ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
कदाचित्स हि देवेन्द्रश्चित्रसेनं रहोऽब्रवीत् ।
पार्थस्य चक्षुरुर्वश्यां सक्तं विज्ञाय वासवः ॥ ३.४४.१ ॥
ಒಮ್ಮೆ ದೇವೇಂದ್ರ ವಾಸವನು ಪಾರ್ಥನ ದೃಷ್ಟಿ ಊರ್ವಶಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಸೇನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.44.2
गन्धर्वराज गच्छाद्य प्रहितोऽप्सरसांवराम् ।
उर्वशीं पुरुषव्याघ्रं सोपातिष्ठतु फल्गुनम् ॥ ३.४४.२ ॥
ಗಂಧರ್ವರಾಜನೇ, ಇಂದೇ ಹೋಗು. ಅಪ್ಸರಸೆಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಊರ್ವಶಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅವಳು ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಫಲ್ಗುನನ ಬಳಿ ಇರಲಿ.
3.44.3
यथा न तामभिसृतां विद्यादस्मन्नियोगतः ।
तथा त्वया विधातव्यं स्त्रीसंसर्गविशारद ॥ ३.४४.३ ॥
ಅವಳು ನಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನ ಬಳಿ ಹೋದಳೆಂದು ತಿಳಿಯದಂತೆ ನೀನು ಮಾಡಬೇಕು, ಸ್ತ್ರೀಸಂಸರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನೇ.
3.44.4
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽनुज्ञां प्राप्य वासवात् ।
गन्धर्वराजोऽप्सरसमभ्यगादुर्वशीं वराम् ॥ ३.४४.४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, 'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಾಸವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಗಂಧರ್ವರಾಜನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಪ್ಸರೆ ಊರ್ವಶಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
3.44.5
तां दृष्ट्वा विदितो हृष्टः स्वागतेनार्चितस्तया ।
सुखासीनः सुखासीनां स्मितपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ ३.४४.५ ॥
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವಳ ಸ್ವಾಗತದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸುಖಾಸೀನನಾಗಿ ಸುಖಾಸೀನಳಾದ ಅವಳಿಗೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.44.6
विदितं तेऽस्तु सुश्रोणि प्रेषितोऽहमिहागतः ।
त्रिदिवस्यैकराजेन त्वत्प्रसादाभिनन्दिना ॥ ३.४४.६ ॥
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಿಸುವ ತ್ರಿದಿವದ ಏಕಮಾತ್ರ ರಾಜನಿಂದ ನಾನು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿ.
3.44.7
यः स देवमनुष्येषु प्रख्यातः सहजैर्गुणैः ।
श्रिया शीलेन रूपेण श्रुतेन च बलेन च।
प्रख्यातः शौर्यवीर्याभ्यां प्रपन्नः प्रतिभानवान् ॥ ३.४४.७ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಗುಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು; ಸಿರಿ, ಶೀಲ, ರೂಪ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ, ಶೌರ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರಖ್ಯಾತನಾದವನು, ಪ್ರತಿಭಾವಂತ.
3.44.8
तेजस्वी सौम्यीलश्च क्षमावाञ्जितमत्सरः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदांश्चतुराख्यानपञ्चमान् ॥ ३.४४.८ ॥
ತೇಜಸ್ವಿ, ಸೌಮ್ಯಸ್ವಭಾವಿ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲ, ಮತ್ಸರವನ್ನು ಗೆದ್ದವನು; ಅಂಗ-ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು, ನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಆಖ್ಯಾನಗಳೊಂದಿಗೆ (ಅರಿತವನು).
3.44.9
योऽधीते गुरुशुश्रूषां मेधां चाष्टगुणाश्रयाम् ।
ब्रह्मचर्येण दाक्ष्येण प्रसवैर्वयसाऽपि च ॥ ३.४४.९ ॥
ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಎಂಟು ಗುಣಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನು; ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ದಕ್ಷತೆ, ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ (ಸಂಪನ್ನ).
3.44.10
एको वै रक्षिता चैव त्रिदिवं मघवानिव ।
अकत्थनो मानयिता स्थूललक्ष्यः प्रियंवदः ॥ ३.४४.१० ॥
ಇಂದ್ರನು ತ್ರಿದಿವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿಯೇ ರಕ್ಷಕನಾದವನು; ಆತ್ಮಪ್ರಶಂಸೆ ಮಾಡದವನು, ಗೌರವಿಸುವವನು, ವಿಶಾಲ ಗುರಿಯುಳ್ಳವನು, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು.
