మహాభారతం · అధ్యాయం 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
कदाचित्स हि देवेन्द्रश्चित्रसेनं रहोऽब्रवीत् ।
पार्थस्य चक्षुरुर्वश्यां सक्तं विज्ञाय वासवः ॥ ३.४४.१ ॥
ఒకసారి దేవేంద్రుడైన వాసవుడు, పార్థుని దృష్టి ఊర్వశిపై నిలిచి ఉందని తెలుసుకుని, రహస్యంగా చిత్రసేనునితో ఇలా అన్నాడు.
3.44.2
गन्धर्वराज गच्छाद्य प्रहितोऽप्सरसांवराम् ।
उर्वशीं पुरुषव्याघ्रं सोपातिष्ठतु फल्गुनम् ॥ ३.४४.२ ॥
గంధర్వరాజా, ఈ రోజే వెళ్ళు. అప్సరసలలో శ్రేష్ఠురాలైన ఊర్వశిని పంపించబడింది; ఆమె పురుషవ్యాఘ్రుడైన ఫల్గుణుని వద్ద ఉండుగాక.
3.44.3
यथा न तामभिसृतां विद्यादस्मन्नियोगतः ।
तथा त्वया विधातव्यं स्त्रीसंसर्गविशारद ॥ ३.४४.३ ॥
ఆమె మన ఆజ్ఞ మేరకు అతని దగ్గరకు వెళ్ళిందని తెలియకుండా నువ్వు చేయాలి, స్త్రీ సంసర్గంలో నేర్పరివాడా.
3.44.4
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽनुज्ञां प्राप्य वासवात् ।
गन्धर्वराजोऽप्सरसमभ्यगादुर्वशीं वराम् ॥ ३.४४.४ ॥
ఇలా చెప్పబడినవాడై, అతడు 'అలాగే' అని పలికి, వాసవుని అనుమతి పొంది, గంధర్వరాజు శ్రేష్ఠురాలైన అప్సరస ఊర్వశి వద్దకు వెళ్ళాడు.
3.44.5
तां दृष्ट्वा विदितो हृष्टः स्वागतेनार्चितस्तया ।
सुखासीनः सुखासीनां स्मितपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ ३.४४.५ ॥
ఆమెను చూసి, గుర్తింపబడి, సంతోషించి, ఆమె స్వాగతంతో గౌరవించబడి, సుఖాసీనుడై, సుఖాసీనురాలైన ఆమెతో చిరునవ్వుతో మాటలు పలికాడు.
3.44.6
विदितं तेऽस्तु सुश्रोणि प्रेषितोऽहमिहागतः ।
त्रिदिवस्यैकराजेन त्वत्प्रसादाभिनन्दिना ॥ ३.४४.६ ॥
సుందరమైన నడుము గలదానా, నీ అనుగ్రహాన్ని ఆనందించే త్రిదివ ఏకైక రాజు చేత నేను పంపబడి ఇక్కడికి వచ్చానని నీకు తెలియుగాక.
3.44.7
यः स देवमनुष्येषु प्रख्यातः सहजैर्गुणैः ।
श्रिया शीलेन रूपेण श्रुतेन च बलेन च।
प्रख्यातः शौर्यवीर्याभ्यां प्रपन्नः प्रतिभानवान् ॥ ३.४४.७ ॥
దేవతలలోనూ మనుషులలోనూ తన సహజ గుణాలతో ప్రసిద్ధుడైనవాడు; సంపద, శీలం, రూపం, విద్య, బలం వలన, శౌర్యం పరాక్రమం వలన ప్రఖ్యాతి పొందినవాడు, ప్రతిభాశాలి.
3.44.8
तेजस्वी सौम्यीलश्च क्षमावाञ्जितमत्सरः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदांश्चतुराख्यानपञ्चमान् ॥ ३.४४.८ ॥
తేజస్వి, సౌమ్యస్వభావుడు, క్షమాశీలి, మత్సరాన్ని జయించినవాడు; అంగములు, ఉపనిషత్తులతో కూడిన వేదాలను, నాలుగు మరియు ఐదవదైన ఆఖ్యానాలను (అధ్యయనం చేసినవాడు).
3.44.9
योऽधीते गुरुशुश्रूषां मेधां चाष्टगुणाश्रयाम् ।
ब्रह्मचर्येण दाक्ष्येण प्रसवैर्वयसाऽपि च ॥ ३.४४.९ ॥
గురుశుశ్రూషతో, ఎనిమిది గుణాలపై ఆధారపడిన మేధతో అధ్యయనం చేసేవాడు; బ్రహ్మచర్యం, దక్షత, సంతానం, వయస్సు వలన కూడా (సంపన్నుడు).
