Mahābhārata · Adhyāya 3.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.37.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
संस्मृत्य मुनिसंदेशमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.३७.१ ॥
Nach einiger Zeit sprach Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, sich an die Botschaft des Weisen erinnernd, diese Worte.
3.37.2
विविक्ते विदितप्रज्ञमर्जुनं पुरुषर्षभ ।
सान्त्वपूर्वं स्मितं कृत्वापाणिना परिसंस्पृशन् ॥ ३.३७.२ ॥
Stier unter den Männern, im Verborgenen, zu Arjuna, dessen Weisheit bekannt ist, zuerst mit sanften Worten und einem Lächeln, ihn mit der Hand berührend.
3.37.3
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा वनवासमरिंदमः ।
धनंजयंधर्मराजो रहसीदमुवाच ह ॥ ३.३७.३ ॥
Dieser König des Dharma, Bezwinger der Feinde, sprach, nachdem er einen Augenblick nachgedacht hatte, im Geheimen zu Arjuna über das Waldexil.
3.37.4
भीष्मे द्रोणे कृपे कर्णे द्रोणपुत्रे च भारत ।
धनुर्वेदश्चतुष्पाद एतेष्वद्य प्रतिष्ठितः ॥ ३.३७.४ ॥
O Bhārata, in Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Karṇa und Droṇas Sohn ist heute die vierteilige Wissenschaft des Bogens verankert.
3.37.5
दैवं ब्राह्मं चासुरं च सप्रयोगचिकित्सितम् ।
सर्वास्त्राणां प्रयोगं च अभिजानन्ति कृत्स्नशः ॥ ३.३७.५ ॥
Sie kennen vollständig die göttlichen, brahmanischen und dämonischen Waffen samt ihrem Einsatz und ihren Gegenmitteln sowie den Einsatz aller Waffen.
3.37.6
ते सर्वे धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण परिसान्त्विताः ।
संविभक्ताश्च तुष्टाश्च गुरुवत्तेषु वर्तते।
सर्वयोधेषु चैवास्य सदा प्रीतिरनुत्तमा ॥ ३.३७.६ ॥
Sie alle wurden vom Sohn Dhṛtarāṣṭras gut besänftigt; sie sind zufrieden, da sie ihren Anteil erhalten haben; er verhält sich ihnen gegenüber wie zu Lehrern, und seine Zuneigung zu allen Kriegern ist stets unvergleichlich.
3.37.7
आचार्या मानितास्तुष्टाः शान्तिं व्यवहरन्न्युत ।
शक्तिं न हापयिष्यन्ति ते काले प्रतिपूजिताः ॥ ३.३७.७ ॥
Geehrt und zufrieden verhielten sich die Lehrer friedlich; wenn sie zur rechten Zeit verehrt werden, werden sie ihre Kraft nicht mindern.
3.37.8
अद्य चेयं मही कृत्स्ना दुर्याधनवशानुगा ।
सग्रामनगरा पार्थ ससागरवनाकरा ॥ ३.३७.८ ॥
Heute gehorcht diese ganze Erde, mit ihren Dörfern und Städten, Meeren, Wäldern und Bergwerken, dem Willen Duryodhanas, o Pārtha.
3.37.9
भवानेव प्रियोऽस्माकं त्वयि भारः समाहितः ॥ ३.३७.९ ॥
Du allein bist uns lieb; die Last ist auf dich gelegt.
3.37.10
अत्र कृत्यं प्रपश्यामि प्राप्तकालमरिंदम ।
कृष्णद्वैपायनात्तात गृहीतोपनिषन्मया ॥ ३.३७.१० ॥
Hier sehe ich eine dem Augenblick angemessene Pflicht, o Bezwinger der Feinde. Lieber Sohn, ich habe diese geheime Lehre von Kṛṣṇa Dvaipāyana empfangen.
3.37.11
गृहीतया तया सम्यग्जगत्सर्वं प्रकाशते ।
तेन त्वं ब्रह्मणा तात संयुक्तः सुसमाहितः ॥ ३.३७.११ ॥
Richtig erfasst, erleuchtet sie die ganze Welt. Darum, lieber Sohn, verbinde dich mit jenem Brahman und sei wohl gesammelt.
3.37.12
देवतानां यथाकालं प्रसादं प्रतिपालय ।
तपसा योजयात्मानमुग्रेण भरतर्षभ ॥ ३.३७.१२ ॥
Bewahre die Gunst der Götter zur rechten Zeit. O Stier der Bharatas, verbinde dich mit ihnen durch strenge Askese.
3.37.13
धनुष्मान्कवची खङ्गी मुनिः साधुव्रते स्थितः ।
न कस्यचिद्ददन्मार्गं गच्छ तातोत्तरां दिशम् ॥ ३.३७.१३ ॥
Mit Bogen, Panzer und Schwert, als Asket fest im tugendhaften Gelübde, niemandem den Weg überlassend, geh, lieber Sohn, nach Norden.
