Mahābhārata · Adhyāya 3.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.44.1
कदाचित्स हि देवेन्द्रश्चित्रसेनं रहोऽब्रवीत् ।
पार्थस्य चक्षुरुर्वश्यां सक्तं विज्ञाय वासवः ॥ ३.४४.१ ॥
Einmal sprach Indra, der Herr der Götter, der erkannt hatte, dass Pārthas Blick an Urvaśī haftete, im Verborgenen zu Citrasena.
3.44.2
गन्धर्वराज गच्छाद्य प्रहितोऽप्सरसांवराम् ।
उर्वशीं पुरुषव्याघ्रं सोपातिष्ठतु फल्गुनम् ॥ ३.४४.२ ॥
Geh heute, König der Gandharven. Urvaśī, die Beste der Apsaras, ist gesandt; sie soll Phalguna, dem Tiger unter den Menschen, aufwarten.
3.44.3
यथा न तामभिसृतां विद्यादस्मन्नियोगतः ।
तथा त्वया विधातव्यं स्त्रीसंसर्गविशारद ॥ ३.४४.३ ॥
Damit nicht bekannt wird, dass sie auf unseren Befehl zu ihm ging, musst du so handeln, du Kundiger im Umgang mit Frauen.
3.44.4
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा सोऽनुज्ञां प्राप्य वासवात् ।
गन्धर्वराजोऽप्सरसमभ्यगादुर्वशीं वराम् ॥ ३.४४.४ ॥
So angesprochen sagte er »So sei es«, erhielt von Vāsava die Erlaubnis, und der König der Gandharven ging zu Urvaśī, der trefflichen Apsaras.
3.44.5
तां दृष्ट्वा विदितो हृष्टः स्वागतेनार्चितस्तया ।
सुखासीनः सुखासीनां स्मितपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ ३.४४.५ ॥
Als er sie sah, erkannt und erfreut, von ihrem Willkommensgruß geehrt, setzte er sich bequem und sprach mit einem Lächeln zu ihr, die ebenfalls bequem saß.
3.44.6
विदितं तेऽस्तु सुश्रोणि प्रेषितोऽहमिहागतः ।
त्रिदिवस्यैकराजेन त्वत्प्रसादाभिनन्दिना ॥ ३.४४.६ ॥
Wisse, du Schönhüftige, dass ich hierher gekommen bin, gesandt vom einzigen König der drei Himmel, der sich an deiner Gunst erfreut.
3.44.7
यः स देवमनुष्येषु प्रख्यातः सहजैर्गुणैः ।
श्रिया शीलेन रूपेण श्रुतेन च बलेन च।
प्रख्यातः शौर्यवीर्याभ्यां प्रपन्नः प्रतिभानवान् ॥ ३.४४.७ ॥
Er, der unter Göttern und Menschen durch seine angeborenen Eigenschaften berühmt ist — durch Glanz, Charakter, Schönheit, Gelehrsamkeit und Stärke; berühmt durch Tapferkeit und Heldenmut, begabt mit raschem Geist.
3.44.8
तेजस्वी सौम्यीलश्च क्षमावाञ्जितमत्सरः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदांश्चतुराख्यानपञ्चमान् ॥ ३.४४.८ ॥
Strahlend, sanften Wesens, geduldig, frei von Neid; einer, der die Veden samt ihren Gliedern und Upaniṣaden sowie die vier und den fünften Ākhyāna beherrscht.
3.44.9
योऽधीते गुरुशुश्रूषां मेधां चाष्टगुणाश्रयाम् ।
ब्रह्मचर्येण दाक्ष्येण प्रसवैर्वयसाऽपि च ॥ ३.४४.९ ॥
Wer mit Dienst am Lehrer und mit einem auf acht Eigenschaften gegründeten Gedächtnis lernt; auch (begabt mit) Keuschheit, Geschick, Nachkommenschaft und Alter.