3.44.10
एको वै रक्षिता चैव त्रिदिवं मघवानिव ।
अकत्थनो मानयिता स्थूललक्ष्यः प्रियंवदः ॥ ३.४४.१० ॥
ఇంద్రుడు త్రిదివాన్ని కాపాడినట్లు ఒంటరిగానే రక్షకుడు; గొప్పలు చెప్పనివాడు, గౌరవించేవాడు, విశాల లక్ష్యం కలవాడు, ప్రియంగా మాట్లాడేవాడు.
3.44.11
सुहृदश्चान्नपानेन विविधेनाभिवर्षति ।
सत्यवागूर्जितो वक्ता रूपवाननहंकृतः ॥ ३.४४.११ ॥
స్నేహితులకు వివిధ అన్నపానాలతో వర్షిస్తాడు; సత్యవాది, ఓజస్సుగల వక్త, రూపవంతుడు, అహంకారం లేనివాడు.
3.44.12
भक्तानुकम्पी कान्तश्च प्रियश्च स्थिरसंगरः ।
प्रार्थनीयैर्गुणगणैर्महेन्द्रवरुणोपमः ॥ ३.४४.१२ ॥
భక్తులపై దయగలవాడు, మనోహరుడు, ప్రియుడు, స్థిరమైన ప్రతిజ్ఞ కలవాడు; ప్రార్థనీయమైన గుణసమూహంతో మహేంద్రుడు, వరుణుని వంటివాడు.
3.44.13
विदितस्तेऽर्जुनो वीरः स स्वर्गफलमाप्तवान् ।
तव शक्राभ्यनुज्ञातः पादावद्यप्रपद्यताम्। ॥ ३.४४.१३ ॥
వీరుడైన అర్జునుడు స్వర్గఫలాన్ని పొందాడని నీకు తెలుసు. ఇంద్రుని అనుమతితో నేడు అతడు నీ పాదాలను ఆశ్రయించుగాక.
3.44.14
एवमुक्ता स्मितं कृत्वा स्वात्मानं बहुमान्य च ।
प्रत्युवाचोर्वशी प्रीता चित्रसेनमनिन्दिता ॥ ३.४४.१४ ॥
ఇలా చెప్పబడగా చిరునవ్వు నవ్వి, తన్ను తాను గౌరవించుకుని, సంతోషించిన నిర్దోషురాలైన ఉర్వశి చిత్రసేనునికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చింది.
3.44.15
यत्त्वस्य कथितः सत्यो गुणोद्देशस्त्वयाऽनघ ।
तं श्रुत्वाऽन्यं प्रियं नारी वृणुयात्किमतोऽर्जुनं ॥ ३.४४.१५ ॥
ఓ నిష్పాపుడా, నీవు అతని నిజమైన గుణాలను వివరించావు. దానిని విన్న తర్వాత, అర్జునుని కంటే వేరొక ప్రియుడిని స్త్రీ ఎందుకు ఎన్నుకుంటుంది?
3.44.16
तस्य चाहं गुणौघेन फल्गुने जातमन्मथा ।
गच्छत्वं हि याथाकाममागमिष्याम्यहं सुखम् ॥ ३.४४.१६ ॥
అతని గుణాల ప్రవాహంతో నాలో ఫల్గునుని పట్ల మన్మథ భావం పుట్టింది. నీవు ఇష్టమైనట్లు వెళ్ళు; నేను సుఖంగా వస్తాను.
3.44.17
ततो विसृज्यगन्धर्वं कृतकृत्या शुचिस्मिता ।
उर्वशी चाकरोत्स्नानं पार्थप्रार्थनलालसा ॥ ३.४४.१७ ॥
తరువాత గంధర్వుని పంపివేసి, కృతార్థురాలైన పవిత్ర నవ్వుల ఉర్వశి పార్థుని ప్రార్థనను ఆశించి స్నానం చేసింది.
3.44.18
स्नानालङ्कारनेपथ्यैर्गन्धमाल्यैश्च शौभनैः ।
धनंजयस्य रूपेण शरैर्मन्मथचोदितैः ॥ ३.४४.१८ ॥
స్నానం, అలంకారాలు, వస్త్రాలు, సుగంధాలు, మాలలు, ధనంజయుని రూపం, మన్మథుడు ప్రేరేపించిన బాణాలు (ఆమెను అలంకరించాయి).
3.44.19
अतिविद्धेन मनसा मन्मथेन प्रदीपिता ।
दिव्यास्तरणसंस्तीर्णे विस्तीर्णे शयनोत्तमे ॥ ३.४४.१९ ॥
మన్మథుని చేత గాఢంగా గుచ్చబడిన మనసుతో, మన్మథునిచే ప్రజ్వలింపబడి, దివ్య పరుపులు పరచిన విశాలమైన ఉత్తమ శయ్యపై.