3.37.14
इनद्रे ह्यस्त्राणि दिव्यानि समस्तानि धनंजय ।
वृत्राद्भीतैर्बलं देवैस्तदा शक्रे समर्पितम् ॥ ३.३७.१४ ॥
O Dhanaṃjaya, in Indra sind alle göttlichen Waffen. Damals übergaben die von Vṛtra verängstigten Götter ihre Kraft dem Śakra.
3.37.15
तान्येकस्थानि सर्वाणि ततस्त्वं प्रतिपत्स्यसे ।
अनेन ब्रह्मणा तात सर्वं संप्रतिपद्यते ॥ ३.३७.१५ ॥
Sie sind alle an einem Ort vereint, und dann wirst du sie erlangen. Lieber Sohn, durch dieses brahman wird alles erreicht.
3.37.16
शक्रमेव प्रपद्यस्व स तेऽस्त्राणि प्रदास्यति ।
दीक्षितोऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टुं देवं पुरंदरम् ॥ ३.३७.१६ ॥
Suche Zuflucht bei Śakra selbst; er wird dir die Waffen geben. Heute noch geweiht, geh, den Gott Purandara zu sehen.
3.37.17
एवमुक्त्वा धर्मराजस्तमध्यापयत प्रभुः ॥ ३.३७.१७ ॥
So gesprochen, ließ der Herr Dharmarāja ihn (das Mantra) studieren.
3.37.18
दीक्षितं विधिना तेन यतवाक्कायमानसम् ।
अनुजज्ञे तदा वीरं भ्राता भ्रातरमग्रजः ॥ ३.३७.१८ ॥
So nach der Regel geweiht, mit gezügelter Rede, Leib und Geist, erhielt der Held damals von seinem älteren Bruder die Erlaubnis zu gehen.
3.37.19
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रष्टुकामः पुरंदरम् ।
धनुर्गाण्डीवमादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ॥ ३.३७.१९ ॥
Auf Befehl des Dharma-Königs, begierig, Puraṃdara (Indra) zu sehen, nahm er den Bogen Gāṇḍīva und zwei große unerschöpfliche Köcher.
3.37.20
कवची सतलत्राणो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
हत्वाऽग्निं ब्राह्मणान्निष्कैः स्वस्तिवाच्य मह्यभुज ॥ ३.३७.२० ॥
In Rüstung gekleidet, mit Schutzhülle und Fingerschutz aus Eidechsenhaut angelegt, nachdem er dem Feuer Opfer dargebracht, den Brahmanen Goldmünzen gegeben und die Segenssprüche vernommen hatte, der Großarmige.
3.37.21
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृहीतशरासनः ।
वधाय धार्तराष्ट्राणां निःश्वस्योर्ध्वमुदैक्षत ॥ ३.३७.२१ ॥
Der Großarmige brach auf, den Bogen bereit, zur Vernichtung der Söhne Dhṛtarāṣṭras; er seufzte und blickte nach oben.
3.37.22
तं दृष्ट्वा तत्रकौन्तेयं प्रगृहीतशरासनम् ।
अब्रुवन्ब्रह्मणाः सिद्धा भूतान्यन्तर्हितानि च ॥ ३.३७.२२ ॥
Als sie den Sohn Kuntīs dort mit bereitem Bogen sahen, sprachen die Brahmanen, die Vollendeten und die verborgenen Wesen.
3.37.23
क्षिप्रमाप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि ।
संसाधयस्व कौन्तेय ध्रुवोस्तु विजयस्तव ॥ ३.३७.२३ ॥
Sohn Kuntīs, erlange schnell, was du in deinem Herzen begehrst. Sohn Kuntīs, vollende es; dein Sieg sei gewiss.
3.37.24
अब्रुवन्ब्राह्मणाः पार्थमिति कृत्वा जयाशिषः ।
सिद्धचारणसङ्घाश्च गन्धर्वाश्च तमब्रुवन् ॥ ३.३७.२४ ॥
Die Brahmanen sprachen, Segenswünsche für den Sieg aussprechend, so zu Pārtha; und die Scharen der Vollendeten und Cāraṇas und die Gandharvas sprachen ebenfalls zu ihm.
3.37.25
स्वस्तिव्रतमुपाधत्स्व सङ्कल्पस्तव सिद्ध्यताम् ।
मनोरथाश्च ते सर्वे समृद्ध्यन्तां महारथ ॥ ३.३७.२५ ॥
Übe das Gelübde des Wohlergehens; möge dein Entschluss sich erfüllen. O großer Wagenkämpfer, mögen alle deine Wünsche gedeihen.
3.37.26
एवमुक्तोऽभिवाद्यैतान्बद्धाञ्जलिपुटस्तथा ।
तपोयोगमनाः पार्थः पुरोहितमवन्दत ॥ ३.३७.२६ ॥
So angesprochen grüßte Pārtha sie mit gefalteten Händen, den Geist auf Askese und Yoga gerichtet, und verneigte sich vor dem Hauspriester.