3.44.11
सुहृदश्चान्नपानेन विविधेनाभिवर्षति ।
सत्यवागूर्जितो वक्ता रूपवाननहंकृतः ॥ ३.४४.११ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ವಿವಿಧ ಅನ್ನ-ಪಾನಗಳಿಂದ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಯವಾದಿ, ತೇಜಸ್ವಿ ವಕ್ತಾರ, ರೂಪವಂತ, ಅಹಂಕಾರರಹಿತ.
3.44.12
भक्तानुकम्पी कान्तश्च प्रियश्च स्थिरसंगरः ।
प्रार्थनीयैर्गुणगणैर्महेन्द्रवरुणोपमः ॥ ३.४४.१२ ॥
ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವವನು, ಮನೋಹರ, ಪ್ರಿಯ, ಸ್ಥಿರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯುಳ್ಳವನು; ಪ್ರಾರ್ಥನೀಯ ಗುಣಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣನಂತಿರುವವನು.
3.44.13
विदितस्तेऽर्जुनो वीरः स स्वर्गफलमाप्तवान् ।
तव शक्राभ्यनुज्ञातः पादावद्यप्रपद्यताम्। ॥ ३.४४.१३ ॥
ವೀರನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಸ್ವರ್ಗಫಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಇಂದ್ರನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಅವನು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಲಿ.
3.44.14
एवमुक्ता स्मितं कृत्वा स्वात्मानं बहुमान्य च ।
प्रत्युवाचोर्वशी प्रीता चित्रसेनमनिन्दिता ॥ ३.४४.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಗು ಬೀರಿ, ತನ್ನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ನಿರ್ದೋಷೆ ಊರ್ವಶಿ ಚಿತ್ರಸೇನನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
3.44.15
यत्त्वस्य कथितः सत्यो गुणोद्देशस्त्वयाऽनघ ।
तं श्रुत्वाऽन्यं प्रियं नारी वृणुयात्किमतोऽर्जुनं ॥ ३.४४.१५ ॥
ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನೀನು ಅವನ ನಿಜವಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾವ ಹೆಣ್ಣು ಬೇರೊಬ್ಬ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಆರಿಸುವಳು?
3.44.16
तस्य चाहं गुणौघेन फल्गुने जातमन्मथा ।
गच्छत्वं हि याथाकाममागमिष्याम्यहं सुखम् ॥ ३.४४.१६ ॥
ಅವನ ಗುಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಫಲ್ಗುನನ ಮೇಲೆ ಮನ್ಮಥ ಭಾವ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ನೀನು ಇಷ್ಟಬಂದಂತೆ ಹೋಗು; ನಾನು ಸುಖದಿಂದ ಬರುವೆ.
3.44.17
ततो विसृज्यगन्धर्वं कृतकृत्या शुचिस्मिता ।
उर्वशी चाकरोत्स्नानं पार्थप्रार्थनलालसा ॥ ३.४४.१७ ॥
ಬಳಿಕ ಗಂಧರ್ವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಕೃತಕೃತ್ಯಳಾದ ಶುಚಿಮಂದಹಾಸೆ ಊರ್ವಶಿ ಪಾರ್ಥನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಳು.
3.44.18
स्नानालङ्कारनेपथ्यैर्गन्धमाल्यैश्च शौभनैः ।
धनंजयस्य रूपेण शरैर्मन्मथचोदितैः ॥ ३.४४.१८ ॥
ಸ್ನಾನ, ಅಲಂಕಾರ, ವಸ್ತ್ರ, ಸುಗಂಧ, ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಧನಂಜಯನ ರೂಪದಿಂದ, ಮನ್ಮಥನು ಪ್ರೇರಿಸಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ (ಅವಳು ಅಲಂಕೃತಳಾದಳು).
3.44.19
अतिविद्धेन मनसा मन्मथेन प्रदीपिता ।
दिव्यास्तरणसंस्तीर्णे विस्तीर्णे शयनोत्तमे ॥ ३.४४.१९ ॥
ಮನ್ಮಥನಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮನ್ಮಥನಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿತಳಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಹಾಸುಗಳಿಂದ ಹರಡಿದ ವಿಶಾಲವಾದ ಉತ್ತಮ ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ.
