மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.37.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
संस्मृत्य मुनिसंदेशमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.३७.१ ॥
சில காலத்திற்குப் பின், தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் முனியின் செய்தியை நினைவுகூர்ந்து இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
3.37.2
विविक्ते विदितप्रज्ञमर्जुनं पुरुषर्षभ ।
सान्त्वपूर्वं स्मितं कृत्वापाणिना परिसंस्पृशन् ॥ ३.३७.२ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, தனிமையில், அறிவுடைய அர்ஜுனனிடம் முதலில் இனிய சொற்களுடனும் புன்னகையுடனும் கையால் தொட்டவாறு (யுதிஷ்டிரன் பேசினான்).
3.37.3
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा वनवासमरिंदमः ।
धनंजयंधर्मराजो रहसीदमुवाच ह ॥ ३.३७.३ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனான அந்த தர்மராஜன், சிறிது நேரம் சிந்தித்த பின், வனவாசம் குறித்து தனிமையில் அர்ஜுனனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.37.4
भीष्मे द्रोणे कृपे कर्णे द्रोणपुत्रे च भारत ।
धनुर्वेदश्चतुष्पाद एतेष्वद्य प्रतिष्ठितः ॥ ३.३७.४ ॥
பரத வம்சத்தவனே, பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், கர்ணன் மற்றும் துரோணரின் மகனிடம் இன்று நான்கு பகுதிகளையுடைய வில்வேதம் நிலைபெற்றுள்ளது.
3.37.5
दैवं ब्राह्मं चासुरं च सप्रयोगचिकित्सितम् ।
सर्वास्त्राणां प्रयोगं च अभिजानन्ति कृत्स्नशः ॥ ३.३७.५ ॥
தெய்வ, பிராம்ம, அசுர ஆயுதங்களையும், அவற்றின் பிரயோகத்தையும் மருந்தையும், எல்லா ஆயுதங்களின் பிரயோகத்தையும் முழுமையாக அவர்கள் அறிவார்கள்.
3.37.6
ते सर्वे धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण परिसान्त्विताः ।
संविभक्ताश्च तुष्टाश्च गुरुवत्तेषु वर्तते।
सर्वयोधेषु चैवास्य सदा प्रीतिरनुत्तमा ॥ ३.३७.६ ॥
அவர்கள் அனைவரும் திருதராஷ்டிரனின் மகனால் நன்கு சமாதானப்படுத்தப்பட்டவர்கள்; பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டு மகிழ்ந்தவர்கள்; அவர்களிடம் குரு போல நடந்துகொள்கிறான்; எல்லா வீரர்களிடமும் அவனுக்கு எப்போதும் மிக உயர்ந்த அன்பு உண்டு.
3.37.7
आचार्या मानितास्तुष्टाः शान्तिं व्यवहरन्न्युत ।
शक्तिं न हापयिष्यन्ति ते काले प्रतिपूजिताः ॥ ३.३७.७ ॥
ஆசாரியர்கள் மதிக்கப்பட்டு மகிழ்ச்சியடைந்தனர்; அமைதியுடன் நடந்துகொண்டனர். உரிய காலத்தில் முறையாகப் பூஜிக்கப்பட்டதால் அவர்கள் தங்கள் வலிமையைக் குறைக்க மாட்டார்கள்.
3.37.8
अद्य चेयं मही कृत्स्ना दुर्याधनवशानुगा ।
सग्रामनगरा पार्थ ससागरवनाकरा ॥ ३.३७.८ ॥
இன்று இந்த முழு பூமியும் துரியோதனனின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருக்கிறது, ஹே பார்த்தா, கிராமங்கள், நகரங்கள், கடல்கள், காடுகள், சுரங்கங்களுடன்.
3.37.9
भवानेव प्रियोऽस्माकं त्वयि भारः समाहितः ॥ ३.३७.९ ॥
நீரே எங்களுக்கு அன்பானவர்; உம்மிடமே இந்தப் பொறுப்பு வைக்கப்பட்டுள்ளது.
3.37.10
अत्र कृत्यं प्रपश्यामि प्राप्तकालमरिंदम ।
कृष्णद्वैपायनात्तात गृहीतोपनिषन्मया ॥ ३.३७.१० ॥
இங்கு நான் காலத்திற்கேற்ற கடமையைக் காண்கிறேன், ஹே அரிந்தமா. அன்பு மகனே, கிருஷ்ணத்வைபாயனரிடமிருந்து நான் இந்த உபநிடதத்தைப் பெற்றேன்.
3.37.11
गृहीतया तया सम्यग्जगत्सर्वं प्रकाशते ।
तेन त्वं ब्रह्मणा तात संयुक्तः सुसमाहितः ॥ ३.३७.११ ॥
அதை முறையாகப் பற்றிக்கொண்டால் முழு உலகமும் வெளிப்படுகிறது. அன்பு மகனே, அந்த பிரம்மத்துடன் நீ இணைந்து நன்கு ஒருமுகப்பட்டவனாக இரு.
3.37.12
देवतानां यथाकालं प्रसादं प्रतिपालय ।
तपसा योजयात्मानमुग्रेण भरतर्षभ ॥ ३.३७.१२ ॥
தேவர்களின் அருளைக் காலத்திற்கேற்ப காப்பாற்று. ஹே பரதர்ஷபா, கடுமையான தவத்தால் உன்னை இணைத்துக்கொள்.
3.37.13
धनुष्मान्कवची खङ्गी मुनिः साधुव्रते स्थितः ।
न कस्यचिद्ददन्मार्गं गच्छ तातोत्तरां दिशम् ॥ ३.३७.१३ ॥
வில், கவசம், வாள் தாங்கி, நல்ல விரதத்தில் நிலைத்த முனிவனாக, யாருக்கும் வழி விடாமல், அன்பு மகனே, வடக்குத் திசையில் செல்.