3.44.10
एको वै रक्षिता चैव त्रिदिवं मघवानिव ।
अकत्थनो मानयिता स्थूललक्ष्यः प्रियंवदः ॥ ३.४४.१० ॥
Er allein ist der Beschützer, wie Indra (Maghavān) der drei Himmel; nicht prahlerisch, andere ehrend, von weitem Ziel, sanft im Wort.
3.44.11
सुहृदश्चान्नपानेन विविधेनाभिवर्षति ।
सत्यवागूर्जितो वक्ता रूपवाननहंकृतः ॥ ३.४४.११ ॥
Er überhäuft seine Freunde mit mancherlei Speise und Trank; wahrhaftig, ein kraftvoller Redner, schön, frei von Hochmut.
3.44.12
भक्तानुकम्पी कान्तश्च प्रियश्च स्थिरसंगरः ।
प्रार्थनीयैर्गुणगणैर्महेन्द्रवरुणोपमः ॥ ३.४४.१२ ॥
Mitfühlend gegen seine Verehrer, liebreizend, geliebt, fest in seinem Gelübde; Mahendra und Varuṇa gleich durch die Fülle begehrenswerter Eigenschaften.
3.44.13
विदितस्तेऽर्जुनो वीरः स स्वर्गफलमाप्तवान् ।
तव शक्राभ्यनुज्ञातः पादावद्यप्रपद्यताम्। ॥ ३.४४.१३ ॥
Du weißt, dass der Held Arjuna die Frucht des Himmels erlangt hat; mit Indras Erlaubnis möge er heute zu deinen Füßen Zuflucht suchen.
3.44.14
एवमुक्ता स्मितं कृत्वा स्वात्मानं बहुमान्य च ।
प्रत्युवाचोर्वशी प्रीता चित्रसेनमनिन्दिता ॥ ३.४४.१४ ॥
So angesprochen, lächelte die makellose Urvaśī erfreut, ehrte sich selbst sehr und antwortete Citrasena.
3.44.15
यत्त्वस्य कथितः सत्यो गुणोद्देशस्त्वयाऽनघ ।
तं श्रुत्वाऽन्यं प्रियं नारी वृणुयात्किमतोऽर्जुनं ॥ ३.४४.१५ ॥
O Makelloser, wer würde, nachdem sie den wahren Bericht seiner Tugenden gehört hat, einen anderen Geliebten wählen als Arjuna?
3.44.16
तस्य चाहं गुणौघेन फल्गुने जातमन्मथा ।
गच्छत्वं हि याथाकाममागमिष्याम्यहं सुखम् ॥ ३.४४.१६ ॥
Und durch die Flut seiner Tugenden ist in mir das Verlangen nach Phalguna erwacht. Geh, wie du willst; ich werde glücklich kommen.
3.44.17
ततो विसृज्यगन्धर्वं कृतकृत्या शुचिस्मिता ।
उर्वशी चाकरोत्स्नानं पार्थप्रार्थनलालसा ॥ ३.४४.१७ ॥
Dann, nachdem sie den Gandharva entlassen hatte, badete Urvaśī, deren Zweck erfüllt war und die rein lächelte, begierig nach Pārthas Bitte.
3.44.18
स्नानालङ्कारनेपथ्यैर्गन्धमाल्यैश्च शौभनैः ।
धनंजयस्य रूपेण शरैर्मन्मथचोदितैः ॥ ३.४४.१८ ॥
Mit Bad, Schmuck, Kleidung, Duftstoffen und schönen Girlanden, durch Dhanañjayas Schönheit und durch die von Manmatha entsandten Pfeile wurde sie geschmückt.
3.44.19
अतिविद्धेन मनसा मन्मथेन प्रदीपिता ।
दिव्यास्तरणसंस्तीर्णे विस्तीर्णे शयनोत्तमे ॥ ३.४४.१९ ॥
Mit dem von Manmatha tief durchbohrten Geist, von dem Liebesgott entflammt, auf dem vortrefflichen weiten Lager, bedeckt mit göttlichen Decken.