3.44.20
चित्तसंकल्पभावेन सुचित्ताऽनन्यमानसा ।
मनोरथेन संप्राप्तं रमयन्तीव फल्गुनम् ॥ ३.४४.२० ॥
ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಭಾವದಿಂದ, ಸುಚಿತ್ತೆಯಾಗಿ, ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನವಳಾಗಿ, ಮನೋರಥದಿಂದ ಪಡೆದ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು ರಮಿಸುವಂತೆ.
3.44.21
निशाम्य चन्द्रोदयनं विगाढे रजनीमुखे ।
प्रस्थिता सा पृथुश्रोणी पार्थस्य भवनं महत् ॥ ३.४४.२१ ॥
ಚಂದ್ರೋದಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭ ಗಾಢವಾದಾಗ, ವಿಶಾಲ ಕಟಿಯುಳ್ಳ ಆಕೆ ಪಾರ್ಥನ ಮಹಾ ಭವನದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಳು.
3.44.22
मृदुकुञ्चितदीर्घेण कुसुमोत्तमधारिणा ।
केशपाशेन ललना गच्छमाना व्यराजत ॥ ३.४४.२२ ॥
ಮೃದು, ಸುರುಳಿಯಾದ, ಉದ್ದವಾದ, ಉತ್ತಮ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಕೇಶಪಾಶದಿಂದ ಆ ಲಲನೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಶೋಭಿಸಿದಳು.
3.44.23
भ्रूक्षेपालापमाधुर्यैः कान्त्या सौम्यतयाऽपि च ।
शशिनं वक्रचन्द्रेण साऽऽह्वयन्तीव गच्छती ॥ ३.४४.२३ ॥
ಹುಬ್ಬಿನ ಸನ್ನೆ, ಮಾತಿನ ಮಾಧುರ್ಯ, ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯತೆಯಿಂದ, ಮುಖ-ಚಂದ್ರದಿಂದ ಚಂದ್ರನನ್ನೇ ಕರೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಆಕೆ ಹೋದಳು.
3.44.24
दिव्याङ्गरागौ सुमुखौ दिव्यचन्दनरूषितौ ।
गच्छन्त्या हाररुचिरौ स्तनौ तस्या ववल्गतुः ॥ ३.४४.२४ ॥
ದಿವ್ಯ ಅಂಗರಾಗ ಲೇಪಿತ, ಸುಂದರ ಮುಖದ, ದಿವ್ಯ ಚಂದನ ಪೂಸಿದ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಆಕೆಯ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳು ನಡೆಯುವಾಗ ಅಲುಗಾಡಿದವು.
3.44.25
स्तनोद्वहनसंक्षोभात्ताम्यमाना पदेपदे ।
त्रिवलीदामचित्रेण मध्येनातीव शेभिना ॥ ३.४४.२५ ॥
ಸ್ತನಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವ ಕಂಪನದಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೂ ದಣಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆ, ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಡಿಕೆಗಳ ಚಿತ್ರಿತ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿಸಿದಳು.
3.44.26
रथकूबरविस्तीर्णं नितम्बोन्नतपीवरम् ।
मन्मथायतनं शुभ्रं रशनादामभूषितम् ॥ ३.४४.२६ ॥
ರಥದ ಕೂಬರದಂತೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ, ನಿತಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತರವಾಗಿ ದೃಢವಾಗಿ, ಮನ್ಮಥನ ಆವಾಸವಾಗಿ, ಶುಭ್ರವಾಗಿ, ಸೊಂಟದ ದಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
3.44.27
ऋषीणामपि दिव्यानां मनोव्याघातकारणम् ।
सूक्ष्मवस्त्रधरं भाति जघनं निरवद्यवत् ॥ ३.४४.२७ ॥
ದಿವ್ಯ ಋಷಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಕಲಕುವ ಕಾರಣವಾದ, ತೆಳ್ಳನೆಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಆಕೆಯ ಸೊಂಟ ನಿರ್ದೋಷವಾಗಿ ಹೊಳೆಯಿತು.
3.44.28
गूडगुल्फधरौ पादौ ताम्रायततलाङ्गुली ।
कूर्मपृष्ठोन्तौ चास्याः शोभेते किङ्किणीकिणौ ॥ ३.४४.२८ ॥
ಅಡಗಿದ ಗಂಟಲ್ಗಳ ಪಾದಗಳು, ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಉದ್ದ ಅಂಗಾಲು ಮತ್ತು ಬೆರಳುಗಳುಳ್ಳ, ಆಮೆಯ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ಎತ್ತರವಾದ, ಗೆಜ್ಜೆ ಶಬ್ದದ ಕಾಲುಗಳು ಶೋಭಿಸಿದವು.
