மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
कदाचित्स हि देवेन्द्रश्चित्रसेनं रहोऽब्रवीत् ।
पार्थस्य चक्षुरुर्वश्यां सक्तं विज्ञाय वासवः ॥ ३.४४.१ ॥
ஒருமுறை தேவேந்திரனாகிய வாசவன், பார்த்தனின் பார்வை உர்வசியின் மேல் பதிந்திருப்பதை அறிந்து, தனியாக சித்திரசேனனிடம் சொன்னான்.
3.44.2
गन्धर्वराज गच्छाद्य प्रहितोऽप्सरसांवराम् ।
उर्वशीं पुरुषव्याघ्रं सोपातिष्ठतु फल्गुनम् ॥ ३.४४.२ ॥
கந்தர்வராஜனே, இன்றே செல். அப்சரஸுகளில் சிறந்த உர்வசியை அனுப்புகிறேன்; அவள் புருஷவ்யாக்ரனான பல்குனனுக்கு பணிவிடை செய்யட்டும்.
3.44.3
यथा न तामभिसृतां विद्यादस्मन्नियोगतः ।
तथा त्वया विधातव्यं स्त्रीसंसर्गविशारद ॥ ३.४४.३ ॥
அவள் நம் கட்டளையால் அவனிடம் சென்றாள் என்று அறியப்படாதபடி நீ செய்ய வேண்டும், பெண்களுடன் பழகுவதில் வல்லவனே.
3.44.4
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽनुज्ञां प्राप्य वासवात् ।
गन्धर्वराजोऽप्सरसमभ्यगादुर्वशीं वराम् ॥ ३.४४.४ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அவன் 'அப்படியே' என்று சொல்லி வாசவனிடமிருந்து அனுமதி பெற்று, கந்தர்வராஜன் சிறந்த அப்சரஸான உர்வசியிடம் சென்றான்.
3.44.5
तां दृष्ट्वा विदितो हृष्टः स्वागतेनार्चितस्तया ।
सुखासीनः सुखासीनां स्मितपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ ३.४४.५ ॥
அவளைக் கண்டு, அறியப்பட்டு, மகிழ்ந்து, அவளால் வரவேற்கப்பட்டு மதிக்கப்பட்டு, சுகமாக அமர்ந்தவன், சுகமாக அமர்ந்திருந்த அவளிடம் புன்னகையுடன் சொன்னான்.
3.44.6
विदितं तेऽस्तु सुश्रोणि प्रेषितोऽहमिहागतः ।
त्रिदिवस्यैकराजेन त्वत्प्रसादाभिनन्दिना ॥ ३.४४.६ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, உன் அருளை விரும்பும் சொர்க்கத்தின் ஒரே அரசனால் நான் இங்கு அனுப்பப்பட்டு வந்திருக்கிறேன் என்பதை நீ அறிவாயாக.
3.44.7
यः स देवमनुष्येषु प्रख्यातः सहजैर्गुणैः ।
श्रिया शीलेन रूपेण श्रुतेन च बलेन च।
प्रख्यातः शौर्यवीर्याभ्यां प्रपन्नः प्रतिभानवान् ॥ ३.४४.७ ॥
தேவர்களிலும் மனிதர்களிலும் தன் இயல்பான குணங்களால் புகழ்பெற்றவன்; செல்வம், நற்குணம், அழகு, கல்வி, பலம் ஆகியவற்றாலும், வீரம் மற்றும் பராக்கிரமத்தாலும் பிரசித்தி பெற்றவன், சிறந்த புத்திக்கூர்மை உடையவன்.
3.44.8
तेजस्वी सौम्यीलश्च क्षमावाञ्जितमत्सरः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदांश्चतुराख्यानपञ्चमान् ॥ ३.४४.८ ॥
ஒளி வீசுபவன், மென்மையான இயல்புடையவன், பொறுமையுள்ளவன், பொறாமையை வென்றவன்; அங்கங்கள் மற்றும் உபநிஷதங்களுடன் கூடிய வேதங்களையும், நான்கு ஆக்கியானங்களும் ஐந்தாவதுமாக உள்ளவற்றையும் அறிந்தவன்.
3.44.9
योऽधीते गुरुशुश्रूषां मेधां चाष्टगुणाश्रयाम् ।
ब्रह्मचर्येण दाक्ष्येण प्रसवैर्वयसाऽपि च ॥ ३.४४.९ ॥
குருவுக்குச் சேவை செய்தும், எட்டு குணங்களை அடைந்த நினைவாற்றலுடனும் கற்பவன்; பிரம்மச்சரியம், திறமை, சந்ததி, வயது ஆகியவற்றாலும் (சிறந்தவன்).