3.44.20
चित्तसंकल्पभावेन सुचित्ताऽनन्यमानसा ।
मनोरथेन संप्राप्तं रमयन्तीव फल्गुनम् ॥ ३.४४.२० ॥
Mit dem Entschluss und Gefühl ihres Geistes, gutherzig und mit einem Geist, der auf keinen anderen gerichtet ist, gleichsam Phālguna erfreuend, der durch den Wunsch ihres Herzens erreicht wurde.
3.44.21
निशाम्य चन्द्रोदयनं विगाढे रजनीमुखे ।
प्रस्थिता सा पृथुश्रोणी पार्थस्य भवनं महत् ॥ ३.४४.२१ ॥
Als sie den Mondaufgang sah, als die Nacht im Anfang tief wurde, brach sie, breithüftig, zur großen Wohnstatt des Pārtha auf.
3.44.22
मृदुकुञ्चितदीर्घेण कुसुमोत्तमधारिणा ।
केशपाशेन ललना गच्छमाना व्यराजत ॥ ३.४४.२२ ॥
Mit dem weichen, gelockten, langen Haarzopf, der die herrlichsten Blumen trug, erstrahlte die Frau beim Gehen.
3.44.23
भ्रूक्षेपालापमाधुर्यैः कान्त्या सौम्यतयाऽपि च ।
शशिनं वक्रचन्द्रेण साऽऽह्वयन्तीव गच्छती ॥ ३.४४.२३ ॥
Durch die Süße ihrer Brauenblicke und Rede, durch ihren Glanz und auch ihre Sanftheit, ging sie, als wolle sie mit ihrem mondgleichen Antlitz den Mond herausfordern.
3.44.24
दिव्याङ्गरागौ सुमुखौ दिव्यचन्दनरूषितौ ।
गच्छन्त्या हाररुचिरौ स्तनौ तस्या ववल्गतुः ॥ ३.४४.२४ ॥
Mit göttlichen Körpersalben gesalbt, schönen Antlitzes, mit göttlichem Sandelholz bestrichen, schwangen ihre beiden Brüste, schön durch die Halsketten, beim Gehen.
3.44.25
स्तनोद्वहनसंक्षोभात्ताम्यमाना पदेपदे ।
त्रिवलीदामचित्रेण मध्येनातीव शेभिना ॥ ३.४४.२५ ॥
Bei jedem Schritt von der Erschütterung des Tragens ihrer Brüste ermüdet, leuchtete sie an der Taille mit der bunten Girlande ihrer drei Falten überaus.
3.44.26
रथकूबरविस्तीर्णं नितम्बोन्नतपीवरम् ।
मन्मथायतनं शुभ्रं रशनादामभूषितम् ॥ ३.४४.२६ ॥
Breit wie die Deichsel eines Wagens, an den Hüften hoch und voll, die Wohnstatt der Liebe, strahlend, mit der Gürtelschnur geschmückt.
3.44.27
ऋषीणामपि दिव्यानां मनोव्याघातकारणम् ।
सूक्ष्मवस्त्रधरं भाति जघनं निरवद्यवत् ॥ ३.४४.२७ ॥
Ursache der Verwirrung selbst für die göttlichen Weisen, schimmerte ihr Gesäß, in feine Gewänder gehüllt, makellos.
3.44.28
गूडगुल्फधरौ पादौ ताम्रायततलाङ्गुली ।
कूर्मपृष्ठोन्तौ चास्याः शोभेते किङ्किणीकिणौ ॥ ३.४४.२८ ॥
Ihre Füße mit verborgenen Knöcheln und langen, kupferfarbenen Sohlen und Zehen, hoch wie der Rücken einer Schildkröte, schimmerten mit klingelnden Fußreifen.
3.44.29
शीधुपानेन चाल्पेन तुष्टा च मदनेन च ।
विलासितैश्च विविधैः प्रेक्षणीयतराऽभवत् ॥ ३.४४.२९ ॥
Durch ein wenig Wein, durch den Rausch der Liebe und durch ihre vielfältigen Spiele erfreut, wurde sie noch sehenswerter.