3.44.29
शीधुपानेन चाल्पेन तुष्टा च मदनेन च ।
विलासितैश्च विविधैः प्रेक्षणीयतराऽभवत् ॥ ३.४४.२९ ॥
ಸ್ವಲ್ಪ ಮದ್ಯ ಸೇವನೆಯಿಂದಲೂ, ಮದನದ ಮತ್ತಿನಿಂದಲೂ, ನಾನಾ ವಿಲಾಸಗಳಿಂದಲೂ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿ ಆಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೋಡಲು ಸುಂದರಿಯಾದಳು.
3.44.30
सिद्धचारणगन्धर्वैः साध्यैर्याति विलासिनी ।
बब्वाश्चर्येऽपि वै स्वर्गे दर्शनीयतमाकृतिः ॥ ३.४४.३० ॥
ಸಿದ್ಧ, ಚಾರಣ, ಗಂಧರ್ವ, ಸಾಧ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಆ ವಿಲಾಸಿನಿ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಬೇಕಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ರೂಪವುಳ್ಳವಳು.
3.44.31
सुमूक्ष्मेणोत्तरीयेण मेघवर्णेन राजता ।
तन्वभ्रप्रावृता व्योम्नि चन्द्रलेखेन गच्छति ॥ ३.४४.३१ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಮೇಘವರ್ಣದ, ಹೊಳೆಯುವ ಉತ್ತರೀಯವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತೆಳು ಮೋಡಗಳಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ ಅವಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರರೇಖೆಯಂತೆ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ.
3.44.32
ततः प्राप्तातिदुष्प्रापा मनसाऽपि विकर्मभिः ।
भवनं पाण्डुपुत्रस्य फल्गुनस्य शुचिस्मिता ॥ ३.४४.३२ ॥
ನಂತರ, ದುಷ್ಕರ್ಮಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ತಲುಪಲಾಗದ ಅವಳು, ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಫಲ್ಗುನನ (ಅರ್ಜುನನ) ಭವನವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು; ಶುದ್ಧ ಮಂದಹಾಸವುಳ್ಳವಳು.
3.44.33
तत्र द्वारमनुप्राप्ता द्वारस्थैश्च निवेदिता ।
अर्जुनस्य नरश्रेष्ठ उर्वशी शुभलोचना ॥ ३.४४.३३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಲುಪಿ, ದ್ವಾರಪಾಲಕರಿಂದ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶುಭನೇತ್ರೆ ಊರ್ವಶಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಳು.
3.44.34
उपातिष्ठत तद्वेश्म निर्मलं सुमनोहरम् ।
स शङ्कितमना राजन्प्रत्यगच्छत तां निशि ॥ ३.४४.३४ ॥
ಆ ನಿರ್ಮಲ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ ಭವನ ಅವಳ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು; ಓ ರಾಜನೇ, ಶಂಕಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ ಅವನು ರಾತ್ರಿ ಅವಳನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಹೋದನು.
3.44.35
दृष्ट्वैव चोर्वशीं पार्थो लज्जासंवृलोचनः ।
तदाऽभिवादनं कृत्वा गुरुपूजां प्रयुक्तवान् ॥ ३.४४.३५ ॥
ಊರ್ವಶಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ ಪಾರ್ಥನು ಆಗ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗುರುವಿಗೆ ಸಲ್ಲುವ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.
3.44.36
अभिवादये त्वां शिरसा प्रवराप्सरसांवरे ।
किं चागमनकृत्यं ते ब्रूहि सर्वं यथातथम्।
किमाज्ञापयसे देवि प्रेष्यस्तेऽहमुपस्थितः ॥ ३.४४.३६ ॥
ಅಪ್ಸರಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೇ, ತಲೆ ಬಾಗಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಬಂದ ಉದ್ದೇಶವೇನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳು. ದೇವಿ, ನೀನು ಏನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತೀಯ? ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.
