Mahābhārata · Adhyāya 3.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.37.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
संस्मृत्य मुनिसंदेशमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.३७.१ ॥
Passado algum tempo, Yudhiṣṭhira, o rei do dharma, lembrando a mensagem do sábio, proferiu estas palavras.
3.37.2
विविक्ते विदितप्रज्ञमर्जुनं पुरुषर्षभ ।
सान्त्वपूर्वं स्मितं कृत्वापाणिना परिसंस्पृशन् ॥ ३.३७.२ ॥
Touro entre os homens, em particular, a Arjuna, cuja sabedoria é conhecida, primeiro com palavras suaves e um sorriso, tocando-o com a mão.
3.37.3
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा वनवासमरिंदमः ।
धनंजयंधर्मराजो रहसीदमुवाच ह ॥ ३.३७.३ ॥
Aquele rei do dharma, domador dos inimigos, após refletir por um momento, falou em segredo a Arjuna sobre o exílio na floresta.
3.37.4
भीष्मे द्रोणे कृपे कर्णे द्रोणपुत्रे च भारत ।
धनुर्वेदश्चतुष्पाद एतेष्वद्य प्रतिष्ठितः ॥ ३.३७.४ ॥
Ó Bhārata, em Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Karṇa e no filho de Droṇa, a ciência do arco de quatro partes está hoje estabelecida.
3.37.5
दैवं ब्राह्मं चासुरं च सप्रयोगचिकित्सितम् ।
सर्वास्त्राणां प्रयोगं च अभिजानन्ति कृत्स्नशः ॥ ३.३७.५ ॥
Conhecem plenamente as armas divinas, brâhmicas e demoníacas, juntamente com o seu emprego e as suas contramedidas, e o emprego de todas as armas.
3.37.6
ते सर्वे धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण परिसान्त्विताः ।
संविभक्ताश्च तुष्टाश्च गुरुवत्तेषु वर्तते।
सर्वयोधेषु चैवास्य सदा प्रीतिरनुत्तमा ॥ ३.३७.६ ॥
Todos eles foram bem apaziguados pelo filho de Dhṛtarāṣṭra; estão satisfeitos, tendo recebido sua parte; ele se comporta com eles como com mestres, e seu afeto por todos os guerreiros é sempre incomparável.
3.37.7
आचार्या मानितास्तुष्टाः शान्तिं व्यवहरन्न्युत ।
शक्तिं न हापयिष्यन्ति ते काले प्रतिपूजिताः ॥ ३.३७.७ ॥
Honrados e satisfeitos, os mestres conduziram-se em paz; devidamente reverenciados no tempo certo, não diminuirão a sua força.
3.37.8
अद्य चेयं मही कृत्स्ना दुर्याधनवशानुगा ।
सग्रामनगरा पार्थ ससागरवनाकरा ॥ ३.३७.८ ॥
Hoje esta terra inteira, com suas aldeias e cidades, seus mares, florestas e minas, obedece à vontade de Duryodhana, ó Pārtha.
3.37.9
भवानेव प्रियोऽस्माकं त्वयि भारः समाहितः ॥ ३.३७.९ ॥
Só tu nos és querido; o fardo está colocado sobre ti.
3.37.10
अत्र कृत्यं प्रपश्यामि प्राप्तकालमरिंदम ।
कृष्णद्वैपायनात्तात गृहीतोपनिषन्मया ॥ ३.३७.१० ॥
Aqui vejo um dever adequado ao momento, ó subjugador dos inimigos. Querido filho, recebi este ensinamento secreto de Kṛṣṇa Dvaipāyana.
3.37.11
गृहीतया तया सम्यग्जगत्सर्वं प्रकाशते ।
तेन त्वं ब्रह्मणा तात संयुक्तः सुसमाहितः ॥ ३.३७.११ ॥
Quando bem compreendido, ilumina todo o mundo. Portanto, querido filho, une-te a esse Brahman e mantém-te bem recolhido.
3.37.12
देवतानां यथाकालं प्रसादं प्रतिपालय ।
तपसा योजयात्मानमुग्रेण भरतर्षभ ॥ ३.३७.१२ ॥
Mantém o favor dos deuses no tempo devido. Ó touro dos Bharatas, une-te a eles através de austeridade feroz.
3.37.13
धनुष्मान्कवची खङ्गी मुनिः साधुव्रते स्थितः ।
न कस्यचिद्ददन्मार्गं गच्छ तातोत्तरां दिशम् ॥ ३.३७.१३ ॥
Portando arco, couraça e espada, asceta firme num voto virtuoso, não cedendo caminho a ninguém, vai, caro filho, em direção ao norte.