3.44.20
चित्तसंकल्पभावेन सुचित्ताऽनन्यमानसा ।
मनोरथेन संप्राप्तं रमयन्तीव फल्गुनम् ॥ ३.४४.२० ॥
మనసు సంకల్పంతో, భావంతో, మంచి మనసుతో, అనన్య మనసుతో, మనోరథంతో పొందిన ఫల్గునుని రమింపజేస్తున్నట్లు.
3.44.21
निशाम्य चन्द्रोदयनं विगाढे रजनीमुखे ।
प्रस्थिता सा पृथुश्रोणी पार्थस्य भवनं महत् ॥ ३.४४.२१ ॥
చంద్రోదయాన్ని చూసి, రాత్రి ప్రారంభం గాఢమైనప్పుడు, విశాల నితంబాలున్న ఆమె పార్థుని మహా భవనం వైపు బయలుదేరింది.
3.44.22
मृदुकुञ्चितदीर्घेण कुसुमोत्तमधारिणा ।
केशपाशेन ललना गच्छमाना व्यराजत ॥ ३.४४.२२ ॥
మృదువైన, ముడిపడిన, పొడవైన, ఉత్తమ పూలను ధరించిన కేశపాశంతో ఆ లలన నడుస్తూ ప్రకాశించింది.
3.44.23
भ्रूक्षेपालापमाधुर्यैः कान्त्या सौम्यतयाऽपि च ।
शशिनं वक्रचन्द्रेण साऽऽह्वयन्तीव गच्छती ॥ ३.४४.२३ ॥
కనుబొమల విసురులు, మాటల మాధుర్యం, కాంతి, సౌమ్యతలతో, ముఖ-చంద్రంతో చంద్రుడినే పిలుస్తున్నట్లుగా ఆమె వెళ్తోంది.
3.44.24
दिव्याङ्गरागौ सुमुखौ दिव्यचन्दनरूषितौ ।
गच्छन्त्या हाररुचिरौ स्तनौ तस्या ववल्गतुः ॥ ३.४४.२४ ॥
దివ్య అంగరాగాలు పూసి, అందమైన ముఖాలతో, దివ్య చందనం పూసుకున్న, హారాలతో మనోహరమైన ఆమె రెండు స్తనాలు నడుస్తుండగా ఊగాయి.
3.44.25
स्तनोद्वहनसंक्षोभात्ताम्यमाना पदेपदे ।
त्रिवलीदामचित्रेण मध्येनातीव शेभिना ॥ ३.४४.२५ ॥
స్తనాల భారాన్ని మోయడం వల్ల కలిగిన కదలికతో అడుగడుగునా అలసిపోతూ, నడుముపై మూడు మడతల చిత్రమైన మాలతో ఆమె అత్యంత శోభించింది.
3.44.26
रथकूबरविस्तीर्णं नितम्बोन्नतपीवरम् ।
मन्मथायतनं शुभ्रं रशनादामभूषितम् ॥ ३.४४.२६ ॥
రథపు కూబరంలా విశాలమై, పిరుదులపై ఎత్తుగా బలిష్టంగా, మన్మథుని నివాసమై, తెల్లగా ఉండి, మొలత్రాడుతో అలంకరించబడినది.
3.44.27
ऋषीणामपि दिव्यानां मनोव्याघातकारणम् ।
सूक्ष्मवस्त्रधरं भाति जघनं निरवद्यवत् ॥ ३.४४.२७ ॥
దివ్య ఋషుల మనస్సును కూడా కలవరపరచే కారణమై, సన్నని వస్త్రం ధరించిన ఆమె నితంబం దోషరహితంగా ప్రకాశించింది.
3.44.28
गूडगुल्फधरौ पादौ ताम्रायततलाङ्गुली ।
कूर्मपृष्ठोन्तौ चास्याः शोभेते किङ्किणीकिणौ ॥ ३.४४.२८ ॥
దాగిన చీలమండలు కలిగిన ఆమె పాదాలు, రాగి వర్ణపు పొడవైన అరికాళ్ళు, వ్రేళ్ళతో, తాబేలు వీపులా ఎత్తుగా, గజ్జెల ధ్వనులతో శోభించాయి.
3.44.29
शीधुपानेन चाल्पेन तुष्टा च मदनेन च ।
विलासितैश्च विविधैः प्रेक्षणीयतराऽभवत् ॥ ३.४४.२९ ॥
కొంచెం మద్యం సేవించడంతోనూ, మదనంతోనూ సంతోషించి, వివిధ విలాసాలతోనూ ఆమె మరింత చూడముచ్చటగా మారింది.