3.37.27
ततः प्रीतमना जिष्णुस्तावुभावभ्यवन्दत ।
सहोदरावतिरथौ युधिष्ठिरवृकोदरौ ॥ ३.३७.२७ ॥
Da verneigte sich Jiṣṇu, erfreuten Sinnes, vor den beiden — Yudhiṣṭhira und Vṛkodara, seinen leiblichen Brüdern, zwei gewaltigen Wagenkämpfern.
3.37.28
तं क्लान्तमनसौ पूर्णमभिगम्य महारथौ ।
यमौ गाण्डीवधन्वानमभ्यवादयतामुभौ ॥ ३.३७.२८ ॥
Da traten die beiden Zwillinge, Wagenkämpfer von großer Kraft, müden Sinnes, zu dem vollkommenen Bogenschützen des Gāṇḍīva und verneigten sich beide vor ihm.
3.37.29
अभिवाद्य तु तौ वीरावूचतुः पाकशासनिम् ।
अवाप्तव्यानि सर्वाणि दिव्यान्यस्त्राणि वासवात्।
अस्त्राण्याप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि ॥ ३.३७.२९ ॥
Nachdem sie ihn gegrüßt hatten, sprachen die beiden Helden zu Pākaśāsani (Arjuna): Alle göttlichen Waffen sind von Vāsava zu erlangen. O Sohn der Kuntī, erlange die Waffen, wonach dein Sinn verlangt.
3.37.30
गिरो ह्यशिथिलाः सर्वा निर्दोषाः संमताः सताम् ।
त्वमेकः पाण्डवेष्वद्य संप्राप्तोसि धनञ्जय ॥ ३.३७.३० ॥
Alle diese Worte, von den Guten gebilligt, sind fest und makellos. O Dhanañjaya, heute bist du allein unter den Pāṇḍavas dazu gelangt.
3.37.31
न चाधर्मविदं देवा नासिद्धं नातपस्विनम् ।
द्रष्टुमिच्छन्ति कौन्तेय चलचित्तं शठं न च ॥ ३.३७.३१ ॥
O Sohn der Kuntī, die Götter wünschen nicht jemanden zu sehen, der Adharma kennt, den Unvollendeten, den Asketelosen, den Wankelmütigen oder den Betrüger.
3.37.32
रोरूयमाणः कटुकमीर्ष्यकः कटुकाक्षरः ।
शठकः श्लाघकः क्षेप्ता हन्ता च विचिकित्सिता ॥ ३.३७.३२ ॥
Wer klagt und jammert, bittere Worte spricht, neidisch ist, harte Laute gebraucht, betrügerisch ist, sich selbst lobt, schmäht, tötet und argwöhnisch ist.
3.37.33
विश्वस् हन्ता मायावी क्रोधनोऽनृतभाषिता ।
अत्याशी नास्तिकोऽदाता मित्रध्रुक्सर्वशङ्कितः ॥ ३.३७.३३ ॥
Der Unzuverlässige, der Mörder, der Gaukler, der Zornige, der Lügner, der Vielfraß, der Ungläubige, der Geizige, der Freundesverräter und der, der allen misstraut.
3.37.34
आक्रोष्टा चातिमानी च रौद्रो लुब्धोऽथ लोलुपः ।
स्तेनश्च मद्यपश्चैव भ्रूणहा गुरुतल्पगः ॥ ३.३७.३४ ॥
Der Schmäher, der übermäßig Stolze, der Grausame, der Habgierige, der Begehrliche, der Dieb, der Trinker, der Mörder eines Embryos und der Schänder des Lehrerbettes.
3.37.35
संभावितात्मा चात्यर्थं नृशंसः पुरुषश्च यः ।
नैते लोकानाप्नुवन्ति निर्लोकास्ते धनञ्जय ॥ ३.३७.३५ ॥
Der über alle Maßen selbstgefällige und grausame Mensch erlangt diese Welten nicht; o Dhanañjaya, sie sind weltenlos.
3.37.36
आनृशंस्यमनुक्रोशः सत्यं करुणवेदिता ।
दमः स्थितिर्धृतिर्धर्मः क्षमा कृत्यमनुत्तमम् ॥ ३.३७.३६ ॥
Nicht-Grausamkeit, Mitgefühl, Wahrhaftigkeit, Empfänglichkeit für Erbarmen, Selbstbeherrschung, Standhaftigkeit, Beharrlichkeit, Dharma und Vergebung – dies ist die höchste Pflicht.