3.37.14
इनद्रे ह्यस्त्राणि दिव्यानि समस्तानि धनंजय ।
वृत्राद्भीतैर्बलं देवैस्तदा शक्रे समर्पितम् ॥ ३.३७.१४ ॥
Ó Dhanaṃjaya, em Indra estão todas as armas divinas. Então os deuses, aterrorizados por Vṛtra, entregaram sua força a Śakra.
3.37.15
तान्येकस्थानि सर्वाणि ततस्त्वं प्रतिपत्स्यसे ।
अनेन ब्रह्मणा तात सर्वं संप्रतिपद्यते ॥ ३.३७.१५ ॥
Estão todas reunidas em um só lugar, e então as obterás. Caro filho, por este brahman tudo se alcança.
3.37.16
शक्रमेव प्रपद्यस्व स तेऽस्त्राणि प्रदास्यति ।
दीक्षितोऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टुं देवं पुरंदरम् ॥ ३.३७.१६ ॥
Busca refúgio no próprio Śakra; ele te dará as armas. Consagrado já hoje, vai ver o deus Purandara.
3.37.17
एवमुक्त्वा धर्मराजस्तमध्यापयत प्रभुः ॥ ३.३७.१७ ॥
Tendo falado assim, o senhor Dharmarāja fez com que ele estudasse (o mantra).
3.37.18
दीक्षितं विधिना तेन यतवाक्कायमानसम् ।
अनुजज्ञे तदा वीरं भ्राता भ्रातरमग्रजः ॥ ३.३७.१८ ॥
Assim consagrado segundo o rito, com fala, corpo e mente contidos, o herói recebeu então licença de seu irmão mais velho para partir.
3.37.19
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रष्टुकामः पुरंदरम् ।
धनुर्गाण्डीवमादाय तथाऽक्षय्ये महेषुधी ॥ ३.३७.१९ ॥
Por ordem do rei do dharma, desejando ver Puraṃdara (Indra), pegou o arco Gāṇḍīva e duas grandes aljavas inesgotáveis.
3.37.20
कवची सतलत्राणो बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
हत्वाऽग्निं ब्राह्मणान्निष्कैः स्वस्तिवाच्य मह्यभुज ॥ ३.३७.२० ॥
Vestindo armadura, com proteção de couro e protetores de dedos de pele de lagarto amarrados, tendo feito oferendas ao fogo e dado moedas de ouro aos brâmanes, tendo ouvido as bênçãos proferidas, o de grandes braços.
3.37.21
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृहीतशरासनः ।
वधाय धार्तराष्ट्राणां निःश्वस्योर्ध्वमुदैक्षत ॥ ३.३७.२१ ॥
O de grandes braços partiu, com o arco pronto, para a matança dos filhos de Dhṛtarāṣṭra; tendo suspirado, olhou para cima.
3.37.22
तं दृष्ट्वा तत्रकौन्तेयं प्रगृहीतशरासनम् ।
अब्रुवन्ब्रह्मणाः सिद्धा भूतान्यन्तर्हितानि च ॥ ३.३७.२२ ॥
Vendo ali o filho de Kuntī com o arco pronto, os brâmanes, os perfeitos e os seres ocultos falaram.
3.37.23
क्षिप्रमाप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि ।
संसाधयस्व कौन्तेय ध्रुवोस्तु विजयस्तव ॥ ३.३७.२३ ॥
Filho de Kuntī, obtém rapidamente o que desejas em tua mente. Filho de Kuntī, cumpre-o; que tua vitória seja certa.
3.37.24
अब्रुवन्ब्राह्मणाः पार्थमिति कृत्वा जयाशिषः ।
सिद्धचारणसङ्घाश्च गन्धर्वाश्च तमब्रुवन् ॥ ३.३७.२४ ॥
Os brâmanes, dando bênçãos de vitória, falaram assim a Pārtha; e as hostes dos perfeitos e dos cāraṇas e os gandharvas também lhe falaram.
3.37.25
स्वस्तिव्रतमुपाधत्स्व सङ्कल्पस्तव सिद्ध्यताम् ।
मनोरथाश्च ते सर्वे समृद्ध्यन्तां महारथ ॥ ३.३७.२५ ॥
Assume o voto de bem-estar; que a tua resolução se cumpra. Ó grande guerreiro de carro, que todos os teus desejos prosperem.
3.37.26
एवमुक्तोऽभिवाद्यैतान्बद्धाञ्जलिपुटस्तथा ।
तपोयोगमनाः पार्थः पुरोहितमवन्दत ॥ ३.३७.२६ ॥
Assim interpelado, Pārtha saudou-os de mãos postas, com a mente voltada para a austeridade e o yoga, e prostrou-se diante do sacerdote doméstico.