3.37.14
इनद्रे ह्यस्त्राणि दिव्यानि समस्तानि धनंजय ।
वृत्राद्भीतैर्बलं देवैस्तदा शक्रे समर्पितम् ॥ ३.३७.१४ ॥
தனஞ்சயா, இந்திரனிடமே எல்லா தெய்வீக ஆயுதங்களும் உள்ளன. விருத்திரனுக்கு அஞ்சிய தேவர்கள் அப்போது தங்கள் வலிமையை சக்கரனிடம் ஒப்படைத்தனர்.
3.37.15
तान्येकस्थानि सर्वाणि ततस्त्वं प्रतिपत्स्यसे ।
अनेन ब्रह्मणा तात सर्वं संप्रतिपद्यते ॥ ३.३७.१५ ॥
அவை அனைத்தும் ஒரே இடத்தில் உள்ளன; அப்போது நீ அவற்றைப் பெறுவாய். அன்பு மகனே, இந்த பிரம்மத்தால் எல்லாமே கிடைக்கும்.
3.37.16
शक्रमेव प्रपद्यस्व स तेऽस्त्राणि प्रदास्यति ।
दीक्षितोऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टुं देवं पुरंदरम् ॥ ३.३७.१६ ॥
சக்கரனையே சரணடைவாய்; அவர் உனக்கு ஆயுதங்களைத் தருவார். இன்றே தீட்சை பெற்று, தேவன் புரந்தரனைக் காணச் செல்.
3.37.17
एवमुक्त्वा धर्मराजस्तमध्यापयत प्रभुः ॥ ३.३७.१७ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, வல்லமை மிக்க தர்மராஜன் அவனுக்கு (மந்திரத்தை) ஓதுவித்தார்.
3.37.18
दीक्षितं विधिना तेन यतवाक्कायमानसम् ।
अनुजज्ञे तदा वीरं भ्राता भ्रातरमग्रजः ॥ ३.३७.१८ ॥
அந்த முறைப்படி தீட்சை பெற்று, சொல், உடல், மனம் அடக்கிய அந்த வீரனுக்கு அப்போது அவனது மூத்த சகோதரன் விடை கொடுத்தான்.
3.37.19
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रष्टुकामः पुरंदरम् ।
धनुर्गाण्डीवमादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ॥ ३.३७.१९ ॥
தர்மராஜனின் கட்டளையால், இந்திரனைக் காண விரும்பி, அவர் காண்டீவ வில்லையும் இரண்டு அழியாத பெரிய அம்பறாத்தூணிகளையும் எடுத்துக்கொண்டார்.
3.37.20
कवची सतलत्राणो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
हत्वाऽग्निं ब्राह्मणान्निष्कैः स्वस्तिवाच्य मह्यभुज ॥ ३.३७.२० ॥
கவசம் அணிந்து, தோல் பாதுகாப்புடன், பல்லி-தோல் விரல்கவசங்களைக் கட்டிக்கொண்டு, அக்னியில் ஹோமம் செய்து, பிராமணர்களுக்கு பொன் நாணயங்கள் தந்து, ஸ்வஸ்தி வாசனை பெற்ற அந்த மகாபாகு.
3.37.21
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृहीतशरासनः ।
वधाय धार्तराष्ट्राणां निःश्वस्योर्ध्वमुदैक्षत ॥ ३.३७.२१ ॥
மகாபாகு, தார்தராஷ்டிரர்களின் அழிவுக்காகக் கையில் வில்லை ஏந்தி புறப்பட்டார்; பெருமூச்சு விட்டு மேல்நோக்கிப் பார்த்தார்.
3.37.22
तं दृष्ट्वा तत्रकौन्तेयं प्रगृहीतशरासनम् ।
अब्रुवन्ब्रह्मणाः सिद्धा भूतान्यन्तर्हितानि च ॥ ३.३७.२२ ॥
அங்கே வில்லேந்தி நின்ற குந்தியின் மகனைக் கண்டு, பிராமணர்களும் சித்தர்களும் மறைந்திருந்த உயிரினங்களும் கூறினர்.
3.37.23
क्षिप्रमाप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि ।
संसाधयस्व कौन्तेय ध्रुवोस्तु विजयस्तव ॥ ३.३७.२३ ॥
குந்தியின் மகனே, மனத்தால் எது எதை விரும்புகிறாயோ அதைத் தாமதமின்றி அடைவாயாக. குந்தியின் மகனே, அதை நிறைவேற்று; உனக்கு வெற்றி நிச்சயமாகட்டும்.
3.37.24
अब्रुवन्ब्राह्मणाः पार्थमिति कृत्वा जयाशिषः ।
सिद्धचारणसङ्घाश्च गन्धर्वाश्च तमब्रुवन् ॥ ३.३७.२४ ॥
பிராமணர்கள் வெற்றி ஆசிகளைக் கூறி பார்த்தனிடம் இவ்வாறு சொன்னார்கள்; சித்தர், சாரணர் கூட்டங்களும் கந்தர்வர்களும் அவனிடம் சொன்னார்கள்.
3.37.25
स्वस्तिव्रतमुपाधत्स्व सङ्कल्पस्तव सिद्ध्यताम् ।
मनोरथाश्च ते सर्वे समृद्ध्यन्तां महारथ ॥ ३.३७.२५ ॥
சுவஸ்திவிரதத்தை மேற்கொள்; உன் சங்கல்பம் நிறைவேறட்டும். ஓ மகாரதா, உன் எல்லா விருப்பங்களும் செழிக்கட்டும்.