3.44.30
सिद्धचारणगन्धर्वैः साध्यैर्याति विलासिनी ।
बब्वाश्चर्येऽपि वै स्वर्गे दर्शनीयतमाकृतिः ॥ ३.४४.३० ॥
సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వులు, సాధ్యులు కలిసి ఉండగా ఆ విలాసిని నడుస్తోంది; స్వర్గంలోనైనా ఆశ్చర్యంతో చూడదగిన అత్యంత సుందర రూపం కలది.
3.44.31
सुमूक्ष्मेणोत्तरीयेण मेघवर्णेन राजता ।
तन्वभ्रप्रावृता व्योम्नि चन्द्रलेखेन गच्छति ॥ ३.४४.३१ ॥
అతి సూక్ష్మమైన, మేఘవర్ణపు, మెరిసే ఉత్తరీయాన్ని ధరించి, పలుచని మేఘాలతో కప్పబడి, ఆమె ఆకాశంలో చంద్రరేఖలా వెళ్తుంది.
3.44.32
ततः प्राप्तातिदुष्प्रापा मनसाऽपि विकर्मभिः ।
भवनं पाण्डुपुत्रस्य फल्गुनस्य शुचिस्मिता ॥ ३.४४.३२ ॥
తరువాత, దుష్కర్ములు మనసుతో కూడా చేరలేని ఆమె, పాండుపుత్రుడైన ఫల్గునుని (అర్జునుని) భవనానికి చేరుకుంది; పవిత్రమైన చిరునవ్వు కలది.
3.44.33
तत्र द्वारमनुप्राप्ता द्वारस्थैश्च निवेदिता ।
अर्जुनस्य नरश्रेष्ठ उर्वशी शुभलोचना ॥ ३.४४.३३ ॥
అక్కడ ద్వారానికి చేరుకుని, ద్వారపాలకుల ద్వారా తెలియజేయబడి, ఓ నరశ్రేష్ఠా, శుభనేత్రి ఊర్వశి అర్జునుని వద్దకు వచ్చింది.
3.44.34
उपातिष्ठत तद्वेश्म निर्मलं सुमनोहरम् ।
स शङ्कितमना राजन्प्रत्यगच्छत तां निशि ॥ ३.४४.३४ ॥
ఆ నిర్మలమైన, అత్యంత మనోహరమైన భవనం ఆమెకు దగ్గరగా వచ్చింది; ఓ రాజా, శంకిత మనస్కుడై అతడు రాత్రివేళ ఆమెను ఎదుర్కొనుటకు వెళ్లాడు.
3.44.35
दृष्ट्वैव चोर्वशीं पार्थो लज्जासंवृलोचनः ।
तदाऽभिवादनं कृत्वा गुरुपूजां प्रयुक्तवान् ॥ ३.४४.३५ ॥
ఊర్వశిని చూడగానే, సిగ్గుతో కనులు వంచిన పార్థుడు అప్పుడు అభివాదం చేసి, గురువుకు తగిన పూజను ప్రదర్శించాడు.
3.44.36
अभिवादये त्वां शिरसा प्रवराप्सरसांवरे ।
किं चागमनकृत्यं ते ब्रूहि सर्वं यथातथम्।
किमाज्ञापयसे देवि प्रेष्यस्तेऽहमुपस्थितः ॥ ३.४४.३६ ॥
అప్సరసలలో శ్రేష్ఠురాలా, నీకు తలవంచి అభివాదం చేస్తున్నాను. నీ రాక ప్రయోజనమేమిటో యథాతథంగా చెప్పు. దేవీ, నీవు ఏమి ఆజ్ఞాపిస్తావు? నీ సేవకుడిగా నేను ఇక్కడ ఉన్నాను.
3.44.37
अकामं फल्गुनं ज्ञात्वा इङ्गितज्ञा तदोर्वशी ।
गन्धर्ववचनं सर्वं श्रावयामास फल्गुनम् ॥ ३.४४.३७ ॥
అర్జునుడు ఇష్టపడనివాడని గ్రహించిన, సంకేతాలను అర్థం చేసుకునే ఊర్వశి అప్పుడు గంధర్వుని మాటలన్నీ అర్జునునికి వినిపించింది.
3.44.38
यथा मे चित्रसेनेन कथितं मनुजोत्तम ।
नत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथा चाहमिहागता ॥ ३.४४.३८ ॥
మనుజోత్తమా, చిత్రసేనుడు నాతో చెప్పినట్లుగా, నేను ఇక్కడికి వచ్చిన విధాన్ని నీకు పూర్తిగా చెబుతాను.
3.44.39
उपस्ताने महेन्द्रस् वर्तमाने मनोरमे ।
तवागमनतुष्ट्या च स्वर्गस्य परमोत्सवे ॥ ३.४४.३९ ॥
ఇంద్రుని సభలో మనోహరమైన ఉత్సవం జరుగుతుండగా, నీ రాకతో సంతోషించి, స్వర్గంలోని మహోత్సవంలో.