3.37.27
ततः प्रीतमना जिष्णुस्तावुभावभ्यवन्दत ।
सहोदरावतिरथौ युधिष्ठिरवृकोदरौ ॥ ३.३७.२७ ॥
Então Jiṣṇu, com a mente satisfeita, prostrou-se diante dos dois — Yudhiṣṭhira e Vṛkodara, seus irmãos de sangue, dois grandes guerreiros de carro.
3.37.28
तं क्लान्तमनसौ पूर्णमभिगम्य महारथौ ।
यमौ गाण्डीवधन्वानमभ्यवादयतामुभौ ॥ ३.३७.२८ ॥
Então os dois gêmeos, grandes guerreiros de carro, de ânimo cansado, aproximaram-se do arqueiro do Gāṇḍīva, o perfeito, e ambos se prostraram diante dele.
3.37.29
अभिवाद्य तु तौ वीरावूचतुः पाकशासनिम् ।
अवाप्तव्यानि सर्वाणि दिव्यान्यस्त्राणि वासवात्।
अस्त्राण्याप्नुहि कौन्तेय मनसा यद्यदिच्छसि ॥ ३.३७.२९ ॥
Tendo-o saudado, os dois heróis falaram a Pākaśāsani (Arjuna): todas as armas divinas devem ser obtidas de Vāsava. Ó filho de Kuntī, obtém as armas que o teu espírito desejar.
3.37.30
गिरो ह्यशिथिलाः सर्वा निर्दोषाः संमताः सताम् ।
त्वमेकः पाण्डवेष्वद्य संप्राप्तोसि धनञ्जय ॥ ३.३७.३० ॥
Todas estas palavras, aprovadas pelos bons, são firmes e sem falha. Ó Dhanañjaya, hoje tu, sozinho entre os Pāṇḍava, as alcançaste.
3.37.31
न चाधर्मविदं देवा नासिद्धं नातपस्विनम् ।
द्रष्टुमिच्छन्ति कौन्तेय चलचित्तं शठं न च ॥ ३.३७.३१ ॥
Ó filho de Kuntī, os deuses não desejam ver quem conhece o adharma, nem o não realizado, nem o sem ascese, nem o de mente volúvel ou trapaceiro.
3.37.32
रोरूयमाणः कटुकमीर्ष्यकः कटुकाक्षरः ।
शठकः श्लाघकः क्षेप्ता हन्ता च विचिकित्सिता ॥ ३.३७.३२ ॥
Quem chora e lamenta, fala com amargura, é invejoso, usa palavras duras, é trapaceiro, louva-se a si mesmo, calunia, mata e é desconfiado.
3.37.33
विश्वस् हन्ता मायावी क्रोधनोऽनृतभाषिता ।
अत्याशी नास्तिकोऽदाता मित्रध्रुक्सर्वशङ्कितः ॥ ३.३७.३३ ॥
O indigno de confiança, o assassino, o enganador, o iracundo, o mentiroso, o glutão, o ateu, o que não dá, o traidor dos amigos e o que desconfia de todos.
3.37.34
आक्रोष्टा चातिमानी च रौद्रो लुब्धोऽथ लोलुपः ।
स्तेनश्च मद्यपश्चैव भ्रूणहा गुरुतल्पगः ॥ ३.३७.३४ ॥
O injuriador, o excessivamente orgulhoso, o cruel, o avarento, o cobiçoso, o ladrão, o bebedor de licor, o assassino de um embrião e o profanador do leito do mestre.
3.37.35
संभावितात्मा चात्यर्थं नृशंसः पुरुषश्च यः ।
नैते लोकानाप्नुवन्ति निर्लोकास्ते धनञ्जय ॥ ३.३७.३५ ॥
O homem excessivamente vaidoso e cruel não alcança estes mundos; ó Dhanañjaya, esses são sem mundos.
3.37.36
आनृशंस्यमनुक्रोशः सत्यं करुणवेदिता ।
दमः स्थितिर्धृतिर्धर्मः क्षमा कृत्यमनुत्तमम् ॥ ३.३७.३६ ॥
A não-crueldade, a compaixão, a veracidade, a sensibilidade à piedade, o domínio de si, a firmeza, a fortaleza, o dharma e o perdão: este é o dever supremo.