3.44.37
अकामं फल्गुनं ज्ञात्वा इङ्गितज्ञा तदोर्वशी ।
गन्धर्ववचनं सर्वं श्रावयामास फल्गुनम् ॥ ३.४४.३७ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದವನೆಂದು ತಿಳಿದ, ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಊರ್ವಶಿ ಆಗ ಗಂಧರ್ವನ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿದಳು.
3.44.38
यथा मे चित्रसेनेन कथितं मनुजोत्तम ।
नत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथा चाहमिहागता ॥ ३.४४.३८ ॥
ಮನುಜೋತ್ತಮನೇ, ಚಿತ್ರಸೇನನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೂ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ರೀತಿಯನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
3.44.39
उपस्ताने महेन्द्रस् वर्तमाने मनोरमे ।
तवागमनतुष्ट्या च स्वर्गस्य परमोत्सवे ॥ ३.४४.३९ ॥
ಇಂದ್ರನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮನೋಹರ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿನ್ನ ಆಗಮನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಸ್ವರ್ಗದ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ.
3.44.40
रुद्राणां चैव सान्निध्यमादित्यानां च सर्वशः ।
समागमेऽश्विनोश्चैव वसूनां च नरोत्तम ॥ ३.४४.४० ॥
ನರೋತ್ತಮನೇ, ರುದ್ರರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಆದಿತ್ಯರ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿಯೂ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳ ಮತ್ತು ವಸುಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿಯೂ.
3.44.41
महर्षीणां च सङ्घेषु राजर्षिप्रवरेषु च ।
सिद्धचारणयक्षेषु महोरगगणेषु च ॥ ३.४४.४१ ॥
ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣ-ಯಕ್ಷರಲ್ಲಿಯೂ, ಮಹೋರಗ ಗಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ.
3.44.42
उपविष्टेषु सर्वेषु स्थानमानप्रभावतः ।
ऋद्ध्या प्रज्वलमानेषु अग्निसोमार्कवर्ष्मसु ॥ ३.४४.४२ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಆಸೀನರಾಗಿರುವಾಗ, ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಗೌರವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ, ಅಗ್ನಿ-ಸೋಮ-ಸೂರ್ಯರಂತೆ ರೂಪವುಳ್ಳವರ.
3.44.43
वीणासु वाद्यमानासु गन्धर्वैः शक्रनन्दन ।
दिव्ये मनोरमे गीते प्रवृत्ते पृथुलोचन ॥ ३.४४.४३ ॥
ಶಕ್ರನ ಮಗನೇ, ಗಂಧರ್ವರು ವೀಣೆಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದಿವ್ಯವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆದ ಗೀತೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರನೇ!
3.44.44
सर्वाप्सरःसु मुख्यासु प्रनृत्तासु कुरूद्वह ।
त्वं किलानिमिषः पार्थ मामेकां तत्र दृष्टवान् ॥ ३.४४.४४ ॥
ಕುರುಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಪ್ಸರೆಯರೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪಾರ್ಥನೇ, ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನೇ ಕಣ್ಣುಮಿಟುಕಿಸದೆ ನೋಡಿದೆ.
3.44.45
तत्र चावभृथे तस्मिन्नुपस्थाने दिवौकसाम् ।
तव पित्राऽभ्यनुज्ञाता गताः स्वनिलयान्सुराः ॥ ३.४४.४५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.
3.44.46
तथैवाप्सरसः सर्वाविशिष्टाः स्वगृहं गताः ।
अपि चान्याश्च शत्रुघ्न तव पित्रा विसर्जिताः ॥ ३.४४.४६ ॥
ಅಂತೆಯೇ ಸಾಮಾನ್ಯರೂ ವಿಶಿಷ್ಟರೂ ಆದ ಎಲ್ಲ ಅಪ್ಸರೆಯರೂ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಶತ್ರುಘ್ನನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಇತರ ಅಪ್ಸರೆಯರನ್ನೂ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು.
3.44.47
ततः शक्रेण संदिष्टश्चित्रसेनो ममान्तिकम् ।
प्राप्तः कमलपत्राक्ष स च मामब्रवीत्स्वयम् ॥ ३.४४.४७ ॥
ಆಗ ಶಕ್ರನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚಿತ್ರಸೇನನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು, ಕಮಲದಳನೇತ್ರನೇ; ಅವನು ಸ್ವತಃ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.44.48
त्वत्कृतेऽहं सुरेशेन प्रेषितो वरवर्णिनि ।
प्रियं कुरु महेन्द्रस्य मम चैवात्मनश्च ह ॥ ३.४४.४८ ॥
ನಿನಗಾಗಿಯೇ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಸುಂದರ ವರ್ಣೆಯೇ! ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೂ, ನನಗೂ, ನಿನಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.