3.44.30
सिद्धचारणगन्धर्वैः साध्यैर्याति विलासिनी ।
बब्वाश्चर्येऽपि वै स्वर्गे दर्शनीयतमाकृतिः ॥ ३.४४.३० ॥
Die verspielte Frau geht unter Siddhas, Cāraṇas, Gandharvas und Sādhyas; selbst im Himmel, unter Staunen, hatte sie die schönste Gestalt zum Anschauen.
3.44.31
सुमूक्ष्मेणोत्तरीयेण मेघवर्णेन राजता ।
तन्वभ्रप्रावृता व्योम्नि चन्द्रलेखेन गच्छति ॥ ३.४४.३१ ॥
In ein sehr feines, wolkenfarbenes, glänzendes Obergewand gehüllt und von dünnen Wolken umgeben, zieht sie am Himmel dahin wie die Mondsichel.
3.44.32
ततः प्राप्तातिदुष्प्रापा मनसाऽपि विकर्मभिः ।
भवनं पाण्डुपुत्रस्य फल्गुनस्य शुचिस्मिता ॥ ३.४४.३२ ॥
Da gelangte sie, die selbst mit dem Geist die Übeltäter kaum erreichen, zur Wohnung Arjunas, des Sohnes Pāṇḍus, die Reine Lächelnde.
3.44.33
तत्र द्वारमनुप्राप्ता द्वारस्थैश्च निवेदिता ।
अर्जुनस्य नरश्रेष्ठ उर्वशी शुभलोचना ॥ ३.४४.३३ ॥
Dort, am Tor angekommen und von den Torwächtern angekündigt, trat Urvaśī mit den schönen Augen vor Arjuna, o Bester der Männer.
3.44.34
उपातिष्ठत तद्वेश्म निर्मलं सुमनोहरम् ।
स शङ्कितमना राजन्प्रत्यगच्छत तां निशि ॥ ३.४४.३४ ॥
Jenes makellose und überaus reizvolle Gemach nahte ihr; o König, mit beunruhigtem Herzen ging er ihr nachts entgegen.
3.44.35
दृष्ट्वैव चोर्वशीं पार्थो लज्जासंवृलोचनः ।
तदाऽभिवादनं कृत्वा गुरुपूजां प्रयुक्तवान् ॥ ३.४४.३५ ॥
Als er Urvaśī sah, grüßte Pārtha, die Augen von Scham verhüllt, und erwies die Ehrerbietung, die einem Lehrer gebührt.
3.44.36
अभिवादये त्वां शिरसा प्रवराप्सरसांवरे ।
किं चागमनकृत्यं ते ब्रूहि सर्वं यथातथम्।
किमाज्ञापयसे देवि प्रेष्यस्तेऽहमुपस्थितः ॥ ३.४४.३६ ॥
Ich verneige mein Haupt vor dir, du Beste unter den besten Apsaras. Sag mir klar, was der Zweck deines Kommens ist. Was befiehlst du, Göttin? Dein Diener steht hier bereit.
3.44.37
अकामं फल्गुनं ज्ञात्वा इङ्गितज्ञा तदोर्वशी ।
गन्धर्ववचनं सर्वं श्रावयामास फल्गुनम् ॥ ३.४४.३७ ॥
Da sie wusste, dass Phalguna (Arjuna) abgeneigt war, ließ Urvaśī, die Zeichen zu deuten verstand, Phalguna alle Worte des Gandharva hören.
3.44.38
यथा मे चित्रसेनेन कथितं मनुजोत्तम ।
नत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथा चाहमिहागता ॥ ३.४४.३८ ॥
O Bester der Menschen, ich werde dir vollständig erzählen, was Citrasena mir gesagt hat und wie ich hierher gekommen bin.
3.44.39
उपस्ताने महेन्द्रस् वर्तमाने मनोरमे ।
तवागमनतुष्ट्या च स्वर्गस्य परमोत्सवे ॥ ३.४४.३९ ॥
Während das entzückende Fest in Indras Versammlung stattfand und beim großen Fest des Himmels, erfreut über deine Ankunft.