3.37.37
दया शमश्च धर्मश्च गुरुपूजा कृतज्ञता ।
मैत्रता द्विजभक्तिश्च वसन्ति त्वयि फल्गुन।
व्यपेक्षा सर्वभूतेषु कृपा दानं मतिः स्मृतिः ॥ ३.३७.३७ ॥
A compaixão, a serenidade, o dharma, a honra aos mestres, a gratidão, a amizade e a devoção aos dvijas habitam em ti, ó Phālguna. Também a consideração por todos os seres, a piedade, a generosidade, o juízo e a memória.
3.37.38
तस्मात्कौरव्य शक्रेण समेष्यसि धनञ्जय ।
त्वादृशेन हि देवानां श्लाघनीयः समागमः ॥ ३.३७.३८ ॥
Portanto, ó descendente de Kuru, Dhanañjaya, encontrarás Śakra (Indra). Na verdade, um encontro dos deuses com alguém como tu é digno de louvor.
3.37.39
सुहृदां सोदराणां च सर्वेषां भरतर्षभ ।
त्वं गतिः परमा तात वृत्रहा मरुतामिव ॥ ३.३७.३९ ॥
Ó touro dos Bharatas, para amigos, irmãos e todos, tu és o refúgio supremo, querido, como o matador de Vṛtra é para os Marutas.
3.37.40
तस्मिंस्त्रयोदशे वर्षे भ्रातरः सुहृदश्च ते ।
सर्वे हिसंश्रयिष्यन्ति बाहुवीर्यं महाबल ॥ ३.३७.४० ॥
Naquele décimo terceiro ano, teus irmãos e todos os teus amigos buscarão refúgio no valor dos teus braços, ó poderoso.
3.37.41
स पार्थ पितरं गच्छ सहस्राक्षमरिन्दम ।
मुष्टिग्रहणमादत्स्व सर्वाण्यस्त्राणि वासवात् ॥ ३.३७.४१ ॥
Portanto, ó filho de Pṛthā, ó domador de inimigos, vai ao teu pai, o de mil olhos, e recebe de Vāsava todas as armas pelo rito da empunhadura.
3.37.42
शतशृङ्गे महाबाहो मघवानिदमब्रवीत् ।
शृण्वतां सर्वभूतानां त्वामुपाघ्राय मूर्धनि ॥ ३.३७.४२ ॥
Ó de braços poderosos, na montanha de cem picos, Maghavān (Indra) disse isto, enquanto todos os seres escutavam, tendo cheirado a tua cabeça.
3.37.43
विदितः सर्वभूतानां दिवं तात गमिष्यसि ।
प्राप्य पुण्यकृतां लोकान्रंस्यसे जयतांवर ॥ ३.३७.४३ ॥
Querido filho, conhecido por todos os seres, irás ao céu. Tendo alcançado os mundos dos que praticaram o mérito, o melhor dos vencedores, deleitar-te-ás.
3.37.44
मानितस्त्रिदशैः पार्थ विहृत्य सुसुखं दिवि ।
अवाप्यपरमास्त्राणि पृथिवीं पुनरेष्यसि ॥ ३.३७.४४ ॥
Filho de Pṛthā, honrado pelos deuses, tendo vivido no céu em grande felicidade e obtido as armas supremas, voltarás de novo à terra.
3.37.45
गुणांस्ते वासवस्तात खाण्डवं दहति त्वयि ।
शृण्वतां सर्वभूतानां पुनः पुनरभाषत ॥ ३.३७.४५ ॥
Querido filho, Vāsava falou repetidas vezes das tuas virtudes e do teu incêndio de Khāṇḍava, enquanto todos os seres ouviam.
3.37.46
तां प्रतिज्ञां नरश्रेष्ठ कर्तुमर्हसि वासवीम् ।
कंचिद्देशमितः प्राप्य तपोयोगमना भव ॥ ३.३७.४६ ॥
Melhor dos homens, deves cumprir aquela promessa de Vāsava. Partindo daqui para algum lugar, fixa a tua mente na austeridade e no yoga.
3.37.47
कर्तुमर्हसि कौरव्य मघवद्वचनं हितम् ।
दीक्षित्वाऽद्यैव गच्छ त्वं द्रष्टाऽसि त्वं पुरन्दरम् ॥ ३.३७.४७ ॥
Descendente de Kuru, deves cumprir a palavra benéfica de Maghavan. Recebe hoje mesmo a iniciação e vai; verás Purandara.
3.37.48
तौ परिष्वज्य बीभत्सुः कृष्णामामन्त्र्य चाप्युभौ ।
मनांस्यादाय सर्वेषां प्रयातः पुरुषर्षभः ॥ ३.३७.४८ ॥
Bībhatsu abraçou ambos, despediu-se de Kṛṣṇā e de ambos, e, tomando os corações de todos, o touro entre os homens partiu.