3.44.10
एको वै रक्षिता चैव त्रिदिवं मघवानिव ।
अकत्थनो मानयिता स्थूललक्ष्यः प्रियंवदः ॥ ३.४४.१० ॥
இந்திரன் மூவுலகைக் காப்பது போல, தனியாகவே பாதுகாவலனாக இருப்பவன்; தற்பெருமை பேசாதவன், மதிப்பளிப்பவன், பெரிய நோக்கமுடையவன், இனிய சொல் பேசுபவன்.
3.44.11
सुहृदश्चान्नपानेन विविधेनाभिवर्षति ।
सत्यवागूर्जितो वक्ता रूपवाननहंकृतः ॥ ३.४४.११ ॥
நண்பர்களுக்குப் பலவகை உணவு பானங்களால் பொழிபவன்; உண்மை பேசுபவன், வலிமையான பேச்சாளன், அழகானவன், அகங்காரமற்றவன்.
3.44.12
भक्तानुकम्पी कान्तश्च प्रियश्च स्थिरसंगरः ।
प्रार्थनीयैर्गुणगणैर्महेन्द्रवरुणोपमः ॥ ३.४४.१२ ॥
பக்தர்கள் மீது இரக்கம் கொண்டவன், அழகானவன், அன்பானவன், உறுதியான சபதமுடையவன்; விரும்பத்தக்க குணங்களின் தொகுதியால் மகேந்திரனுக்கும் வருணனுக்கும் நிகரானவன்.
3.44.13
विदितस्तेऽर्जुनो वीरः स स्वर्गफलमाप्तवान् ।
तव शक्राभ्यनुज्ञातः पादावद्यप्रपद्यताम्। ॥ ३.४४.१३ ॥
வீரனான அர்ஜுனன் சொர்க்கத்தின் பலனைப் பெற்றான் என்பது உனக்குத் தெரியும். இந்திரனின் அனுமதியுடன் இன்று அவன் உன் பாதங்களை அடையட்டும்.
3.44.14
एवमुक्ता स्मितं कृत्वा स्वात्मानं बहुमान्य च ।
प्रत्युवाचोर्वशी प्रीता चित्रसेनमनिन्दिता ॥ ३.४४.१४ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் புன்னகைத்து, தன்னைப் பெரிதும் மதித்துக் கொண்டு, மகிழ்ந்த குற்றமற்ற உர்வசி சித்திரசேனனுக்குப் பதிலளித்தாள்.
3.44.15
यत्त्वस्य कथितः सत्यो गुणोद्देशस्त्वयाऽनघ ।
तं श्रुत्वाऽन्यं प्रियं नारी वृणुयात्किमतोऽर्जुनं ॥ ३.४४.१५ ॥
குற்றமற்றவனே, நீ அவனுடைய உண்மையான குணங்களை விவரித்தாய். அதைக் கேட்ட பிறகு, அர்ஜுனனை விடுத்து வேறு எந்த அன்பனை ஒரு பெண் தேர்ந்தெடுப்பாள்?
3.44.16
तस्य चाहं गुणौघेन फल्गुने जातमन्मथा ।
गच्छत्वं हि याथाकाममागमिष्याम्यहं सुखम् ॥ ३.४४.१६ ॥
அவனுடைய குணங்களின் வெள்ளத்தால் நான் பால்குனனின் மேல் காமம் கொண்டேன். நீ விருப்பம்போல் செல்; நான் மகிழ்ச்சியுடன் வருவேன்.
3.44.17
ततो विसृज्यगन्धर्वं कृतकृत्या शुचिस्मिता ।
उर्वशी चाकरोत्स्नानं पार्थप्रार्थनलालसा ॥ ३.४४.१७ ॥
பின்னர் கந்தர்வனை அனுப்பிவிட்டு, நோக்கம் நிறைவேறி, தூய புன்னகை கொண்ட உர்வசி பார்த்தனின் வேண்டுதலை ஆவலுடன் நினைத்து நீராடினாள்.
3.44.18
स्नानालङ्कारनेपथ्यैर्गन्धमाल्यैश्च शौभनैः ।
धनंजयस्य रूपेण शरैर्मन्मथचोदितैः ॥ ३.४४.१८ ॥
நீராட்டு, அணிகலன்கள், ஆடைகள், நறுமணம், மாலைகள் ஆகியவற்றாலும், தனஞ்சயனின் அழகாலும், மன்மதனால் ஏவப்பட்ட அம்புகளாலும் (அவள் அழகு பெற்றாள்).
3.44.19
अतिविद्धेन मनसा मन्मथेन प्रदीपिता ।
दिव्यास्तरणसंस्तीर्णे विस्तीर्णे शयनोत्तमे ॥ ३.४४.१९ ॥
மன்மதனால் ஆழமாகத் துளைக்கப்பட்ட மனத்துடன், மன்மதனால் தூண்டப்பட்டு, தெய்வீகப் போர்வைகள் விரித்த விசாலமான சிறந்த படுக்கையில்.