3.37.26
एवमुक्तोऽभिवाद्यैतान्बद्धाञ्जलिपुटस्तथा ।
तपोयोगमनाः पार्थः पुरोहितमवन्दत ॥ ३.३७.२६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், பார்த்தன் இவர்களை வணங்கி, கைகளைக் கூப்பியவனாய், தவத்திலும் யோகத்திலும் மனம் நிலைத்தவனாக, புரோகிதரை வணங்கினான்.
3.37.27
ततः प्रीतमना जिष्णुस्तावुभावभ्यवन्दत ।
सहोदरावतिरथौ युधिष्ठिरवृकोदरौ ॥ ३.३७.२७ ॥
பின்னர், மகிழ்ந்த மனதுடன் ஜிஷ்ணு அவ்விருவரையும் வணங்கினான் — யுதிஷ்டிரனும் வ்ருகோதரனும், அவனுடைய உடன்பிறந்தோரும், சிறந்த மகாரதர்களுமான அவ்விருவரையும்.
3.37.28
तं क्लान्तमनसौ पूर्णमभिगम्य महारथौ ।
यमौ गाण्डीवधन्वानमभ्यवादयतामुभौ ॥ ३.३७.२८ ॥
களைப்புற்ற மனமுடைய அவ்விரு மகாரதர்களான இரட்டையர் — முழுமையான அவனை, காண்டீவ வில்லாளியை அணுகி, இருவரும் அவனை வணங்கினர்.
3.37.29
अभिवाद्य तु तौ वीरावूचतुः पाकशासनिम् ।
अवाप्तव्यानि सर्वाणि दिव्यान्यस्त्राणि वासवात्।
अस्त्राण्याप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि ॥ ३.३७.२९ ॥
வணங்கிய அவ்விரு வீரர்களும் பாகசாசனியிடம் (அர்ஜுனனிடம்) சொன்னார்கள் — வாசவனிடமிருந்து அனைத்து தெய்வ அஸ்திரங்களையும் பெறவேண்டும். ஓ கௌந்தேயா, மனதால் எதை எதை விரும்புகிறாயோ, அந்த அஸ்திரங்களைப் பெறு.
3.37.30
गिरो ह्यशिथिलाः सर्वा निर्दोषाः संमताः सताम् ।
त्वमेकः पाण्डवेष्वद्य संप्राप्तोसि धनञ्जय ॥ ३.३७.३० ॥
நல்லோரால் ஏற்கப்பட்ட சொற்கள் அனைத்தும் உறுதியானவை, குறையற்றவை. ஓ தனஞ்சயா, பாண்டவர்களில் இன்று நீ ஒருவனே அதனை அடைந்திருக்கிறாய்.
3.37.31
न चाधर्मविदं देवा नासिद्धं नातपस्विनम् ।
द्रष्टुमिच्छन्ति कौन्तेय चलचित्तं शठं न च ॥ ३.३७.३१ ॥
குந்தியின் மகனே, அதர்மத்தை அறிந்தவனையும், சித்தியற்றவனையும், தவமற்றவனையும், நிலையற்ற மனமுடையவனையும், வஞ்சகனையும் தேவர்கள் காண விரும்புவதில்லை.
3.37.32
रोरूयमाणः कटुकमीर्ष्यकः कटुकाक्षरः ।
शठकः श्लाघकः क्षेप्ता हन्ता च विचिकित्सिता ॥ ३.३७.३२ ॥
அழுது புலம்புபவன், கடுஞ்சொல் பேசுபவன், பொறாமையுள்ளவன், கடுமையான வார்த்தை பேசுபவன், வஞ்சகன், தற்புகழ்ச்சியாளன், பழிப்பவன், கொலைகாரன், சந்தேகப்படுபவன்.
3.37.33
विश्वस् हन्ता मायावी क्रोधनोऽनृतभाषिता ।
अत्याशी नास्तिकोऽदाता मित्रध्रुक्सर्वशङ्कितः ॥ ३.३७.३३ ॥
நம்ப முடியாதவன், கொலைகாரன், மாயாவி, கோபக்காரன், பொய் பேசுபவன், மிகுதியாக உண்பவன், நாத்திகன், கொடுக்காதவன், நண்பர்களுக்குத் துரோகி, எல்லாரையும் சந்தேகிப்பவன்.
3.37.34
आक्रोष्टा चातिमानी च रौद्रो लुब्धोऽथ लोलुपः ।
स्तेनश्च मद्यपश्चैव भ्रूणहा गुरुतल्पगः ॥ ३.३७.३४ ॥
ஏசுபவன், மிகுந்த அகந்தையுள்ளவன், கொடியவன், பேராசையுள்ளவன், பேராவல் கொண்டவன், திருடன், மதுகுடிப்பவன், கருக்கொலை செய்பவன், குருபத்தினியோடு உறவு கொள்பவன்.
3.37.35
संभावितात्मा चात्यर्थं नृशंसः पुरुषश्च यः ।
नैते लोकानाप्नुवन्ति निर्लोकास्ते धनञ्जय ॥ ३.३७.३५ ॥
மிகவும் தற்பெருமை கொண்டவனும் கொடிய மனிதனும் இவ்வுலகங்களை அடைவதில்லை; தனஞ்சயா, அவர்கள் உலகமற்றவர்களாவர்.
3.37.36
आनृशंस्यमनुक्रोशः सत्यं करुणवेदिता ।
दमः स्थितिर्धृतिर्धर्मः क्षमा कृत्यमनुत्तमम् ॥ ३.३७.३६ ॥
கொடுமையின்மை, இரக்கம், உண்மை, கருணையுணர்வு, அடக்கம், நிலைத்தன்மை, திடம், தர்மம், பொறுமை — இவையே உயர்ந்த கடமை.