3.37.49
तं तथा प्रस्थितं वीरं सिंहस्कन्धोरसं तदा ।
प्राञ्जलिः पाण्डवंकृष्णा देवानां कुर्वती नमः।
वाग्भिः परमशुद्धाभिर्मङ्गलाभिरभाषत् ॥ ३.३७.४९ ॥
Então, enquanto aquele herói de ombros de leão e peito largo partia, Kṛṣṇā, com as palmas unidas, saudando os deuses, falou ao Pāṇḍava com palavras puríssimas e auspiciosas.
3.37.50
नमो धात्रे विधात्रे च स्वस्ति गच्छ वनाद्वनम् ।
धर्मस्त्वां जुषतां पार्थ भास्करश्च विभावसुः।
ब्रह्मा त्वां ब्राह्मणाश्चैव पालयन्तु धनञ्जय ॥ ३.३७.५० ॥
Homenagem a Dhātṛ e Vidhātṛ. Que tudo corra bem para ti, que vais de floresta em floresta, Pārtha. Que Dharma te acolha, e também o sol e Vibhāvasu (o fogo); que Brahmā e os brâmanes te protejam, Dhanañjaya.
3.37.51
ज्येष्ठापचायी ज्येष्ठस्य भ्रातुर्वचनमास्थितः ।
प्रपद्येथा वसूव्रुद्रानादित्यान्समरुद्गणान्।
विश्वेदेवांस्तथा साध्याञ्शान्त्यर्थं भरतर्षभ ॥ ३.३७.५१ ॥
Melhor dos Bharatas, honrando o mais velho e seguindo a palavra do teu irmão mais velho, recorre aos Vasus, aos Rudras, aos Ādityas e às hostes dos Maruts, aos Viśvedevas e aos Sādhyas, pela paz.
3.37.52
स्वस्ति तेस्त्वान्तरिक्षेभ्यो दिव्येभ्यो भरतर्षभ ।
पार्थिवेभ्यश्च सर्वेभ्यो ये केचित्परिपन्थिनः ॥ ३.३७.५२ ॥
Melhor dos Bharatas, que tudo te corra bem vindo do céu, dos mundos divinos e de todos os seres da terra; e também de quaisquer que sejam teus inimigos no caminho.
3.37.53
अवरोधाद्वने वासात्सर्वस्वहरणादपि ।
इदं दुःखतरं मन्ये पुत्रेभ्यश्च विवासनात् ॥ ३.३७.५३ ॥
Estar confinada nos aposentos femininos, viver na floresta, até perder toda a riqueza: penso que isto é mais doloroso, ser exilada, separada dos filhos.
3.37.54
मास्माकं क्षत्रियकुले जातुचित्पुनरुद्भवः ।
ब्राह्मणेभ्यो नमस्यामि येषां नायुधजीविका ॥ ३.३७.५४ ॥
Que jamais volte a surgir a nossa linhagem kṣatriya. Curvo-me diante dos brāhmaṇas, cujo sustento não vem das armas.
3.37.55
इदं मे परमं दुःखं यः स पापः सुयोधनः ।
दृष्ट्वा मां गौरिति प्राह प्रहसन्राजसंसदि ॥ ३.३७.५५ ॥
Esta é a minha maior dor: que o perverso Suyodhana, ao ver-me, tenha rido na assembleia real e dito: «Vaca!»
3.37.56
तस्माद्दुःखादिदं दुःखं गरीय इतिमे मतिः ।
यत्तत्परिषदो मध्ये बह्वयुक्तमभाषत ॥ ३.३७.५६ ॥
Por isso, na minha opinião, esta dor é maior do que aquela, pois ele proferiu muitas palavras impróprias no meio da assembleia.
3.37.57
ध्वंसितः स्वगृहेभ्यश्च राष्ट्राच्च भरतर्षभ ।
वने प्रतिष्ठितो भूत्वा सौहार्दादवतिष्ठसे ॥ ३.३७.५७ ॥
Touro dos Bharatas, foste expulso das tuas casas e do reino; estabelecido na floresta, permaneces aqui por afeto.
3.37.58
जेता यः सर्वशत्रूणां यः पावकमतर्पयः ।
जनस्त्वां पश्यतीदानीं गच्छन्तं भरतर्षभ ॥ ३.३७.५८ ॥
Tu, vencedor de todos os inimigos, que satisfizeste o Fogo; touro dos Bharatas, agora o povo te vê partir.
3.37.59
अस्मिन्नूनं महारण्ये भ्रातरः सुहृदश्च ते ।
त्वत्कथाः कथयिष्यन्ति चारणा ऋषयस्तथा ॥ ३.३७.५९ ॥
Certamente nesta grande floresta os teus irmãos e amigos, e os bardos e sábios, contarão as tuas histórias.