3.44.20
चित्तसंकल्पभावेन सुचित्ताऽनन्यमानसा ।
मनोरथेन संप्राप्तं रमयन्तीव फल्गुनम् ॥ ३.४४.२० ॥
மனத்தின் உறுதியும் உணர்வும் கொண்டு, நல்லுள்ளம் கொண்டவளாய், வேறொன்றிலும் நாட்டமில்லாத மனத்துடன், மனோரதத்தால் அடையப்பட்ட பால்குனனை மகிழ்விப்பவள் போல.
3.44.21
निशाम्य चन्द्रोदयनं विगाढे रजनीमुखे ।
प्रस्थिता सा पृथुश्रोणी पार्थस्य भवनं महत् ॥ ३.४४.२१ ॥
நிலவு உதிப்பதைக் கண்டு, இரவின் தொடக்கம் ஆழ்ந்ததும், அகன்ற இடையுடைய அவள் பார்த்தனின் பெரிய மாளிகையை நோக்கிச் சென்றாள்.
3.44.22
मृदुकुञ्चितदीर्घेण कुसुमोत्तमधारिणा ।
केशपाशेन ललना गच्छमाना व्यराजत ॥ ३.४४.२२ ॥
மென்மையாய், சுருண்டு, நீண்டு, சிறந்த மலர்களைச் சூடிய கூந்தல் கட்டுடன் அந்தப் பெண் நடக்கையில் ஒளிர்ந்தாள்.
3.44.23
भ्रूक्षेपालापमाधुर्यैः कान्त्या सौम्यतयाऽपि च ।
शशिनं वक्रचन्द्रेण साऽऽह्वयन्तीव गच्छती ॥ ३.४४.२३ ॥
புருவ அசைவுகளின் இனிமையாலும், பேச்சின் இனிமையாலும், ஒளியாலும், சாந்தத்தாலும், முகச்சந்திரனால் நிலவை அழைப்பவள் போல் அவள் சென்றாள்.
3.44.24
दिव्याङ्गरागौ सुमुखौ दिव्यचन्दनरूषितौ ।
गच्छन्त्या हाररुचिरौ स्तनौ तस्या ववल्गतुः ॥ ३.४४.२४ ॥
தெய்வீக அங்கராகங்களால் பூசப்பட்ட, அழகிய முகமுடைய, தெய்வீகச் சந்தனம் பூசிய, மாலைகளால் அழகான அவளுடைய இரு மார்பகங்களும் நடக்கையில் அசைந்தன.
3.44.25
स्तनोद्वहनसंक्षोभात्ताम्यमाना पदेपदे ।
त्रिवलीदामचित्रेण मध्येनातीव शेभिना ॥ ३.४४.२५ ॥
மார்பகங்களின் பாரம் சுமப்பதால் ஏற்பட்ட அசைவால் அடியடியாக சோர்வடைந்தவள், இடையில் மூன்று மடிப்புகளின் வண்ணமயமான மாலையால் மிகவும் ஒளிர்ந்தாள்.
3.44.26
रथकूबरविस्तीर्णं नितम्बोन्नतपीवरम् ।
मन्मथायतनं शुभ्रं रशनादामभूषितम् ॥ ३.४४.२६ ॥
தேர்க்கூபரம் போல அகன்று, இடுப்பில் உயர்ந்து திரண்டு, மன்மதனின் இருப்பிடமாய், ஒளிரும் அரைஞாண் கயிற்றால் அணிசெய்யப்பட்டது.
3.44.27
ऋषीणामपि दिव्यानां मनोव्याघातकारणम् ।
सूक्ष्मवस्त्रधरं भाति जघनं निरवद्यवत् ॥ ३.४४.२७ ॥
தெய்வ முனிவர்களின் மனதையும் கலக்கும் காரணமாக, நுண்ணிய ஆடை அணிந்த அவளின் இடுப்புப் பகுதி குற்றமற்றதாக ஒளிர்ந்தது.
3.44.28
गूडगुल्फधरौ पादौ ताम्रायततलाङ्गुली ।
कूर्मपृष्ठोन्तौ चास्याः शोभेते किङ्किणीकिणौ ॥ ३.४४.२८ ॥
மறைந்த கணுக்கால்களுடன், செம்பு நிறத்து நீண்ட உள்ளங்கால்களும் விரல்களும் கொண்ட அவளின் பாதங்கள், ஆமையின் முதுகுபோல் உயர்ந்து, சிறுமணி கிண்கிணிகளால் ஒளிர்ந்தன.
3.44.29
शीधुपानेन चाल्पेन तुष्टा च मदनेन च ।
विलासितैश्च विविधैः प्रेक्षणीयतराऽभवत् ॥ ३.४४.२९ ॥
சிறிது மதுவருந்தியதாலும், மன்மதபோதையாலும், பல்வேறு விலாசச் செயல்களாலும் மகிழ்ந்து அவள் மேலும் காண இனியவளானாள்.