3.37.37
दया शमश्च धर्मश्च गुरुपूजा कृतज्ञता ।
मैत्रता द्विजभक्तिश्च वसन्ति त्वयि फल्गुन।
व्यपेक्षा सर्वभूतेषु कृपा दानं मतिः स्मृतिः ॥ ३.३७.३७ ॥
கருணை, அமைதி, தர்மம், குருபூஜை, நன்றியுணர்வு, நட்பு, இருபிறப்பாளர்கள் மீதான பக்தி ஆகியவை, ஓ பால்குனா, உன்னில் வாழ்கின்றன. எல்லா உயிர்கள் மீதும் அக்கறை, கருணை, தானம், அறிவு, நினைவாற்றல் ஆகியவையும்.
3.37.38
तस्मात्कौरव्य शक्रेण समेष्यसि धनञ्जय ।
त्वादृशेन हि देवानां श्लाघनीयः समागमः ॥ ३.३७.३८ ॥
ஆகையால், ஓ கௌரவ்யா, தனஞ்சயா, நீ சக்கிரனை (இந்திரனை) சந்திப்பாய். உன்னைப் போன்றவருடன் தேவர்களின் சந்திப்பு உண்மையிலேயே போற்றத்தக்கது.
3.37.39
सुहृदां सोदराणां च सर्वेषां भरतर्षभ ।
त्वं गतिः परमा तात वृत्रहा मरुतामिव ॥ ३.३७.३९ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, நண்பர்கள், உடன்பிறந்தோர் அனைவருக்கும் நீயே உயர்ந்த புகலிடம், அன்பனே; மருத்களுக்கு விருத்திரனைக் கொன்ற இந்திரன் போல.
3.37.40
तस्मिंस्त्रयोदशे वर्षे भ्रातरः सुहृदश्च ते ।
सर्वे हिसंश्रयिष्यन्ति बाहुवीर्यं महाबल ॥ ३.३७.४० ॥
அந்தப் பதின்மூன்றாம் ஆண்டில், உன் சகோதரர்களும் நண்பர்களும் அனைவரும், ஓ மஹாபலா, உன் புய வீரத்தையே சார்ந்திருப்பர்.
3.37.41
स पार्थ पितरं गच्छ सहस्राक्षमरिन्दम ।
मुष्टिग्रहणमादत्स्व सर्वाण्यस्त्राणि वासवात् ॥ ३.३७.४१ ॥
ஆகையால், ஓ பார்த்தா, ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே, உன் தந்தை ஆயிரம் கண்ணனிடம் செல். வாசவனிடமிருந்து எல்லா அஸ்திரங்களையும் முஷ்டிகிரகணத்துடன் பெறு.
3.37.42
शतशृङ्गे महाबाहो मघवानिदमब्रवीत् ।
शृण्वतां सर्वभूतानां त्वामुपाघ्राय मूर्धनि ॥ ३.३७.४२ ॥
ஓ மஹாபாஹு, சதசிருங்க மலையில் மகவான் (இந்திரன்) இதைச் சொன்னான் — எல்லா உயிர்களும் கேட்க, உன் தலையை முகர்ந்து தழுவியபடி.
3.37.43
विदितः सर्वभूतानां दिवं तात गमिष्यसि ।
प्राप्य पुण्यकृतां लोकान्रंस्यसे जयतांवर ॥ ३.३७.४३ ॥
அன்பே, எல்லா உயிர்களாலும் அறியப்பட்டவனாய் நீ சொர்க்கத்திற்குச் செல்வாய். புண்ணியம் செய்தவர்களின் உலகங்களை அடைந்து, வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே, நீ மகிழ்வாய்.
3.37.44
मानितस्त्रिदशैः पार्थ विहृत्य सुसुखं दिवि ।
अवाप्यपरमास्त्राणि पृथिवीं पुनरेष्यसि ॥ ३.३७.४४ ॥
பிருதையின் மகனே, தேவர்களால் மதிக்கப்பட்டு, சொர்க்கத்தில் மிகுந்த இன்பத்துடன் வாழ்ந்து, உயர்ந்த அஸ்திரங்களைப் பெற்று நீ மீண்டும் பூமிக்கு வருவாய்.
3.37.45
गुणांस्ते वासवस्तात खाण्डवं दहति त्वयि ।
शृण्वतां सर्वभूतानां पुनः पुनरभाषत ॥ ३.३७.४५ ॥
அன்பே, வாசவன் (இந்திரன்) உன் குணங்களைப் பற்றியும், காண்டவத்தை நீ எரித்ததைப் பற்றியும் சொன்னான் — எல்லா உயிர்களும் கேட்க, அவன் மீண்டும் மீண்டும் அவ்வாறு சொன்னான்.
3.37.46
तां प्रतिज्ञां नरश्रेष्ठ कर्तुमर्हसि वासवीम् ।
कंचिद्देशमितः प्राप्य तपोयोगमना भव ॥ ३.३७.४६ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே, வாசவனின் அந்த உறுதிமொழியை நீ நிறைவேற்ற வேண்டும். இங்கிருந்து ஏதேனும் ஓரிடம் சென்று, தவத்திலும் யோகத்திலும் மனம் வை.
3.37.47
कर्तुमर्हसि कौरव्य मघवद्वचनं हितम् ।
दीक्षित्वाऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टाऽसि त्वं पुरन्दरम् ॥ ३.३७.४७ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, மகவானின் (இந்திரனின்) நன்மை தரும் வார்த்தையை நீ நிறைவேற்ற வேண்டும். இன்றே தீட்சை பெற்று செல். நீ புரந்தரனை (இந்திரனை) காண்பாய்.
3.37.48
तौ परिष्वज्य बीभत्सुः कृष्णामामन्त्र्य चाप्युभौ ।
मनांस्यादाय सर्वेषां प्रयातः पुरुषर्षभः ॥ ३.३७.४८ ॥
பீபத்சு (அர்ஜுனன்) அவர்கள் இருவரையும் தழுவி, கிருஷ்ணையிடமும் இருவரிடமும் விடைபெற்று, எல்லோருடைய மனதையும் கவர்ந்து, அந்த நரசிங்கம் புறப்பட்டான்.