3.44.40
रुद्राणां चैव सान्निध्यमादित्यानां च सर्वशः ।
समागमेऽश्विनोश्चैव वसूनां च नरोत्तम ॥ ३.४४.४० ॥
నరోత్తమా, రుద్రుల సాన్నిధ్యంలోను, ఆదిత్యుల సమాగమంలోను, అశ్వినుల మరియు వసువుల సమావేశంలోను.
3.44.41
महर्षीणां च सङ्घेषु राजर्षिप्रवरेषु च ।
सिद्धचारणयक्षेषु महोरगगणेषु च ॥ ३.४४.४१ ॥
మహర్షుల సమూహాలలోను, శ్రేష్ఠ రాజర్షులలోను, సిద్ధులు, చారణులు, యక్షులు, మహోరగ గణాలలోను.
3.44.42
उपविष्टेषु सर्वेषु स्थानमानप्रभावतः ।
ऋद्ध्या प्रज्वलमानेषु अग्निसोमार्कवर्ष्मसु ॥ ३.४४.४२ ॥
అందరూ ఆసీనులైయున్నప్పుడు, తమ స్థానం, గౌరవ ప్రభావంతో, ఋద్ధితో ప్రకాశిస్తూ, అగ్ని, సోమ, సూర్యుల వలె రూపం కలవారైన.
3.44.43
वीणासु वाद्यमानासु गन्धर्वैः शक्रनन्दन ।
दिव्ये मनोरमे गीते प्रवृत्ते पृथुलोचन ॥ ३.४४.४३ ॥
శక్రుని కుమారుడా, గంధర్వులు వీణలను వాయిస్తుండగా, దివ్యమైన మనోహర గీతాలు ప్రారంభమైనప్పుడు, విశాల నేత్రుడా!
3.44.44
सर्वाप्सरःसु मुख्यासु प्रनृत्तासु कुरूद्वह ।
त्वं किलानिमिषः पार्थ मामेकां तत्र दृष्टवान् ॥ ३.४४.४४ ॥
కురు శ్రేష్ఠుడా, అప్సరసలందరిలో ప్రధానులు నృత్యం చేస్తున్నప్పుడు, పార్థా, నీవు అక్కడ నన్ను మాత్రమే రెప్పవేయకుండా చూశావు.
3.44.45
तत्र चावभृथे तस्मिन्नुपस्थाने दिवौकसाम् ।
तव पित्राऽभ्यनुज्ञाता गताः स्वनिलयान्सुराः ॥ ३.४४.४५ ॥
అక్కడ ఆ అవభృథ స్నాన సమయంలో, దేవతల ఆ సభలో, నీ తండ్రి అనుమతి పొంది దేవతలు తమ తమ లోకాలకు వెళ్లిపోయారు.
3.44.46
तथैवाप्सरसः सर्वाविशिष्टाः स्वगृहं गताः ।
अपि चान्याश्च शत्रुघ्न तव पित्रा विसर्जिताः ॥ ३.४४.४६ ॥
అలాగే, సాధారణులైనా విశిష్టులైనా అప్సరసలందరూ తమ ఇళ్లకు వెళ్లారు; శత్రుఘ్నా, నీ తండ్రి ఇతర అప్సరసలను కూడా వీడ్కోలు చెప్పి పంపాడు.
3.44.47
ततः शक्रेण संदिष्टश्चित्रसेनो ममान्तिकम् ।
प्राप्तः कमलपत्राक्ष स च मामब्रवीत्स्वयम् ॥ ३.४४.४७ ॥
అప్పుడు శక్రుడు పంపగా చిత్రసేనుడు నా వద్దకు వచ్చాడు, కమలపత్రాక్షా; అతడు స్వయంగా నాతో ఇలా అన్నాడు.
3.44.48
त्वत्कृतेऽहं सुरेशेन प्रेषितो वरवर्णिनि ।
प्रियं कुरु महेन्द्रस्य मम चैवात्मनश्च ह ॥ ३.४४.४८ ॥
నీ కోసమే దేవతల ప్రభువు నన్ను పంపాడు, సుందరవర్ణినీ! మహేంద్రునికి, నాకు, నీకూ ప్రియమైనది చేయి.
3.44.49
शक्रतुल्यं रणे शूरं रूपौदार्यगुणान्वितम् ।
पार्थं प्रार्थय सुश्रोणि त्वमित्येवं तदाऽब्रवीत् ॥ ३.४४.४९ ॥
ఇంద్రునితో సమానుడు, యుద్ధంలో శూరుడు, రూప-ఔదార్య-గుణాలతో కూడినవాడు అయిన పార్థుణ్ణి, ఓ సుశ్రోణీ, నువ్వు అభ్యర్థించు — అని అప్పుడు ఆమె అన్నది.