3.44.30
सिद्धचारणगन्धर्वैः साध्यैर्याति विलासिनी ।
बब्वाश्चर्येऽपि वै स्वर्गे दर्शनीयतमाकृतिः ॥ ३.४४.३० ॥
சித்தர், சாரணர், கந்தர்வர், சாத்தியர் ஆகியோருடன் அந்த விலாசினி செல்கிறாள்; சொர்க்கத்திலும் வியப்பால் காணத்தக்க மிக அழகிய வடிவுடையவள்.
3.44.31
सुमूक्ष्मेणोत्तरीयेण मेघवर्णेन राजता ।
तन्वभ्रप्रावृता व्योम्नि चन्द्रलेखेन गच्छति ॥ ३.४४.३१ ॥
மிக மெல்லிய, மேகநிறமான, ஒளிரும் மேல்துணியால் போர்த்தியவளாய், மெல்லிய மேகங்களால் மூடப்பட்டவளாய், அவள் வானில் பிறைச்சந்திரனைப் போல் செல்கிறாள்.
3.44.32
ततः प्राप्तातिदुष्प्रापा मनसाऽपि विकर्मभिः ।
भवनं पाण्डुपुत्रस्य फल्गुनस्य शुचिस्मिता ॥ ३.४४.३२ ॥
பின்பு, தீயவர்கள் மனதாலும் அடைய முடியாத அவள், பாண்டுவின் மகனான பால்குனனின் (அர்ஜுனனின்) இல்லத்தை அடைந்தாள், தூய புன்னகை கொண்டவள்.
3.44.33
तत्र द्वारमनुप्राप्ता द्वारस्थैश्च निवेदिता ।
अर्जुनस्य नरश्रेष्ठ उर्वशी शुभलोचना ॥ ३.४४.३३ ॥
அங்கே வாயிலை அடைந்து, வாயிற்காவலர்களால் அறிவிக்கப்பட்டு, ஓ நரசிரேஷ்டனே, அழகிய கண்களையுடைய ஊர்வசி அர்ஜுனனிடம் வந்தாள்.
3.44.34
उपातिष्ठत तद्वेश्म निर्मलं सुमनोहरम् ।
स शङ्कितमना राजन्प्रत्यगच्छत तां निशि ॥ ३.४४.३४ ॥
அந்த தூய்மையான, மிகவும் அழகான மாளிகை அவள் அருகில் வந்தது; ஓ அரசே, கலக்கமான மனதுடன் அவர் இரவில் அவளை எதிர்கொள்ள சென்றார்.
3.44.35
दृष्ट्वैव चोर्वशीं पार्थो लज्जासंवृलोचनः ।
तदाऽभिवादनं कृत्वा गुरुपूजां प्रयुक्तवान् ॥ ३.४४.३५ ॥
ஊர்வசியைக் கண்டதும், நாணத்தால் கண்கள் தாழ்ந்த பார்த்தன், அப்போது வணக்கம் செலுத்தி, குருவுக்குரிய மரியாதையை அளித்தான்.
3.44.36
अभिवादये त्वां शिरसा प्रवराप्सरसांवरे ।
किं चागमनकृत्यं ते ब्रूहि सर्वं यथातथम्।
किमाज्ञापयसे देवि प्रेष्यस्तेऽहमुपस्थितः ॥ ३.४४.३६ ॥
நான் தலை வணங்கி உன்னை வணங்குகிறேன், சிறந்த அப்சரஸ்களில் சிறந்தவளே! உன் வருகையின் நோக்கம் என்ன, அனைத்தையும் உள்ளபடி சொல். தேவி, நீ என்ன ஆணையிடுகிறாய்? நான் உன் ஏவலனாக இங்கே நிற்கிறேன்.
3.44.37
अकामं फल्गुनं ज्ञात्वा इङ्गितज्ञा तदोर्वशी ।
गन्धर्ववचनं सर्वं श्रावयामास फल्गुनम् ॥ ३.४४.३७ ॥
அர்ஜுனன் விருப்பமற்றவன் என்று அறிந்த, குறிப்பறிந்த உர்வசி அப்போது கந்தர்வனின் வார்த்தைகள் அனைத்தையும் அர்ஜுனனுக்குக் கேட்கச் செய்தாள்.
3.44.38
यथा मे चित्रसेनेन कथितं मनुजोत्तम ।
नत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथा चाहमिहागता ॥ ३.४४.३८ ॥
மனிதருள் சிறந்தவனே, சித்திரசேனன் என்னிடம் சொன்னது போலவும், நான் இங்கு வந்த விதத்தையும் அதை உனக்கு முழுவதும் சொல்வேன்.
3.44.39
उपस्ताने महेन्द्रस् वर्तमाने मनोरमे ।
तवागमनतुष्ट्या च स्वर्गस्य परमोत्सवे ॥ ३.४४.३९ ॥
இந்திரனின் அவையில் இனிய விழா நடந்துகொண்டிருந்தபோது, உன் வருகையால் மகிழ்ந்து, சொர்க்கத்தின் பெரும் விழாவில்.