3.44.40
रुद्राणां चैव सान्निध्यमादित्यानां च सर्वशः ।
समागमेऽश्विनोश्चैव वसूनां च नरोत्तम ॥ ३.४४.४० ॥
O Bester der Menschen, in der Gegenwart der Rudras und in der vollständigen Versammlung der Ādityas, und auch im Zusammentreffen der Aśvins und der Vasus.
3.44.41
महर्षीणां च सङ्घेषु राजर्षिप्रवरेषु च ।
सिद्धचारणयक्षेषु महोरगगणेषु च ॥ ३.४४.४१ ॥
In den Versammlungen der großen Weisen, unter den besten königlichen Weisen, unter den Siddhas, Cāraṇas und Yakṣas und unter den Scharen der großen Schlangen.
3.44.42
उपविष्टेषु सर्वेषु स्थानमानप्रभावतः ।
ऋद्ध्या प्रज्वलमानेषु अग्निसोमार्कवर्ष्मसु ॥ ३.४४.४२ ॥
Als alle saßen, durch die Macht ihres Ranges und ihrer Würde, im Glanz strahlend, jene, deren Gestalten wie Feuer, Soma und Sonne sind.
3.44.43
वीणासु वाद्यमानासु गन्धर्वैः शक्रनन्दन ।
दिव्ये मनोरमे गीते प्रवृत्ते पृथुलोचन ॥ ३.४४.४३ ॥
Sohn Śakras, als die Gandharvas auf ihren Vīṇās spielten und göttliche, entzückende Lieder begannen, o du Weitäugiger!
3.44.44
सर्वाप्सरःसु मुख्यासु प्रनृत्तासु कुरूद्वह ।
त्वं किलानिमिषः पार्थ मामेकां तत्र दृष्टवान् ॥ ३.४४.४४ ॥
O Oberhaupt der Kurus, während alle vornehmsten Apsaras tanzten, hast du, Pārtha, dort allein mich unverwandt angeschaut.
3.44.45
तत्र चावभृथे तस्मिन्नुपस्थाने दिवौकसाम् ।
तव पित्राऽभ्यनुज्ञाता गताः स्वनिलयान्सुराः ॥ ३.४४.४५ ॥
Und dort, beim Waschritual Avabhṛtha, in der Versammlung der Himmelsbewohner, kehrten die Götter, nachdem sie die Erlaubnis deines Vaters erhalten hatten, in ihre eigenen Wohnstätten zurück.
3.44.46
तथैवाप्सरसः सर्वाविशिष्टाः स्वगृहं गताः ।
अपि चान्याश्च शत्रुघ्न तव पित्रा विसर्जिताः ॥ ३.४४.४६ ॥
Ebenso kehrten alle Apsaras, die gewöhnlichen wie die vornehmen, in ihre Häuser zurück; und auch andere, o Vernichter der Feinde, wurden von deinem Vater entlassen.
3.44.47
ततः शक्रेण संदिष्टश्चित्रसेनो ममान्तिकम् ।
प्राप्तः कमलपत्राक्ष स च मामब्रवीत्स्वयम् ॥ ३.४४.४७ ॥
Da kam Citrasena, von Śakra gesandt, zu mir, o du Lotusblätteräugiger; und er selbst sprach zu mir.
3.44.48
त्वत्कृतेऽहं सुरेशेन प्रेषितो वरवर्णिनि ।
प्रियं कुरु महेन्द्रस्य मम चैवात्मनश्च ह ॥ ३.४४.४८ ॥
Um deinetwillen hat mich der Herr der Götter gesandt, o du Schönfarbige. Tue, was dem großen Indra, mir und auch dir selbst lieb ist.
3.44.49
शक्रतुल्यं रणे शूरं रूपौदार्यगुणान्वितम् ।
पार्थं प्रार्थय सुश्रोणि त्वमित्येवं तदाऽब्रवीत् ॥ ३.४४.४९ ॥
Bitte Pārtha, Śakra gleich, im Kampf ein Held, mit Schönheit, Großmut und Tugenden begabt, o Schönhüftige — so sprach sie da.