3.37.37
दया शमश्च धर्मश्च गुरुपूजा कृतज्ञता ।
मैत्रता द्विजभक्तिश्च वसन्ति त्वयि फल्गुन।
व्यपेक्षा सर्वभूतेषु कृपा दानं मतिः स्मृतिः ॥ ३.३७.३७ ॥
Mitgefühl, Gelassenheit, Dharma, die Verehrung der Lehrer, Dankbarkeit, Freundschaft und Hingabe an die Zweimalgeborenen wohnen in dir, o Phālguna. Auch Achtsamkeit gegenüber allen Wesen, Mitleid, Freigebigkeit, Urteilskraft und Gedächtnis.
3.37.38
तस्मात्कौरव्य शक्रेण समेष्यसि धनञ्जय ।
त्वादृशेन हि देवानां श्लाघनीयः समागमः ॥ ३.३७.३८ ॥
Daher, o Nachkomme der Kurus, Dhanañjaya, wirst du mit Śakra (Indra) zusammentreffen. Wahrlich, eine Begegnung der Götter mit einem wie dir ist lobenswert.
3.37.39
सुहृदां सोदराणां च सर्वेषां भरतर्षभ ।
त्वं गतिः परमा तात वृत्रहा मरुतामिव ॥ ३.३७.३९ ॥
O Stier der Bharatas, für Freunde, Brüder und alle bist du die höchste Zuflucht, Lieber, so wie der Vṛtra-Töter für die Maruts ist.
3.37.40
तस्मिंस्त्रयोदशे वर्षे भ्रातरः सुहृदश्च ते ।
सर्वे हिसंश्रयिष्यन्ति बाहुवीर्यं महाबल ॥ ३.३७.४० ॥
In jenem dreizehnten Jahr werden deine Brüder und alle deine Freunde Zuflucht in der Tapferkeit deiner Arme suchen, o Mächtiger.
3.37.41
स पार्थ पितरं गच्छ सहस्राक्षमरिन्दम ।
मुष्टिग्रहणमादत्स्व सर्वाण्यस्त्राणि वासवात् ॥ ३.३७.४१ ॥
Daher, o Sohn der Pṛthā, o Bezwinger der Feinde, geh zu deinem Vater, dem Tausendäugigen, und empfange von Vāsava alle Waffen im Ritus des Fausthaltens.
3.37.42
शतशृङ्गे महाबाहो मघवानिदमब्रवीत् ।
शृण्वतां सर्वभूतानां त्वामुपाघ्राय मूर्धनि ॥ ३.३७.४२ ॥
O du Mächtigarmiger, auf dem hundertgipfligen Berg sprach Maghavān (Indra) dies, während alle Wesen zuhörten, und hauchte dein Haupt an.
3.37.43
विदितः सर्वभूतानां दिवं तात गमिष्यसि ।
प्राप्य पुण्यकृतां लोकान्रंस्यसे जयतांवर ॥ ३.३७.४३ ॥
Lieber Sohn, allen Wesen bekannt, wirst du in den Himmel gehen. Nachdem du die Welten derer erreicht hast, die Verdienst erwarben, wirst du dich erfreuen, bester der Sieger.
3.37.44
मानितस्त्रिदशैः पार्थ विहृत्य सुसुखं दिवि ।
अवाप्यपरमास्त्राणि पृथिवीं पुनरेष्यसि ॥ ३.३७.४४ ॥
Sohn der Pṛthā, von den Göttern geehrt, nachdem du im Himmel in großem Glück geweilt und die höchsten Waffen erlangt hast, wirst du wieder auf die Erde zurückkehren.
3.37.45
गुणांस्ते वासवस्तात खाण्डवं दहति त्वयि ।
शृण्वतां सर्वभूतानां पुनः पुनरभाषत ॥ ३.३७.४५ ॥
Lieber Sohn, Vāsava sprach wieder und wieder von deinen Tugenden und davon, dass du Khāṇḍava verbrannt hast, während alle Wesen zuhörten.
3.37.46
तां प्रतिज्ञां नरश्रेष्ठ कर्तुमर्हसि वासवीम् ।
कंचिद्देशमितः प्राप्य तपोयोगमना भव ॥ ३.३७.४६ ॥
Bester der Männer, du solltest jenes Gelübde des Vāsava erfüllen. Gehe von hier an einen bestimmten Ort und richte deinen Geist auf Askese und Yoga.
3.37.47
कर्तुमर्हसि कौरव्य मघवद्वचनं हितम् ।
दीक्षित्वाऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टाऽसि त्वं पुरन्दरम् ॥ ३.३७.४७ ॥
Nachkomme der Kuru, du solltest das heilsame Wort Maghavans erfüllen. Nimm heute noch die Weihe und geh; du wirst Purandara sehen.
3.37.48
तौ परिष्वज्य बीभत्सुः कृष्णामामन्त्र्य चाप्युभौ ।
मनांस्यादाय सर्वेषां प्रयातः पुरुषर्षभः ॥ ३.३७.४८ ॥
Bībhatsu umarmte beide, verabschiedete sich von Kṛṣṇā und von beiden, und, nachdem er aller Herzen gewonnen hatte, brach der Stier unter den Männern auf.
