गणान्।
विश्वेदेवांस्तथा साध्याञ्शान्त्यर्थं भरतर्षभ ॥ ३.३७.५१ ॥
ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸು. ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ವಸುಗಳನ್ನು, ರುದ್ರರನ್ನು, ಆದಿತ್ಯರನ್ನು, ಮರುದ್ಗಣಗಳನ್ನು, ವಿಶ್ವೇದೇವರನ್ನು, ಸಾಧ್ಯರನ್ನು ಶರಣು ಹೋಗು.
3.37.52
स्वस्ति तेस्त्वान्तरिक्षेभ्यो दिव्येभ्यो भरतर्षभ ।
पार्थिवेभ्यश्च सर्वेभ्यो ये केचित्परिपन्थिनः ॥ ३.३७.५२ ॥
ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಕಾಶದಿಂದ, ದಿವ್ಯ ಲೋಕಗಳಿಂದ, ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲರಿಂದ ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ವಿರೋಧಿಗಳಾಗಿರುವ ಯಾರಿಂದಲೂ.
3.37.53
अवरोधाद्वने वासात्सर्वस्वहरणादपि ।
इदं दुःखतरं मन्ये पुत्रेभ्यश्च विवासनात् ॥ ३.३७.५३ ॥
ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಬಂಧನ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ, ಸರ್ವಸ್ವ ಅಪಹರಣ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಗಡಿಪಾರಾಗುವುದೇ ಅತಿ ದುಃಖಕರವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.37.54
मास्माकं क्षत्रियकुले जातुचित्पुनरुद्भवः ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्यामि येषां नायुधजीविका ॥ ३.३७.५४ ॥
ನಮ್ಮ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮತ್ತೆ ಏಳಿಗೆ ಉಂಟಾಗದಿರಲಿ. ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.37.55
इदं मे परमं दुःखं यः स पापः सुयोधनः ।
दृष्ट्वा मां गौरिति प्राह प्रहसन्राजसंसदि ॥ ३.३७.५५ ॥
ಆ ಪಾಪಿ ಸುಯೋಧನನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ 'ಗೌ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ.
3.37.56
तस्माद्दुःखादिदं दुःखं गरीय इतिमे मतिः ।
यत्तत्परिषदो मध्ये बह्वयुक्तमभाषत ॥ ३.३७.५६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಈ ದುಃಖವು ಆ ದುಃಖಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸಭೆಯ ನಡುವೆ ಬಹಳ ಅನುಚಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದನು.
3.37.57
ध्वंसितः स्वगृहेभ्यश्च राष्ट्राच्च भरतर्षभ ।
वने प्रतिष्ठितो भूत्वा सौहार्दादवतिष्ठसे ॥ ३.३७.५७ ॥
ಭರತಕುಲದ ಹೋರಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಮನೆಗಳಿಂದಲೂ ರಾಜ್ಯದಿಂದಲೂ ನೀನು ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿರುವೆ.
3.37.58
जेता यः सर्वशत्रूणां यः पावकमतर्पयः ।
जनस्त्वां पश्यतीदानीं गच्छन्तं भरतर्षभ ॥ ३.३७.५८ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೇ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದವನೇ; ಭರತಕುಲದ ಹೋರಿಯೇ, ಈಗ ಜನರು ನೀನು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
3.37.59
अस्मिन्नूनं महारण्ये भ्रातरः सुहृदश्च ते ।
त्वत्कथाः कथयिष्यन्ति चारणा ऋषयस्तथा ॥ ३.३७.५९ ॥
ಈ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸೋದರರೂ ಸ್ನೇಹಿತರೂ, ಚಾರಣರೂ ಋಷಿಗಳೂ ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವರು.
3.37.60
यत्ते कुन्ती महाबाहो जातस्यैच्छद्धनञ्जय ।
तत्तेऽस्तु सर्वं कौन्तेय यथा च स्वयमिच्छसि ॥ ३.३७.६० ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ ಧನಂಜಯ, ಹುಟ್ಟಿದ ನಿನಗಾಗಿ ಕುಂತಿ ಏನನ್ನು ಬಯಸಿದ್ದಳೋ, ಓ ಕೌಂತೇಯ, ನೀನು ಸ್ವತಃ ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗಿರಲಿ.