3.44.50
ततोऽहं समनुज्ञाता तेन पित्रा च तेऽनघ ।
तवान्तिकमनुप्राप्ता शुश्रूषितुमरिंदम ॥ ३.४४.५० ॥
అప్పుడు అతని అనుమతితో, నీ తండ్రి అనుమతితో, ఓ అనఘా, ఓ అరిందమా, సేవ చేయడానికి నీ సమీపానికి వచ్చాను.
3.44.51
न केवलं हि चक्रेण प्रेषिता चाहमागता ।
चिराभिलषितो वीर ममाप्येष मनोरथः ॥ ३.४४.५१ ॥
కేవలం చక్రం పంపగానే నేను రాలేదు; ఓ వీరా, ఇది చాలాకాలంగా నేను కోరుకున్న నా కోరిక కూడా.
3.44.52
तां तथा ब्रुवतीं श्रुत्वा भृशं लज्जान्वितोऽर्जुनः ।
उवाच कर्णौ हस्ताभ्यां पिधाय त्रिदशोपमः ॥ ३.४४.५२ ॥
ఆమె అలా మాట్లాడటం విని అర్జునుడు ఎంతో సిగ్గుపడ్డాడు; దేవతలతో సమానుడైన అతడు రెండు చేతులతో చెవులు మూసుకుని అన్నాడు.
3.44.53
दुःश्रुतं मेऽस्तु सुभगे यन्मां वदसि भामिनि ।
गुरुदारैः समाना मे निश्चयेन वरानने ॥ ३.४४.५३ ॥
ఓ సుభగా, ఓ భామినీ, నువ్వు నాతో అంటున్నది నాకు వినబడకుండు గాక; ఓ వరాననా, నిశ్చయంగా నువ్వు నాకు గురుపత్నులతో సమానురాలివి.
3.44.54
यथा कुन्तीमहाभागा यथेन्राणी शची मम ।
तथा त्वमपि कल्याणीनात्र कार्या विचारणा ॥ ३.४४.५४ ॥
మహాభాగురాలైన కుంతి నాకు ఎలాగో, ఇంద్రాణి శచి నాకు ఎలాగో, అలాగే నువ్వు కూడా; ఓ కల్యాణీ, ఇందులో ఆలోచించాల్సిన పనిలేదు.
3.44.55
यच्चेक्षिताऽसि विस्पष्टं विशेषेण मया शुभे ।
तच्च मे कारणं सर्वं शृणु सत्येन सुस्मिते ॥ ३.४४.५५ ॥
ఓ శుభురాలా, నేను నిన్ను స్పష్టంగా, ప్రత్యేకంగా చూసినందుకు కారణమంతా సత్యంగా విను, ఓ మధురంగా నవ్వేదానా.
3.44.56
इयं पौरववंशस् जननी सुदतीति ह ।
त्वामहं दृष्टवांस्तत्र विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ ३.४४.५६ ॥
ఈమె పౌరవ వంశపు తల్లి, సుదతి అని పిలవబడుతుంది. అక్కడ నేను విస్మయంతో విప్పారిన కన్నులతో నిన్ను చూశాను.
3.44.57
न मामर्हसि कल्याणि अन्यथा ध्यात्रमप्सरः ।
गुरोर्गरुतरा मे त्वं मम त्वं वंशवर्धिनी ॥ ३.४४.५७ ॥
ఓ కల్యాణీ, నా గురించి ఇతరంగా ఆలోచించకూడదు, ఓ అప్సరసా. నీవు నాకు గురువు కంటే గొప్పదానవు; నీవు నా వంశాన్ని వృద్ధి చేసేదానవు.
3.44.58
अनावृताश्च सर्वाः स्म देवराजाभिनन्दन ।
गुरुस्थाने न मां वीर नियोक्तुं त्वमिहार्हसि ॥ ३.४४.५८ ॥
దేవరాజుకు ఆనందం కలిగించేవాడా, మేమంతా స్వేచ్ఛగా ఉన్నవారము. వీరుడా, ఇక్కడ నన్ను గురు స్థానంలో నియమించడం నీకు తగదు.
3.44.59
पितरः सोदराः पुत्रा नप्तारो वा त्विहागताः ।
तपसा रमयन्त्यस्मान्न च तेषां व्यतिक्रमः ॥ ३.४४.५९ ॥
ఇక్కడికి వచ్చిన పితృదేవతలు, సోదరులు, కుమారులు లేదా మనుమలు తపస్సుతో మమ్మల్ని సంతోషపెడతారు; వారికి ఎటువంటి అతిక్రమణ లేదు.