3.37.60
यत्ते कुन्ती महाबाहो जातस्यैच्छद्धनञ्जय ।
तत्तेऽस्तु सर्वं कौन्तेय यथा च स्वयमिच्छसि ॥ ३.३७.६० ॥
Ó Dhanañjaya, de braços poderosos, tudo o que Kuntī desejou para ti ao nasceres, ó filho de Kuntī, que seja teu, e também o que tu mesmo desejas.
3.37.61
वसुदेवस्वसा देवी त्वामार्या पुनरागतम् ।
पश्यतु त्वां पृथा पार्थ सहस्राक्षमिवादितिः ॥ ३.३७.६१ ॥
Que a nobre deusa Pṛthā, irmã de Vasudeva, te veja de volta, ó Pārtha, como Aditi vê o de mil olhos.
3.37.62
नूनं ते भ्रातरः सर्वे त्वत्कथाभिः प्रजागरे ।
रंस्यन्ते तव कर्माणि कीरत्यन्तः पुनः पुनः ॥ ३.३७.६२ ॥
Certamente todos os teus irmãos, nas noites de vigília, se deleitarão com as histórias sobre ti, recitando os teus feitos repetidamente.
3.37.63
न च नः पार्थ भोगेषु न धने नोत जीविते ।
तुष्टिर्बुद्धिर्भवित्री वा त्वयि दीर्घप्रवासिनि ॥ ३.३७.६३ ॥
Ó Pārtha, enquanto estiveres em longo exílio, não encontraremos contentamento nem firmeza de espírito nos prazeres, na riqueza ou mesmo na vida.
3.37.64
त्वयि नः पार्थ सर्वेषां सुखदुःखे प्रतिष्ठते ।
जीवितं मरणं चैव राज्यमैश्वर्यमेव च ॥ ३.३७.६४ ॥
Ó Pārtha, a felicidade e a dor de todos nós repousam em ti; a vida e a morte, o reino e a soberania também estão firmados em ti.
3.37.65
आपृष्टो नोसि कौन्तेय स्वस्ति प्राप्नुहि पाण्डव ।
कृतास्त्रं स्वस्तिमन्तं त्वां द्रक्ष्यामि पुनरागतम् ॥ ३.३७.६५ ॥
Ó filho de Kuntī, ainda não te despedimos; ó Pāṇḍava, que alcances bem-estar. Hábil nas armas e abençoado com bem-estar, hei de ver-te de volta.
3.37.66
बलवद्भिर्विरुद्धं न कार्यमेतत्त्वयाऽनघ ।
प्रयाह्यविघ्नेयैवाशु विजयाय महाबल ॥ ३.३७.६६ ॥
Ó tu, sem mácula, não deves agir contra os poderosos. Ó de grande força, parte depressa e sem obstáculos rumo à vitória.
3.37.67
ह्रीः श्रीः कीर्तिर्धृतिः पुष्टिरुमा लक्ष्मीः सरस्वती ।
इमा वै तव पान्थस् पालयन्तु धनञ्जय ॥ ३.३७.६७ ॥
Que a modéstia, a fortuna, a fama, a firmeza, o sustento, Umā, Lakṣmī e Sarasvatī — todas elas — te protejam, ó Dhanañjaya, viajante.
3.37.68
एवमुक्त्वाऽऽशिषः कृष्णा विरराम यशस्विनी। ॥ ३.३७.६८ ॥
Tendo proferido estas bênçãos, a gloriosa Kṛṣṇā (Draupadī) calou-se.
3.37.69
ततःप्रदक्षिणं कृत्वा भ्रातॄन्धौम्यं च पाण्डवः ।
प्रातिष्ठत महाबाहुः प्रगृह्य रुचिरं धनुः ॥ ३.३७.६९ ॥
Depois, tendo dado a volta pela direita aos irmãos e a Dhaumya, o Pāṇḍava de braços poderosos pegou o seu belo arco e partiu.
3.37.70
शनैरिव दिशं वीर उदीचीं भरतर्षभ ।
संहरंस्तरसा वृक्षाँल्लता वल्लीश्च भारत।
असज्जमानो वृक्षेषु जगाम सुमहाबलः ॥ ३.३७.७० ॥
Ó touro dos Bharatas, o herói avançou lentamente para a região do norte, arrancando com força árvores e trepadeiras, passando entre as árvores sem se prender; o muito poderoso seguiu em frente.