3.37.61
वसुदेवस्वसा देवी त्वामार्या पुनरागतम् ।
पश्यतु त्वां पृथा पार्थ सहस्राक्षमिवादितिः ॥ ३.३७.६१ ॥
ವಸುದೇವನ ತಂಗಿ, ಆರ್ಯೆಯಾದ ದೇವಿ ಪೃಥೆ, ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನನ್ನು ಅದಿತಿ ನೋಡುವಂತೆ ನೋಡಲಿ, ಓ ಪಾರ್ಥ.
3.37.62
नूनं ते भ्रातरः सर्वे त्वत्कथाभिः प्रजागरे ।
रंस्यन्ते तव कर्माणि कीरत्यन्तः पुनः पुनः ॥ ३.३७.६२ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರು ಜಾಗರಣದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಥೆಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುವರು, ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾ.
3.37.63
न च नः पार्थ भोगेषु न धने नोत जीविते ।
तुष्टिर्बुद्धिर्भवित्री वा त्वयि दीर्घप्रवासिनि ॥ ३.३७.६३ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ದೀರ್ಘ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ನಮಗೆ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ, ಧನದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಜೀವನದಲ್ಲಾಗಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿಯ ಸ್ಥಿರತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
3.37.64
त्वयि नः पार्थ सर्वेषां सुखदुःखे प्रतिष्ठते ।
जीवितं मरणं चैव राज्यमैश्वर्यमेव च ॥ ३.३७.६४ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸುಖದುಃಖಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ; ಜೀವನ, ಮರಣ, ರಾಜ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಕೂಡ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿವೆ.
3.37.65
आपृष्टो नोसि कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि पाण्डव ।
कृतास्त्रं स्वस्तिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामि पुनरागतम् ॥ ३.३७.६५ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡಲಾಗಿಲ್ಲ; ಓ ಪಾಂಡವ, ನಿನಗೆ ಕ್ಷೇಮ ಲಭಿಸಲಿ. ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ, ಕ್ಷೇಮದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ನೋಡುವೆನು.
3.37.66
बलवद्भिर्विरुद्धं न कार्यमेतत्त्वयाऽनघ ।
प्रयाह्यविघ्नेयैवाशु विजयाय महाबल ॥ ३.३७.६६ ॥
ಓ ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಬಲವಂತರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನೀನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಓ ಮಹಾಬಲನೇ, ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಗನೆ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಡು.
3.37.67
ह्रीः श्रीः कीर्तिर्धृतिः पुष्टिरुमा लक्ष्मीः सरस्वती ।
इमा वै तव पान्थस् पालयन्तु धनञ्जय ॥ ३.३७.६७ ॥
ಲಜ್ಜೆ, ಶ್ರೀ, ಕೀರ್ತಿ, ಧೃತಿ, ಪುಷ್ಟಿ, ಉಮಾ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಸರಸ್ವತಿ — ಇವೆಲ್ಲವೂ, ಓ ಧನಂಜಯ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಯಾಣಿಕನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
3.37.68
एवमुक्त्वाऽऽशिषः कृष्णा विरराम यशस्विनी। ॥ ३.३७.६८ ॥
ಹೀಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನುಡಿದು, ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕೃಷ್ಣೆ (ದ್ರೌಪದಿ) ಮೌನವಾದಳು.
3.37.69
ततःप्रदक्षिणं कृत्वा भ्रातॄन्धौम्यं च पाण्डवः ।
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृह्य रुचिरं धनुः ॥ ३.३७.६९ ॥
ನಂತರ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮತ್ತು ಧೌಮ್ಯನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಮಹಾಬಾಹು ಪಾಂಡವನು ಸುಂದರ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟನು.
3.37.70
शनैरिव दिशं वीर उदीचीं भरतर्षभ ।
संहरंस्तरसा वृक्षाँल्लता वल्लीश्च भारत।
असज्जमानो वृक्षेषु जगाम सुमहाबलः ॥ ३.३७.७० ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ವೀರನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗಿದನು; ಮರಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಮುರಿಯುತ್ತ, ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಆ ಮಹಾಬಲನು ಮುಂದೆ ಹೋದನು.
3.37.71
तस्य मार्गादपाक्रामन्सर्वभूतानि गच्छतः ।
युक्तस्यैन्द्रेण योगेन पराक्रान्तस्य शुष्मिणः ॥ ३.३७.७१ ॥
ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಹಾದಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಸರಿದು ಹೋದವು; ಇಂದ್ರನ ಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಅವನು.