3.44.50
ततोऽहं समनुज्ञाता तेन पित्रा च तेऽनघ ।
तवान्तिकमनुप्राप्ता शुश्रूषितुमरिंदम ॥ ३.४४.५० ॥
Dann bin ich, mit der Erlaubnis von ihm und deinem Vater, o Makelloser, o Bezwinger der Feinde, in deine Nähe gekommen, um dir zu dienen.
3.44.51
न केवलं हि चक्रेण प्रेषिता चाहमागता ।
चिराभिलषितो वीर ममाप्येष मनोरथः ॥ ३.४४.५१ ॥
Nicht nur vom Diskus gesandt bin ich gekommen; o Held, auch dieser mein Wunsch ist seit langem der meine.
3.44.52
तां तथा ब्रुवतीं श्रुत्वा भृशं लज्जान्वितोऽर्जुनः ।
उवाच कर्णौ हस्ताभ्यां पिधाय त्रिदशोपमः ॥ ३.४४.५२ ॥
Als er sie so sprechen hörte, bedeckte Arjuna, tief beschämt und gottgleich, beide Ohren mit den Händen und sprach:
3.44.53
दुःश्रुतं मेऽस्तु सुभगे यन्मां वदसि भामिनि ।
गुरुदारैः समाना मे निश्चयेन वरानने ॥ ३.४४.५३ ॥
O Glückliche, o stolze Frau, was du mir sagst, möge ungehört bleiben; o Schönangesichtige, gewiss bist du mir wie die Frauen meiner Lehrer.
3.44.54
यथा कुन्तीमहाभागा यथेन्राणी शची मम ।
तथा त्वमपि कल्याणीनात्र कार्या विचारणा ॥ ३.४४.५४ ॥
Wie die hochbegnadete Kuntī für mich ist und wie Indras Gattin Śacī für mich ist, so bist auch du es, o Gesegnete; hierüber ist kein Nachdenken anzustellen.
3.44.55
यच्चेक्षिताऽसि विस्पष्टं विशेषेण मया शुभे ।
तच्च मे कारणं सर्वं शृणु सत्येन सुस्मिते ॥ ३.४४.५५ ॥
O Glückverheißende, höre wahrhaftig den ganzen Grund, warum ich dich so deutlich und besonders angesehen habe, o du Süßlächelnde.
3.44.56
इयं पौरववंशस् जननी सुदतीति ह ।
त्वामहं दृष्टवांस्तत्र विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ ३.४४.५६ ॥
Diese ist die Mutter des Paurava-Geschlechts, Sudatī genannt. Dort sah ich dich mit vor Staunen weit geöffneten Augen.
3.44.57
न मामर्हसि कल्याणि अन्यथा ध्यात्रमप्सरः ।
गुरोर्गरुतरा मे त्वं मम त्वं वंशवर्धिनी ॥ ३.४४.५७ ॥
Denke nicht anders von mir, o Gute, o Apsaras. Für mich bist du ehrwürdiger als ein Lehrer; du bist es, die mein Geschlecht mehrt.
3.44.58
अनावृताश्च सर्वाः स्म देवराजाभिनन्दन ।
गुरुस्थाने न मां वीर नियोक्तुं त्वमिहार्हसि ॥ ३.४४.५८ ॥
O Wonne des Götterkönigs, wir alle sind ungebunden. O Held, es geziemt dir nicht, mich hier an die Stelle eines Lehrers zu setzen.
3.44.59
पितरः सोदराः पुत्रा नप्तारो वा त्विहागताः ।
तपसा रमयन्त्यस्मान्न च तेषां व्यतिक्रमः ॥ ३.४४.५९ ॥
Väter, Brüder, Söhne oder Enkel, die hierher gekommen sind, erfreuen uns durch Askese, und es gibt bei ihnen keine Übertretung.