3.44.49
शक्रतुल्यं रणे शूरं रूपौदार्यगुणान्वितम् ।
पार्थं प्रार्थय सुश्रोणि त्वमित्येवं तदाऽब्रवीत् ॥ ३.४४.४९ ॥
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ, ರಣದಲ್ಲಿ ಶೂರನಾದ, ರೂಪ-ಔದಾರ್ಯ-ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು, ಸುಶ್ರೋಣಿಯೇ, ನೀನು ಬೇಡಿಕೊ — ಎಂದು ಆಗ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು.
3.44.50
ततोऽहं समनुज्ञाता तेन पित्रा च तेऽनघ ।
तवान्तिकमनुप्राप्ता शुश्रूषितुमरिंदम ॥ ३.४४.५० ॥
ಆಗ ಅವನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಓ ಅನಘನೇ, ಓ ಅರಿಂದಮನೇ, ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
3.44.51
न केवलं हि चक्रेण प्रेषिता चाहमागता ।
चिराभिलषितो वीर ममाप्येष मनोरथः ॥ ३.४४.५१ ॥
ಕೇವಲ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಾನು ಬಂದಿಲ್ಲ; ಓ ವೀರನೇ, ಇದು ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ನಾನು ಬಯಸಿದ ನನ್ನ ಮನೋರಥವೂ ಹೌದು.
3.44.52
तां तथा ब्रुवतीं श्रुत्वा भृशं लज्जान्वितोऽर्जुनः ।
उवाच कर्णौ हस्ताभ्यां पिधाय त्रिदशोपमः ॥ ३.४४.५२ ॥
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅರ್ಜುನನು ಬಹಳ ನಾಚಿಕೊಂಡನು; ದೇವತೆಯಂತಿದ್ದ ಅವನು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದನು.
3.44.53
दुःश्रुतं मेऽस्तु सुभगे यन्मां वदसि भामिनि ।
गुरुदारैः समाना मे निश्चयेन वरानने ॥ ३.४४.५३ ॥
ಓ ಸುಭಗೆ, ಓ ಭಾಮಿನಿ, ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನನಗೆ ಕೇಳದಂತಾಗಲಿ; ಓ ವರಾನನೆ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀನು ನನಗೆ ಗುರುಪತ್ನಿಯರಂತೆ.
3.44.54
यथा कुन्तीमहाभागा यथेन्राणी शची मम ।
तथा त्वमपि कल्याणीनात्र कार्या विचारणा ॥ ३.४४.५४ ॥
ಮಹಾಭಾಗೆ ಕುಂತಿ ನನಗೆ ಹೇಗೋ, ಇಂದ್ರಾಣಿ ಶಚಿ ನನಗೆ ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ; ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
3.44.55
यच्चेक्षिताऽसि विस्पष्टं विशेषेण मया शुभे ।
तच्च मे कारणं सर्वं शृणु सत्येन सुस्मिते ॥ ३.४४.५५ ॥
ಓ ಶುಭೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನೆಲ್ಲ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳು, ಓ ಸುಸ್ಮಿತೆ.
3.44.56
इयं पौरववंशस् जननी सुदतीति ह ।
त्वामहं दृष्टवांस्तत्र विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ ३.४४.५६ ॥
ಇವಳು ಪೌರವ ವಂಶದ ತಾಯಿ, ಸುದತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವಳು. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
3.44.57
न मामर्हसि कल्याणि अन्यथा ध्यात्रमप्सरः ।
गुरोर्गरुतरा मे त्वं मम त्वं वंशवर्धिनी ॥ ३.४४.५७ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನನ್ನ ಕುರಿತು ಬೇರೆ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಬೇಡ, ಓ ಅಪ್ಸರೆ. ನೀನು ನನಗೆ ಗುರುವಿಗಿಂತಲೂ ಹಿರಿಯಳು; ನೀನು ನನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವಳು.