3.44.60
तत्प्रसीद न मामार्तां विसर्जयितुमर्हसि ।
हृच्छयेन च संतप्तां भक्तां च भज मानद ॥ ३.४४.६० ॥
కాబట్టి దయ చూపు; బాధపడుతున్న నన్ను పంపివేయడం నీకు తగదు. ఓ మానదా, హృదయంలో ఉన్న కోరికతో వేదనపడి భక్తితో ఉన్న నన్ను స్వీకరించు.
3.44.61
शृणु सत्यंवरारोहे यत्त्वां वक्ष्याम्यनिन्दिते ।
शृण्वन्तु मे दिशश्चैव विदिशश्च सदेवताः ॥ ३.४४.६१ ॥
సత్యవ్రతమూ సుందర కటివిశాలమూ కలదానా, నిర్దోషురాలా, నేను నీతో చెప్పబోయేది విను. దిశలూ ఉపదిశలూ దేవతలూ నా మాట వినుగాక.
3.44.62
यथा कुन्ती च माद्री च शची चैव समा इह ।
तथा च वंशजननी त्वं हि मेऽद्य गरीयसी ॥ ३.४४.६२ ॥
ఇక్కడ కుంతి, మాద్రి, శచి నాకు సమానులైనట్లే, వంశాన్ని కన్న తల్లివైన నీవు ఇప్పుడు నాకు మరింత గౌరవనీయురాలవు.
3.44.63
गच्छ मूर्ध्ना प्रपन्नोस्मि पादौ ते वरवर्णिनि ।
त्वं हि मे मातृवत्पूज्या रक्ष्योऽहं पुत्रवत्त्वया ॥ ३.४४.६३ ॥
శ్రేష్ఠ వర్ణవతీ, వెళ్లు — తల వంచి నీ పాదాల శరణు పొందుతున్నాను. నీవు నాకు తల్లివలె పూజ్యురాలవు; నేను నీ చేత కుమారుడివలె రక్షింపదగినవాడిని.
3.44.64
ततोऽवधूता पार्थेन उर्वशी क्रोधमूर्च्छिता ।
वेपन्ती भ्रुकुटीकक्रा शशापाथ धनंजयम् ॥ ३.४४.६४ ॥
అప్పుడు పార్థునిచే తిరస్కరించబడిన ఉర్వశి కోపంతో మూర్ఛిల్లి, వణుకుతూ, కనుబొమ్మలు ముడివేసి ధనంజయుణ్ణి శపించింది.
3.44.65
तव पित्राऽभ्यनुज्ञातां स्वयं च गृहमागताम् ।
यस्मान्मां नाभिनन्देथाः कामबाणवशंगताम् ॥ ३.४४.६५ ॥
నీ తండ్రి అనుమతించి, స్వయంగా నీ ఇంటికి వచ్చిన నన్ను, కామబాణాలకు వశమైనదానిని అయినా, నీవు ఆదరించలేదు.
3.44.66
तस्मात्त्वं नर्तकः पार्थ स्त्रीमध्ये मानवर्जितः ।
अपुंस्त्वेन च विख्यातः पण्ढवद्विचरिष्यसि ॥ ३.४४.६६ ॥
కాబట్టి, ఓ పార్థా, నీవు స్త్రీల మధ్య నర్తకుడవై, గౌరవం కోల్పోయినవాడవై ఉంటావు. నపుంసకత్వంతో ప్రసిద్ధుడవై, పేడిలాగా తిరుగుతావు.
3.44.67
एवं दत्त्वाऽर्जुने शापं स्फुरितोष्ठी श्वसन्त्यथ ।
पुनः प्रत्यागता क्षिप्रमुर्वशी स्वं निवेशनम् ॥ ३.४४.६७ ॥
ఇలా అర్జునుడికి శాపమిచ్చి, వణుకుతున్న పెదవులతో, ఊపిరి ఆడకుండా ఊర్వశి వెంటనే తన నివాసానికి తిరిగి వెళ్ళింది.
3.44.68
पार्थोपि लब्ध्वा शापं तं तां निशां दुःखितोऽवसम् ।
विवक्षुश्चित्रसेनाय प्रातः सर्वमहृष्टवत् ॥ ३.४४.६८ ॥
పార్థుడు కూడా ఆ శాపాన్ని పొంది ఆ రాత్రి దుఃఖంతో గడిపాడు; ఉదయం చిత్రసేనునితో అంతా చెప్పాలని కోరినా సంతోషం లేకుండా ఉన్నాడు.