3.44.40
रुद्राणां चैव सान्निध्यमादित्यानां च सर्वशः ।
समागमेऽश्विनोश्चैव वसूनां च नरोत्तम ॥ ३.४४.४० ॥
மனிதருள் சிறந்தவனே, ருத்திரர்களின் அருகிருப்பிலும், ஆதித்யர்களின் முழுமையான கூட்டத்திலும், அஸ்வினிகளின் மற்றும் வசுக்களின் சேர்க்கையிலும்.
3.44.41
महर्षीणां च सङ्घेषु राजर्षिप्रवरेषु च ।
सिद्धचारणयक्षेषु महोरगगणेषु च ॥ ३.४४.४१ ॥
மகரிஷிகளின் கூட்டங்களிலும், சிறந்த ராஜரிஷிகளிலும், சித்தர், சாரணர், யக்ஷர்கள் மத்தியிலும், மகோரகக் கூட்டங்களிலும்.
3.44.42
उपविष्टेषु सर्वेषु स्थानमानप्रभावतः ।
ऋद्ध्या प्रज्वलमानेषु अग्निसोमार्कवर्ष्मसु ॥ ३.४४.४२ ॥
அனைவரும் அமர்ந்திருக்க, தங்கள் பதவி மற்றும் மரியாதையின் ஆற்றலால், செல்வ ஒளியால் ஜொலிக்கும், அக்னி, சோமன், சூரியனைப் போன்ற உருவம் கொண்டவர்களின்.
3.44.43
वीणासु वाद्यमानासु गन्धर्वैः शक्रनन्दन ।
दिव्ये मनोरमे गीते प्रवृत्ते पृथुलोचन ॥ ३.४४.४३ ॥
சக்ரனின் மகனே, கந்தர்வர்கள் வீணைகளை இசைத்துக்கொண்டிருக்கையில், தெய்வீகமும் மனதைக் கவரும் பாடல்களும் தொடங்கியபோது, விரிந்த கண்களை உடையவனே!
3.44.44
सर्वाप्सरःसु मुख्यासु प्रनृत्तासु कुरूद्वह ।
त्वं किलानिमिषः पार्थ मामेकां तत्र दृष्टवान् ॥ ३.४४.४४ ॥
குருக்களின் தலைவனே, அனைத்து முதன்மையான அப்சரஸ்களும் நடனமாடிக்கொண்டிருந்தபோது, பார்த்தனே, நீ அங்கு என்னை மட்டுமே இமைக்காமல் பார்த்தாய்.
3.44.45
तत्र चावभृथे तस्मिन्नुपस्थाने दिवौकसाम् ।
तव पित्राऽभ्यनुज्ञाता गताः स्वनिलयान्सुराः ॥ ३.४४.४५ ॥
அங்கு அந்த அவபிருத சடங்கில், தேவர்களின் அந்தக் கூட்டத்தில், உன் தந்தையின் அனுமதி பெற்று தேவர்கள் தங்கள் இருப்பிடங்களுக்குத் திரும்பினர்.
3.44.46
तथैवाप्सरसः सर्वाविशिष्टाः स्वगृहं गताः ।
अपि चान्याश्च शत्रुघ्न तव पित्रा विसर्जिताः ॥ ३.४४.४६ ॥
அதேபோல், சாதாரணமானவரும் சிறந்தவருமான அனைத்து அப்சரஸ்களும் தங்கள் வீடுகளுக்குச் சென்றனர்; எதிரிகளை அழிப்பவனே, உன் தந்தை மற்ற அப்சரஸ்களையும் அனுப்பி வைத்தார்.
3.44.47
ततः शक्रेण संदिष्टश्चित्रसेनो ममान्तिकम् ।
प्राप्तः कमलपत्राक्ष स च मामब्रवीत्स्वयम् ॥ ३.४४.४७ ॥
பின்னர் இந்திரனால் அனுப்பப்பட்ட சித்திரசேனன் என்னிடம் வந்தான், தாமரைக் கண்ணனே; அவன் தானே என்னிடம் சொன்னான்.
3.44.48
त्वत्कृतेऽहं सुरेशेन प्रेषितो वरवर्णिनि ।
प्रियं कुरु महेन्द्रस्य मम चैवात्मनश्च ह ॥ ३.४४.४८ ॥
உன் பொருட்டே தேவர்களின் தலைவன் என்னை அனுப்பியுள்ளான், அழகிய நிறமுடையவளே! மகேந்திரனுக்கும், எனக்கும், உனக்கும் பிரியமானதைச் செய்வாயாக.