3.44.58
अनावृताश्च सर्वाः स्म देवराजाभिनन्दन ।
गुरुस्थाने न मां वीर नियोक्तुं त्वमिहार्हसि ॥ ३.४४.५८ ॥
ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ತರುವವನೇ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸ್ವತಂತ್ರರು. ವೀರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಗುರುವಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೇಮಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
3.44.59
पितरः सोदराः पुत्रा नप्तारो वा त्विहागताः ।
तपसा रमयन्त्यस्मान्न च तेषां व्यतिक्रमः ॥ ३.४४.५९ ॥
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಪಿತೃಗಳು, ಸೋದರರು, ಪುತ್ರರು ಅಥವಾ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಂದ ಯಾವ ಅತಿಕ್ರಮಣವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
3.44.60
तत्प्रसीद न मामार्तां विसर्जयितुमर्हसि ।
हृच्छयेन च संतप्तां भक्तां च भज मानद ॥ ३.४४.६० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಪೆ ತೋರು; ನೊಂದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಓ ಮಾನದಾಯಕನೇ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಕಾಮದಿಂದ ಸಂತಪ್ತಳಾದ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
3.44.61
शृणु सत्यंवरारोहे यत्त्वां वक्ष्याम्यनिन्दिते ।
शृण्वन्तु मे दिशश्चैव विदिशश्च सदेवताः ॥ ३.४४.६१ ॥
ಸತ್ಯವ್ರತೆಯೇ, ಸುಂದರ ಕಟಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು. ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳೂ ದೇವತೆಗಳೂ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿ.
3.44.62
यथा कुन्ती च माद्री च शची चैव समा इह ।
तथा च वंशजननी त्वं हि मेऽद्य गरीयसी ॥ ३.४४.६२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಕುಂತಿ, ಮಾದ್ರಿ ಮತ್ತು ಶಚಿ ಹೇಗೆ ನನಗೆ ಸಮಾನರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವಂಶವನ್ನು ಹೆತ್ತ ನೀನೂ ಇಂದು ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪೂಜ್ಯಳು.
3.44.63
गच्छ मूर्ध्ना प्रपन्नोस्मि पादौ ते वरवर्णिनि ।
त्वं हि मे मातृवत्पूज्या रक्ष्योऽहं पुत्रवत्त्वया ॥ ३.४४.६३ ॥
ಸುಂದರ ವರ್ಣದವಳೇ, ಹೋಗು — ತಲೆ ಬಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ಪೂಜ್ಯಳು; ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಮಗನಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವನು.
3.44.64
ततोऽवधूता पार्थेन उर्वशी क्रोधमूर्च्छिता ।
वेपन्ती भ्रुकुटीकक्रा शशापाथ धनंजयम् ॥ ३.४४.६४ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತಳಾದ ಊರ್ವಶಿ ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತಳಾಗಿ, ನಡುಗುತ್ತ, ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಶಪಿಸಿದಳು.
3.44.65
तव पित्राऽभ्यनुज्ञातां स्वयं च गृहमागताम् ।
यस्मान्मां नाभिनन्देथाः कामबाणवशंगताम् ॥ ३.४४.६५ ॥
ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನನ್ನನ್ನು, ಕಾಮಬಾಣಗಳ ವಶವಾದವಳನ್ನಾದರೂ, ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.44.66
तस्मात्त्वं नर्तकः पार्थ स्त्रीमध्ये मानवर्जितः ।
अपुंस्त्वेन च विख्यातः पण्ढवद्विचरिष्यसि ॥ ३.४४.६६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವೆ ನರ್ತಕನಾಗಿ, ಗೌರವವಿಲ್ಲದವನಾಗುವೆ. ಷಂಡತ್ವದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಷಂಡನಂತೆ ಅಲೆದಾಡುವೆ.
3.44.67
एवं दत्त्वाऽर्जुने शापं स्फुरितोष्ठी श्वसन्त्यथ ।
पुनः प्रत्यागता क्षिप्रमुर्वशी स्वं निवेशनम् ॥ ३.४४.६७ ॥
ಹೀಗೆ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಶಾಪವನ್ನಿತ್ತು, ನಡುಗುವ ತುಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಾ ಊರ್ವಶಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು.
3.44.68
पार्थोपि लब्ध्वा शापं तं तां निशां दुःखितोऽवसम् ।
विवक्षुश्चित्रसेनाय प्रातः सर्वमहृष्टवत् ॥ ३.४४.६८ ॥
ಪಾರ್ಥನೂ ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ ಕಳೆದನು; ಬೆಳಗ್ಗೆ ಚಿತ್ರಸೇನನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರೂ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದವನಂತಿದ್ದನು.