3.37.72
सोऽगच्छत्पर्वतांस्तात तपोधननिषेवितान् ।
दिव्यं हैमवतं पुण्यं देवजुष्टं परंतपः ॥ ३.३७.७२ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ! ತಪೋಧನರು ಸೇವಿಸುವ ಪರ್ವತಗಳಿಗೆ ಅವನು ಹೋದನು — ದಿವ್ಯವಾದ, ಹಿಮಾಲಯದ ಪುಣ್ಯವಾದ, ದೇವತೆಗಳು ಸೇವಿಸುವ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತಪಿಸುವವನು.
3.37.73
अगच्छत्पर्वतं पुण्यमेकाह्नैव महामनाः ।
मनोजवगतिर्भूत्वा योगयुक्तो यथाऽनिलः ॥ ३.३७.७३ ॥
ಮಹಾಮನಸ್ಕನು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆ ಪುಣ್ಯ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು; ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಿಂದ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಗಾಳಿಯಂತೆ.
3.37.74
हिमवन्तमतिक्रम्य गन्धमादनमेव च ।
अत्यक्रामत्स दुर्गाणि दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ ३.३७.७४ ॥
ಹಿಮವಂತವನ್ನು ದಾಟಿ, ಗಂಧಮಾದನವನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಅವನು ದುರ್ಗಮ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ದಾಟಿದನು.
3.37.75
इन्द्रिकीलं समासाद्य ततोऽतिष्ठद्धनंजयः ।
गत्वा स षडहोरात्रान्सप्तमेऽहनि पाण्डवः ॥ ३.३७.७५ ॥
ಇಂದ್ರಕೀಲವನ್ನು ತಲುಪಿ ಧನಂಜಯನು ನಿಂತನು. ಆರು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನಡೆದು, ಏಳನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಂಡವನು ನಿಂತನು.
3.37.76
प्रस्थेन्द्रकीलस्य शुभे तपोयोगपरोऽभवत् ।
ऊर्ध्वबाहुर्न चाङ्गानि प्रास्पन्दयत किंचन ॥ ३.३७.७६ ॥
ಇಂದ್ರಕೀಲದ ಶುಭ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ತಪೋಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು; ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ, ತನ್ನ ಯಾವ ಅಂಗವನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅಲುಗಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.37.77
समाहितात्मा नियतः सहस्राक्षसुतोऽच्युतः ।
अन्तरिक्षे स शुश्राव तिष्ठेति स वचस्तदा ॥ ३.३७.७७ ॥
ಸಮಾಹಿತಾತ್ಮನೂ ನಿಯತನೂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನ ಪುತ್ರನೂ ಅಚ್ಯುತನೂ ಆದ ಅವನು ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ "ನಿಲ್ಲು" ಎಂಬ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
3.37.78
तच्छ्रुत्वा सर्वतो दृष्टिं चारयामास रपाण्डवः ।
अथापश्यत्सव्यसाची वृक्षमूले तपस्विनम् ॥ ३.३७.७८ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನು ಸುತ್ತಲೂ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದನು. ಆಗ ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
3.37.79
ब्राह्म्या श्रिया दीप्यमानं पिङ्गलं जटिलं कृशम् ।
सोऽब्रवीदर्जुनं तत्रस्थितं दृष्ट्वा महातपाः ॥ ३.३७.७९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದ, ಪಿಂಗಳವರ್ಣದ, ಜಟಾಧಾರಿ ಮತ್ತು ಕೃಶನಾದ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು.
3.37.80
कस्त्वं तातेह संप्राप्तो धनुष्मान्कवची शरी ।
निबद्धाऽसितलत्राणः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ३.३७.८० ॥
ಮಗೂ! ಬಿಲ್ಲು, ಕವಚ, ಬಾಣ ಧರಿಸಿ, ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಚರ್ಮದ ಗುರಾಣಿ ಕಟ್ಟಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ನೀನು ಯಾರು?
3.37.81
नेह शस्त्रेण कर्तव्यं शान्तानामेष आलयः ।
विनीतक्रोधहर्षाणां ब्राह्मणानां तपस्विनाम् ॥ ३.३७.८१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು. ಇದು ಶಾಂತರ ನೆಲೆ — ಕೋಪ ಹರ್ಷಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನ.
3.37.82
नेहास्ति धनुषा कार्यं न संग्रामोऽत्र कर्हिचित् ।
निक्षिपैतद्धनुस्तात प्राप्तोसि परमां गतिम् ॥ ३.३७.८२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲಿನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಯುದ್ಧವೂ ಇಲ್ಲ. ಮಗೂ! ಈ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಇಡು; ನೀನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ.