3.37.49
तं तथा प्रस्थितं वीरं सिंहस्कन्धोरसं तदा ।
प्राञ्जलिः पाण्डवंकृष्णा देवानां कुर्वती नमः।
वाग्भिः परमशुद्धाभिर्मङ्गलाभिरभाषत् ॥ ३.३७.४९ ॥
அப்போது அவ்வாறு புறப்படும் சிங்கத் தோளும் அகன்ற மார்பும் கொண்ட அந்த வீரனிடம், கைகூப்பிய கிருஷ்ணை தேவர்களை வணங்கியவளாய், மிகத் தூய்மையான மங்கலச் சொற்களால் பேசினாள்.
3.37.50
नमो धात्रे विधात्रे च स्वस्ति गच्छ वनाद्वनम् ।
धर्मस्त्वां जुषतां पार्थ भास्करश्च विभावसुः।
ब्रह्मा त्वां ब्राह्मणाश्चैव पालयन्तु धनञ्जय ॥ ३.३७.५० ॥
படைப்பவருக்கும் நிர்வகிப்பவருக்கும் வணக்கம். வனத்திலிருந்து வனத்திற்குச் செல்லும் நீ நலமாக இரு, பார்த்தா. தர்மம் உன்னை ஏற்கட்டும், சூரியனும் விபாவசுவும் ஏற்கட்டும்; பிரம்மாவும் பிராமணர்களும் உன்னைக் காக்கட்டும், தனஞ்சயா.
3.37.51
ज्येष्ठापचायी ज्येष्ठस्य भ्रातुर्वचनमास्थितः ।
प्रपद्येथा वसूव्रुद्रानादित्यान्समरुद्गणान्।
विश्वेदेवांस्तथा साध्याञ्शान्त्यर्थं भरतर्षभ ॥ ३.३७.५१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, மூத்தவரின் சொல்லை ஏற்று, மூத்தோரை மதிப்பவனாக இரு. அமைதிக்காக வசுக்களையும், ருத்திரர்களையும், ஆதித்தியர்களையும், மருத்கணங்களையும், விசுவதேவர்களையும், சாத்தியர்களையும் சரணடை.
3.37.52
स्वस्ति तेस्त्वान्तरिक्षेभ्यो दिव्येभ्यो भरतर्षभ ।
पार्थिवेभ्यश्च सर्वेभ्यो ये केचित्परिपन्थिनः ॥ ३.३७.५२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, வானத்திலிருந்தும், தெய்வ உலகங்களிலிருந்தும், பூமியில் உள்ள அனைவரிடமிருந்தும் உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; வழியில் உன்னை எதிர்க்கும் எவராயினும் சரி.
3.37.53
अवरोधाद्वने वासात्सर्वस्वहरणादपि ।
इदं दुःखतरं मन्ये पुत्रेभ्यश्च विवासनात् ॥ ३.३७.५३ ॥
அந்தப்புரத்தில் அடைபட்டிருப்பதிலும், காட்டில் வாழ்வதிலும், எல்லாச் செல்வமும் பறிபோவதிலும் கூட, மக்களிடமிருந்து பிரிந்து நாடு கடத்தப்படுவதே மிகக் கொடியது என்று நான் கருதுகிறேன்.
3.37.54
मास्माकं क्षत्रियकुले जातुचित्पुनरुद्भवः ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्यामि येषां नायुधजीविका ॥ ३.३७.५४ ॥
எங்கள் க்ஷத்திரிய குலத்தில் இனி ஒருபோதும் மீண்டும் எழுச்சி ஏற்படாதிருக்கட்டும். ஆயுதத்தால் வாழ்க்கை நடத்தாத பிராமணர்களை நான் வணங்குகிறேன்.
3.37.55
इदं मे परमं दुःखं यः स पापः सुयोधनः ।
दृष्ट्वा मां गौरिति प्राह प्रहसन्राजसंसदि ॥ ३.३७.५५ ॥
அந்தப் பாவி சுயோதனன் என்னைப் பார்த்து அரச சபையில் சிரித்துக்கொண்டு 'பசு!' என்று சொன்னதே எனக்கு மிகப்பெரிய துன்பம்.
3.37.56
तस्माद्दुःखादिदं दुःखं गरीय इतिमे मतिः ।
यत्तत्परिषदो मध्ये बह्वयुक्तमभाषत ॥ ३.३७.५६ ॥
ஆகவே என் கருத்தில் இந்தத் துன்பம் அந்தத் துன்பத்தைவிட பெரியது; ஏனெனில் அவன் சபையின் நடுவில் பல தகாத சொற்களைக் கூறினான்.
3.37.57
ध्वंसितः स्वगृहेभ्यश्च राष्ट्राच्च भरतर्षभ ।
वने प्रतिष्ठितो भूत्वा सौहार्दादवतिष्ठसे ॥ ३.३७.५७ ॥
பரத குலக் காளையே, உன் வீடுகளிலிருந்தும் நாட்டிலிருந்தும் நீ விரட்டப்பட்டாய்; காட்டில் குடியிருந்தும், அன்பினால் இங்கேயே தங்கியிருக்கிறாய்.
3.37.58
जेता यः सर्वशत्रूणां यः पावकमतर्पयः ।
जनस्त्वां पश्यतीदानीं गच्छन्तं भरतर्षभ ॥ ३.३७.५८ ॥
எல்லா எதிரிகளையும் வென்றவனே, அக்னியைத் திருப்தி செய்தவனே; பரத குலக் காளையே, இப்போது மக்கள் நீ செல்வதைப் பார்க்கிறார்கள்.