3.44.49
शक्रतुल्यं रणे शूरं रूपौदार्यगुणान्वितम् ।
पार्थं प्रार्थय सुश्रोणि त्वमित्येवं तदाऽब्रवीत् ॥ ३.४४.४९ ॥
இந்திரனுக்கு நிகரானவனும், போரில் வீரனும், அழகு, தாராளம் மற்றும் குணங்களால் நிறைந்தவனுமான பார்த்தனை, அழகிய இடையுடையவளே, நீ வேண்டிக்கொள் — என்று அப்போது அவள் கூறினாள்.
3.44.50
ततोऽहं समनुज्ञाता तेन पित्रा च तेऽनघ ।
तवान्तिकमनुप्राप्ता शुश्रूषितुमरिंदम ॥ ३.४४.५० ॥
அப்போது அவராலும், உன் தந்தையாலும் அனுமதி பெற்று, குற்றமற்றவனே, பகைவரை அடக்குபவனே, உன்னைப் பணிவிடை செய்வதற்காக உன் அருகில் வந்தேன்.
3.44.51
न केवलं हि चक्रेण प्रेषिता चाहमागता ।
चिराभिलषितो वीर ममाप्येष मनोरथः ॥ ३.४४.५१ ॥
சக்கரத்தால் அனுப்பப்பட்டு மட்டும் நான் வரவில்லை; வீரனே, இது நீண்ட காலமாக நான் விரும்பிய என் விருப்பமும்தான்.
3.44.52
तां तथा ब्रुवतीं श्रुत्वा भृशं लज्जान्वितोऽर्जुनः ।
उवाच कर्णौ हस्ताभ्यां पिधाय त्रिदशोपमः ॥ ३.४४.५२ ॥
அவள் இவ்வாறு பேசுவதைக் கேட்டு அர்ஜுனன் மிகவும் வெட்கமடைந்தான்; தேவனுக்கு ஒப்பான அவன், இரு கைகளாலும் தன் காதுகளை மூடிக்கொண்டு கூறினான்.
3.44.53
दुःश्रुतं मेऽस्तु सुभगे यन्मां वदसि भामिनि ।
गुरुदारैः समाना मे निश्चयेन वरानने ॥ ३.४४.५३ ॥
ஓ சுபகே, ஓ பாமினியே, நீ என்னிடம் சொல்வது எனக்குக் கேட்காததாகட்டும்; ஓ வரானனே, நிச்சயமாக நீ எனக்கு குருபத்தினிகளுக்குச் சமமானவள்.
3.44.54
यथा कुन्तीमहाभागा यथेन्राणी शची मम ।
तथा त्वमपि कल्याणीनात्र कार्या विचारणा ॥ ३.४४.५४ ॥
மகாபாகையான குந்தி எனக்கு எப்படியோ, இந்திராணி சசி எப்படியோ, அப்படியே நீயும் இருக்கிறாய்; ஓ கல்யாணியே, இதில் எந்த ஆலோசனையும் செய்யத் தேவையில்லை.
3.44.55
यच्चेक्षिताऽसि विस्पष्टं विशेषेण मया शुभे ।
तच्च मे कारणं सर्वं शृणु सत्येन सुस्मिते ॥ ३.४४.५५ ॥
ஓ சுபமானவளே, நான் உன்னை வெளிப்படையாகவும் சிறப்பாகவும் பார்த்ததற்கான முழு காரணத்தையும் உண்மையாகக் கேள், ஓ இனிய சிரிப்பு உடையவளே.
3.44.56
इयं पौरववंशस् जननी सुदतीति ह ।
त्वामहं दृष्टवांस्तत्र विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ ३.४४.५६ ॥
இவள் பௌரவ வம்சத்தின் தாய், சுததீ என்று அறியப்படுபவள். அங்கே நான் உன்னை வியப்பில் விரிந்த கண்களுடன் கண்டேன்.
3.44.57
न मामर्हसि कल्याणि अन्यथा ध्यात्रमप्सरः ।
गुरोर्गरुतरा मे त्वं मम त्वं वंशवर्धिनी ॥ ३.४४.५७ ॥
ஓ கல்யாணீ, என்னைப்பற்றி வேறுவிதமாக நினைக்காதே, ஓ அப்சரசே. நீ எனக்கு குருவைவிட மேலானவள்; நீ என் வம்சத்தை வளர்ப்பவள்.
3.44.58
अनावृताश्च सर्वाः स्म देवराजाभिनन्दन ।
गुरुस्थाने न मां वीर नियोक्तुं त्वमिहार्हसि ॥ ३.४४.५८ ॥
தேவராஜனுக்கு இன்பம் தருபவனே, நாங்கள் அனைவரும் கட்டுப்பாடற்றவர்கள். வீரனே, இங்கே என்னை குருவின் இடத்தில் நியமிப்பது உனக்குத் தகாது.
3.44.59
पितरः सोदराः पुत्रा नप्तारो वा त्विहागताः ।
तपसा रमयन्त्यस्मान्न च तेषां व्यतिक्रमः ॥ ३.४४.५९ ॥
இங்கு வந்த தந்தையர், சகோதரர்கள், மகன்கள் அல்லது பேரன்கள் தவத்தால் எங்களை மகிழ்விக்கிறார்கள்; அவர்களுக்கு எந்த மீறலும் இல்லை.