3.44.60
तत्प्रसीद न मामार्तां विसर्जयितुमर्हसि ।
हृच्छयेन च संतप्तां भक्तां च भज मानद ॥ ३.४४.६० ॥
Sei also gnädig; es geziemt dir nicht, mich Bekümmerte fortzuschicken. O Spender der Ehre, nimm mich an, die ich vom Verlangen gequält werde, das im Herzen wohnt, und die ich dir ergeben bin.
3.44.61
शृणु सत्यंवरारोहे यत्त्वां वक्ष्याम्यनिन्दिते ।
शृण्वन्तु मे दिशश्चैव विदिशश्च सदेवताः ॥ ३.४४.६१ ॥
Höre, du mit wahren Gelübden und schönen Hüften, du Makellose, was ich dir sagen werde. Mögen die Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen samt den Göttern mich hören.
3.44.62
यथा कुन्ती च माद्री च शची चैव समा इह ।
तथा च वंशजननी त्वं हि मेऽद्य गरीयसी ॥ ३.४४.६२ ॥
So wie Kuntī, Mādrī und Śacī hier mir gleich sind, so bist du, die Mutter meines Geschlechts, heute mir noch ehrwürdiger.
3.44.63
गच्छ मूर्ध्ना प्रपन्नोस्मि पादौ ते वरवर्णिनि ।
त्वं हि मे मातृवत्पूज्या रक्ष्योऽहं पुत्रवत्त्वया ॥ ३.४४.६३ ॥
Geh, du Schöne von edlem Antlitz. Mit gesenktem Haupt suche ich Zuflucht zu deinen Füßen. Du bist mir zu verehren wie eine Mutter, und ich bin von dir zu schützen wie ein Sohn.
3.44.64
ततोऽवधूता पार्थेन उर्वशी क्रोधमूर्च्छिता ।
वेपन्ती भ्रुकुटीकक्रा शशापाथ धनंजयम् ॥ ३.४४.६४ ॥
Da verfluchte Urvaśī, von Pārtha verschmäht, von Zorn überwältigt, zitternd und mit gerunzelten Brauen, Dhanaṃjaya.
3.44.65
तव पित्राऽभ्यनुज्ञातां स्वयं च गृहमागताम् ।
यस्मान्मां नाभिनन्देथाः कामबाणवशंगताम् ॥ ३.४४.६५ ॥
Du hast mich nicht willkommen geheißen, mich, die von deinem Vater erlaubt und aus eigenem Antrieb in dein Haus gekommen war, bezwungen von den Pfeilen des Verlangens.
3.44.66
तस्मात्त्वं नर्तकः पार्थ स्त्रीमध्ये मानवर्जितः ।
अपुंस्त्वेन च विख्यातः पण्ढवद्विचरिष्यसि ॥ ३.४४.६६ ॥
Darum wirst du, o Pārtha, unter Frauen ein Tänzer werden, der Ehre beraubt, und berühmt durch deine Unmännlichkeit wirst du umherwandern wie ein Eunuch.
3.44.67
एवं दत्त्वाऽर्जुने शापं स्फुरितोष्ठी श्वसन्त्यथ ।
पुनः प्रत्यागता क्षिप्रमुर्वशी स्वं निवेशनम् ॥ ३.४४.६७ ॥
Nachdem sie Arjuna so verflucht hatte, kehrte Urvaśī mit zitternden Lippen und schwerem Atem rasch in ihre Wohnung zurück.
3.44.68
पार्थोपि लब्ध्वा शापं तं तां निशां दुःखितोऽवसम् ।
विवक्षुश्चित्रसेनाय प्रातः सर्वमहृष्टवत् ॥ ३.४४.६८ ॥
Auch Pārtha verbrachte, nachdem er jenen Fluch empfangen hatte, jene Nacht in Kummer; und am Morgen, der Citrasena alles erzählen wollte, blieb er wie unerfreut.
3.44.69
ततः प्रभाते विमले गन्धर्वाय यथातथम् ।
निवेदयामास तदा चित्रसेनाय पाण्डवः ॥ ३.४४.६९ ॥
Dann, im klaren Morgengrauen, berichtete der Pāṇḍava dem Gandharva Citrasena genau, was geschehen war.