3.37.59
अस्मिन्नूनं महारण्ये भ्रातरः सुहृदश्च ते ।
त्वत्कथाः कथयिष्यन्ति चारणा ऋषयस्तथा ॥ ३.३७.५९ ॥
இந்தப் பெரிய காட்டில் உன் சகோதரர்களும் நண்பர்களும், சாரணர்களும் ரிஷிகளும் உன் கதைகளைச் சொல்வார்கள்.
3.37.60
यत्ते कुन्ती महाबाहो जातस्यैच्छद्धनञ्जय ।
तत्तेऽस्तु सर्वं कौन्तेय यथा च स्वयमिच्छसि ॥ ३.३७.६० ॥
மகாபாகுவே தனஞ்சயா, பிறந்த உன்னை குந்தி எதை விரும்பினாளோ, அது அனைத்தும் உனக்கு உண்டாகட்டும்; கௌந்தேயா, நீ தானே எதை விரும்புகிறாயோ அதுவும்.
3.37.61
वसुदेवस्वसा देवी त्वामार्या पुनरागतम् ।
पश्यतु त्वां पृथा पार्थ सहस्राक्षमिवादितिः ॥ ३.३७.६१ ॥
வசுதேவரின் சகோதரியான பூஜ்யையான பிருதை, திரும்பி வந்த உன்னை, ஆயிரங்கண்ணனை அதிதி பார்ப்பது போல், பார்க்கட்டும், ஓ பார்த்தா.
3.37.62
नूनं ते भ्रातरः सर्वे त्वत्कथाभिः प्रजागरे ।
रंस्यन्ते तव कर्माणि कीरत्यन्तः पुनः पुनः ॥ ३.३७.६२ ॥
நிச்சயமாக உன் சகோதரர்கள் அனைவரும் விழித்திருக்கும் இரவுகளில் உன் கதைகளால் மகிழ்வார்கள்; உன் செயல்களை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்து பாடுவார்கள்.
3.37.63
न च नः पार्थ भोगेषु न धने नोत जीविते ।
तुष्टिर्बुद्धिर्भवित्री वा त्वयि दीर्घप्रवासिनि ॥ ३.३७.६३ ॥
ஓ பார்த்தா, நீ நீண்ட பிரவாசத்தில் இருக்கும்போது, எங்களுக்கு இன்பங்களிலும், செல்வத்திலும், வாழ்விலும் திருப்தியோ, மனத்தெளிவோ இருக்காது.
3.37.64
त्वयि नः पार्थ सर्वेषां सुखदुःखे प्रतिष्ठते ।
जीवितं मरणं चैव राज्यमैश्वर्यमेव च ॥ ३.३७.६४ ॥
ஓ பார்த்தா, எங்கள் அனைவரின் இன்பமும் துன்பமும் உன்னிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன; வாழ்வும் சாவும், அரசும் ஐசுவரியமும் கூட உன்னிலேயே உள்ளன.
3.37.65
आपृष्टो नोसि कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि पाण्डव ।
कृतास्त्रं स्वस्तिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामि पुनरागतम् ॥ ३.३७.६५ ॥
ஓ கௌந்தேயா, உன்னிடம் விடைபெறவில்லை; ஓ பாண்டவா, நலம் பெறுவாயாக. ஆயுதவித்தையில் தேர்ந்து, நலமுடன் திரும்பி வரும் உன்னை நான் மீண்டும் காண்பேன்.
3.37.66
बलवद्भिर्विरुद्धं न कार्यमेतत्त्वयाऽनघ ।
प्रयाह्यविघ्नेयैवाशु विजयाय महाबल ॥ ३.३७.६६ ॥
பாவமற்றவனே, வலிமையுடையோருக்கு எதிராக நீ இதைச் செய்யக்கூடாது. மகாபலனே, வெற்றிக்காக உடனே எவ்விடையூறுமின்றிச் செல்.
3.37.67
ह्रीः श्रीः कीर्तिर्धृतिः पुष्टिरुमा लक्ष्मीः सरस्वती ।
इमा वै तव पान्थस् पालयन्तु धनञ्जय ॥ ३.३७.६७ ॥
நாணம், செல்வம், புகழ், திடம், வளம், உமா, லக்ஷ்மி, சரஸ்வதி — இவை அனைத்தும், தனஞ்ஜயா, உன் பயணியான உன்னைக் காக்கட்டும்.
3.37.68
एवमुक्त्वाऽऽशिषः कृष्णा विरराम यशस्विनी। ॥ ३.३७.६८ ॥
இவ்வாறு ஆசிகளைக் கூறிய பின், புகழ்மிக்க கிருஷ்ணை (திரௌபதி) அமைதியானாள்.
3.37.69
ततःप्रदक्षिणं कृत्वा भ्रातॄन्धौम्यं च पाण्डवः ।
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृह्य रुचिरं धनुः ॥ ३.३७.६९ ॥
பின்பு சகோதரர்களையும் தௌம்யரையும் வலம் வந்து, மகாபாகுவான பாண்டவன் அழகிய வில்லை ஏந்திப் புறப்பட்டான்.
3.37.70
शनैरिव दिशं वीर उदीचीं भरतर्षभ ।
संहरंस्तरसा वृक्षाँल्लता वल्लीश्च भारत।
असज्जमानो वृक्षेषु जगाम सुमहाबलः ॥ ३.३७.७० ॥
பரதர்களில் காளையே, அந்த வீரன் மெதுவாக வடக்குத் திசை நோக்கிச் சென்றான்; மரங்களையும் கொடிகளையும் வலிமையுடன் சாய்த்து, மரங்களில் தங்காமல், மிகுந்த வலிமையுடையவன் சென்றான்.