3.37.71
तस्य मार्गादपाक्रामन्सर्वभूतानि गच्छतः ।
युक्तस्यैन्द्रेण योगेन पराक्रान्तस्य शुष्मिणः ॥ ३.३७.७१ ॥
Todas as criaturas se afastavam do seu caminho enquanto ele avançava, o valente e poderoso, dotado do poder de Indra.
3.37.72
सोऽगच्छत्पर्वतांस्तात तपोधननिषेवितान् ।
दिव्यं हैमवतं पुण्यं देवजुष्टं परंतपः ॥ ३.३७.७२ ॥
Querido, ele foi às montanhas frequentadas pelos ricos em ascetismo, divinas, sagradas do Himālaya, amadas pelos deuses, queimador de inimigos.
3.37.73
अगच्छत्पर्वतं पुण्यमेकाह्नैव महामनाः ।
मनोजवगतिर्भूत्वा योगयुक्तो यथाऽनिलः ॥ ३.३७.७३ ॥
O de grande mente alcançou aquela montanha sagrada em um único dia, movendo-se com a velocidade do pensamento, unido ao yoga, como o vento.
3.37.74
हिमवन्तमतिक्रम्य गन्धमादनमेव च ।
अत्यक्रामत्स दुर्गाणि दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ ३.३७.७४ ॥
Tendo atravessado o Himavat e também o Gandhamādana, ele passou pelos lugares difíceis dia e noite, sem cansaço.
3.37.75
इन्द्रिकीलं समासाद्य ततोऽतिष्ठद्धनंजयः ।
गत्वा स षडहोरात्रान्सप्तमेऽहनि पाण्डवः ॥ ३.३७.७५ ॥
Tendo chegado a Indrakīla, então Dhanaṃjaya ali parou. Tendo caminhado seis dias e noites, no sétimo dia aquele Pāṇḍava parou.
3.37.76
प्रस्थेन्द्रकीलस्य शुभे तपोयोगपरोऽभवत् ।
ऊर्ध्वबाहुर्न चाङ्गानि प्रास्पन्दयत किंचन ॥ ३.३७.७६ ॥
Na encosta auspiciosa de Indrakīla, tornou-se devotado ao yoga da austeridade; com os braços erguidos, não moveu nenhum de seus membros.
3.37.77
समाहितात्मा नियतः सहस्राक्षसुतोऽच्युतः ।
अन्तरिक्षे स शुश्राव तिष्ठेति स वचस्तदा ॥ ३.३७.७७ ॥
Com o eu recolhido, dominado, filho do de mil olhos, o imutável, então ouviu no céu as palavras: "Fique de pé."
3.37.78
तच्छ्रुत्वा सर्वतो दृष्टिं चारयामास रपाण्डवः ।
अथापश्यत्सव्यसाची वृक्षमूले तपस्विनम् ॥ ३.३७.७८ ॥
Ao ouvir isso, Arjuna, o Pāṇḍava, lançou o olhar em todas as direções. Então Savyasācin viu um asceta ao pé de uma árvore.
3.37.79
ब्राह्म्या श्रिया दीप्यमानं पिङ्गलं जटिलं कृशम् ।
सोऽब्रवीदर्जुनं तत्रस्थितं दृष्ट्वा महातपाः ॥ ३.३७.७९ ॥
Aquele grande asceta, resplandecendo com o esplendor bramânico, de cor pardo-amarelada, de cabelos emaranhados e magro, viu Arjuna parado ali e falou-lhe.
3.37.80
कस्त्वं तातेह संप्राप्तो धनुष्मान्कवची शरी ।
निबद्धाऽसितलत्राणः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ ३.३७.८० ॥
Quem és tu, querido filho, que vieste aqui com arco, couraça e flechas, com espada e escudo de couro atados, seguindo o dever do guerreiro?
3.37.81
नेह शस्त्रेण कर्तव्यं शान्तानामेष आलयः ।
विनीतक्रोधहर्षाणां ब्राह्मणानां तपस्विनाम् ॥ ३.३७.८१ ॥
Aqui não se deve usar arma alguma. Esta é a morada dos pacíficos, dos brâmanes e ascetas que dominaram a ira e a alegria.
3.37.82
नेहास्ति धनुषा कार्यं न संग्रामोऽत्र कर्हिचित् ।
निक्षिपैतद्धनुस्तात प्राप्तोसि परमां गतिम् ॥ ३.३७.८२ ॥
Aqui não há necessidade de arco, e aqui jamais ocorre combate. Deposita este arco, querido filho; alcançaste a meta suprema.