3.37.49
तं तथा प्रस्थितं वीरं सिंहस्कन्धोरसं तदा ।
प्राञ्जलिः पाण्डवंकृष्णा देवानां कुर्वती नमः।
वाग्भिः परमशुद्धाभिर्मङ्गलाभिरभाषत् ॥ ३.३७.४९ ॥
Da sprach Kṛṣṇā, als jener Held mit löwenschultrigem und breitbrüstigem Körper aufbrach, mit gefalteten Händen, den Göttern Ehrerbietung erweisend, zum Pāṇḍava mit höchst reinen, glückverheißenden Worten.
3.37.50
नमो धात्रे विधात्रे च स्वस्ति गच्छ वनाद्वनम् ।
धर्मस्त्वां जुषतां पार्थ भास्करश्च विभावसुः।
ब्रह्मा त्वां ब्राह्मणाश्चैव पालयन्तु धनञ्जय ॥ ३.३७.५० ॥
Ehre sei Dhātṛ und Vidhātṛ. Mögest du wohlbehalten sein, während du von Wald zu Wald ziehst, Pārtha. Dharma möge dich hegen, ebenso die Sonne und Vibhāvasu (das Feuer); Brahmā und die Brahmanen mögen dich beschützen, Dhanañjaya.
3.37.51
ज्येष्ठापचायी ज्येष्ठस्य भ्रातुर्वचनमास्थितः ।
प्रपद्येथा वसूव्रुद्रानादित्यान्समरुद्गणान्।
विश्वेदेवांस्तथा साध्याञ्शान्त्यर्थं भरतर्षभ ॥ ३.३७.५१ ॥
Bester der Bharatas, ehre die Älteren und halte dich an das Wort deines älteren Bruders; suche um des Friedens willen Zuflucht bei den Vasus, den Rudras, den Ādityas, den Scharen der Maruts, den Viśvedevas und den Sādhyas.
3.37.52
स्वस्ति तेस्त्वान्तरिक्षेभ्यो दिव्येभ्यो भरतर्षभ ।
पार्थिवेभ्यश्च सर्वेभ्यो ये केचित्परिपन्थिनः ॥ ३.३७.५२ ॥
Bester der Bharatas, mögest du Wohlergehen erfahren vom Himmel, von den himmlischen Welten und von allen Wesen auf der Erde; und ebenso von allen, die dir auf dem Weg feindlich gesinnt sind.
3.37.53
अवरोधाद्वने वासात्सर्वस्वहरणादपि ।
इदं दुःखतरं मन्ये पुत्रेभ्यश्च विवासनात् ॥ ३.३७.५३ ॥
Eingesperrt im Frauengemach zu sein, im Wald zu leben, selbst den Verlust aller Habe – das halte ich für schmerzhafter: verbannt zu werden und von den Söhnen getrennt zu sein.
3.37.54
मास्माकं क्षत्रियकुले जातुचित्पुनरुद्भवः ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्यामि येषां नायुधजीविका ॥ ३.३७.५४ ॥
Möge unser kṣatriya-Geschlecht niemals wieder erstehen. Ich verneige mich vor den brāhmaṇas, deren Lebensunterhalt nicht von Waffen abhängt.
3.37.55
इदं मे परमं दुःखं यः स पापः सुयोधनः ।
दृष्ट्वा मां गौरिति प्राह प्रहसन्राजसंसदि ॥ ३.३७.५५ ॥
Mein größter Schmerz ist, dass der frevelhafte Suyodhana mich sah, in der königlichen Versammlung lachte und rief: »Kuh!«
3.37.56
तस्माद्दुःखादिदं दुःखं गरीय इतिमे मतिः ।
यत्तत्परिषदो मध्ये बह्वयुक्तमभाषत ॥ ३.३७.५६ ॥
Deshalb ist dieser Schmerz nach meiner Ansicht größer als jener, denn er sprach inmitten der Versammlung viele unziemliche Worte.
3.37.57
ध्वंसितः स्वगृहेभ्यश्च राष्ट्राच्च भरतर्षभ ।
वने प्रतिष्ठितो भूत्वा सौहार्दादवतिष्ठसे ॥ ३.३७.५७ ॥
Stier der Bharatas, du wurdest aus deinen Häusern und deinem Reich vertrieben; im Wald wohnend, bleibst du aus Zuneigung hier.
3.37.58
जेता यः सर्वशत्रूणां यः पावकमतर्पयः ।
जनस्त्वां पश्यतीदानीं गच्छन्तं भरतर्षभ ॥ ३.३७.५८ ॥
Du, Sieger über alle Feinde, der du das Feuer zufriedengestellt hast; Stier der Bharatas, nun sieht das Volk dich fortgehen.