3.44.60
तत्प्रसीद न मामार्तां विसर्जयितुमर्हसि ।
हृच्छयेन च संतप्तां भक्तां च भज मानद ॥ ३.४४.६० ॥
ஆகவே கருணை காட்டு; துன்பத்தில் இருக்கும் என்னை விலக்குவது உனக்குத் தகாது. ஓ மானம் அளிப்பவனே, உள்ளத்தில் உறையும் காமத்தால் வருந்தி பக்தியுடன் இருக்கும் என்னை ஏற்றுக்கொள்.
3.44.61
शृणु सत्यंवरारोहे यत्त्वां वक्ष्याम्यनिन्दिते ।
शृण्वन्तु मे दिशश्चैव विदिशश्च सदेवताः ॥ ३.४४.६१ ॥
சத்தியமான விரதமும் அழகிய இடையும் உடையவளே, குற்றமற்றவளே, நான் உன்னிடம் சொல்வதைக் கேள். திசைகளும் துணைத்திசைகளும் தேவர்களும் என் சொல்லைக் கேட்கட்டும்.
3.44.62
यथा कुन्ती च माद्री च शची चैव समा इह ।
तथा च वंशजननी त्वं हि मेऽद्य गरीयसी ॥ ३.४४.६२ ॥
இங்கு குந்தியும் மாத்ரியும் சசியும் எனக்கு சமமானவர்களோ, அவ்வாறே வம்சத்தை உருவாக்கும் தாயான நீயும் இன்று எனக்கு மேலும் மதிப்புக்குரியவள்.
3.44.63
गच्छ मूर्ध्ना प्रपन्नोस्मि पादौ ते वरवर्णिनि ।
त्वं हि मे मातृवत्पूज्या रक्ष्योऽहं पुत्रवत्त्वया ॥ ३.४४.६३ ॥
அழகிய நிறமுள்ளவளே, செல் — தலை வணங்கி உன் பாதங்களில் சரண் அடைகிறேன். நீ எனக்கு தாயைப்போல் வணங்கத்தக்கவள்; நான் உன்னால் மகனைப்போல் காக்கப்பட வேண்டியவன்.
3.44.64
ततोऽवधूता पार्थेन उर्वशी क्रोधमूर्च्छिता ।
वेपन्ती भ्रुकुटीकक्रा शशापाथ धनंजयम् ॥ ३.४४.६४ ॥
பின்னர் பார்த்தனால் நிராகரிக்கப்பட்ட உர்வசி கோபத்தால் மயங்கி, நடுங்கி, புருவங்கள் சுருக்கி தனஞ்சயனைச் சபித்தாள்.
3.44.65
तव पित्राऽभ्यनुज्ञातां स्वयं च गृहमागताम् ।
यस्मान्मां नाभिनन्देथाः कामबाणवशंगताम् ॥ ३.४४.६५ ॥
உன் தந்தையால் அனுமதிக்கப்பட்டு, தானாகவே உன் வீட்டுக்கு வந்த என்னை, காமபாணங்களின் வசப்பட்டவளாக இருந்தும், நீ ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
3.44.66
तस्मात्त्वं नर्तकः पार्थ स्त्रीमध्ये मानवर्जितः ।
अपुंस्त्वेन च विख्यातः पण्ढवद्विचरिष्यसि ॥ ३.४४.६६ ॥
ஆகையால், பார்த்தா, நீ பெண்களின் நடுவே நடனக்காரனாகி, மரியாதை இழந்தவனாவாய். ஆண்மையின்மையால் பெயர் பெற்று, பேடியைப்போல் திரிவாய்.
3.44.67
एवं दत्त्वाऽर्जुने शापं स्फुरितोष्ठी श्वसन्त्यथ ।
पुनः प्रत्यागता क्षिप्रमुर्वशी स्वं निवेशनम् ॥ ३.४४.६७ ॥
இவ்வாறு அர்ஜுனனுக்குச் சாபமிட்டு, நடுங்கும் உதடுகளுடனும் மூச்சிரைப்புடனும் உர்வசி விரைவில் தன் இல்லத்துக்குத் திரும்பினாள்.
3.44.68
पार्थोपि लब्ध्वा शापं तं तां निशां दुःखितोऽवसम् ।
विवक्षुश्चित्रसेनाय प्रातः सर्वमहृष्टवत् ॥ ३.४४.६८ ॥
பார்த்தனும் அந்தச் சாபத்தைப் பெற்று அந்த இரவை துயரத்துடன் கழித்தான்; காலையில் சித்திரசேனனிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்ல விரும்பியவனாய், மகிழ்ச்சியற்றவனாக இருந்தான்.