3.37.71
तस्य मार्गादपाक्रामन्सर्वभूतानि गच्छतः ।
युक्तस्यैन्द्रेण योगेन पराक्रान्तस्य शुष्मिणः ॥ ३.३७.७१ ॥
அவன் செல்லும் வழியிலிருந்து எல்லா உயிரினங்களும் விலகின; இந்திரனின் யோகத்தால் நிறைந்த, வீரமும் வலிமையும் உடையவன் அவன்.
3.37.72
सोऽगच्छत्पर्वतांस्तात तपोधननिषेवितान् ।
दिव्यं हैमवतं पुण्यं देवजुष्टं परंतपः ॥ ३.३७.७२ ॥
அன்புள்ளவனே! தவத்தின் செல்வம் கொண்ட முனிவர்கள் வாழும் மலைகளுக்கு அவன் சென்றான் — தெய்வீகமும், இமயத்தின் புனிதமும், தேவர்கள் விரும்பியதும், பகைவரைத் தகிப்பவனுமானவன்.
3.37.73
अगच्छत्पर्वतं पुण्यमेकाह्नैव महामनाः ।
मनोजवगतिर्भूत्वा योगयुक्तो यथाऽनिलः ॥ ३.३७.७३ ॥
பெருமனம் கொண்டவன் ஒரே நாளில் அந்தப் புனித மலையை அடைந்தான்; மனத்தின் வேகத்துடன், யோகத்தில் நிலைத்து, காற்றைப் போல.
3.37.74
हिमवन्तमतिक्रम्य गन्धमादनमेव च ।
अत्यक्रामत्स दुर्गाणि दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ ३.३७.७४ ॥
இமவானைக் கடந்து, கந்தமாதனத்தையும் கடந்து, அவன் கடினமான இடங்களை இரவும் பகலும் சோர்வின்றிக் கடந்தான்.
3.37.75
इन्द्रिकीलं समासाद्य ततोऽतिष्ठद्धनंजयः ।
गत्वा स षडहोरात्रान्सप्तमेऽहनि पाण्डवः ॥ ३.३७.७५ ॥
இந்திரகீலத்தை அடைந்து பின்னர் தனஞ்சயன் நின்றான். ஆறு பகலும் இரவும் நடந்து, ஏழாம் நாளில் அந்தப் பாண்டவன் நின்றான்.
3.37.76
प्रस्थेन्द्रकीलस्य शुभे तपोयोगपरोऽभवत् ।
ऊर्ध्वबाहुर्न चाङ्गानि प्रास्पन्दयत किंचन ॥ ३.३७.७६ ॥
இந்திரகீலத்தின் அழகிய சரிவில் அவன் தவயோகத்தில் ஈடுபட்டான்; கைகளை உயர்த்தி, தன் உறுப்புகளில் எதையும் சிறிதும் அசைக்கவில்லை.
3.37.77
समाहितात्मा नियतः सहस्राक्षसुतोऽच्युतः ।
अन्तरिक्षे स शुश्राव तिष्ठेति स वचस्तदा ॥ ३.३७.७७ ॥
ஒருமுகப்பட்ட ஆன்மாவுடனும் கட்டுப்பட்ட நியமத்துடனும் இருந்த, ஆயிரங்கண்ணன் மகன், அச்சுதன் அவன் வானத்தில் "நில்" என்ற அந்த வார்த்தையை அப்போது கேட்டான்.
3.37.78
तच्छ्रुत्वा सर्वतो दृष्टिं चारयामास रपाण्डवः ।
अथापश्यत्सव्यसाची वृक्षमूले तपस्विनम् ॥ ३.३७.७८ ॥
அதைக் கேட்டு பாண்டவனான அர்ஜுனன் நாற்புறமும் பார்வையைச் செலுத்தினான். பின்னர் சவ்யசாசி மரத்தடியில் ஒரு தவசியைக் கண்டான்.
3.37.79
ब्राह्म्या श्रिया दीप्यमानं पिङ्गलं जटिलं कृशम् ।
सोऽब्रवीदर्जुनं तत्रस्थितं दृष्ट्वा महातपाः ॥ ३.३७.७९ ॥
பிராமண ஒளியால் ஒளிரும், பொன்னிறமும் சடைமுடியும் மெலிந்த உடலும் கொண்ட அந்த மகாதபஸ்வி அங்கு நின்ற அர்ஜுனனைக் கண்டு பேசினார்.
3.37.80
कस्त्वं तातेह संप्राप्तो धनुष्मान्कवची शरी ।
निबद्धाऽसितलत्राणः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ३.३७.८० ॥
அன்பே! வில், கவசம், அம்புகளுடன் இங்கு வந்திருக்கும் நீ யார்? வாளும் தோல்கேடயமும் கட்டி, க்ஷத்ரிய தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவனாக?
3.37.81
नेह शस्त्रेण कर्तव्यं शान्तानामेष आलयः ।
विनीतक्रोधहर्षाणां ब्राह्मणानां तपस्विनाम् ॥ ३.३७.८१ ॥
இங்கு ஆயுதம் பயன்படுத்தக்கூடாது. இது அமைதியானவர்களின் இருப்பிடம் — கோபத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் அடக்கிய பிராமணர்களும் தவசிகளும் வாழும் இடம்.
3.37.82
नेहास्ति धनुषा कार्यं न संग्रामोऽत्र कर्हिचित् ।
निक्षिपैतद्धनुस्तात प्राप्तोसि परमां गतिम् ॥ ३.३७.८२ ॥
இங்கு வில்லுக்கு எந்தத் தேவையும் இல்லை; இங்கு ஒருபோதும் போர் நடப்பதுமில்லை. அன்பே! இந்த வில்லைக் கீழே வை; நீ உயர்ந்த கதியை அடைந்துவிட்டாய்.