3.37.59
अस्मिन्नूनं महारण्ये भ्रातरः सुहृदश्च ते ।
त्वत्कथाः कथयिष्यन्ति चारणा ऋषयस्तथा ॥ ३.३७.५९ ॥
Gewiss werden in diesem großen Wald deine Brüder und Freunde sowie die Barden und Weisen deine Geschichten erzählen.
3.37.60
यत्ते कुन्ती महाबाहो जातस्यैच्छद्धनञ्जय ।
तत्तेऽस्तु सर्वं कौन्तेय यथा च स्वयमिच्छसि ॥ ३.३७.६० ॥
O Dhanañjaya, Starkarmiger, alles, was Kuntī sich bei deiner Geburt für dich wünschte, o Sohn der Kuntī, möge dir zuteilwerden, und was du selbst wünschst.
3.37.61
वसुदेवस्वसा देवी त्वामार्या पुनरागतम् ।
पश्यतु त्वां पृथा पार्थ सहस्राक्षमिवादितिः ॥ ३.३७.६१ ॥
Möge die edle Göttin Pṛthā, Schwester des Vasudeva, dich zurückgekehrt erblicken, o Pārtha, wie Aditi den Tausendäugigen erblickt.
3.37.62
नूनं ते भ्रातरः सर्वे त्वत्कथाभिः प्रजागरे ।
रंस्यन्ते तव कर्माणि कीरत्यन्तः पुनः पुनः ॥ ३.३७.६२ ॥
Gewiss werden alle deine Brüder in den wachen Nächten an den Geschichten über dich Freude haben und deine Taten immer wieder rühmen.
3.37.63
न च नः पार्थ भोगेषु न धने नोत जीविते ।
तुष्टिर्बुद्धिर्भवित्री वा त्वयि दीर्घप्रवासिनि ॥ ३.३७.६३ ॥
O Pārtha, solange du in langer Verbannung bist, werden wir weder Zufriedenheit noch Festigkeit des Sinnes finden, weder in Genüssen, noch im Reichtum, noch im Leben.
3.37.64
त्वयि नः पार्थ सर्वेषां सुखदुःखे प्रतिष्ठते ।
जीवितं मरणं चैव राज्यमैश्वर्यमेव च ॥ ३.३७.६४ ॥
O Pārtha, Glück und Leid von uns allen ruhen auf dir; Leben und Tod, Königreich und Herrschaft sind ebenfalls allein in dir begründet.
3.37.65
आपृष्टो नोसि कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि पाण्डव ।
कृतास्त्रं स्वस्तिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामि पुनरागतम् ॥ ३.३७.६५ ॥
O Sohn der Kuntī, du hast noch keinen Abschied erhalten; o Pāṇḍava, mögest du Wohlergehen erlangen. Im Waffenhandwerk geübt und gesegnet, werde ich dich wiedersehen, wenn du zurückkehrst.
3.37.66
बलवद्भिर्विरुद्धं न कार्यमेतत्त्वयाऽनघ ।
प्रयाह्यविघ्नेयैवाशु विजयाय महाबल ॥ ३.३७.६६ ॥
O Makelloser, du darfst dies nicht gegen die Mächtigen tun. O Großkraftiger, brich rasch und ohne Hindernis zum Sieg auf.
3.37.67
ह्रीः श्रीः कीर्तिर्धृतिः पुष्टिरुमा लक्ष्मीः सरस्वती ।
इमा वै तव पान्थस् पालयन्तु धनञ्जय ॥ ३.३७.६७ ॥
Mögen Scham, Glück, Ruhm, Standhaftigkeit, Gedeihen, Umā, Lakṣmī und Sarasvatī — sie alle — dich, den Wanderer, schützen, o Dhanañjaya.
3.37.68
एवमुक्त्वाऽऽशिषः कृष्णा विरराम यशस्विनी। ॥ ३.३७.६८ ॥
Nachdem sie diese Segenswünsche gesprochen hatte, schwieg die ruhmreiche Kṛṣṇā (Draupadī).
3.37.69
ततःप्रदक्षिणं कृत्वा भ्रातॄन्धौम्यं च पाण्डवः ।
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृह्य रुचिरं धनुः ॥ ३.३७.६९ ॥
Dann umschritt er seine Brüder und Dhaumya rechtsherum, nahm den schönen Bogen auf und brach auf, der Pāṇḍava mit den mächtigen Armen.
3.37.70
शनैरिव दिशं वीर उदीचीं भरतर्षभ ।
संहरंस्तरसा वृक्षाँल्लता वल्लीश्च भारत।
असज्जमानो वृक्षेषु जगाम सुमहाबलः ॥ ३.३७.७० ॥
O Stier der Bharatas, der Held zog langsam nach Norden, riss Bäume und Ranken mit Gewalt beiseite, ohne sich zwischen den Bäumen zu verfangen; der überaus Mächtige zog weiter.