3.44.70
तच्च सर्वं यथावृत्तं शापं चैव यथातथम् ।
अवेदयच्च शक्रस्य चित्रसेनोऽपि सर्वशः ॥ ३.४४.७० ॥
Und auch Citrasena berichtete Śakra (Indra) alles, was geschehen war, und den Fluch genau so, wie er war, vollständig.
3.44.71
तदा त्वानाय्य तनयं विविक्ते हरिवाहनः ।
सान्त्वयित्वा शुभैर्वाक्यैः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ३.४४.७१ ॥
Da rief Harivāhana (Indra) seinen Sohn beiseite, tröstete ihn mit verheißungsvollen Worten und sprach lächelnd zu ihm.
3.44.72
सुपुत्राद्यपृथा तात त्वया पुत्रेण सत्तम ।
ऋषयोपि हि धैर्येण जिता वै ते महाभुज ॥ ३.४४.७२ ॥
O Bester der Guten, lieber Sohn, Pṛthā (Kuntī) ist mit einem guten Sohn wie dir gesegnet; o Starkarmiger, durch deine Standhaftigkeit hast du sogar die Weisen besiegt.
3.44.73
यं च दत्तवती शापमुर्वशी तव मानद ।
स चापि तेऽर्थकृत्तात साधकश्च भविष्यति ॥ ३.४४.७३ ॥
O Ehrengeber, der Fluch, den Urvaśī dir gegeben hat, wird auch er, lieber Sohn, dir zum Erfolg verhelfen und dein Ziel erfüllen.
3.44.74
अज्ञातवासो वस्तव्यो भवद्भिर्भूतलेऽनघ ।
वर्पे त्रयोदशे वीर तत्र त्वं गमयिष्यसि ॥ ३.४४.७४ ॥
O Makelloser, ihr sollt unerkannt auf der Erde weilen; o Held, im dreizehnten Jahr wirst du dort die Zeit verbringen.
3.44.75
तेन नर्तकवेपेण अपुंस्त्वेन तथैव च ।
वर्षमेकं विहृत्यैव ततः पुंस्त्वमवाप्स्यसि ॥ ३.४४.७५ ॥
Nachdem du ein Jahr in jenem Tänzergewand und ebenso in der Unmännlichkeit verbracht hast, wirst du danach die Männlichkeit wiedererlangen.
3.44.76
एवमुक्तस्तु शक्रेण फल्गुनः परवीरहा ।
मुदं परमिकां लेभे न च शापं व्यचिन्तयत् ॥ ३.४४.७६ ॥
So von Indra angesprochen, empfand Phalguna, der Töter feindlicher Helden, höchste Freude und dachte nicht an den Fluch.
3.44.77
चित्रसेनेन सहितो गन्धर्वेण यशस्विना ।
रेमे स स्वर्गभवने पाण्डुपुत्रो धनंजयः ॥ ३.४४.७७ ॥
In Begleitung des berühmten Gandharva Citrasena vergnügte sich der Pāṇḍu-Sohn Dhanaṃjaya im Himmelspalast.
3.44.78
य इमां शृणुयान्नित्यं धृतिं पाण्डुसुतस्य वै ।
न तस्य कामः कामेषु पापकेषु प्रवर्तते ॥ ३.४४.७८ ॥
Wer diese Standhaftigkeit des Pāṇḍu-Sohnes stets hört, dessen Verlangen richtet sich nicht auf sündhafte Begierden.
3.44.79
इदममरवरात्मजस्य घोरं ।
सुचि चरितं विनिशाम्य फल्गुनस्य।
व्यपगतमददम्भरागदोषा-
स्त्रिदिवगताऽभिरमन्ति मानवेन्द्राः ॥ ३.४४.७९ ॥
Wenn sie diese schreckliche und reine Tat des Sohnes des besten der Unsterblichen, Phalguna (Arjuna), hören, freuen sich die Herren der Menschen, die von Hochmut, Stolz, Leidenschaft und Schuld befreit und in den Himmel gegangen sind.