3.44.69
ततः प्रभाते विमले गन्धर्वाय यथातथम् ।
निवेदयामास तदा चित्रसेनाय पाण्डवः ॥ ३.४४.६९ ॥
ಅನಂತರ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನು ಗಂಧರ್ವ ಚಿತ್ರಸೇನನಿಗೆ ನಡೆದಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು.
3.44.70
तच्च सर्वं यथावृत्तं शापं चैव यथातथम् ।
अवेदयच्च शक्रस्य चित्रसेनोऽपि सर्वशः ॥ ३.४४.७० ॥
ಚಿತ್ರಸೇನನೂ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಶಾಪವನ್ನೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
3.44.71
तदा त्वानाय्य तनयं विविक्ते हरिवाहनः ।
सान्त्वयित्वा शुभैर्वाक्यैः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ३.४४.७१ ॥
ಆಗ ಹರಿವಾಹನನು (ಇಂದ್ರನು) ಮಗನನ್ನು ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ಕರೆದು, ಶುಭವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.44.72
सुपुत्राद्यपृथा तात त्वया पुत्रेण सत्तम ।
ऋषयोपि हि धैर्येण जिता वै ते महाभुज ॥ ३.४४.७२ ॥
ಓ ಸತ್ತಮನೇ, ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನಿನ್ನಂತಹ ಸುಪುತ್ರನಿಂದ ಪೃಥೆ (ಕುಂತಿ) ಧನ್ಯಳಾದಳು; ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನೀನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಋಷಿಗಳನ್ನೂ ಗೆದ್ದಿರುವೆ.
3.44.73
यं च दत्तवती शापमुर्वशी तव मानद ।
स चापि तेऽर्थकृत्तात साधकश्च भविष्यति ॥ ३.४४.७३ ॥
ಮಾನದನೇ, ಊರ್ವಶಿ ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ ಶಾಪವೂ ಕೂಡ, ಮಗುವೇ, ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಾಗುತ್ತದೆ.
3.44.74
अज्ञातवासो वस्तव्यो भवद्भिर्भूतलेऽनघ ।
वर्पे त्रयोदशे वीर तत्र त्वं गमयिष्यसि ॥ ३.४४.७४ ॥
ಪಾಪರಹಿತನೇ, ನೀವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾತರಾಗಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ವೀರನೇ, ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವೆ.
3.44.75
तेन नर्तकवेपेण अपुंस्त्वेन तथैव च ।
वर्षमेकं विहृत्यैव ततः पुंस्त्वमवाप्स्यसि ॥ ३.४४.७५ ॥
ಆ ನರ್ತಕನ ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಷಂಡತ್ವದಿಂದ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ನಂತರ ನೀನು ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
3.44.76
एवमुक्तस्तु शक्रेण फल्गुनः परवीरहा ।
मुदं परमिकां लेभे न च शापं व्यचिन्तयत् ॥ ३.४४.७६ ॥
ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಫಲ್ಗುಣನು ಅತ್ಯಾನಂದ ಹೊಂದಿದನು; ಶಾಪದ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ಚಿಂತಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.44.77
चित्रसेनेन सहितो गन्धर्वेण यशस्विना ।
रेमे स स्वर्गभवने पाण्डुपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४४.७७ ॥
ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಗಂಧರ್ವ ಚಿತ್ರಸೇನನೊಡನೆ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ಸ್ವರ್ಗಭವನದಲ್ಲಿ ರಮಿಸಿದನು.
3.44.78
य इमां शृणुयान्नित्यं धृतिं पाण्डुसुतस्य वै ।
न तस्य कामः कामेषु पापकेषु प्रवर्तते ॥ ३.४४.७८ ॥
ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಈ ಧೃತಿಯನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳುವವನ ಆಸೆ ಪಾಪಕರ ಆಸೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.44.79
इदममरवरात्मजस्य घोरं ।
सुचि चरितं विनिशाम्य फल्गुनस्य।
व्यपगतमददम्भरागदोषा-
स्त्रिदिवगताऽभिरमन्ति मानवेन्द्राः ॥ ३.४४.७९ ॥
ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನ ಮಗನಾದ (ಅರ್ಜುನನ) ಈ ಘೋರ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮದ, ದರ್ಪ, ರಾಗ, ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ, ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದ ಮಾನವೇಂದ್ರರು ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.