3.44.69
ततः प्रभाते विमले गन्धर्वाय यथातथम् ।
निवेदयामास तदा चित्रसेनाय पाण्डवः ॥ ३.४४.६९ ॥
అప్పుడు నిర్మలమైన ప్రభాతంలో పాండవుడు గంధర్వుడు చిత్రసేనునికి జరిగినదంతా యథాతథంగా చెప్పాడు.
3.44.70
तच्च सर्वं यथावृत्तं शापं चैव यथातथम् ।
अवेदयच्च शक्रस्य चित्रसेनोऽपि सर्वशः ॥ ३.४४.७० ॥
చిత్రసేనుడు కూడా జరిగినదంతా, శాపాన్ని యథాతథంగా, పూర్తిగా ఇంద్రునికి తెలియజేశాడు.
3.44.71
तदा त्वानाय्य तनयं विविक्ते हरिवाहनः ।
सान्त्वयित्वा शुभैर्वाक्यैः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ३.४४.७१ ॥
అప్పుడు హరివాహనుడు (ఇంద్రుడు) కుమారుడిని ఏకాంతంలోకి పిలిచి, శుభవాక్యాలతో ఓదార్చి, నవ్వుతూ అతనితో మాట్లాడాడు.
3.44.72
सुपुत्राद्यपृथा तात त्वया पुत्रेण सत्तम ।
ऋषयोपि हि धैर्येण जिता वै ते महाभुज ॥ ३.४४.७२ ॥
ఓ సత్తముడా, ప్రియ కుమారా, నీ వంటి సుపుత్రుని వల్ల పృథ (కుంతి) ధన్యురాలు; ఓ మహాబాహూ, ధైర్యంతో నీవు ఋషులను కూడా జయించావు.
3.44.73
यं च दत्तवती शापमुर्वशी तव मानद ।
स चापि तेऽर्थकृत्तात साधकश्च भविष्यति ॥ ३.४४.७३ ॥
మానదా, ఊర్వశి నీకు ఇచ్చిన శాపం కూడా, తాతా, నీ ప్రయోజనాన్ని సాధించేదిగా అవుతుంది.
3.44.74
अज्ञातवासो वस्तव्यो भवद्भिर्भूतलेऽनघ ।
वर्पे त्रयोदशे वीर तत्र त्वं गमयिष्यसि ॥ ३.४४.७४ ॥
పాపరహితుడా, మీరు భూమిపై గుర్తుపట్టబడకుండా నివసించాలి; వీరా, పదమూడవ సంవత్సరంలో నీవు అక్కడ కాలం గడుపుతావు.
3.44.75
तेन नर्तकवेपेण अपुंस्त्वेन तथैव च ।
वर्षमेकं विहृत्यैव ततः पुंस्त्वमवाप्स्यसि ॥ ३.४४.७५ ॥
ఆ నర్తకుని వేషంతో, అలాగే నపుంసకత్వంతో ఒక సంవత్సరం గడిపిన తరువాత, నీవు పురుషత్వాన్ని పొందుతావు.
3.44.76
एवमुक्तस्तु शक्रेण फल्गुनः परवीरहा ।
मुदं परमिकां लेभे न च शापं व्यचिन्तयत् ॥ ३.४४.७६ ॥
ఇంద్రుడు ఈ విధంగా చెప్పగా, శత్రువీరులను చంపే ఫల్గుణుడు మహదానందం పొందాడు; శాపం గురించి అతడు ఆలోచించలేదు.
3.44.77
चित्रसेनेन सहितो गन्धर्वेण यशस्विना ।
रेमे स स्वर्गभवने पाण्डुपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४४.७७ ॥
యశస్వి అయిన గంధర్వుడు చిత్రసేనునితో కలిసి, పాండుపుత్రుడు ధనంజయుడు స్వర్గభవనంలో ఆనందించాడు.
3.44.78
य इमां शृणुयान्नित्यं धृतिं पाण्डुसुतस्य वै ।
न तस्य कामः कामेषु पापकेषु प्रवर्तते ॥ ३.४४.७८ ॥
పాండుపుత్రుని ఈ ధృతిని ఎల్లప్పుడూ వినేవాడి కోరిక పాపకరమైన కోరికలలో ప్రవర్తించదు.
3.44.79
इदममरवरात्मजस्य घोरं ।
सुचि चरितं विनिशाम्य फल्गुनस्य।
व्यपगतमददम्भरागदोषा-
स्त्रिदिवगताऽभिरमन्ति मानवेन्द्राः ॥ ३.४४.७९ ॥
దేవశ్రేష్ఠుని కుమారుని (అర్జునుని) ఈ ఘోరమైన, పవిత్రమైన చరితను విని, మదము, దర్పము, రాగము, దోషములు తొలగిన, స్వర్గము చేరిన మానవేంద్రులు ఆనందిస్తారు.