3.37.83
इत्यनन्तौजसं वीरं यथा चान्यं पृथग्जनम् ।
तथा हसन्निवाभीक्ष्णं ब्राह्मणोऽर्जुनमब्रवीत्।
न चैनं चालयामास धैर्यात्सुधृतनिश्चयम् ॥ ३.३७.८३ ॥
Assim, o brâmane falava repetidas vezes ao herói de vigor infinito, Arjuna, como a um homem comum, rindo; mas não conseguiu abalar, pela firmeza, aquele que estava firmemente resolvido.
3.37.84
तमुवाच ततः प्रीतः स द्विजः प्रहसन्निव ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते शक्रोऽहमरिसूदन ॥ ३.३७.८४ ॥
Então o brâmane, satisfeito e como que rindo, disse-lhe: Escolhe uma dádiva, que a fortuna te acompanhe. Destruidor de inimigos, eu sou Śakra.
3.37.85
एवमुक्तः सहस्राक्षं प्रत्युवाच धनंजयः ।
प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा सूरः कुरुकुलोद्वहः ॥ ३.३७.८५ ॥
Assim interpelado, Dhanaṃjaya respondeu ao de mil olhos; de mãos postas e profundamente inclinado, aquele herói, sustentáculo da linhagem Kuru.
3.37.86
ईप्सितो ह्येष वै कामो वरं चैनं प्रयच्छ मे ।
त्वत्तोऽद्य भगवन्नस्त्रंकृत्स्नमिच्छामि वेदितम् ॥ ३.३७.८६ ॥
Este é, de fato, o desejo que almejo; concede-me esta dádiva. Ó venerável senhor, hoje desejo conhecer de ti a ciência completa das armas.
3.37.87
प्रत्युवाच महेन्द्रस्तं प्रीतात्मा प्रहसन्निव ।
इह प्राप्तस्य किं कार्यमस्त्रैस्तव धनंजय ॥ ३.३७.८७ ॥
Mahendra, com o coração satisfeito e como que rindo, respondeu-lhe: Ó Dhanaṃjaya, que precisas tu de armas, tendo chegado aqui?
3.37.88
कामान्वृणीष्व लोकांस्त्वं प्राप्तोसि परमां गतिम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच सहस्राक्षं धनंजयः ॥ ३.३७.८८ ॥
Escolhe desejos, escolhe mundos; alcançaste o destino supremo. Assim interpelado, Dhanaṃjaya respondeu ao de mil olhos.
3.37.89
न लोभान्न पुनः कामान्न देवत्वं पुनः सुखम् ।
न च सर्वामरैश्वर्यं कामये त्रिदशाधिप ॥ ३.३७.८९ ॥
Nem por cobiça, nem de novo por desejos; nem a divindade, nem de novo a felicidade; nem desejo o senhorio de todos os imortais, ó senhor dos trinta deuses.
3.37.90
भ्रातॄंस्तान्विपिने त्यक्त्वा वैरमप्रतियात्य च ।
अकीर्तिं सर्वलोकेषु गच्छेयं शाश्वतीः समाः ॥ ३.३७.९० ॥
Tendo abandonado aqueles irmãos na floresta e regressado sem vingar a inimizade, incorreria em infâmia em todos os mundos por anos sem fim.
3.37.91
एवमुक्तः प्रत्युवाच वृत्रहा पाण्डुनन्दनम् ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा सर्वलोकनमस्कृतः ॥ ३.३७.९१ ॥
Assim interpelado, Indra, matador de Vṛtra, reverenciado por todos os mundos, respondeu ao filho de Pāṇḍu, consolando-o com palavras suaves.
3.37.92
यदा द्रक्ष्यसि भूतेशं त्र्यक्षं शूलधरं शिवम् ।
तदा दाताऽस्मि ते तात दिव्यान्यस्त्राणि सर्वशः ॥ ३.३७.९२ ॥
Quando vires o senhor dos seres, o de três olhos, portador do tridente, o auspicioso Śiva, então, querido filho, dar-te-ei todas as armas divinas.
3.37.93
क्रियतां दर्शने यत्नो देवस्य परमेष्ठिनः ।
दर्शनात्तस्य कौन्तेय संसिद्धः स्वर्गमेष्यसि ॥ ३.३७.९३ ॥
Esforça-te por ver o supremo senhor dos deuses; ó filho de Kuntī, ao vê-lo serás aperfeiçoado e irás ao céu.
3.37.94
इत्युक्त्वा फल्गुनं शक्रो जगामादर्शनं पुनः ।
अर्जुनोप्यथ तत्रैव तस्थौ योगसमन्वितः ॥ ३.३७.९४ ॥
Dito isto, Śakra desapareceu de novo da vista de Phalguna; e Arjuna também permaneceu de pé ali mesmo, unido ao yoga.