3.37.71
तस्य मार्गादपाक्रामन्सर्वभूतानि गच्छतः ।
युक्तस्यैन्द्रेण योगेन पराक्रान्तस्य शुष्मिणः ॥ ३.३७.७१ ॥
Alle Wesen wichen von seinem Pfad, während er dahinzog, er, der Tapfere und Mächtige, mit Indras Kraft begabt.
3.37.72
सोऽगच्छत्पर्वतांस्तात तपोधननिषेवितान् ।
दिव्यं हैमवतं पुण्यं देवजुष्टं परंतपः ॥ ३.३७.७२ ॥
Lieber, er ging zu den von den Reichtümern der Askese besuchten Bergen, göttlich, heilig dem Himālaya, von den Göttern geliebt, Brenner der Feinde.
3.37.73
अगच्छत्पर्वतं पुण्यमेकाह्नैव महामनाः ।
मनोजवगतिर्भूत्वा योगयुक्तो यथाऽनिलः ॥ ३.३७.७३ ॥
Der Großmütige erreichte jenen heiligen Berg an einem einzigen Tag, sich mit der Schnelligkeit des Gedankens bewegend, im Yoga vereint, wie der Wind.
3.37.74
हिमवन्तमतिक्रम्य गन्धमादनमेव च ।
अत्यक्रामत्स दुर्गाणि दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ ३.३७.७४ ॥
Nachdem er den Himavat und auch den Gandhamādana überschritten hatte, durchquerte er die schwierigen Orte Tag und Nacht, unermüdlich.
3.37.75
इन्द्रिकीलं समासाद्य ततोऽतिष्ठद्धनंजयः ।
गत्वा स षडहोरात्रान्सप्तमेऽहनि पाण्डवः ॥ ३.३७.७५ ॥
Als er den Indrakīla erreicht hatte, blieb Dhanaṃjaya dort stehen. Nachdem er sechs Tage und Nächte gegangen war, blieb jener Pāṇḍava am siebten Tag stehen.
3.37.76
प्रस्थेन्द्रकीलस्य शुभे तपोयोगपरोऽभवत् ।
ऊर्ध्वबाहुर्न चाङ्गानि प्रास्पन्दयत किंचन ॥ ३.३७.७६ ॥
Am glückverheißenden Hang des Indrakīla war er ganz dem Yoga der Askese hingegeben; die Arme erhoben, bewegte er keines seiner Glieder im Geringsten.
3.37.77
समाहितात्मा नियतः सहस्राक्षसुतोऽच्युतः ।
अन्तरिक्षे स शुश्राव तिष्ठेति स वचस्तदा ॥ ३.३७.७७ ॥
Mit gesammelter Seele, selbstbeherrscht, der Sohn des Tausendäugigen, der Unerschütterliche, hörte er da am Himmel die Worte: "Steh."
3.37.78
तच्छ्रुत्वा सर्वतो दृष्टिं चारयामास रपाण्डवः ।
अथापश्यत्सव्यसाची वृक्षमूले तपस्विनम् ॥ ३.३७.७८ ॥
Als er das hörte, ließ Arjuna, der Pāṇḍava, seinen Blick nach allen Seiten schweifen. Da sah Savyasācin an der Wurzel eines Baumes einen Asketen.
3.37.79
ब्राह्म्या श्रिया दीप्यमानं पिङ्गलं जटिलं कृशम् ।
सोऽब्रवीदर्जुनं तत्रस्थितं दृष्ट्वा महातपाः ॥ ३.३७.७९ ॥
Dieser große Asket, leuchtend im brahmanischen Glanz, bräunlich, mit verfilztem Haar und hager, sah den dort stehenden Arjuna und sprach zu ihm.
3.37.80
कस्त्वं तातेह संप्राप्तो धनुष्मान्कवची शरी ।
निबद्धाऽसितलत्राणः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ३.३७.८० ॥
Wer bist du, mein Kind, der du hierher gekommen bist mit Bogen, Panzer und Pfeilen, mit Schwert und Lederschild umgürtet, dem Pflichtenkodex der Krieger folgend?
3.37.81
नेह शस्त्रेण कर्तव्यं शान्तानामेष आलयः ।
विनीतक्रोधहर्षाणां ब्राह्मणानां तपस्विनाम् ॥ ३.३७.८१ ॥
Hier sind keine Waffen zu gebrauchen. Dies ist die Wohnstatt der Friedfertigen, der Brahmanen und Asketen, die Zorn und Freude gezügelt haben.
3.37.82
नेहास्ति धनुषा कार्यं न संग्रामोऽत्र कर्हिचित् ।
निक्षिपैतद्धनुस्तात प्राप्तोसि परमां गतिम् ॥ ३.३७.८२ ॥
Hier besteht kein Bedarf an einem Bogen, und niemals findet hier ein Kampf statt. Lege diesen Bogen nieder, mein Kind; du hast das höchste Ziel erreicht.