3.37.83
इत्यनन्तौजसं वीरं यथा चान्यं पृथग्जनम् ।
तथा हसन्निवाभीक्ष्णं ब्राह्मणोऽर्जुनमब्रवीत्।
न चैनं चालयामास धैर्यात्सुधृतनिश्चयम् ॥ ३.३७.८३ ॥
ಹೀಗೆ ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ವೀರ ಅರ್ಜುನನನ್ನು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನನ್ನೆಂಬಂತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪದೇ ಪದೇ ನಗುತ್ತ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಆದರೆ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕದಲಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.37.84
तमुवाच ततः प्रीतः स द्विजः प्रहसन्निव ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते शक्रोऽहमरिसूदन ॥ ३.३७.८४ ॥
ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆ ದ್ವಿಜನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಶತ್ರುಸೂದನನೇ, ನಾನು ಶಕ್ರನು.
3.37.85
एवमुक्तः सहस्राक्षं प्रत्युवाच धनंजयः ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा सूरः कुरुकुलोद्वहः ॥ ३.३७.८५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧನಂಜಯನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು; ಕೈಮುಗಿದು ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಆ ಶೂರ, ಕುರುಕುಲದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು.
3.37.86
ईप्सितो ह्येष वै कामो वरं चैनं प्रयच्छ मे ।
त्वत्तोऽद्य भगवन्नस्त्रंकृत्स्नमिच्छामि वेदितम् ॥ ३.३७.८६ ॥
ಇದೇ ನಾನು ಬಯಸಿದ ಕಾಮನೆ; ಈ ವರವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು. ಭಗವಂತನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸ್ತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.37.87
प्रत्युवाच महेन्द्रस्तं प्रीतात्मा प्रहसन्निव ।
इह प्राप्तस्य किं कार्यमस्त्रैस्तव धनंजय ॥ ३.३७.८७ ॥
ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಹೇಂದ್ರನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಧನಂಜಯ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ನಿನಗೆ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಏನು ಕೆಲಸ?
3.37.88
कामान्वृणीष्व लोकांस्त्वं प्राप्तोसि परमां गतिम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच सहस्राक्षं धनंजयः ॥ ३.३७.८८ ॥
ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ; ನೀನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧನಂಜಯನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
3.37.89
न लोभान्न पुनः कामान्न देवत्वं पुनः सुखम् ।
न च सर्वामरैश्वर्यं कामये त्रिदशाधिप ॥ ३.३७.८९ ॥
ಲೋಭದಿಂದಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದಲ್ಲ; ದೇವತ್ವವಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ಸುಖವಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಅಮರರ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ, ತ್ರಿದಶಾಧಿಪನೇ, ನಾನು ಬಯಸುವುದು.
3.37.90
भ्रातॄंस्तान्विपिने त्यक्त्वा वैरमप्रतियात्य च ।
अकीर्तिं सर्वलोकेषु गच्छेयं शाश्वतीः समाः ॥ ३.३७.९० ॥
ಆ ಸಹೋದರರನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಿ, ವೈರಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಪಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತೇನೆ.
3.37.91
एवमुक्तः प्रत्युवाच वृत्रहा पाण्डुनन्दनम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा सर्वलोकनमस्कृतः ॥ ३.३७.९१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವೃತ್ರಹಂತ ಇಂದ್ರನು, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನಿಗೆ ಮೃದು ಮಾತಿನಿಂದ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
3.37.92
यदा द्रक्ष्यसि भूतेशं त्र्यक्षं शूलधरं शिवम् ।
तदा दाताऽस्मि ते तात दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ॥ ३.३७.९२ ॥
ಭೂತಗಳ ಒಡೆಯ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವನನ್ನು ನೀನು ಕಂಡಾಗ, ಓ ಮಗನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
3.37.93
क्रियतां दर्शने यत्नो देवस्य परमेष्ठिनः ।
दर्शनात्तस्य कौन्तेय संसिद्धः स्वर्गमेष्यसि ॥ ३.३७.९३ ॥
ದೇವರ ಪರಮೇಷ್ಠಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು; ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಆತನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನೀನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುವೆ.
3.37.94
इत्युक्त्वा फल्गुनं शक्रो जगामादर्शनं पुनः ।
अर्जुनोप्यथ तत्रैव तस्थौ योगसमन्वितः ॥ ३.३७.९४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಶಕ್ರನು ಫಲ್ಗುನನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಅರ್ಜುನನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ನಿಂತನು.