3.44.69
ततः प्रभाते विमले गन्धर्वाय यथातथम् ।
निवेदयामास तदा चित्रसेनाय पाण्डवः ॥ ३.४४.६९ ॥
பின்பு தெளிந்த விடியற்காலையில் பாண்டவன் கந்தர்வன் சித்திரசேனனிடம் நடந்தவை அனைத்தையும் உள்ளபடி தெரிவித்தான்.
3.44.70
तच्च सर्वं यथावृत्तं शापं चैव यथातथम् ।
अवेदयच्च शक्रस्य चित्रसेनोऽपि सर्वशः ॥ ३.४४.७० ॥
சித்திரசேனனும் நடந்த அனைத்தையும், சாபத்தையும் உள்ளபடி, முழுமையாக இந்திரனுக்குத் தெரிவித்தான்.
3.44.71
तदा त्वानाय्य तनयं विविक्ते हरिवाहनः ।
सान्त्वयित्वा शुभैर्वाक्यैः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ३.४४.७१ ॥
அப்போது ஹரிவாகனன் (இந்திரன்) மகனை தனிமையில் அழைத்து, நல்ல சொற்களால் ஆறுதல் கூறி, புன்னகையுடன் அவனிடம் பேசினான்.
3.44.72
सुपुत्राद्यपृथा तात त्वया पुत्रेण सत्तम ।
ऋषयोपि हि धैर्येण जिता वै ते महाभुज ॥ ३.४४.७२ ॥
நற்குணசாலியே, அன்பு மகனே, உன்னைப் போன்ற நல்ல மகனால் பிருதை (குந்தி) நற்பேறு பெற்றவள்; மகாபாகுவே, உன் பொறுமையால் முனிவர்களையும் நீ வென்றிருக்கிறாய்.
3.44.73
यं च दत्तवती शापमुर्वशी तव मानद ।
स चापि तेऽर्थकृत्तात साधकश्च भविष्यति ॥ ३.४४.७३ ॥
மரியாதை அளிப்பவனே, உர்வசி உனக்குக் கொடுத்த சாபம் அதுவும் உன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும் கருவியாகவே ஆகும், அன்பனே.
3.44.74
अज्ञातवासो वस्तव्यो भवद्भिर्भूतलेऽनघ ।
वर्पे त्रयोदशे वीर तत्र त्वं गमयिष्यसि ॥ ३.४४.७४ ॥
பாவமற்றவனே, நீங்கள் பூமியில் அறியப்படாமல் வாழவேண்டும்; வீரனே, பதின்மூன்றாம் ஆண்டில் நீ அங்கே காலத்தைக் கழிப்பாய்.
3.44.75
तेन नर्तकवेपेण अपुंस्त्वेन तथैव च ।
वर्षमेकं विहृत्यैव ततः पुंस्त्वमवाप्स्यसि ॥ ३.४४.७५ ॥
நடனக்காரன் வேடத்திலும், அவ்வாறே ஆண்மையற்ற நிலையிலும் ஒரு ஆண்டைக் கழித்த பின், அதன் பிறகு நீ ஆண்மையை மீண்டும் அடைவாய்.
3.44.76
एवमुक्तस्तु शक्रेण फल्गुनः परवीरहा ।
मुदं परमिकां लेभे न च शापं व्यचिन्तयत् ॥ ३.४४.७६ ॥
இந்திரனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பகைவீரரைக் கொல்லும் பால்குணன் பேரின்பம் அடைந்தான்; சாபத்தைப் பற்றி அவன் சிந்திக்கவில்லை.
3.44.77
चित्रसेनेन सहितो गन्धर्वेण यशस्विना ।
रेमे स स्वर्गभवने पाण्डुपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४४.७७ ॥
புகழ்பெற்ற கந்தர்வன் சித்திரசேனனுடன் கூடிய பாண்டுவின் மகன் தனஞ்சயன் சொர்க்கலோக மாளிகையில் மகிழ்ந்திருந்தான்.
3.44.78
य इमां शृणुयान्नित्यं धृतिं पाण्डुसुतस्य वै ।
न तस्य कामः कामेषु पापकेषु प्रवर्तते ॥ ३.४४.७८ ॥
பாண்டுவின் மகனின் இந்த உறுதியை எப்போதும் கேட்பவனுக்கு, அவனுடைய விருப்பம் பாவமான விருப்பங்களில் செல்லாது.
3.44.79
इदममरवरात्मजस्य घोरं ।
सुचि चरितं विनिशाम्य फल्गुनस्य।
व्यपगतमददम्भरागदोषा-
स्त्रिदिवगताऽभिरमन्ति मानवेन्द्राः ॥ ३.४४.७९ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவரின் மகனான (அர்ஜுனனின்) இந்த கடினமான, தூய்மையான செயலைக் கேட்டு, செருக்கு, மமதை, ஆசை, குற்றம் நீங்கிய, சொர்க்கம் சென்ற மன்னர்கள் மகிழ்கின்றனர்.