3.37.83
इत्यनन्तौजसं वीरं यथा चान्यं पृथग्जनम् ।
तथा हसन्निवाभीक्ष्णं ब्राह्मणोऽर्जुनमब्रवीत्।
न चैनं चालयामास धैर्यात्सुधृतनिश्चयम् ॥ ३.३७.८३ ॥
So sprach der Brahmane immer wieder lachend zu dem Helden von grenzenloser Kraft, Arjuna, als wäre er ein gewöhnlicher Mensch; doch er konnte den, der fest entschlossen war, durch seine Standhaftigkeit nicht erschüttern.
3.37.84
तमुवाच ततः प्रीतः स द्विजः प्रहसन्निव ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते शक्रोऽहमरिसूदन ॥ ३.३७.८४ ॥
Da sprach der erfreute Brahmane, gleichsam lachend, zu ihm: Wähle dir einen Segen, Heil sei dir. Vernichter der Feinde, ich bin Śakra.
3.37.85
एवमुक्तः सहस्राक्षं प्रत्युवाच धनंजयः ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा सूरः कुरुकुलोद्वहः ॥ ३.३७.८५ ॥
So angesprochen antwortete Dhanaṃjaya dem Tausendäugigen; mit gefalteten Händen und tief verneigt, der Held, Träger des Kuru-Geschlechts.
3.37.86
ईप्सितो ह्येष वै कामो वरं चैनं प्रयच्छ मे ।
त्वत्तोऽद्य भगवन्नस्त्रंकृत्स्नमिच्छामि वेदितम् ॥ ३.३७.८६ ॥
Dies ist in der Tat der Wunsch, den ich hege; gewähre mir diesen Segen. Verehrter Herr, heute möchte ich von dir die vollständige Waffenkunde erlernen.
3.37.87
प्रत्युवाच महेन्द्रस्तं प्रीतात्मा प्रहसन्निव ।
इह प्राप्तस्य किं कार्यमस्त्रैस्तव धनंजय ॥ ३.३७.८७ ॥
Mahendra antwortete ihm erfreuten Herzens, gleichsam lachend: O Dhanaṃjaya, was brauchst du Waffen, da du hierher gekommen bist?
3.37.88
कामान्वृणीष्व लोकांस्त्वं प्राप्तोसि परमां गतिम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच सहस्राक्षं धनंजयः ॥ ३.३७.८८ ॥
Wähle dir Wünsche, wähle Welten; du hast das höchste Ziel erreicht. So angesprochen antwortete Dhanaṃjaya dem Tausendäugigen.
3.37.89
न लोभान्न पुनः कामान्न देवत्वं पुनः सुखम् ।
न च सर्वामरैश्वर्यं कामये त्रिदशाधिप ॥ ३.३७.८९ ॥
Nicht aus Gier, auch nicht wieder aus Begierden; weder Gottheit noch wieder Glück; auch die Herrschaft über alle Unsterblichen begehre ich nicht, o Herr der Dreißig.
3.37.90
भ्रातॄंस्तान्विपिने त्यक्त्वा वैरमप्रतियात्य च ।
अकीर्तिं सर्वलोकेषु गच्छेयं शाश्वतीः समाः ॥ ३.३७.९० ॥
Hätte ich jene Brüder im Wald verlassen und wäre ohne Rache für die Feindschaft zurückgekehrt, so ginge ich in allen Welten für endlose Jahre in Schande.
3.37.91
एवमुक्तः प्रत्युवाच वृत्रहा पाण्डुनन्दनम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा सर्वलोकनमस्कृतः ॥ ३.३७.९१ ॥
So angesprochen antwortete Indra, der Vṛtra-Töter, von allen Welten verehrt, dem Sohn Pāṇḍus und tröstete ihn mit sanften Worten.
3.37.92
यदा द्रक्ष्यसि भूतेशं त्र्यक्षं शूलधरं शिवम् ।
तदा दाताऽस्मि ते तात दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ॥ ३.३७.९२ ॥
Wenn du den Herrn der Wesen siehst, den dreiäugigen, dreizackführenden, gnädigen Śiva, dann, mein Lieber, werde ich dir alle göttlichen Waffen geben.
3.37.93
क्रियतां दर्शने यत्नो देवस्य परमेष्ठिनः ।
दर्शनात्तस्य कौन्तेय संसिद्धः स्वर्गमेष्यसि ॥ ३.३७.९३ ॥
Bemühe dich, den höchsten Herrn der Götter zu sehen; o Sohn der Kuntī, durch seinen Anblick wirst du vollendet werden und in den Himmel eingehen.
3.37.94
इत्युक्त्वा फल्गुनं शक्रो जगामादर्शनं पुनः ।
अर्जुनोप्यथ तत्रैव तस्थौ योगसमन्वितः ॥ ३.३७.९४ ॥
Nach diesen Worten entschwand Śakra wieder den Blicken Phalgunas; und auch Arjuna blieb eben dort stehen, im Yoga versunken.