3.37.83
इत्यनन्तौजसं वीरं यथा चान्यं पृथग्जनम् ।
तथा हसन्निवाभीक्ष्णं ब्राह्मणोऽर्जुनमब्रवीत्।
न चैनं चालयामास धैर्यात्सुधृतनिश्चयम् ॥ ३.३७.८३ ॥
இவ்வாறு, அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட வீரனான அர்ஜுனனிடம், சாதாரண மனிதனிடம் பேசுவதுபோல், பிராமணர் பலமுறை சிரித்தபடி பேசினார். ஆனால் உறுதியான தீர்மானம் கொண்ட அவனை தம் உறுதியால் அசைக்கவில்லை.
3.37.84
तमुवाच ततः प्रीतः स द्विजः प्रहसन्निव ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते शक्रोऽहमरिसूदन ॥ ३.३७.८४ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த அந்த த்விஜன் சிரிப்பது போல அவனிடம் கூறினான்: வரம் கேள், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். எதிரிகளை அழிப்பவனே, நான் சக்ரன் ஆவேன்.
3.37.85
एवमुक्तः सहस्राक्षं प्रत्युवाच धनंजयः ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा सूरः कुरुकुलोद्वहः ॥ ३.३७.८५ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், தனஞ்சயன் ஆயிரங்கண்ணனுக்கு (இந்திரனுக்கு) பதிலளித்தான்; கைகூப்பி வணங்கி, குரு குலத்தைத் தாங்கும் அந்த வீரன்.
3.37.86
ईप्सितो ह्येष वै कामो वरं चैनं प्रयच्छ मे ।
त्वत्तोऽद्य भगवन्नस्त्रंकृत्स्नमिच्छामि वेदितम् ॥ ३.३७.८६ ॥
இதுவே நான் விரும்பும் விருப்பம்; இந்த வரத்தை எனக்கு அருள்க. பகவானே, இன்று உங்களிடமிருந்து முழு அஸ்த்ர-ஞானத்தை அறிய விரும்புகிறேன்.
3.37.87
प्रत्युवाच महेन्द्रस्तं प्रीतात्मा प्रहसन्निव ।
इह प्राप्तस्य किं कार्यमस्त्रैस्तव धनंजय ॥ ३.३७.८७ ॥
மகிழ்ந்த மனத்துடன் மஹேந்திரன் சிரிப்பது போல அவனுக்குப் பதிலளித்தான்: தனஞ்சயா, இங்கு வந்துள்ள உனக்கு அஸ்த்ரங்களால் என்ன பயன்?
3.37.88
कामान्वृणीष्व लोकांस्त्वं प्राप्तोसि परमां गतिम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच सहस्राक्षं धनंजयः ॥ ३.३७.८८ ॥
விருப்பங்களைத் தேர்ந்தெடு, உலகங்களைத் தேர்ந்தெடு; நீ மிக உயர்ந்த கதியை அடைந்துவிட்டாய். இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் தனஞ்சயன் ஆயிரங்கண்ணனுக்குப் பதிலளித்தான்.
3.37.89
न लोभान्न पुनः कामान्न देवत्वं पुनः सुखम् ।
न च सर्वामरैश्वर्यं कामये त्रिदशाधिप ॥ ३.३७.८९ ॥
பேராசையால் அல்ல, மீண்டும் விருப்பங்களால் அல்ல; தேவநிலையும் அல்ல, மீண்டும் சுகமும் அல்ல; எல்லா அமரர்களின் ஐசுவரியமும் அல்ல, முப்பத்து தேவர்களின் தலைவனே, நான் விரும்புவது.
3.37.90
भ्रातॄंस्तान्विपिने त्यक्त्वा वैरमप्रतियात्य च ।
अकीर्तिं सर्वलोकेषु गच्छेयं शाश्वतीः समाः ॥ ३.३७.९० ॥
அந்த சகோதரர்களை காட்டில் கைவிட்டு, பகையை பதிலடி கொடுக்காமல் திரும்பி, எல்லா உலகங்களிலும் நீண்ட ஆண்டுகள் அபகீர்த்தியை அடைவேன்.
3.37.91
एवमुक्तः प्रत्युवाच वृत्रहा पाण्डुनन्दनम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा सर्वलोकनमस्कृतः ॥ ३.३७.९१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் விருத்திரனைக் கொன்றவர், பாண்டுவின் மகனிடம் மென்மையான சொற்களால் ஆறுதல் கூறி பதிலளித்தார்.
3.37.92
यदा द्रक्ष्यसि भूतेशं त्र्यक्षं शूलधरं शिवम् ।
तदा दाताऽस्मि ते तात दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ॥ ३.३७.९२ ॥
உயிர்களின் தலைவரும், மூன்று கண்களை உடையவரும், சூலம் ஏந்திய சிவனுமானவரை நீ காணும்போது, அப்பா, நான் உனக்கு எல்லா தெய்வ ஆயுதங்களையும் தருவேன்.
3.37.93
क्रियतां दर्शने यत्नो देवस्य परमेष्ठिनः ।
दर्शनात्तस्य कौन्तेय संसिद्धः स्वर्गमेष्यसि ॥ ३.३७.९३ ॥
தேவர்களின் பரமேஷ்டியை காண முயற்சி செய்; குந்தியின் மகனே, அவரைக் காண்பதால் நீ சித்தியடைந்து சொர்க்கம் செல்வாய்.
3.37.94
इत्युक्त्वा फल्गुनं शक्रो जगामादर्शनं पुनः ।
अर्जुनोप्यथ तत्रैव तस्थौ योगसमन्वितः ॥ ३.३७.९४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, சக்கரன் பல்குனனிடமிருந்து மீண்டும் மறைந்து சென்றார்; அர்ஜுனனும் அங்கேயே யோகத்தில் நிலைத்து நின்றான்.